Χόαρντ για τον πόλεμο στο Ισραήλ: «Είναι σοκαριστικό σειρήνες, καταφύγια και συνεχείς μετακινήσεις»

Η Μακάμπι Τελ Αβίβ έπειτα από την παρουσία της για ένα μικρό διάστημα στο Τελ Αβίβ, επέστρεψε εξαιτίας του πολέμου στο Βελιγράδι για να συνεχίσει τις υποχρεώσεις της στη Euroleague και ο Τζέιλεν Χόαρντ παραχώρησε μια συγκλονιστική συνέντευξη στην «L’ Equipe», όπου μίλησε για την εμπόλεμη κατάσταση στο Ισραήλ, ενώ μίλησε για πρώτη φορά για την αγωνία του τις τέσσερις ημέρες του Μαρτίου, όπου ο αδερφός του Ελάϊτζα εξαφανίστηκε στο Σικάγο και ο ίδιος ήταν σε σοκ!

Ο πάουερ φόργουορντ της Μακάμπι και της Εθνικής Γαλλίας ρωτήθηκε για το πως βιώνει το γεγονός να αγωνίζεται σε μια χώρα που είνσαι σε πόλεμο. «Παίζω εκεί τέσσερα χρόνια και νιώθω αποδεκτός. Έχω ζήσει ξανά παρόμοιες καταστάσεις. Είναι σοκαριστικό, σειρήνες, καταφύγια, συνεχείς μετακινήσεις. Φέτος, το να παίξουμε ξανά μπροστά στο κοινό μας, έστω και για λίγο, ήταν κάτι μοναδικό. Είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα και προτιμώ να μην παίρνω θέση» σχολίασε ο Τζέιλεν Χόαρντ, αλλά δεν θέλησε να πει τίποτε περισσότερο για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Στη συνέχεια ρωτήθηκε για την εξαφάνιση του αδερφού του, όπου παραδέχθηκε πως έζησε τέσσερις εξαιρετικά δύσκολες ημέρες στις αρχές του περασμένου Μαρτίου.
Όταν συνάντησε τους δημοσιογράφους την 1η Μαρτίου στη μικτή ζώνη του Ανταρές στο Λε Μαν, μετά τη νίκη της Γαλλίας επί της Ουγγαρίας (98-79), το βλέμμα του ήταν χαμένο, το μυαλό του αλλού. Χωρίς να το γνωρίζουν τότε τα μέσα ενημέρωσης, ο Χόαρντ είχε αγωνιστεί ενώ μόλις είχε πληροφορηθεί ότι ο 23χρονος αδελφός του, Έλαϊτζα, αγνοούνταν, αφού τον είχε αφήσει ο πατέρας τους, πρώην μορφή του γαλλικού πρωταθλήματος, Άντγουον Χόαρντ, στο αεροδρόμιο του Σικάγο.

Ακολούθησε μια αγωνιώδης αναμονή τεσσάρων ημερών, που κατέληξε σε αίσιο τέλος χάρη στη μεγάλη κινητοποίηση της μπασκετικής κοινότητας μεταξύ άλλων των Γκερσόν Γιαμπουσέλε και Βίκτορ Γουεμπανιάμα. Ο Έλαϊτζα εντοπίστηκε εξαντλημένος, μέσα στο τσουχτερό κρύο που επικρατούσε στους δρόμους της «Πόλης των Ανέμων» στις αρχές Μαρτίου. Νοσηλεύτηκε λόγω σοβαρών προβλημάτων στα πόδια του και πριν λίγες ημέρες επέστρεψε στη Γαλλία μαζί με τη μητέρα του, Κάτια Φουκάντ-Χόαρντ, για να συνεχίσει την αποκατάστασή του.

Ο Τζέιλεν Χόαρντ που πραγματοποιεί εξαιρετική σεζόν με 12.1 πόντους μέσο όρο και 7 ριμπάουντ στη Μακάμπι ρωτήθηκε για το πως βρήκε τη δύναμη να αγωνιστεί ενώ ήξερε πως ο αδερφός του είχε εξαφανιστεί.

«Εκείνη τη στιγμή είχαν περάσει μόλις λίγες ώρες. Δεν είχα συνειδητοποιήσει τι συνέβαινε. Ένα κομμάτι μου έλεγε πως δεν είναι κάτι σοβαρό, ότι απλώς ήταν ακόμη στο αεροδρόμιο και δεν ήθελε να πάρει το αεροπλάνο. Γι’ αυτό κατάφερα να παίξω. Ανησυχούσα, αλλά πίστευα ότι θα τον βρούμε. Μετά το παιχνίδι έμαθα ότι η κατάσταση ήταν πιο ανησυχητική και τότε με επηρέασε πολύ περισσότερο» υποστήριξε.

Όσο για το πως έμαθε τα νέα, εξήγησε: «Μου ανακοινώθηκαν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Είχα μάθει επίσης ότι η ομάδα θα μεταφερθεί στο Βελιγράδι. Όλα αυτά μέσα σε λίγες ημέρες. Αποφάσισα να επιστρέψω στο σπίτι μου, κοντά στο Μονπελιέ, αντί να πάω κατευθείαν στη Σερβία. Έπρεπε να είμαι δίπλα στην οικογένειά μου. Ήταν υπερβολικά έντονο συναισθηματικά. Οι σκέψεις σε κατακλύζουν. Νιώθεις ανήμπορος».

Για την διαχείριση του διαστήματος της αναμονής, παραδέχθηκε: «Προσπαθούσα να τον καλέσω, αλλά έβλεπα ότι τα μηνύματα δεν έφταναν. Δεν μπορώ να περιγράψω τι περνούσε από το μυαλό μου. Ήμουν σε σοκ. Προσπαθούσαμε να κρατήσουμε το ηθικό μας, να πιστέψουμε σε μια θετική εξέλιξη. Παίρναμε συνεχώς νέα από τον πατέρα μας, που τον αναζητούσε στο Σικάγο. Δεν ξέρεις τι να κάνεις, παρά μόνο να προσεύχεσαι και να ελπίζεις ότι κάποιος θα τον αναγνωρίσει. Αποφασίσαμε να δημοσιοποιήσουμε την εξαφάνιση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ανταπόκριση ήταν τεράστια. Ο Γιαμπουσέλε βοήθησε πολύ, είχε επαφές με την αστυνομία. Και ο Γουεμπανιάμα κινητοποιήθηκε. Συγκινήθηκα βαθιά από αυτή τη στήριξη. Λίγες ημέρες μετά, η μητέρα μου πήγε στις ΗΠΑ και ήταν δίπλα του στο νοσοκομείο όταν βρέθηκε».

Τέλος, για το πως έμαθε τα καλά νέα για τον αδερφό του, υποστήριξε: «Ήμουν μόνος στο δωμάτιό μου. Μου έστειλε μήνυμα η μητέρα μου ότι τον βρήκαν. Ήταν μόνος κάπου στην πόλη. Ο πατέρας μου πήγαινε να τον βρει. Μετά από ημέρες στο κρύο, δεν μπορούσε να περπατήσει. Τα πόδια του είχαν υποστεί σοβαρή ζημιά. Σήμερα νιώθουμε ανακούφιση. Ήμουν ταυτόχρονα χαρούμενος και λυπημένος, σκεπτόμενος τι είχε περάσει μόνος του. Δεν τον έχω δει ακόμη από κοντά, αλλά μιλάμε στο τηλέφωνο. Δεν ξέρω ακριβώς τι συνέβη και δεν θέλω να τον πιέσω. Το σημαντικό είναι ότι είναι μαζί μας».