Derby Stories: Το πάλαι ποτέ ντέρμπι στα.... κόκκινα που καθόριζε τίτλους

Εάν κανείς κοιτάξει τη λίστα των πρωταθλητών της Premier League μεταξύ του 1997 και του 2004 βλέπει δύο ομάδες να πρωταγωνιστούν. Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Άρσεναλ, Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Το ζευγάρι αυτό κουβαλάει στους ώμους του μία αντιπαλότητα που σφυρηλατήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και γιγαντώθηκε στις αρχές του 2000. Οι Σερ Άλεξ Φέργκιουσον και Αρσέν Βενγκέρ δεν άλλαξαν απλώς τον ρου της ιστορίας των δύο ομάδων, αλλά μετέτρεψαν την συγκεκριμένη αναμέτρηση σε ένα παθιασμένο μπρα ντε φερ εκείνα τα χρόνια που κάθε φίλαθλος, ακόμη και ουδέτερος, αδημονούσε να παρακολουθήσει.

Οι ατελείωτες αψιμαχίες στο χορτάρι έδιναν τη θέση τους σε όσα ακολουθούσαν στη φυσούνα -συνήθως νεύρα, στα πειράγματα και τις εκατέρωθεν ειρωνείες στις συνεντεύξεις Τύπου. Όλα αυτά σε μία άλλη εποχή, διαφορετική και για τους δύο συλλόγους. Όταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Άρσεναλ δεν ήθελαν απλώς να νικήσουν, αλλά να τσακίσουν η μία την άλλη.

Μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά από τότε, αμφότερες να απέχουν εδώ και χρόνια από την κορυφή και το «νέκταρ» της πρωταθλήτριας, αλλά κάθε τους συνάντηση ξυπνάει μνήμες από τα παλιά, χωρίς να έχει χάσει με το πέρασμα του χρόνου τον χαρακτήρα του ντέρμπι. Το Derby Stories αυτής της εβδομάδας θυμάται τις επικές «μονομαχίες» που καθόρισαν ένα από τα κλασικότερα ντέρμπι στο Νησί.

Σερ Άλεξ vs Βενγκέρ: Η προσωπική κόντρα που «έπλασε» το ντέρμπι

«Arsène who?», αναρωτιόντουσαν όλοι όταν ο Βενγκέρ κατέφθανε στο Νησί τον Σεπτέμβριο του 1996 από την... Ιαπωνία για να αναλάβει την Άρσεναλ. Μέσα σε λίγα χρόνια ο ίδιος φρόντισε να γίνει από άγνωστος ξακουστός και να γράψει την δική του χρυσή ιστορία στον σύλλογο.

Ό,τι ακριβώς συνέβη και με τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον από την άλλη. Είκοσι έξι σεζόν παρέμεινε στη Γιουνάιτεντ, κατά τις οποίες γέμισε την τροπαιοθήκη της ομάδας και την μετέφερε στο ποδοσφαιρικό πάνθεον.

Δύο προπονητές με διαφορετική φιλοσοφία, καθένας τους «αρχιτέκτονας» σε δύο ομάδες που χάρισαν στο ποδόσφαιρο ομηρικές μάχες και πάμπολλες αντιμαχίες, καθιστώντας το Γιουνάιτεντ - Άρσεναλ σε ένα ματς απίστευτης έντασης την περίοδο 1997-2005.

«Δεν έχει καμία εμπειρία από το αγγλικό ποδόσφαιρο, ήρθε από την Ιαπωνία για να μας πει πώς να οργανώσουμε το παιχνίδι εδώ. Ας κρατήσει το στόμα του κλειστό», απάντησε κάποτε ο Φέργκιουσον όταν ο Βενγκέρ σχολίασε το πρόγραμμα των αγώνων. Η δυσπιστία προς το πρόσωπο του Αλσατού δεν εκφραζόταν όμως μέσω του Τύπου ή των αντιπάλων.

Και οι ίδιοι οι παίκτες της Άρσεναλ δεν πήραν με καλό μάτι την άφιξή του στον σύλλογο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο εμβληματικός αρχηγός των Gunners, Τόνι Άνταμς, που παραδέχθηκε ότι «στην αρχή σκέφτηκα ''τι να ξέρει από μπάλα ένας Γάλλος;'' Έμοιαζε περισσότερο με καθηγητή με αυτά τα γυαλάκια που φορούσε». Ωστόσο, αυτός ο περίεργος Γάλλος ήταν που γιγάντωσε το status της Άρσεναλ -κατακτώντας μόλις στη δεύτερη σεζόν του το νταμπλ- αλλάζοντας τη φιλοσοφία που παιζόταν ως τότε το ποδόσφαιρο στο Νησί. Εκείνος γέμισε το ρόστερ με... ξένους φέρνοντας μαζί του συμπατριώτες του (Ανρί, Βιεϊρά, Πετίτ, Ανελκά, Πιρές) που άλλαξαν άρδην την εικόνα της ομάδας.

Η κυριαρχία της Γιουνάιτεντ κλονίστηκε και γκρεμίστηκε εκείνη την επταετία. Το ταπεραμέντο του Βενγκέρ ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με εκείνο του Φέργκιουσον, κάτι που αντικατοπτρίζονταν και στο γήπεδο. Πόσες και πόσες φορές οι δυο τους διαφωνούσαν και έρχονταν σε σφοδρή αντιπαράθεση κατά τη διάρκεια των αγώνων. Πόσες φορές χρειάστηκε να μπουν ανάμεσά τους και να τους χωρίσουν ή πόσες άλλες πετούσαν ο ένας στον άλλο «βέλη» κατά τις συνεντεύξεις Τύπου δίνοντας άμετρη τροφή στα Μέσα.

Αυτή η ψυχολογική, ένθερμη και πηγαία μάχη δύο λαμπρών προπονητών συνέβαλε στην κορύφωση μίας έχθρας που υιοθέτησαν φυσικά και οι ποδοσφαιριστές τους μέσα στο γήπεδο.

Το χάος στο «Ολντ Τράφορντ» και η... ιπτάμενη πίτσα

«Ένιωθα σαν να πηγαίναμε σε πόλεμο όταν παίζαμε μαζί τους». Έτσι θυμάται ο Γκάρι Νέβιλ τις συναντήσεις με την Άρσεναλ. Και πράγματι κάποιες αναμετρήσεις έτσι έμοιαζαν να είναι.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές, αλλά και ιστορικές, η λεγόμενη «Μάχη του Ολντ Τράφορντ», σημειώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2003. Η Γιουνάιτεντ φιλοξενούσε την Άρσεναλ για την 6η αγωνιστική, της σεζόν που έμελλε να χαραχθεί με χρυσά γράμματα για τους Gunners. Οι μετέπειτα Invincibles θα μπορούσαν να μην γίνουν ποτέ τέτοιοι, εάν ο Ρουντ Φαν Νίστελροϊ δεν είχε αστοχήσει από τα έντεκα βήματα, με το 0-0 να είναι το τελικό σκορ.

Ένα ματς με νεύρα, ένταση, αλλά χωρίς γκολ με τις ισορροπίες να αλλάζουν στο 80' και την αποβολή του Πατρίκ Βιεϊρά, μετά την παρ' ολίγον κλωτσιά στον προκλητικό Φαν Νίστελροϊ. Μερικά λεπτά μετά, ο Ντιέγκο Φορλάν κέρδισε πέναλτι από τον Μάρτιν Κίον, ο Ολλανδός έστησε την μπάλα στην άσπρη βούλα, αλλά σημάδεψε το δοκάρι. Το τι ακολούθησε έχει μείνει στην ιστορία. Το ματς έληξε δευτερόλεπτα αργότερα και ο αμέσως με... πρωτεργάτη τον Κίον, οι παίκτες της Άρσεναλ «χίμηξαν» στον Φαν Νίστελροϊ, ο οποίος παρέμεινε ψύχραιμος. Η FA δεν άφησε το περιστατικό ατιμώρητο, επέβαλε στην Άρσεναλ χρηματικό πρόστιμο, ενώ οι Κίον, Βιεϊρά, Λόρεν και Πάρλουρ τιμωρήθηκαν με αποκλεισμό από τα επόμενα παιχνίδια.

Η μοίρα το έφερε έτσι ώστε στο γήπεδο που το αήττητο διατηρήθηκε εκείνη την ημέρα, «έσπασε» μερικούς μήνες μετά. Έπειτα από 49 παιχνίδια και το «χρυσό» πρωτάθλημα της σεζόν 2003/2004, η Γιουνάιτεντ έβαλε τέλος στο τρελό σερί νικώντας με 2-0 στις 24 Οκτωβρίου 2004.

Ο Φαν Νίστελροϊ εξιλεώθηκε για το χαμένο πέναλτι, ευστοχώντας αυτή τη φορά, προτού ο Ρούνεϊ κλειδώσει τελικά τη νίκη στις καθυστερήσεις. Ωστόσο, η ένταση μεταφέρθηκε γρήγορα στη φυσούνα, με τους παίκτες της Άρσεναλ και τον Βενγκέρ να είναι έξαλλοι με τον διαιτητή για την μη αποβολή του Ολλανδού σε σκληρό μαρκάρισμα πάνω στον Άσλεϊ Κόουλ. Στον... χορό μπήκε και ο Φέργκιουσον που έγινε αμέσως το πρόσωπο της ημέρας.

«Ξαφνικά, ένα κομμάτι πίτσα πέταξε πάνω από το κεφάλι μου και προσγειώθηκε πάνω στο πρόσωπο του Φέργκιουσον. Όλοι κοιτούσαμε την πίτσα να γλιστράει από το πρόσωπό του στο ωραίο μαύρο κοστούμι του, εκείνος έβριζε και πετούσε από πάνω του τα τρίμματα προτού πάει στα αποδυτήρια. Με το που μπήκαμε στα δικά μας, σκάσαμε στα γέλια». Η γλαφυρή περιγραφή του Άσλεϊ Κόουλ βάζει εύκολα στο... κλίμα άπαντες.

Αρκετά χρόνια αργότερα, αποδείχθηκε ότι ο «δράστης» του περίφημου Pizzagate ήταν ο 17χρονος τότε Σεσκ Φάμπρεγκας. «Ήμουν πολύ νέος και απογοητευμένος, δεν είχα πρόθεση να χτυπήσω κάποιον συγκεκριμένα. Ζήτησα από τον Σερ Άλεξ προσωπική συγγνώμη. Η πίτσα ήταν πεπερόνι και δεν είμαι μεγάλος φαν του!», απολογήθηκε κατόπιν ο Ισπανός.

«Δεν περιμένω από τον Βενγκέρ να ζητήσει ποτέ συγγνώμη για αυτό», θα έλεγε αργότερα ο Σκωτσέζος βάζοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά.

Η αξέχαστη οκτάρα, ο... προδότης Ολλανδός και το τέλος δύο εποχών

Έχοντας φτάσει σε σημείο καμπής εκείνα τα χρόνια, η αντιπαλότητα άρχισε σιγά-σιγά να ξεθωριάζει. Σε μία άλλη γωνιά του Λονδίνου, στα δυτικά, ο Ρομάν Αμπράμβιτς είχε αρχίσει ήδη να επενδύει τα εκατομμύριά του μετατρέποντας την Τσέλσι σε υπολογίσιμη αντίπαλο και πρωταγωνίστρια.

Μετά τον χαμένο τελικό του Champions League και την μετακόμισή της από το «Χάιμπουρι» στο «Έμιρεϊτς», το ντέρμπι της Άρσεναλ με την Γιουνάιτεντ έχασε κάτι από τη «λάμψη» των προηγούμενων ετών, αλλά σίγουρα όχι και την ταυτότητά του.

Για τον λόγο αυτό, πολλές από τις συναντήσεις τους έκτοτε έχουν «ποτιστεί» με την παλιά εκείνη έχθρα δίνοντας άλλη διάσταση στο παιχνίδι. Η νίκη-θρίλερ στη διαδικασία των πέναλτι το 2005 στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, ήταν το μοναδικό τρόπαιο της Άρσεναλ πριν την κατάκτηση του ίδιου τίτλου εννέα χρόνια μετά! Το 2009, η Γιουνάιτεντ με συνολικό σκορ 4-1 άφησε εκτός τελικού Champions League τους Gunners, εκεί όπου ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα.

Φυσικά, ένα από τα ματς που κανείς τους δεν θα ξεχάσει ήταν το ανεπανάληπτο 8-2 στο «Ολντ Τράφορντ» τον Αύγουστο του 2011. Η Άρσεναλ έπεσε έρμαιο των ορέξεων των Κόκκινων Διαβόλων, ανήμπορη να αντιδράσει για να αποτρέψει τη συντριβή. Ένα χρόνο μετά, η μετακίνηση του Ρόμπιν Φαν Πέρσι στο Μάντσεστερ έδωσε νέα τροφή, με τους οπαδούς της Άρσεναλ να γίνονται έξαλλοι με την μεταγραφή του... Ιούδα. Ο Ολλανδός με τα 26 γκολ που σκόραρε, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πιο... πρόσφατη κατάκτηση πρωταθλήματος για τη Γιουνάιτεντ έως και σήμερα, στην τελευταία σεζόν του Σερ Άλεξ στον πάγκο.

Το 2015 ήταν η χρονιά που ένας άλλοτε Κόκκινος Διάβολος, ο Ντάνι Γουέλμπεκ, «πλήγωσε» μέσα στο «Ολντ Τράφορντ» την πρώην του για το Κύπελλο Αγγλίας, το οποίο στη συνέχεια κατέκτησε η Άρσεναλ. Το αντίο του Αρσέν Βενγκέρ το 2018, έπειτα από 22 ολόκληρες σεζόν στο τιμόνι του συλλόγου, σηματοδότησε το επίσημο τέλος της εποχής δύο κορυφαίων προπονητών που έφτασαν στο πικ τις ομάδες τους και έβαλαν τη σφραγίδα τους στον χαρακτήρα του ντέρμπι που απέκτησε η εν λόγω «μονομαχία».