Το ταξίδι σκόνης 2.500 χλμ. της Σαχάρας στον Αμαζόνιο: Πώς η έρημος τρέφει το τροπικό δάσος;

Επιμέλεια:  Νίκος Δενδρινός
Το ταξίδι σκόνης 2.500 χλμ. της Σαχάρας στον Αμαζόνιο: Πώς η έρημος τρέφει το τροπικό δάσος;
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Παρά τη διαφορά των 2.500 χιλιομέτρων, εκατομμύρια τόνοι αφρικανικής σκόνης διασχίζουν κάθε χρόνο τον Ατλαντικό Ωκεανό για να θρέψουν τον Αμαζόνιο.

Το αχανές οικοσύστημα της Σαχάρας και ο τροπικός Αμαζόνιος απέχουν περισσότερα από 2.500 χιλιόμετρα. Ωστόσο, η απόσταση αυτή δεν εμποδίζει τη μεταφορά εκατομμυρίων τόνων σκόνης πλούσιας σε φώσφορο, η οποία ταξιδεύει πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό για να καταλήξει στα εδάφη του δάσους.

Κάθε χρόνο, οι αληγείς άνεμοι μεταφέρουν από 180 έως 200 εκατομμύρια τόνους σκόνης από τη Βόρεια Αφρική. Παρότι μεγάλο μέρος της χάνεται στη διαδρομή, περίπου 27,7 εκατομμύρια τόνοι εναποτίθενται στη λεκάνη του Αμαζονίου. Μακριά από το να είναι επιβλαβής, η σκόνη αυτή διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του τροπικού δάσους.

Η σημασία του φωσφόρου για το οικοσύστημα του Αμαζονίου

Οι συνεχείς βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες στον Αμαζόνιο ξεπλένουν διαρκώς το έδαφος, απομακρύνοντας τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Η σκόνη της Σαχάρας περιέχει περίπου 22.000 τόνους καθαρού φωσφόρου, ποσότητα που αποκαθιστά ακριβώς τις απώλειες που προκαλεί η διάβρωση. Χωρίς αυτή τη φυσική τροφοδοσία μέσω του ανέμου, η χλωρίδα της ζούγκλας δεν θα μπορούσε να επιβιώσει.

Το μεγαλύτερο μέρος της σκόνης προέρχεται από την κοιλότητα Μποντελέ στο Τσαντ, την αποξηραμένη λεκάνη μιας προϊστορικής λίμνης. Τα πετρώματα της περιοχής αποτελούνται από απολιθώματα θαλάσσιων μικροοργανισμών πλούσιων σε φώσφορο, καθιστώντας την άμμο ένα εξαιρετικά πυκνό φυσικό λίπασμα.

 

Η ένταση του φαινομένου διαφέρει από χρονιά σε χρονιά ανάλογα με τις μετεωρολογικές συνθήκες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα επίπεδα βροχοπτώσεων στη ζώνη του Σαχέλ επηρεάζουν άμεσα την ποσότητα της σκόνης.

Τι εννοούμε με αυτό; Οι περίοδοι ξηρασίας αυξάνουν τη μεταφορά σκόνης το επόμενο έτος, ενώ οι πιο υγρές περίοδοι τη μειώνουν.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ