Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: To «δίκαιο» και το «άδικο» από τη σχέση Μπαρτζώκα - Φαλ!

Αν ο Γιώργος Μπαρτζώκας φημίζεται για τις επιλογές παικτών που είτε εξελίχθηκαν σε αποκαλύψεις, είτε «τρύπησαν το ταβάνι τους» και ανέβηκαν επίπεδα στην διάρκεια της μεταξύ τους συνεργασίας, ο Μουστάφα Φαλ αποτελεί ένα από τα πιο ηχηρά παραδείγματα της παραπάνω συνθήκης.

Ο Παριζιάνος seven footer, που μέχρι τα 16 του έπαιζε ποδόσφαιρο, το καλοκαίρι του 2021, ούτε καν μπορούσε να φανταστεί ότι το δεύτερο μισό της καριέρας του θα τον βρεί στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Αυτό συνέβη γιατί βλέποντάς τον στην παρθενική του σεζόν στην Euroleague με την φανέλα της Βιλερμπάν (μ.ο. 8,8π., 5,5ρ., 1,8ασ. & 0,9κοψ. με 70% στα διπ.), ο πολυνίκης προπονητής του Ολυμπιακού είδε έναν ψηλό με πολύ σπάνιο μπασκετικό IQ και άνω του μέσου όρου ικανότητα στην πάσα, ο οποίος ταυτόχρονα μπορούσε να τρέξει το γήπεδο αλλά και να παίξει με πλάτη, δηλαδή να είναι mobile παρά το τεράστιο κορμί του.

Αυτό ήταν! Αποφάσισε να τον φέρει στον Πειραιά και πάνω του στήριξε ένα μεγάλο κομμάτι της επιθετικής δημιουργίας των «ερυθρολεύκων», αξιοποιώντας τον Γάλλο σέντερ με τον πλέον ιδανικό τρόπο.

Το αποτέλεσμα ήταν win-win γιατί πέραν της ομάδικής επιτυχίας (ο Ολυμπιακός κατέκτησε 3 πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα και 3 Super Cup με τον “Μους” ως βασικό ψηλό), ταυτόχρονα εκτοξεύτηκαν και οι μετοχές του ίδιου του παίκτη, ο οποίος χρειάστηκε να συμπληρώσει τα 30 του χρόνια για να αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους σέντερ της Ευρώπης.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Μπαρτζώκας «απογείωσε» την καριέρα του και με τον τρόπο που τον χρησιμοποίησε «δίδαξε» πόσο χρήσιμος μπορεί να είναι ένας παίκτης με ύψος ανω του 2,15 (με εξαιρετική αντίληψη του χώρου), αν αξιοποιηθεί με συγκεκριμένο τρόπο και φυσικά, πέραν των τίτλων, κέρδισε έξτρα προπονητικό σεβασμό.

Όταν δε, ο Φαλ τραυματίστηκε σοβαρά (κατά την διάρκεια των περυσινών τελικών) και τέθηκε νοκ-άουτ για την σεζόν που μας πέρασε, ο τρόπος που είχε δομήσει την ομάδα του, τον ανάγκασε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του! Κράτησε τον Μιλουτίνοφ και εν συνεχεία έφερε τον Χολ και τον Τζόουνς, χτίζοντας μία πανίσχυρη frontline, η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση της Euroleague μετά από 4 αποτυχημένες προσπάθειες σε ισάριθμα Final Four.

Κοινώς, η πενταετής συνύπαρξή τους στον Ολυμπιακό αποδείχτηκε ευεργετική για αμφότερους (πανηγύρισαν συνολικά 12 τίτλους), αλλά ο αναγκαστικός αποχαιρετισμός τους προκάλεσε ένα «κοκτέιλ» ανάμεσα στο δίκαιο και το άδικο!

Το πρώτο έχει να κάνει με την δικαίωση του “Bartzokas ball” στο Final Four του 2026 (μετά από εξαιρετική 5ετή πορεία σε Ελλάδα και Ευρώπη), η οποία επισφραγίστηκε με ένα νέο τριετές συμβόλαιο με υψηλότατες αποδοχές, που θα επεκτείνει την 2η θητεία του στο «λιμάνι» κοντά στα 9 χρόνια.

Ήταν δίκαιο και μετά από ένα μεγάλο διάστημα αμφισβήτησης και αδιανόητης πίεσης, έγινε πράξη. Και φυσικά μετά από τόσο καθολική αναγνώριση του μπάσκετ που έχει παίξει έδω και τόσο καιρό η ομάδα του, από όλο το οικοσύστημα του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

«Δίκαιο» επίσης, όμως, ήταν που μένοντας ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, ο Φαλ παρέμεινε στο υψηλότερο επίπεδο ανταγωνισμού του ευρωπαϊκού μπάσκετ (και στο αντίστοιχο μισθολογικό status) και με την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Παναθηναϊκός, θα έχει την ευκαιρία του να διεκδικήσει μία ακόμη Euroleague, έχοντας έξτρα κίνητρο και θέση μέσα στο παρκέ!

Με την συνολική του εικόνα, μέσα και έξω από το γήπεδο, το αξίζει και με το παραπάνω και αν είναι υγιής, στα μάτια μου δείχνει μία πολύ χρήσιμη προσθήκη. Ανεξαρτήτως διαβατηρίου ή μη (η ελληνοποίησή του δεν είναι εύκολη υπόθεση).

Το «άδικο» έχει να κάνει με το ότι οι δύο εκ μεγαλύτερων πρωταγωνιστών της επιτυχημένης πενταετίας του Ολυμπιακού, δεν μπορούν πλέον να μάχονται έχοντας κοινή στόχευση. Αν και ο Μουστάφα αποθεραπεύτηκε νωρίτερα του αναμενόμενου και από τα τέλη Φλεβάρη εβγαζε μάτια στις προπονήσεις, ο Μπαρτζώκας δεν αναπροσάρμοσε τα πλάνα του για να τον εντάξει στο rotation (παρ' ότι στο μοναδικό ματς που πήρε σεβαστό χρόνο συμμετοχής στην Βουλγαρία, έδειξε πανέτοιμος) και φυσικά το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Αλλά αυτό οδήγησε ουσιαστικά και στην πολυ δύσκολη απόφαση της αποδεσμεύσης ενός από τους πιο αγαπημένους του παίκτες.

Ο Φαλ, που όσοι τον ξέρουν καλά, μπορούν να βεβαιώσουν ότι έχει πολύ υψηλή αυτοεκτίμηση και δεν περίμενε με τίποτε την αποχώρησή του από τον Πειραιά, βρήκε το πιο ισχυρό κίνητρο για αναζωογονήσει ακόμη περισσότερο τα μπασκετικά του κύτταρα (η φάση θυμίζει ολίγη από Σλούκα) και να αναβαθμίσει την γραμμή ψηλών του Παναθηναϊκού, η οποία τόσο πολύ το είχε ανάγκη.

Ο “Μους”, άλλωστε, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος του πρωτοφανούς 14/14 που «έτρεξε» επί ενάμιση χρόνο ο Ολυμπιακός απέναντι στο «τριφύλλι» σε Ελλάδα και Ευρώπη και το οποίο από την ανάποδη, δεν είχε συμβεί ούτε στα χρόνια της πλήρους κυριαρχίας των «πρασίνων» επί Ζέλικο Ομπράντοβιτς.

Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα πάει αυτό. Γιατί και ο Φαλ, θα θέλει εύλογα να πάρει μία αθλητική ρεβάνς και ταιριάζει πολύ στο μπάσκετ του “Ζοτς”, αλλά και γιατί ο οργανισμός του Πειραιά, τον ξέρει καλύτερα από τη νέα του ομάδα. Υγεία να έχουμε και θετική προσέγγιση στα πράγματα κι όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν!