Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Η πιο ασθενής μνήμη φέρνει την καλύτερη διαχείριση!

• Φενέρμπαχτσέ – Ζάλγκιρις 1-0 (89-78)
• Ολυμπιακός – Μονακό 1-0 (91-70)
• Βαλένθια – Παναθηναϊκός 0-1 (67-68)
• Ρεάλ – Χάποελ Τελ Αβίβ 1-0 (86-82)

Η ολοκλήρωση των πρώτων αγώνων στην εφετινή post season έφερε τους δύο «αιώνιους αντιπάλους» έναν βήμα πιο κοντά στον αρχικό τους στόχο κι έδωσε προβάδισμα πρόκρισης και στις τέσσερις ομάδες, που στο μεγαλύτερο ποσοστό των προβλέψεων, θεωρούνταν φαβορί για να πάρουν το εισιτήριο με προορισμό την ετήσια μεγάλη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Οι πρώτες αναμετρήσεις των τεσσάρων ζευγαριών χαρακτηρίστηκαν από το σπάσιμο του αρνητικού σερί που «κουβαλούσαν η Φενέρμπαχτσέ, ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός από την κανονική περίοδο (η Ζάλγκιρις, η Μονακό και η Βαλένθια είχαν νικήσει και στα δύο μεταξύ τους ματς), ενώ η Ρεάλ ήταν η μόνη που επέκτεινε την κυριαρχία της απέναντι στην Χάποελ κι έφτασε στιε διαδοχικές νίκες στην εφετινή διοργάνωση.

Με τo Game 2, λοιπόν, να απέχει από ελάχιστες ώρες έως και μιάμιση μέρα και στις τέσσερις σειρές, πάμε να δούμε ποια είναι η επίδραση που έχει η πρώτη νίκη σε καθεμία από τις ισάριθμες μονομαχίες και να αναλύσουμε το αν και το κατά πόσο έχουν αλλάξει οι ισορροπίες που υπήρχαν πριν το πρώτο τζάμπολ καθώς επίσης και το τι θα παίξει ρόλο στην συνέχεια.

Και στις τέσσερις σειρές, ισχύει το πλεονέκτημα που δίνει η ασθενής μνήμη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Δηλαδή η ομάδα που θα ξεχάσει τελείως τι έγινε στο Game 1 (και θα μπει στο ματς, θεωρώντας ότι το σκορ είναι 0-0) και θα μείνει ανεπηρέαστη ή θα αφήσει πίσω της τα πεπραγμένα της προηγούμενης αναμέτρησης, θα έχει το ιδανικό mind set για να νικήσει το Game 2.

Φενέρμπαχτσέ – Ζάλγκιρις 1-0 (89-78)

Τι είδαμε στο Game 1: Οι τρεις εβδομάδες που είχε στην διάθεσή του ο Νικολό Μέλι (13π., 5ρ. & 2ασ. με 5/9 σουτ) για να ξαναβρεθεί σε ρυθμό και οι αγώνες στους οποίους έπαιξε στο μεσοδιάστημα (τρεις στην Euroleague και τέσσερις στην τουρκική λίγκα), φαίνεται ότι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ολική επαναφορά της ομάδας του στις αμυντικές της «εργοστασιακές ρυθμίσεις».

Ο 35χρονος Ιταλός ψηλός που έχασε έναν μήνα λόγω τραυματισμού (στην διάρκεια της απουσίας του η Φενέρ είχε ρεκόρ 3-5 στην EL) αποτέλεσε το ιδανικό εργαλείο στα χέρια του Saras, ως προς την αναχαίτιση του επιθετικού τρόπου ανάπτυξης της Ζάλγκιρις, η οποία είχε επικρατήσει καθαρά (82-92) μέσα στην Πόλη πριν από έναν μήνα.

Χάρη στο μεγάλο του κορμί και την εξαιρετική κίνηση των ποδιών του ο πρώην παίκτης της Αρμάνι κλείνει όλους τους διαδρόμους και με την physical αντιμετώπιση που τον χαρακτηρίζει ανεβάζει πολύ την ένταση και την ενέργεια στα μετόπισθεν.

Οι ομάδες του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους διατήρησαν την παράδοση που τις θέλει να σταματάνε το μεγάλο επιθετικό όπλο της αντιπάλου τους (ο Φρανσίσκο είχε μεν 15π. αλλά με 3/12 σουτ) και το ματς «άνοιξε» χάρη στο εκπληκτικό βράδυ του Ταρίκ Μπιμπέροβιτς (26π. Με 10/13 σουτ και μηδέν βολές), ο οποίος ξεκίνησε με 4/4 τρίποντα και τα έβαλε από παντού.

Τι περιμένουμε στο Game 2: Τους γηπεδούχους να μπαίνουν πολύ δυνατά στο ματς, να πιέζουν στην άμυνα και να επιδιώκουν στην εδραίωση μία διαφοράς που θα τους διώξει το αρχικό άγχος για το πολυπόθητο 2-0 και τους φιλοξενούμενους να προσπαθούν με την σειρά τους να επιβάλλουν τον δικό τους ρυθμό. Αν η Ζάλγκιρις σουτάρει καλά από μακριά και περιορίσει το μακρινό σουτ της Φενέρ, επικρατώντας στις διεκδικούμενες μπάλες, τότε θα έχει τύχη να χτυπήσει το ματς και να διεκδικήσει το break. Αν οι γηπεδούχοι μεταφέρουν την μπάλα κοντά στο καλάθι και κυριαρχήσουν στις σωματικές επαφές, τότε θα έχουν ξεκάθαρα τον πρώτο λόγο.

Ολυμπιακός – Μονακό 1-0 (91-70)

Τι είδαμε στο Game 1: Η σοβαρότητα και η πληρότητα των «ερυθρόλευκων» σε όλες τις θέσεις, η προοδευτική άυξηση της έντασης στο ανασταλτικό κομμάτι και η πολύ εύστοχη επιλογή του Μπαρτζώκα να δώσει εντολή για ρήγματα και διεισδύσεις, ώστε να διασπάσει, να μετακινήσει και κατ' επέκταση να κουράσει την άμυνα της Μονακό, ήταν τα κλειδιά της εύκολης επικράτησης τους στο Game 1.

Oι Πειραιώτες βρήκαν τις απαραίτητες προσαρμογές για να νικήσουν επιτέλους την Μονακό μετά από τέσσερις διαδοχικές ήττες στους τελευταίους 13 μήνες χωρίς να στηριχθούν στην συνήθη δημιουργία τους και το πρόσωπο που παρουσιάζουν το τελευταίο διάστημα παραπέμπει σε μία ομάδα που την δεδομένη στιγμή, δύσκολα μπορεί να χάσει σε σειρά αγώνων από οποιονδήποτε αντίπαλο.

Οι 70 πόντοι που σκόραραν οι παίκτες του Μαρκοϊσβίλι ήταν οι λιγότεροι που πέτυχαν φέτος (και το χαμηλότερο παθητικό των «ερυθρολεύκων» μετά τις 22 Γενάρη), μετά την αποχώρηση του Βασίλη Σπανούλη και σε συνδυασμό με την ενεργειακή τους καθίζηση από τα τέλη του 1ου μέρους κι εντεύθεν, δείχνουν την έλλειψη αποθεμάτων (λόγω μόλις 8-9 διαθέσιμων παικτών) για τις απαιτήσεις τέτοιων αγώνων.

Τι περιμένουμε στο Game 2: Την ύστατη προσπάθεια των Μονεγάσκων να παρουσιαστούν για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ανταγωνιστικοί (λόγω της νοοτροπίας νικητή που χαρακτηρίζει τα περισσότερα παιδιά της ομάδας), με ενδεχομένως μία πιο στατική αμυντική αντιμετώπιση που θα ρισκάρει με κάποια ελεύθερα μακρινά σουτ, ώστε να εξοικονομηθεί ενέργεια για την επίθεση. Αν ο Ολυμπιακός βάλει τα τρίποντα δύσκολα θα κινδυνεύσει και το ζητούμενο – για να ξέρουμε αν θα δούμε κλειστό παιχνίδι ή όχι – είναι το πόσο ανθεκτικοί θα είναι οι φιλοξενούμενοι ως προς την πίεση που θα δεχθούν μπροστά και πίσω.

Βαλένθια – Παναθηναϊκός 0-1 (67-68)

Τι είδαμε στο Game 1: Έναν Παναθηναϊκό, που επιτέλους πήγε σε άμυνα με αλλαγές, η οποία ναι μεν επιβράδυνε την επιθετική ανάπτυξη των γηπεδούχων και δυσκόλεψε την κυκλοφορία της μπάλας, αλλά που ταυτόχρονα έδωσε πολλά επιθετικά ριμπάουντ και δεύτερες ευκαιρίες, οι οποίες οδήγησαν σε έξτρα ελεύθερα σουτ.

Παρ' αυτά, όμως, λίγο η μεγάλη αστοχία της Βαλένθια από μακριά (16% με 4/25 τρίποντα στο 1ο μέρος) και πολύ η σκληράδα και η αμυντική αφοσίωση που επέδειξαν οι παίκτες του Αταμάν, που την κράτησε κάτω από τις 70 κατοχές, έθεσαν τις βάσεις για τον σχεδόν καθολικό έλεγχο που είχε το «τριφύλλι» στο ματς.

Η απουσία του Σλούκα, έδωσε έξτρα αυτοπεποίθηση στον Σορτς που ήξερε ότι δεν θα επιστρέψει στον πάγκο μετά την πρώτη ή της δεύτερη αστοχη προσπάθεια ή λανθασμένη ενέργεια μπροστά και πίσω, ωστόσο, στέρησε από τον Παναθηναϊκό την οξυδέρκεια που είχε ως σύνολο και πιθανότατα θα τον οδηγούσε σε μία πιο εύκολη νίκη.

Το ότι ο επτάστερος νίκησε δύσκολα στο τέλος, έχοντας κατεβάσει την ομάδα του Μαρτίνεθ πολύ χαμηλότερα από τα standards της, έχει διπλή ανάγνωση. Στα πλην του ήταν ότι «έπαιξε» το ματς στην τελευταία κατοχή και κορώνα-γράμματα και στα συν του ότι νίκησε σκοράροντας 68 πόντους και πλην του Ναν, χωρίς να έχει κανέναν παίκτη του σε σπουδαία βραδιά.

Τι περιμένουμε στο Game 2: Ένα διαφορετικό παιχνίδι από πλευράς ρυθμού, ταχύτητας, κατοχών και ύψους του σκορ, στο οποίο καθοριστικό ρόλο θα έχει η επίθεση. Αν ο Παναθηναϊκός βρεί 2-3 επιθετικούς πυλώνες, σκοράρει και κοντά στο καλάθι και είναι αξιοπρεπής αμυντικά, τότε θα έχει σοβαρή τύχη ακόμη και για 2ο break, γιατί η έλλειψη πίεσης για το αποτέλεσμα, σε συνδυασμό με την εμπειρία και την ποιότητά του, του δίνουν πλεονέκτημα. Αν είναι άστοχος και η Βαλένθια τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και σουτάρει σχετικά καλά από μακριά, τότε ελλοχεύει ο κύνδυνος να του φύγει ο έλεγχος του παιχνιδιού και η σειρά να έρθει στα ίσα.

Ρεάλ – Χάποελ Τελ Αβίβ 1-0 (86-82)

Τι είδαμε στο Game 1: Μία Ρεάλ που ξεκίνησε εντυπωσιακά και με τον Καμπάτσο (21π. με 6/9 τριπ.) να βάζει την σφραγίδα του εκτελεστικά με το μακρινό του σουτ και να μην απειλείται ουσιαστικά καθόλου, μέχρι να χαλαρώσει αδικαιολόγητα στο τελευταίο πεντάλεπτο και να δώσει την ευκαιρία στην Χάποελ να πλησιάσει στο καλάθι.

Στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης, η «βασίλισσα» κυριάρχησε στο αμυντικό κομμάτι και με την ασφυκτική πίεση πάνω στην μπάλα, δεν επέτρεψε στα guard των Ισραηλινών να βρουν επιθετικό ρυθμό.

Ο Ελάιτζα Μπράιαντ δεν ξεκίνησε καλά, στην πορεία ένιωσε ενοχλήσεις στον αστράγαλο και δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει παράγοντας του παιχνιδιού και αν δεν υπήρχε ο συγκινητικός Οτούρου (20π. & 17ρ.), που όμως δεν είχε μπροστά του τον Ταβάρες (τραυματίστηκε στο 3ο λεπτό και δεν ξανάπαιξε), τότε η ανώτατη διαφορά θα είχε φτάσει πολύ πιο πάνω από το -18.

Τι περιμένουμε στο Game 2: Τα άσχημα νέα της απώλειας του Ταβάρες (ρήξη έσω πλάγιου συνδέσμου στο αριστερό γόνατο) για το υπόλοιπο της σειράς, βαζει αναγκαστικά τους Μαδριλένους σε κατάσταση συναγερμού και σίγουρα μπορούν να αλλάξουν τους συσχετισμούς. Ειδικότερα αν ο Μπράιαντ παίξει στο Game 2 και είναι σε κατάσταση να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα του. Αν η Ρεάλ αντέξει στην πίεση της Χάποελ, τότε δύσκολα θα χάσει την σειρά. Αν η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη ισοφαρίσει, τότε είναι ικανή να γίνει αρκετά πιο απειλητική στη συνέχεια.

Υγ.1: Ο ΠΑΟΚ αδίκησε ξεκάθαρα τον εαυτό του με τον τρόπο που μπήκε στην 3η περίοδο του επαναληπτικού τελικού στο FIBA Europe Cup. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η εφετινή Μπιλμπάο δεν ήταν καλύτερη απο την περυσινή που του πήρε στα σημεία το τρόπαιο, οπότε το +6 του πρώτου αγώνα και η αγωνιστική κατάρρευση του 2ου μέρους, προέκυψαν επειδή ο «δικέφαλος» δεν βρήκε περισσότερα από δύο σταθερά επιθετικά στηρίγματα σε καθέναν από τους δύο τελικούς. Σύμφωνοι, όταν μία ομάδα φτάνει στον τελικό, έχει κάνει πολλά πράγματα σωστά, ωστόσο, όταν αποκλείει στον ημιτελικό ένα μεγαλύτερο μέγεθος (Μούρθια) από την τελική νικήτρια, η αλήθεια ειναι ότι αυτομάτως οι προσδοκίες ανεβαίνουν και η απογοήτευση της μία ακόμη χαμένη ευκαιρία δεν μπορεί να ευκολοχώνευτη.

Υγ.2: Απλά δεν γίνεται να ισοφαρίζεις σε 49-49 και στην επόμενη κατοχή να δέχεσαι 6ποντο (τρίποντο και φάουλ, χαμένο αμυντικό ριμπάουντ από την άστοχη και καπάκι νέο τρίποντο για το 55-49)!

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.