Ολυμπιακός: Ο παραμορφωτικός καθρέπτης και η ώρα να κοιτάξει μόνο μπροστά

Υπάρχουν μερικές σελίδες στο ημερολόγιο, τις οποίες απλώς τις σκίζεις και προχωράς παρακάτω. Η αναμέτρηση με τη Φενέρμπαχτσε στην Κωνσταντινούπολη έμοιαζε με τέτοια για τον Ολυμπιακό, δεδομένων και των συνθηκών.

Καμία ομάδα που έχει υψηλές βλέψεις στη σεζόν δεν μπαίνει για να χάσει ένα ματς. Ο σπόρος της ήττας είναι πολύ κακός οιωνός, εάν φυτευτεί στα μυαλά των παικτών. Αλλά ο Ολυμπιακός κατέβηκε με σύνθεση εκτάκτου ανάγκης, χωρίς τον Νίκολα Μιλουτίνοφ και τον Φρανκ Νιλικίνα. Ονόματα που προστέθηκαν στο απουσιολόγιο σε αυτά των Τάισον Γουόρντ και Σακίλ ΜακΚίσικ, την ώρα που ο Ταϊρίκ Τζόουνς παρακολουθούσε τη νέα του ομάδα, ανυπομονώντας να μπει μαζί της στο παρκέ.

Καλώς ή κακώς, οι δύο νίκες με Βίρτους και Παναθηναϊκό έδωσαν το δικαίωμα στον Ολυμπιακό, ακόμα και αν έχανε στην Πόλη, να μη συνεχίσει απερίσπαστος. Τέτοια είναι η ηρεμία που σου προσφέρει μία νίκη σε ντέρμπι. Ποια άλλη ομάδα θα έχανε τον βασικό της σέντερ, τον καλύτερο στην Ευρώπη για τη σεζόν που διανύουμε και θα κοιτούσε στα μάτια την πρωταθλήτρια. Καλώς ή κακώς, ο καθρέπτης στην Πόλη ήταν... παραμορφωτικός, σε ένα παιχνίδι που ξέμεινε από λύσεις, την ώρα που οι Χόρτον Τάκερ και Μπόλντγουϊν του έκαναν μεγάλη ζημιά επιθετικά, αφού δεν έφταναν τα κορμιά για να ματσαριστούν.

Το έχουμε αναφέρει πολλές φορές, πως από τον Ολυμπιακό, όσα κομμάτια και αν αφαιρέσεις, η μπασκετική του πρόταση στο παρκέ θα είναι ίδια και απαράλλακτη και θα αναγνωρίζεται ένεκα του προπονητή της. Ο Ντόντα Χολ πήγε να γίνει ήρωας της μιας βραδιάς, αφού ξέμεινε μόνος του στη θέση του σέντερ, περιμένοντας από Παρασκευή τις ενισχύσεις. Το δικό του τέταρτο φάουλ, στις αρχές της τέταρτης περιόδου, ανάγκασε τον Ολυμπιακό να πάει σε μία ιδέα που... φορέθηκε πολύ την περσινή σεζόν.

Εκεί όπου για μία περίοδο ο Άλεκ Πίτερς έφτασε να παίζε σα να είναι ο καλύτερος σέντερ του. Δικαίως ο Μπαρτζώκας πήγε μαζί του, αντί για τον Κώστα Αντετοκούνμπο στο φινάλε, αλλά το παιχνίδι μύριζε... μπαρούτι. Η Φενέρμπαχτσε πίεσε εξοντωτικά την μπάλα, έδειρε μπασκετικά τον Ολυμπιακό και με τον Νικολό Μέλι να πραγματοποιεί ένα αμυντικό μάστερκλας, κατάφερε να γίνει αυτή που θα αφήσει τις πιο επίπονες αμυχές στο κορμί του αντιπάλου.

Ο Φουρνιέ πήγε να κάνει ό,τι και στο ΟΑΚΑ, παίρνοντας πάνω του το διάβασμα των καταστάσεων, αλλά η απουσία του Μιλουτίνοφ στέρησε τον πυλώνα στην κυκλοφορία και ένα σκαλοπάτι στο short roll. Οι αλλαγές της Φενέρμπαχτσε βραχυκύκλωσαν μεγάλο κομμάτι της επιθετικής ροής και η βενζίνη άρχισε να αδειάζει επικίνδυνα στο «ερυθρόλευκο» ρεζερβουάρ.

Την ίδια ώρα, ο Μόρις φάνηκε επηρεασμένος από το τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι για πέντε μέρες. Όταν αυτός πιάσει το peak του από άποψη ρυθμού, θα δούμε τον καλύτερο Ολυμπιακό της σεζόν.

Τι είχαμε, τι χάσαμε λοιπόν, θα αναφωνήσει κανείς. Το αν θα κέρδιζε ο Ολυμπιακός με τον Μιλουτίνοφ στο παρκέ ή με τον Νιλικίνα σε ειδική αποστολή πάνω στον Μπόλντγουϊν, δε θα το μάθουμε. Τουλάχιστον προς ώρας, μιας και οι δύο ομάδες θα αναμετρηθούν (πιθανότατα τον Μάρτιο) στο αναβληθέν ματς του πρώτου γύρου.

Αν οι Πειραιώτες γυρίζουν σκασμένοι από την Πόλη, ο λόγος είναι ένας και μοναδικός. Αυτό το 88-80 φέρνει στην πλάτη τους ακόμα μια διαφορά, διόλου μικρή, που καλούνται να ανατρέψουν. Κάθε τέτοια ήττα μετράει διπλά. Η απόσταση με τη Φενέρ είναι δύο ροζ φύλλα, τα οποία στην πραγματικότητα γίνονται τρία αν δεν την κερδίσει με 9 στο ΣΕΦ. Βαλένθια, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ και Ερυθρός «σκάρωσαν» στον Ολυμπιακό μεγάλες διαφορές, σε πολύ κλειστά παιχνίδια ως το φινάλε, ως επί το πλείστον.

Η αγωνιστική βελτίωση, ωστόσο, είναι φανερή στο παρκέ. Την είχαμε τονίσει ακόμα και στην ήττα από τη Βαλένθια, με τον Γιώργο Μπαρτζώκα να το διατυμπανίζει πως η ομάδα του προχωράει μπροστά, παρότι ηττήθηκε απ' τους Ισπανούς.

«Δεν έχω κανένα παράπονο από την προσπάθεια των παικτών» μου, υπογράμμισε το βράδυ της Τρίτης. Ο Ολυμπιακός είναι σε διαρκώς ανοδική πορεία, κάτι που μπορεί να αναγνωρίσει κανείς βλέποντάς τον να παλεύει για 35 λεπτά... μισός στην Πόλη. Μπροστά του έχει τέσσερα παιχνίδια τα οποία πρέπει να πάρει ανεξαιρέτως, αναμένοντας και επιστροφές των απόντων.

Αρχής γενομένης από την Μπάγερν την Παρασκευή στο ΣΕΦ. Ακολουθούν Παρτίζαν (χωρίς Τζόουνς) στο Βελιγράδι, Μακάμπι (χωρίς Γουόκερ) στο ΣΕΦ και Εφές στην Τουρκία.

Τέσσερις νίκες με... μισό μηδέν θα τον κρατήσουν στη μάχη του πλεονεκτήματος. Οτιδήποτε διαφορετικό θα δυσκολέψει πολύ την κατάσταση για την τετράδα. Ο Ολυμπιακός, όμως, είναι ένας οργανισμός που έχει το know how. Δύο χρόνια πριν, η αύρα των Ράιτ και Πετρούσεφ οδήγησε σε ένα μεγάλο σερί και έφτασε να παίζει από μειονεκτική θέση την τετράδα σε μία ζαριά. Ένα σερί έψαχνε, άλλωστε και μία μεγάλη νίκη, για να αρχίσει να πιστεύει ξανά στον ίδιο του τον εαυτό. Το σερί ήρθε, όπως και οι νίκες σε Μπολόνια και Telekom Center.

Με τον Τζόουνς, πλέον, ενεργό ο Ολυμπιακός έχει δύο πεντάδες στις οποίες η ποιότητα δεν πέφτει ούτε στο ελάχιστον. Γουόκαπ, Ντόρσεϊ, Παπανικολάου, Βεζένκοβ, Μιλουτίνοφ και Μόρις, Φουρνιέ, Γουόρντ, Πίτερς, Τζόουνς, με τους Νιλικίνα, Χολ, ΜακΚίσικ για ειδικές αποστολές. Το πόσο καλό φιτ είναι ο Τζόουνς, άλλωστε, το αναλύσαμε διεξοδικά και στο χθεσινοβραδινό Gazz Floor.

Τα είπαμε και λίγες ημέρες πριν άλλωστε. Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος έσβησαν όλους τους αστερίσκους, δίνοντας απλόχερα ένα εκπληκτικό ρόστερ στον Γιώργο Μπαρτζώκα να διαχειριστεί. Ακόμα και ο κόσμος του Ολυμπιακού, που είναι ο πλέον απαιτητικός, καλείται πλέον να αφήσει πίσω την κουβέντα για ενίσχυση μετά από κάθε παιχνίδι.

Ο Ολυμπιακός εδώ και έναν μήνα αρχίζει να θυμίζει τις αρετές που τον συνόδευαν στο παρκέ. Ακόμα και αν δε βρεθεί στο πλεονέκτημα, δείχνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι ανήκει στην κάστα των ομάδων που δεν τις κερδίζεις τρεις φορές σε εύρος πέντε αγώνων, υπό κανονικές συνθήκες. Ώρα, λοιπόν, να κοιτάξει μπροστά. Η μπάλα βρίσκεται στα χέρια της ομάδας.