Κι όμως ο Πάου έχει άγχος!
Ο Αντώνης Καλκαβούρας νιώθει ευλογημένος που παρακολουθεί από κοντά τις τελευταίες παραστάσεις του κορυφαίου μπασκετμπολίστα που έβγαλε ποτέ το ισπανικό μπάσκετ και ρίχνει φως σε ένα από τα μικρά μυστικά της σπουδαίας καριέρας του.

Τον θυμάμαι πριν από δύο χρόνια, τέτοια εποχή στη Βοστώνη και το Μιλγουόκι, όπου και βρέθηκα ως απεσταλμένος του gazzetta.gr για την ημιτελική σειρά των playoffs στην Ανατολή, ανάμεσα στους Σέλτικς και τους Μπακς και πραγματικά του βγάζω το καπέλο για το πείσμα και την επιμονή του.

Αν και μέλος των «ελαφιών», δεν είχε καν δηλωθεί στο ρόστερ των «ελαφιών» για την postseason, αλλά σε ηλικία 39 ετών, τότε, τα έδινε όλα στην προπόνηση και μετά έκανε το μπάνιο του, έβαζε το κοστούμι του και προσπαθούσε να καταναλώσει την ενέργειά του, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του εμψυχωτή, χωρίς βέβαια να κουνάει την πετσέτα στον πάγκο.

Ο λόγος για τον Πάου Γκασόλ, που στον ελεύθερο χρόνο μεταξύ προπονήσεων, ταξιδιών και αγώνων, συζητούσε με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του για τις εμπειρίες από τους τρεις τελικούς στους οποίους συμμετείχε με την φανέλα των Λέικερς και τα δύο δαχτυλίδια (2009, 2010) που κατέκτησε παρέα με τον αείμνηστο Κόμπι Μπράιαντ.

Ως συμπαίκτης του “Greek Freak”, ο δύο φορές πρωταθλητής του ΝΒΑ, έπαιξε όλα κι όλα τρία παιχνίδια και μάλιστα το τελευταίο του στο κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου, ήταν απέναντι στους Σαν Αντόνιο Σπερς, από τους οποίους μετακόμισε στο Μιλγουόκι. Από τις 11 Μαρτίου του 2019 μέχρι και πριν από ενάμιση μήνα (9 Απριλίου), ο Καταλανός διεθνής σέντερ συμπλήρωσε 25 μήνες χωρίς να πατήσει το πόδι του στο παρκέ.

Λίγο οι τραυματισμοί και η αδυναμία του (λόγω ηλικίας) να κινηθεί όπως κινούνταν, δεν του επέτρεψαν να προγραμματίσει το μπασκετικό του «αντίο», όπως το φανταζόταν, μέχρι που η αλλαγή διοίκησης στην Μπαρτσελόνα και η επανεκλογή του Χουάν Λαπόρτα, επανέφερε τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο στο club (ανέλαβε general manager) και αυτομάτως άνοιξε τον δρόμο για την επιστροφή του Πάου στο σπίτι του.

Οι δύο τους, άλλωστε ήταν συμπαίκτες στα τμήματα υποδομής στην ανδρική ομάδα της Μπάρτσα και σε όλες τις βαθμίδες της Εθνικής Ισπανίας, έχουν πανηγυρίσει μαζί όλες τις διεθνείς επιτυχίες της «ρόχα» και συνδέονται από στενή φιλία για σχεδόν τρεις δεκαετίες!

Στην εξίσωση μίας σχέσης που έχει ρίζες από το μακρινό παρελθόν, βρίσκεται και ο νυν προπονητής των «μπλαουγκράνα», Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, με τον οποίο οι δύο κορυφαίοι 80άρηδες του ισπανικού μπάσκετ έπαιξαν μαζί στην Μπάρτσα την σεζόν 2000-2001 και κατέκτησαν μαζί το πρωτάθλημα Ισπανίας.

Την ιδιαίτερη σχέση που είχαν από τις αρχές του 21ου αιώνα, ο Saras με τον Πάου έφερε σήμερα στην επιφάνεια ο Λιθουανός δημοσιογράφος, Ντονάτας Ουρμπόνας, που θέλοντας να τονίσει το «δέσιμό» τους. ρώτησε τον συμπατριώτη του προπονητή της Μπαρτσελόνα για ένα περιστατικό που συνέβη το 2001 στη Νέα Υόρκη, παραμονές του draft, στο οποίο ο Γκασόλ επελέγη στο νο2 από τους Μέμφις Γκρίζλις και ουσιαστικά μπήκε στον μαγικό κόσμο του.

Σύμφωνα με τo βιβλίο της αυτοβιογραφίας του, ο Saras ήταν στο Μανχάταν για διακοπές και ξέροντας ότι ο Πάου βρισκόταν εκεί για το draft, τον πήρε τηλέφωνο και του ζήτησε δύο εισιτήρια για να βρεθεί στις κερκίδες του “Madison Square Garden”. Όταν ο Γκασόλ επελέγη στο νο2, ακούστηκαν αρκετές αποδοκιμασίες και μετά το τέλος της διαδικασίας, ο Γιασικεβίτσιους προέβλεψε ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που το ψιλόλιγνο αυτό παιδί, θα γινόταν περιζήτητο και στο ΝΒΑ.

Η αναφορά στο συγκεκριμένο περιστατικό έκανε τον 41χρονο σέντερ της και γηραιότερο παίκτη στην ιστορία των Final 4, να κουνήσει με νόημα το κεφάλι του. Σε όλη την διάρκεια της συνέντευξης Τύπου για τον αυριανό (30/05, 21.30) τελικό της Euroleague, υπήρξε πολύ προσγειωμένος στις δηλώσεις του, σταθερός και μετρημένος στον λόγο του και χωρίς ίχνος βεντετισμού, ενώ ακόμη και όταν ρωτήθηκε για τα takeaways από την “Mamba mentality”, επέλεξε μία πολύ μετριοπαθή απάντηση.

Αυτός, όμως, είναι ο Πάου Γκασόλ! Ένας πολύ γήινος πανέξυπνος και πολύ καλλιεργημένος άνθρωπος, που μεγάλωσε με όνειρο να ακολουθήσει το επάγγελμα των γιατρών γονιών του για να σώζει ζωές. Το ότι στην πορεία έγινε 2,16 , αξιοποίησε το θεόσταλτο ταλέντο του κι έκανε μία μυθική για τα ευρωπαϊκά δεδομένα μπασκετική καριέρα, δεν φαίνεται να τον άλλαξε καθόλου. Για αυτό και όποτε μπορεί «τρέχει» μαζί με τον αδελφό του Μαρκ στους καταυλισμούς προσφύγων ή μπαίνουν σε βάρκες για να σώσουν ανθρώπινες ζωές. Όπως εξήγησε το περασμένο καλοκαίρι στο gazzetta.gr και τον Γιάννη Σταυρουλάκη.

Δεν σας κρύβω ότι «ζήλεψα» τον Χρήστο Καούρη της NOVA, ο οποίος ήταν ο μόνος δημοσιογράφος με δικαίωμα για ένα σύντομο one on one μαζί του, μετά την press conference και πλησίασα για να ακούσω τι θα έλεγε.

«Δεν μπορείς να παίζεις τελικό Ευρώπης και να μην έχεις άγχος. Ακόμη κι αν έχεις κερδίσει τα πάντα, ακόμη κι αν είναι το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας σου. Και αυτό γιατί η επιτυχία έρχεται μέσα από την νευρικότητα και την σωστή διαχείρισή της. Έχοντας αμφιβολίες για το αν είσαι αρκετά καλός για να πετύχεις, καταφέρνεις να πιέσεις με τον σωστό τρόπο τον εαυτό σου και να είσαι στο επιθυμητό επίπεδο, όταν πρέπει!», είπε μεταξύ άλλων η εμβληματική αυτή μορφή των γηπέδων, μετά από 18 χρόνια στο κορυφαίο επίπεδο του ΝΒΑ.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι θα συνέβαινε αν στον πάγκο της Κυπελλούχου Ισπανίας και φιναλίστ της Euroleague δεν καθόταν ο Λιθουανός τεχνικός, γιατί συνήθως ομάδα που κερδίζει (και η Μπάρτσα ήταν σταθερά πρώτη στην κανονική περίοδο) δεν αλλάζει. Ή τουλάχιστον δεν προσθέτει έναν παίκτη που βρίσκεται στην δύση της καριέρας του και παρ’ ότι είναι μεγάλη προσωπικότητα, δεν προσφέρει ξεκάθαρο αγωνιστικό πλεονέκτημα και μπορεί να χαλάει την «χημεία» ή να δημιουργεί αμυντικές ανισορροπίες.

Η περίπτωση του Πάου βέβαια δεν μπορεί να μην είναι εξαίρεση. Τόσο στα αποδυτήρια όπου η πνευματική καθοδήγηση των συμπαικτών του έχει περάσει σε άλλο επίπεδο, όσο αισίως και στο γήπεδο, όπως φάνηκε στον 2ο ημιτελικό. Ο Saras φαίνεται ότι έχει βρει να παίρνει από τον Γκασόλ το μέγιστο, όπως οι 10 πόντοι, τα 2 ριμπάουντ και το κόψιμο που έκανε στα 6 λεπτά συμμετοχής του στο πρώτο μέρος με την Αρμάνι.

«Μου αρκεί που στο 2ο μέρος έπαιξα ελάχιστα αλλά αρκετά για να εμποδίσω το τελευταίο σουτ του Πάντερ και να διευκολύνω την δουλειά μας. Το ίδιο θα νιώσω και αύριο αν παίξω ελάχιστα και στεφθούμε πρωταθλητές Ευρώπης», σχολίασε ο θρυλικός Πάου Γκασόλ παρέχοντας δωρεάν μαθήματα νοοτροπίας και αθλητικής κουλτούρας. Ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος στον πρώτο ευρωπαϊκό τελικό της καριέρας του και με φόντο ένα τρόπαιο που δεν έχει κατακτήσει ποτέ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σπανούλης, Σκόλα & Γκασόλ: Το Last Dance τριών μύθων (vids)

Μπαρτσελόνα-Αρμάνι: Ο Γκασόλ έγινε ο γηραιότερος παίκτης σε Final 4

Γκασόλ: «Θα ήταν υπέροχο να κερδίσω την πρώτη μου EuroLeague» (vid)

Αντώνης Καλκαβούρας
Αντώνης Καλκαβούρας

Στην συγκεκριμένη στήλη θα βρείτε αντικειμενικά καταγεγραμμένη άποψη γύρω από τα μπασκετικά δρώμενα και μπόλικη ανάλυση, ενίοτε σε συνδυασμό και με ρεπορτάζ. Το Gazzetta, άλλωστε, μπορεί να μπήκε στην καθημερινότητα μου στη μέση της έως τώρα δημοσιογραφικής διαδρομής (2008), ωστόσο, εδώ και 13 χρόνια αποτελεί την πιο σύγχρονη και ταχύτερη πλατφόρμα ενημέρωσης και ένα μέσο στο οποίο απολαμβάνω από την πρώτη μέρα να δουλεύω. Και σίγουρα το μόνο από τα πολυάριθμα στα οποία έχω εργαστεί και εργάζομαι (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδα, περιοδικό), το οποίο εξελίσσεται ολοένα και περισσότερο, σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνεται ευχάριστη εμμονή για τους αναγνώστες αλλά και για όλους εμάς τους συντελεστές. Να χαιρόμαστε λοιπόν τη νέα του έκδοσή του και να το εξελίσσουμε συνεχώς!