Ολυμπιακός: Τα σταθερά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση και η αδικία για τον Βεζένκοβ

• Κάθε νίκη μετράει το ίδιο
• Ο Βεζένκοβ επιστρέφει σε νούμερα MVP
• Ο Ολυμπιακός την έκανε τη δουλειά και προχωράει

Ας αρχίσουμε από το τελευταίο μας σημείωμα και το υστερόγραφο. Ο Ολυμπιακός δημιουργεί ελεύθερα σουτ, αλλά αυτά δεν έμπαιναν. Στο Βελιγράδι ξεκίνησε με 3/5 απέναντι στην Παρτίζαν και κατέληξε με ένα ωραιότατο 44.4%.

Θα πουν πολλοί ότι υπάρχουν αστερίσκοι, αφού από το δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι είχε ξεκάθαρα διαδικαστικό χαρακτήρα, ενώ και ο Τόμας Γουόκαπ έκανε το δικό του outlier με 4/4. Θα απαντήσουμε πως στην αντιπαραβολή, outlier είναι και το 0/4 του Τάιλερ Ντόρσεϊ.

Ο Ολυμπιακός, άλλωστε, αυτήν την προσέγγιση έπρεπε να έχει εξ αρχής. Όπως τονίσαμε και στο απογευματινό Gazz Floor, δεν είχε κανέναν λόγο να βάλει στο παιχνίδι την εξέδρα της Παρτίζαν. Το παιχνίδι έπρεπε να μπει και να το «καθαρίσει». Να δώσει στον μποξέρ που είναι στα σχοινιά, τη γροθιά που θα τον ρίξει νοκ άουτ.

Από το δεύτερο κιόλας δεκάλεπτο, στάλθηκε το μήνυμα και η γλώσσα του σώματος των παικτών της Παρτίζαν το φανέρωσε. Ο Ολυμπιακός ανέβασε την ένταση στη δεύτερη περίοδο με την τριάδα των Νιλικίνα, Γουόρντ και Φουρνιέ να κάνει εξαιρετική δουλειά.

Και αν για τους πρώτους δύο είναι γνωστό τι φέρνουν στο παρκέ, για τον Γάλλο πρέπει να γίνει ειδική μνεία. Στην άμυνα θα μπορούσε να «κλέβει» με βάση το διαμέτρημά του. Αντ αυτού αποτελεί τον τύπο που δίνει το παράδειγμα, για να μπορεί και ο Γιώργος Μπαρτζώκας να χρησιμοποιεί τα σχήματα με την ταυτόχρονη παρουσία αυτού και του Ντόρσεϊ. Κάτι που δε χρειάστηκε σήμερα, μιας και το παιχνίδι μετατράπηκε σε σόου στο δεύτερο μέρος.

Κάθε νίκη μετράει το ίδιο

Μιλώντας για αστερίσκους, αρκετοί θα σταθούν στην κατάσταση της Παρτίζαν. Ναι, οι Σέρβοι μοιάζουν με ομάδα αλλά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δε θυμίζουν κάτι τέτοιο και ο Ουάσινγκτον προσπαθεί να σώσει ό,τι σώζεται, γράφοντας προσωπικά νούμερα.

Ωστόσο, στην EuroLeague τίποτα δε θεωρείται δεδομένο. Κάποιος θα την πατήσει την μπανανόφλουδα. Εμείς προτιμάμε να σταθούμε στη βελτίωση και την εξέλιξη του Ολυμπιακού. Περιμένοντας την επιστροφή του Μόρις, έγραψε για ακόμα ένα βράδυ 28 ασίστ.

Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό ήταν ψυχολογικό ορόσημο, αφού εκείνη η νίκη, αποτέλεσε το εφαλτήριο της απόλυτης πίστης στο πλάνο. Η βελτίωση των «ερυθρολεύκων», ωστόσο, φαίνεται στο παρκέ ακόμα και από εκείνη την ήττα στη Βαλένθια.

Απέναντι στην Παρτίζαν δε χωράει η παραμικρή κριτική, πέραν της σημείωσης πως ο Ολυμπιακός βαδίζει στον σωστό δρόμο. Ο Γουόρντ φέρνει την απαιτούμενη ισορροπία στις δύο πλευρές του παρκέ, ως συμπλήρωμα του Παπανικολάου που δικαίως έχει παραμείνει στην αρχική πεντάδα.

Ο Μιλουτίνοφ συνεχίζει να παίζει ως ο καλύτερος σέντερ της Ευρώπης και οι «ερυθρόλευκοι» πορεύονται με ένα μεγάλο... όπλο τη φετινή σεζόν. Τη μεγάλη ένταση που βγάζουν στο επιθετικό ριμπάουντ, έχοντας το καλύτερο δίδυμο της λίγκας. Ακόμα και όταν το ματς στο Βελιγράδι παιζόταν, ο Ολυμπιακός βρήκε άμεσα 4 πόντους από επιθετικό ριμπάουντ στην 1η περίοδο. Όντας η δεύτερη καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη σε ORB%, μπορεί να υπερηφανεύεται έβαλε έξτρα τουβλάκια στο παιχνίδι των κατοχών τη φετινή χρονιά.

Ο Βεζένκοβ επιστρέφει σε νούμερα MVP

Το κοντέρ στο Βελιγράδι έγραψε 25 μαζί με 7 ριμπάουντ για τον Σάσα Βεζένκοβ. Ο προ τριετίας MVP της EuroLeague είναι μια ειδική περίπτωση παίκτη. Το μοναδικό στοιχείο που δεν έχει αναπτύξει στο επιθετικό του παιχνίδι, είναι να φτάσει να παίζει pick n' roll ως χειριστής. Οκ, δε γίνεται να τα κάνει όλα στο παρκέ.

Όλα τα υπόλοιπα τα κάνει στο μάξιμουμ, τα περισσότερα καλύτερα από κάθε έναν στην Ευρώπη. Ρίξτε μια ματιά στους αριθμούς του από το παιχνίδι απέναντι στη Βαλένθια και έπειτα και θα αντιληφθείτε ότι εκεί έχει αρχίσει και η πραγματική άνοδος του Ολυμπιακού.

Όταν ο Ολυμπιακός είναι καλά και βρίσκει τα σημεία του και το μπάσκετ του στο παρκέ, τότε ο Βεζένκοβ θα παίζει ως MVP. Δεν είναι καθόλου οξύμωρο. Όσο εκπληκτικός παίκτης και αν είναι, στο μπάσκετ του Ολυμπιακού μεγαλώνει και το δικό του ανάστημα.

Το κακό για τον ίδιο, ακούγεται... τρελό και οξύμωρο, αλλά δυστυχώς έχει να κάνει με τον πήχη που έχει θέσει. Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που παρακολουθεί Ολυμπιακό και έστω σε ένα παιχνίδι δεν έχει αναρωτηθεί «πότε έφτασε τους 20 ο Σάσα;». Τα κάνει να μοιάζουν όλα απλά, όμως δεν είναι. Επειδή τα κάνει σταθερά, δεν του αναγνωρίζονται κιόλας.

Όπως δεν είναι απλό να έχει 19 πόντους και 7 ριμπάουντ μέσο όρο στη φετινή διοργάνωση, με 62% δίποντο και 40.9% τρίποντο. Δεν του αναγνωρίζεται όσο πρέπει, αλλά είναι τέτοιο το στάτους του που ποσώς τον ενδιαφέρει πλέον. Αν δεν τον γνωρίζαμε και αγωνιζόταν για πρώτη φορά στην EuroLeague ως μεταγραφή, θα πήγαινε... καρφί για το MVP της σεζόν, μαζί με τον Ελάιτζα Μπράιαντ.

Ο Ολυμπιακός την έκανε τη δουλειά και προχωράει

Από τη στιγμή που διανύουμε ήδη τον 2ο γύρο της EuroLeague και το παιχνίδι παραήταν ανάξιο κριτικής, δεν είναι κακό να βγάλουμε τα κομπιουτεράκια. Καλό το «κάθε παιχνίδι ξεχωριστά», αλλά ταυτόχρονα και κλισέ όσο δεν πάει για τους υπολοίπους, πέραν από το σταφ και τους παίκτες.

Ο Ολυμπιακός πήρε το ζευγάρι των παιχνιδιών που έπρεπε με Μπάγερν και Παρτίζαν, τα οποία είχαν χαρακτήρα must win. Όπως παρόμοιο χαρακτήρα έχουν και τα επόμενα δύο, απέναντι σε Μακάμπι (χωρίς Λόνι Γουόκερ) και Εφές των επίσης χιλίων προβλημάτων.

Για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, που εννοείται θέλει να στρώσει τον δρόμο της και το πλεονέκτημα αποτελεί σκοπό, αυτές οι δύο νίκες είναι επιτακτικές. Όχι πως θα χαλάσει ο κόσμος αν έρθει ένα στραβοπάτημα, άλλωστε τίποτα δεν είναι δεδομένο στην EuroLeague. Αλλά στον δρόμο για το πλεονέκτημα, ο Ολυμπιακός δεν έχει πολλά περιθώρια για λάθη.

Πολλώ δε μάλλον όταν ακολουθεί η Μπαρτσελόνα, με προίκα ένα +13 από το Palau στον 1ο γύρο. Μειονέκτημα που ο Ολυμπιακός κουβαλάει και με άλλους ανταγωνιστές.

Μέχρι τότε, ο καθρέπτης του παρκέ δείχνει πως βρίσκεται σε καλό δρόμο. Όσο ανεβαίνουν και οι δείκτες της two way ταυτότητάς του, τόσο περισσότερο θα ισχυροποιείται. Ο Παπανικολάου σε αυτό είναι μπροστάρης, ο Γουόρντ έρχεται έχοντας καταθέσει τα δικά του διαπιστευτήρια και ο Ταϊρίκ Τζόουνς αποτελεί το απόλυτο φιτ, όπως έχουμε πει τόσες φορές.

Εννοείται πως δεν αποτελεί κριτήριο το δικό του ντεμπούτο απέναντι στην (συμπαθέστατη) Καρδίτσα, αλλά μία γεύση από αυτά που μπορεί να κάνει την πήραμε. Ο Τζόουνς θα δώσει μεγάλη ευχέρεια στον Μπαρτζώκα για πιο επιθετικές δράσεις και αντιμετωπίσεις στο pick n' roll των αντιπάλων. Αυτό καλείται να λύσει πάνω και πρώτα από όλα. Τα υπόλοιπα, επιθετικά, θα τα βρει...

• ΥΓ: Δεν παίρνει τα κρέντιτς που αξίζει ο Μπαρτζώκας και το επιτελείο του για το πόσο έχουν πείσει τον Ντόρσεϊ όχι απλώς να πασάρει στο παρκέ, αλλά να δηλώνει κιόλας ότι πρέπει να βελτιωθεί και πως έτσι θα βελτιωθεί το δικό του παιχνίδι. Δεν του βγήκαν τόσο πολύ σε κάποιες οι πάσες του στο Βελιγράδι, αλλά βαδίζει σε σωστό δρόμο. Εκτελεστικά, άλλωστε, τι να πει κανείς για την τρομερή σεζόν του. Στα χέρια του Μπαρτζώκα έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του και τώρα πάει να σπάσει κάθε φράγμα.
• ΥΓ1: Ο Ολυμπιακός παραμένει η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη στο να καμουφλάρει τις αδυναμίες του, ανεξαρτήτως των απουσιών και να μην αποκλίνει από τις αρχές του μπάσκετ του.