Μπορεί τη μεγάλη επιστροφή;

Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά. Ο Ματίας Λεσόρ επέστρεψε στην πεντάδα γεμάτος ενέργεια και δίψα για να καλύψει το χαμένο διάστημα μακριά από τη δράση. Τα ντεσιμπελ και ο πανηγυρισμός του στο κάρφωμα που έκανε το σκορ 7-2, θα μπορούσαν να αποτελέσουν την τελευταία σκηνή ενός κύκλου τηλεοπτικής σειράς. Στο τριφύλλι” όμως περιμένουν τον επόμενο κύκλο. Αυτόν που ξεκίνησε εχθές και αφορά την πορεία της ομάδας στην τελική ευθεία της φετινής σεζόν.

Ο Παναθηναϊκός πήρε τον πρώτο δικό του “τελικό” εχθές απέναντι στη Ζάλγκιρις παίζοντας καλό μπάσκετ για περίπου 25 λεπτά (στις ενδιάμεσες περιόδου ως επί το πλείστον), όταν με την καλή του άμυνα κράτησε χαμηλά την πιο πληθωρική επίθεση της λίγκας. Αυτά θα ήταν καλά νέα εφόσον βρισκόμασταν κάπου στον Δεκέμβριο. Πλέον όμως ο Έργκιν Άταμαν και οι συνεργάτες του δίνουν μάχη με τον χρόνο. Ένταξη Λεσόρ, “κούμπωμα” Νάιτζελ-Χέις στην καινούργια κατάσταση, “επιστροφή” Σλούκα και Ναν στα γνώριμα, υψηλά τους standards, μίνι-μοντάρισμα ενός ρόστερ που (επιτέλους) παίζει πλήρες. Και όλα αυτά σε ένα χρονικό σημείο όπου απαγορεύεται το λάθος και οι πράσινοι χρειάζονται νίκες.

Είναι προφανές ότι ο Παναθηναϊκός οφείλει τουλάχιστον να δοκιμάσει την περίπτωση σχημάτων με μεγαλύτερο μέγεθος. Η εικόνα του πρώτου δεκαλέπτου (η Ζάλγκιρις κέρδισε τις 5 από τις συνολικά 7 διεκδικήσεις στην ελληνική ρακέτα) υπογραμμίζει το πρόβλημα. Σε ένα σύνολο όπου οι two-guard lineups (και ο secondary ball-handler στο “3”) είναι κανόνας, το πρόβλημα της έλλειψης positional size “φωνάζει”. Οι πράσινοι δεν έχουν σπουδαίο μέγεθος στο “5” ενώ οι τρεις εκ των τεσσάρων γκαρντ τους είναι μικρά κορμιά. Σε αυτήν την κατεύθυνση και ως προς την επίλυση του προβλήματος, σχήματα με τον Νάιτζελ-Χέις στο “3” και τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ στο “4” μπορεί να κρύβουν τη λύση. Ο Παναθηναϊκός έτσι, θα έχει καλύτερη βάση για να ανταποκριθεί στο κομμάτι του ριμπάουντ, μέγεθος στην αδύνατη πλευρά για να αναχαιτίσει στατικές εκτελέσεις (μετά από επιθετικές αμυντικές δράσεις στα ball screens, γνωστή η προτίμηση του κόουτς Άταμαν στο Hedge) και θα είναι σε θέση να παράγει περισσότερα mismatches χαμηλά με τον δυνατό post-up φόργουορντ Νάιτζελ-Χέις απέναντι στα “3” της λίγκας. Σημειώστε ότι δύο από τις μεγάλες πληγές του παιχνιδιού των πρασίνων φέτος εντοπίζονται στο ριμπάουντ και στην αναχαίτιση των στατικών εκτελέσεων, οι οποίες βρίσκονται σε άμεση σύνδεση με την αδυναμία ελέγχου του αντίπαλου χειριστή.

Παρόλα αυτά, κάθε ενδεχόμενο για τη συνέχεια μοιάζει πιθανό και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο Παναθηναϊκός θα πάει βήμα-βήμα, προσπαθώντας να χτίσει μομέντουμ. Κάθε νίκη σου δίνει ζωή και χρόνο να δουλέψεις. Η ομάδα έχει ελίτ ταλέντο όμως δεν έχει υποστεί τις κατάλληλες “ζυμώσεις” για να αποδώσει ανάλογα, παίρνοντας το μάξιμουμ από το φετινό γκρουπ. Βασικός στόχος αυτήν τη στιγμή πρέπει να είναι το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στην οχτάδα. Η ιστορία της διοργάνωσης, ως σύμβουλος σε τέτοιες περιπτώσεις, μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες. Το πέρασμα “μέσα από τη φωτιά” μιας μεγάλης σειράς στα playoffs είναι ο μοναδικός τρόπος για να γυρίσει ο διακόπτης τέτοιων ομάδων. Λευκή κόλλα, παιχνίδια με τρομερό ψυχολογικό βάρος και συναισθηματικό αποτύπωμα, μια συνθήκη που σε αναγκάζει να κοιτάξεις τον φόβο στα μάτια. Μια σειρά όπου κάθε τακτικό λάθος πληρώνεται και η προσωπικότητα (την οποία διαθέτει σε τόνους αυτό το σύνολο) μετράει. Αυτό ακριβώς είναι το περιβάλλον που μπορεί να αλλάξει τη ρότα του φετινού πρότζεκτ των πρασίνων. Εκεί βρίσκεται η αλήθεια αλλά και η λύτρωση.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.