Παναθηναϊκός: «Γολγοθάς» στην Ιβηρική

Μια παροιμία μας λέει ότι «όπως στρώνεις, κοιμάσαι» και αν μη τι άλλο ο Παναθηναϊκός την έχει βιώσει για τα καλά στο πετσί του τη φετινή σεζόν. Σίγουρα τα πράγματα δεν έχουν κυλήσει όπως θα ήθελαν και θα περίμεναν οι «πράσινοι» καθώς αντί να μετρούν αντίστροφα για το αβαντάζ της έδρας στα playoffs, έχουν φτάσει στο σημείο να μην γνωρίζουν καν εάν θα είναι στα playoffs. Τουλάχιστον άμεσα, χωρίς να χρειαστεί η «πονηρή» διαδικασία του Play In.

Αν και όλα έδειχναν ότι είχαν βρει τον δρόμο τους και είχαν ρολάρει στα τελευταία παιχνίδια, ένα καταστροφικό οκτάλεπτο στη Σόφια στάθηκε αρκετό για να φέρει το πισωγύρισμα και να χρειάζονται τώρα (αν και έτσι και αλλιώς θα τις χρειάζονταν) την μία υπέρβαση μετά την άλλη. Εύκολο; Σε καμία περίπτωση. Εφικτό; Σαφέστατα. Δύσκολο; Πολύ! Όμως εάν θέλει ο Παναθηναϊκός (που θέλει) να συνεχίσει να έχει υψηλούς στόχους, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα μετά την ήττα από τη Χάποελ θα πρέπει να ακολουθήσει τον δύσκολο και πιο δύσβατο δρόμο.

Είπαμε. «Όπως έστρωσε, κοιμάται». Και πλέον το ταξίδι στην Ιβηρική χερσόνησο για τα δύο ΠΙΟ κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν και δη τα παιχνίδια εκείνα που θα καθορίσουν την τελική κατάταξη της ομάδας, μοιάζει με πραγματικό «Γολγοθά». Τον δικό του «Γολγοθά», στην δική του «Μεγάλη Εβδομάδα». Ας μην είναι ωστόσο και η… εβδομάδα των Παθών. Αντίθετα να κάνει πρόωρη Ανάσταση στη… Βαλένθια έχοντας στις αποσκευές της επιστροφής το 2/2 που αποτελεί τον μεγάλο στόχο.

Η πίστη υπάρχει. Και είναι δεδομένη. Ο Άταμαν θεωρώ ότι έδωσε τον πιο κατάλληλο χαρακτηρισμό για αυτά τα δύο παιχνίδια λέγοντας ότι ο Παναθηναϊκός θα παίξει το δικό του Final Four σε αυτά τα ματς. Με ενδεχόμενο 1/2 αποχαιρετά μία και καλή την εξάδα ο Παναθηναϊκός και θα ψάξει με νίκη απέναντι στην Εφές το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στο Play-In. Με 0/2 θα αρχίσει να ιδρώνει ακόμα και για την… ύπαρξη του στην 10άδα! Εν ολίγοις, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Για τον Παναθηναϊκό ΔΕΝ (πρέπει να) υπάρχει άλλη συγκομιδή εκτός από το 2/2. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι εντός των τειχών της ομάδας είναι πολύ συνειδητοποιημένοι για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί τρεις αγωνιστικές πριν από το τέλος της regular season και ΚΑΝΕΙΣ (μα ΚΑΝΕΙΣ όμως) δεν θέλει να μπλέξει σε περισσότερες περιπέτειες. Enough is enough που λένε.

Θα ήταν ιδανική η είσοδος στην εξάδα και το απευθείας εισιτήριο της postseason στην Euroleague για έναν απλό, πολύ απλό, λόγο. Ένα νοκ άουτ παιχνίδι κρύβει ΠΟΛΛΕΣ παγίδες. Και ο (θεωρητικά πάντα) πιο αδύναμος, οπουδήποτε και αν παίζει, σε οποιαδήποτε έδρα, θα διεκδικήσει ΟΛΕΣ τι πιθανότητες που του αναλογούν. Να υπενθυμίσω τι είχε γίνει πέρυσι, όταν η Παρί είχε νικήσει τη Ρεάλ μέσα στη Μαδρίτη στο Play In για το ζευγάρι 7-8; Δηλαδή ακόμα και 7ος να έρθει ο Παναθηναϊκός και να έχει (στην χειρότερη περίπτωση) δύο ευκαιρίες στο «Telekom Center Athens», ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να του εγγυηθεί τίποτε απολύτως.

Τα λέω όλα αυτά για να επαναλάβω την κρισιμότητα των δύο αγώνων στην Ισπανία και το «ΠΡΕΠΕΙ» που υπάρχει στις τάξεις της ομάδας. Δεν πρέπει να ξεχνάτε κάτι. «Πρέπει» υπάρχει και στην Μπαρτσελόνα. Στο ίδιο «καζάνι» βράζει. Όσο θέλει ο Παναθηναϊκός τη νίκη στο αφιλόξενο «Palau Blaugrana» άλλο τόσο τη θέλουν και οι Καταλανοί. Ομάδες με το ίδιο ρεκόρ οι οποίες ισοβαθμούν στο 20-15 στην 7η θέση. Αν μπει στην εξίσωση και το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει να νικήσει στη Βαρκελώνη 13 χρόνια και από αυτό το τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη μπροστά στον Αυστραλό Νέιθαν Τζαγουάι για τα playoffs του 2013 (!) Εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος και τον βαθμό δυσκολίας που (δεδομένα) υπάρχει.

Κοινώς… ήμουν «νιος και γέρασα». Ο μεν Διαμαντίδης είναι 46 ετών και έχει σταματήσει το μπάσκετ εδώ και 10 χρόνια, ο δε Τζαγουάι είναι 40 χρονών και μέχρι πρόπερσι έπαιζε μπάσκετ σε ομάδες χαμηλής κατηγορίας στην Αυστραλία. Μήπως ήρθε η ώρα για τον Παναθηναϊκό να σπάσει και την… 3η «κατάρα» στην Ισπανία; Η πρώτη έσπασε στην Μαδρίτη πριν από δύο χρόνια όταν και σταμάτησε το αρνητικό σερί των 12 ηττών σε διάστημα 10 χρόνων. Η δεύτερη έσπασε στη Βιτόρια τον περασμένο Οκτώβριο καθώς επικράτησε της Μπασκόνια μετά το 2017 και επτά συνεχόμενες ήττες. Τώρα; Μήπως ήρθε η ώρα να «σπάσει» και η 3η ισπανική «κατάρα» στη Βαρκελώνη ύστερα από 14 συνεχόμενες ήττες;

Σίγουρα σε τέτοια ματς όπου το διακύβευμα είναι μεγάλο, δεν παίζουν μπάσκετ οι παραδόσεις. Δεν ξέρω (που δεν το πιστεύω) εάν το σκέφτονται καν οι παίκτες. Άλλωστε παίζουν τη ζωή τους. Σιγά μην σκεφτούν τι είχε γίνει πέρυσι, πρόπερσι και παραπρόπερσι. Θα σκεφτούν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο παρκέ.

Και σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση όπως το βλέπω με την δική μου μπασκετική ματιά, δεν πρέπει να παρασυρθούν από το παιχνίδι «5 εναντίον 5» που θα επιλέξει (κατά τα φαινόμενα) ο Πασκουάλ. Εάν το παιχνίδι πάει στο μισό γήπεδο και στις «σετ επιθέσεις» και στα 40 λεπτά, δεν πιστεύω ότι θα ευνοήσει στο τέλος της ημέρας τον Παναθηναϊκό. Θα πρέπει να προσέξει πολύ την pick n roll άμυνά του και να κρατήσει χαμηλά επιθετικά την Μπαρτσελόνα, ιδανικά κάτω από το 82-80 πόντους.

Ο Τζέριαν Γκραντ αποτελεί σημαντικό κομμάτι του Παναθηναϊκού και μένει να δούμε εάν και εφόσον θα είναι διαθέσιμος στο ματς. Όπως τον είδα χθες στην προπόνηση, έδειχνε να πονάει στο αριστερό του χέρι αλλά από την άλλη υπάρχει η αισιοδοξία ότι θα καταφέρει να παίξει. Ας περιμένουν να δούμε. Επιπλέον οι «πράσινοι» θα πρέπει να πάνε με την πεπατημένη των 32 λεπτών στη Σοφια όπoυ είχαν παίξει καλά. Να κρατήσουν τον ρυθμό στα χέρια τους και όποτε μπορούν να τρέξουν, να τρέξουν.

Και φυσικά σε αυτά τα ματς θα παίξουν μεγάλο ρόλο η αποφυγή των λαθών, τα αχρείαστα (μερικές φορές) φάουλ των Κέντρικ Ναν και Ματίας Λεσόρ με αποτέλεσμα να δημιουργείται πρόβλημα χωρίς δύο από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας, όπως επίσης και το ποσοστό στα τρίποντα. Με 40% θα είναι πολύ καλά, αρκεί και αμυντικά να είναι αυτός που πρέπει. Πρέπει να έχει καλό spacing, να μοιράσει σωστά τη μπάλα ο Παναθηναϊκός και να κυνηγήσει περισσότερες κατοχές στο παιχνίδι.

Είπαμε. Η νίκη είναι μονόδρομος. ΕΙΔΙΚΑ σε αυτό το ματς προκειμένου να βάλει από κάτω την Μπαρτσελόνα.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.