Παναθηναϊκός: Η ανορθογραφία έγινε καλλιγραφία

Bλέπεις το σχήμα με το οποίο ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να βγει από το στενωπό του 71-71, σε ένα ματς όπου υστερούσε στην άμυνα, στις μονομαχίες και σε κορμιά, και λες, όχι, αποκλείεται να βγει έτσι η άκρη. Και όμως, η πεντάδα Σορτς, Ναν, Σλούκα, Όσμαν, Γιούρτσεβεν έκανε το γήπεδο να μοιάζει μικρότερο στα μάτια των Ισραηλινών, όρθωσε το ανάστημα που θεωρητικά της έλειπε, έστησε οδοφράγματα στα μετόπισθεν και μετέτρεψε τη βραδιά αγκομαχητό σε κανονικό πάρτι.

Ξαφνικά, το μπάσκετ γυμναστικών επιδείξεων της Μακάμπι ξεγυμνώθηκε και κάθε κατεργάρης κάθισε στον πάγκο του. Από δω οι μπασκετμπολίστες, από κει οι τριπλουνίστες. Και το ροζ φύλλο, το νικητήριο, στη σωστή τσέπη. Με σκορ 28-14 στα τελευταία 7:07.

Ήταν, εν τέλει, θέμα επιθυμίας και προσωπικότητας. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε πολύ άσχημα στα πρώτα 33 λεπτά και είπε το «ως εδώ» όταν ανέβηκαν ταυτόχρονα στο πάλκο οι τρεις alpha males αυτής της ομάδας. Ο Σλούκας τοποθέτησε όλα τα κομμάτια στη σωστή θέση, ο Σορτς μπλέχτηκε στα πόδια των αντιπάλων του και έκλεψε μπάλες για να τις κάνει αιφνιδιασμούς, ο Ναν πήρε τη σκυτάλη από τον καλό εαυτό του της γ’ περιόδου και κλείδωσε στα αποδυτήρια τον κακό εαυτό κάμποσων ημιχρόνων.

Σε ένα σχήμα που συναρμολογήθηκε σχεδόν τυχαία, επειδή έπρεπε να πάρει κάποιες ανάσες ο πληθωρικός Χουάντσο και μαζί του ο υπηρεσιακός σέντερ Μήτογλου, o Όσμαν έδωσε πρόσθετη κηροζίνη από τη θέση «4» και ο Γιούρτσεβεν έκανε την έκπληξη, με δεκάλεπτο ονείρου. Τα 8 επιθετικά ριμπάουντ του είναι προσωπικό ρεκόρ, τα 13 συνολικά επίσης, οι 16 πόντοι του μία ικανοποιητική απάντηση στα καλάθια που έβαζαν στην πλάτη του οι ψηλοί της Μακάμπι.

Για τα δεδομένα μίας βραδιάς όπου ο Παναθηναϊκός υποχρεώθηκε σε αλχημείες και σε λύσεις ανάγκης μετά την έξοδο του άτυχου Χολμς, ο τίμιος ιδρώτας του Τούρκου σέντερ και του Ισπανού φόργουουρντ, με τα 13+11 ριμπάουντ σε 22 και 27 λεπτά συμμετοχής αντίστοιχα, ήταν ανεκτίμητης αξίας. Χωρίς την περιφανή νίκη στον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας (41-36), ο Παναθηναϊκός δεν θα κέρδιζε αυτό το ματς.

Σύμφωνοι, θα χρειαστεί πολύ περισσότερα από πολύ περισσότερους ο Παναθηναϊκός για να ξαναβγεί στη λεωφόρο. Όπως είναι χτισμένη αυτή η ομάδα, δεν αντέχει τα σκαμπανεβάσματα του Ναν ούτε την καταπόνηση του Όσμαν ούτε τη λειψανδρία μέσα στις ρακέτες. Πόσο μάλλον, την έπαρση και την έλλειψη αυτοκριτικής. Αυτή τη φορά, ο Εργκίν Άταμαν έμοιαζε όχι απλά ανακουφισμένος, αλλά ικανοποιημένος. Από τους παίκτες του, αλλά και από τον εαυτό του.

Σε κάθε περίπτωση, το 5-2 μοιάζει με ανάσα φρεσκάδας και αισιοδοξίας, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη καμπή της σεζόν. Ο «έκτος παίκτης» παραμένει πολύτιμος σύμμαχος, αλλά τα επόμενα τέσσερα παιχνίδια θα διεξαχθούν σε δύσβατες έδρες, πολύ μακριά από το ΟΑΚΑ: Μονακό, Ερυθρός Αστέρας, Παρίσι, Μαδρίτη, εξαίσια τουρνέ για τουρισμό αλλά ιδιαίτερα δυσοίωνη για έναν επισκέπτη που ψάχνεται. Ο Παναθηναϊκός είναι ένα σύνολο από πολύ καλούς παίκτες, αλλά ακόμη δεν έχει γίνει πολύ καλή ομάδα.

Όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, το αποψινό ματς συνοδευόταν από ένα αδιόρατο «πρέπει» και δεν άντεχε απώλειες. Η Μακάμπι μπορεί να παίζει ένα μπάσκετ που ώρες ώρες αγγίζει τα όρια του κωμικού και θυμίζει μάλλον G League παρά Euroleague, αλλά αυτό δεν την καθιστά ακίνδυνη. Θυμίζω ότι είναι ο μοναδικός αντίπαλος που πήρε το σκαλπ του Δημήτρη Ιτούδη, ενώ και την ομάδα που οι σοφοί της Βαρκελώνης ανέδειξαν σήμερα κορυφαία της «ειδικής βαθμολογίας» την είχε στα σχοινιά επί 37 λεπτά, σε ένα διαρκές νοκ-ντάουν.

Πολύ περισσότερα για τον Παναθηναϊκό, αλλά και για τον περί ου ο λόγος Ολυμπιακό και για τον Άρη και για τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, μπορείτε να ακούσετε και να δείτε στο σημερινό επεισόδιο του Gazz Floor, με ένα κλικ σε αυτόν εδώ τον σύνδεσμο . Η αγαπημένη σας εκπομπή, με τον Ιωάννη Παπαπέτρου πάντοτε στην πρώτη γραμμή, επιστρέφει το απόγευμα της Πέμπτης στις 16.15 και ξανά το βράδυ της Παρασκευής μετά τους αγώνες των «αιωνίων».