Θέλει μίνιμουμ δύο παίκτες για να γίνει ομάδα για F4!

O Αντώνης Καλκαβούρας εκτιμά ότι αν κι έπαιξε καλό μπάσκετ για μιάμιση περίοδο στην Μαδρίτη, ο Παναθηναϊκός «προδόθηκε» από τις κακές συνήθειες που τον χαρακτηρίζουν τους δύο τελευταίους μήνες και πιστεύει ότι του λείπουν τουλάχιστον δύο παίκτες ποιότητας για να κοιτάξει στα μάτια ομάδες σαν τη Ρεαλ.

Θέλει μίνιμουμ δύο παίκτες για να γίνει ομάδα για F4!

Από τις 21 Μαρτίου του 2013, όταν οι «πράσινοι» έφυγαν για τελευταία φορά νικητές από το “Wizink Center”, λίγο ή πολύ (όπως το βλέπει κανείς), έχει περάσει μία ολόκληρη εποχή. Τότε, οι έξι φορές πρωταθλητές Ευρώπης είχαν στην σύνθεσή τους τον μεγάλο Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Κώστα Τσαρτσαρή, ως εναπομείναντες της ομάδας των τριών τίτλων και των πέντε Final 4 σε 7 χρόνια (από το 2005 έως και το 2012) και οι μνήμες από εκείνη την κυριαρχική πορεία. Ήταν ακόμη νωπές.

Στον Παναθηναϊκό του 2020, πλην του Καλάθη και του Βουγιούκα, που ήταν βοηθητικά μέλη της πρωταθλήτριας Ευρώπης του 2011 (ο πρώτος περισσότερο και ο δεύτερος λιγότερο), αλλά και του 33χρονου Ράις, που το 2014 ήταν MVP στο Final 4 του Μιλάνου με τη φανέλα της Μακάμπι, δεν υπάρχει το ποιοτικό βάθος που έχουν οι ομάδες που διεκδικούν τον τίτλο (όπως και ο «εξάστερος» στην εποχή που «μεσουρανούσε» στην Ευρώπη).

Δεν υπάρχουν δηλαδή οι  3-4 παίκτες πρώτης γραμμής, που θα σηκώσουν το βάρος των μεγάλων αποφάσεων στις κρίσιμες στιγμές, που θα έχουν συνέπεια στην απόδοσή τους και που ο καθένας τους, θα «υπογράψει» από 2-3 μεγάλες νίκες μέσα στη σεζόν. Μοιραία, λοιπόν, οι πρωταθλητές Ελλάδας ξεκινούν κάθε χρόνο την ευρωπαϊκή τους προσπάθεια με σημαντικό μειονέκτημα και σοβαρή απόσταση από τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα, η Μακάμπι και αισίως (τα τελευταία χρόνια) η Φενερμπαχτσέ. Ασχέτως, αν φέτος τα έχει πηγαίνει πολύ χειρότερα του αναμενόμενου…

Του λόγου το αληθές αποδεικνύεται και από τους αριθμούς που ειδικότερα απέναντι στην «βασίλισσα», «θέλουν» την ελληνική ομάδα να μετράει 9 διαδοχικές ήττες στην ισπανική πρωτεύουσα και συνολικά δέκα συνεχόμενες! Για να περάσουμε σιγά-σιγά και στο αποψινό παιχνίδι, νομίζω ότι οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν θα μπορούσαν να βρουν καλύτερη εφαρμογή σε ένα βράδυ που ο Παναθηναϊκός είχε θεωρητικά την ευκαιρία να κάνει την ζημιά στην Κυπελλούχο Ισπανίας.

Υπό την έννοια ότι ο Πάμπλο Λάσο δεν είχε τέσσερις σημαντικές μονάδες στην διάθεσή του (Γιουλ, Τέϊλορ, Κοζέρ και Ράντολφ), ενώ πριν τελειώσει το ημίχρονο έχασε και τον Μίκι (με διάστρεμμα) κι αναγκάστηκε να «βγάλει από τη ναφθαλίνη» τον 40χρονο ρέκορντμαν συμμετοχών (350) στην Euroleague, Φελίπε Ρέγιες, που είχε να παίξει έναν μήνα στην διοργάνωση, ενώ φέτος έχει πάρει χρόνο μόνο σε πέντε συνολικά παιχνίδια!

Την ίδια ώρα, οι παίκτες του Ρικ Πιτίνο είχαν εξαιρετική απόδοση για μιάμιση περίοδο, ξεπερνώντας το άσχημο ξεκίνημα που τους έφερε ακόμη και στο -14 (40-26)! Πως τα κατάφεραν; Όχι πάντως παίζοντας άμυνα και βγάζοντας τους Μαδριλένους από τον ρυθμό τους… Η απάντηση «κρύβεται» στην γνωστή επιθετική τους ευχέρεια που χαρακτηρίζει φέτος τον Παναθηναϊκό (1ος σε παραγωγικότητα με μ.ο. 88,2π.), που για όσο διάστημα έμπαιναν τα τρίποντα (κάποια στιγμή είχε 10/15), ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν επέτρεψε στην Ρεάλ να «ξεφύγει»!

Προσέξτε, όμως… Άλλο να διατηρήσει κοντινή απόσταση με το σκορ και άλλο το να απειλήσει την 10 φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης με εντός έδρας ήττα! Το πρώτο συνέβη, όσο οι Ράις, Καλάθης και Φριντέτ έβρισκαν στόχο έξω από τα 6,75 και το δεύτερο δεν προέκυψε ποτέ, πολύ απλά γιατί οι «πράσινοι» δεν έδειξαν σε κανένα σημείο του αγώνα ότι η άμυνα υπάρχει στο DNA τους.

Είναι τέτοια η «ανυπαρξία» της ελληνικής ομάδας στα μετόπισθεν, που πραγματικά φαντάζει απογοητευτική και συνάμα εντυπωσιακή η ευκολία και η ταχύτητα με την οποία η Ρεάλ μετέτρεπε το εύθραστο +3 σε +8 ή σε +10, μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό! Οι 10 ασίστ του Καμπάτσο και οι συνολικά 24 τελικές πάσες των γηπεδούχων «εξηγούν», εν πολλοίς, το πόσο εύκολη ήταν η δουλειά τους στην επίθεση ή το πόσο ξεκούραστους πόντους πέτυχαν.

Το ότι ο Παναθηναϊκός έχασε με 18 πόντους στην Μαδρίτη, όμως, είναι η μικρή εικόνα και σε καμία περίπτωση το μεγάλο πρόβλημα. Αυτό παραπέμπει στην μεγάλη εικόνα, που σχετίζεται με την κακή συνήθεια που χαρακτηρίζει το «τριφύλλι» από την αλλαγή του χρόνου κι εντεύθεν. Πιο συγκεκριμένα, στα 10 παιχνίδια που έχουν δώσει στο 2020, οι «πράσινοι» έχουν την χειρότερη άμυνα στην διοργάνωση (μ.ο. 90,4π.), γεγονός που δεν μπορεί να έχει σχέση και με την έλλειψη επίδρασης του προπονητή απέναντι στους παίκτες. Καλά τα προβλήματα και γνωστές οι αδυναμίες της ομάδας, που είναι όμως η προπονητική παρέμβαση που θα προκαλέσει κάποια δραστική αλλαγή;

Παρ’ αυτά, πάντως, ο εξάστερος εξακολουθεί να κρατάει την τύχη στα χέρια του, όσον αφορά την πρόκριση στα προημιτελικά. Οι τέσσερις νίκες στα οκτώ εναπομείναντα παιχνίδια θα του δώσουν με ασφάλεια το εισιτήριο, που υπό προϋποθέσεις μπορεί να «σφραγιστεί» στις ισοβαθμίες ακόμη και με 17 νίκες.

Η ουσία όμως, δεν βρίσκεται εκεί πολύ απλά γιατί ο εφετινός Παναθηναϊκός, δεν μπορεί να στοχεύει σε κάτι μεγαλύτερο από το πλασάρισμα στην 8άδα. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι αποστάσεις με τις πέντε ομάδες που προπορεύονται στην βαθμολογία είναι ανυπέρβλητες και η μάχη με οποιονδήποτε αντίπαλο χωρίς πλεονέκτημα έδρας, εντελώς άνιση.

Έτσι όπως έχει εξελιχθεί ο ανταγωνισμός υπό το νέο σύστημα διεξαγωγής στην Euroleague, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κοιτάξει ψηλότερα βασιζόμενος σε έναν μόνο παίκτη πρώτης γραμμής (Καλάθης), τον οποίο μάλιστα για να κρατήσει στο ρόστερ του, αναγκάστηκε να πληρώσει πολύ πάνω από την χρηματιστηριακή του αξία στην Ευρώπη αλλά και την προσφορά του.

Κακά τα ψέματα, η διάκριση στο επίπεδο που είχαμε όλοι συνηθίσει από τους έξι φορές πρωταθλητές Ευρώπης, απέχει το λιγότερο δύο επιπλέον παίκτες πρώτης γραμμής, δίπλα στον Νικ… Υπάρχουν πολλές διαφωνίες άραγε;

Υγ.: Χωρίς να ξέρω πως θα ολοκληρωθεί η 26η αγωνιστική, είναι πλέον δεδομένο ότι ο αγώνας της ερχόμενης Τρίτης (03/03) στο ΣΕΦ με τον Ολυμπιακό, αποκτά κομβικό χαρακτήρα και για τους δύο «αιώνιους»! Εν προκειμένω για τον Παναθηναϊκό, το συγκεκριμένο ματς μοιάζει πλέον με «τελικό» όχι μόνο από βαθμολογικής άποψης, αλλά και από ψυχολογικής πλευράς, καθώς σε περίπτωση νέας ήττας, το κλίμα θα βαρύνει αρκετά και τα επόμενα ματς με ΤΣΣΚΑ (εντός) και Φενέρ (εκτός), θα γίνουν δυσκολότερα απ’ όσο είναι. Αντιθέτως, αν περάσει νικηφόρα από το Φάληρο, δεν βλέπω πως θα μείνει εκτός πρώτης οκτάδας…