Ολυμπιακός: Με την ταυτότητά του και το DNA του

• Πώς έριξε τη Ρεάλ των τριών τελικών στο καναβάτσο
• Ένας οργανισμός που ζει για να κρίνεται

Ο καλύτερος παίκτης μιας ομάδας ορίζει την ταυτότητά της. Ο αρχηγός της καθορίζει το DNA της. Ο τρόπος παιχνιδιού του Σάσα Βεζένκοβ μαρτυρά τι πρεσβεύει μπασκετικά η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Κώστας Παπανικολάου αποτυπώνει στις εκφράσεις του προσώπου του όλα όσα ο Ολυμπιακός σημαίνει. Κουβαλώντας από το μακρινό 2009 το πάθος, την ένταση και τον αλέγκρο χαρακτήρα, που αντιπροσωπεύει τον σύλλογο. Ποτισμένος και αυτός με αυτήν την ιδιόμορφη τέχνη του ανικανοποίητου, ψάχνοντας κάθε μέρα μία καινούργια επιθυμία να διασκεδάσει. Για τον Ολυμπιακό δεν υπάρχει άλλος δρόμος, πέραν από τον ανηφορικό, τον δύσβατο. Οι ευθείες διαβάσεις δεν του ταιριάζουν και ο αρχηγός του το γνωρίζει.

Τέσσερα τρίποντα... μαχαιριές στο κορμί της Ρεάλ. Ένα για κάθε Final Four, από τα συνεχόμενα των Πειραιωτών, όπως ανέφεραν οι πρόεδροι της ομάδας. Με τα μάτια σχεδόν βουρκωμένα στο τελευταίο εξ αυτών. Μία ζωή συνυφασμένη με τα «ερυθρόλευκα». Η δύναμη του Παπανικολάου είναι ο Ολυμπιακός και η δύναμη του Ολυμπιακού, ο Παπανικολάου. Ο Σέρχιο Γιούλ σάλπιζε την αντεπίθεση. Η Ρεάλ από την κόλαση του -15, επέστρεφε λίγο λίγο, συντηρώντας την κουβέντα που ξεκίνησε από τη στιγμή που μαθεύτηκε το ζευγάρι. Με τη φανέλα της, λένε, δεν πρέπει να παίζεις. Όταν ο Γιούλ βρέθηκε φάτσα με το καλάθι στο transition, ο Γουόκαπ του χάλασε το οπτικό πεδίο. Στην αμέσως επόμενη κατοχή ήρθε ένα αδιανόητο σουτ του Βεζένκοβ. Από αυτά που λένε «μην το δοκιμάσετε σπίτι».

«Σάσα, ψυχάρα, Ολυμπιακάρα» και «MVP»

Απόλυτη αποθέωση του Σάσα από τον κόσμο του Ολυμπιακού!

Αποστολή στη Μαδρίτη: Δημήτρης Οικονόμου#OlympiacosBC pic.twitter.com/0xAqg4XfVm

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) May 1, 2025

Ο Αμπάλδε σηκώθηκε για σουτ νίκης, αλλά η μπάλα με το ζόρι έφτασε τη στεφάνη. Hasta luego! Το μπάσκετ παραμένει δίκαιο άθλημα, παρά τη στατιστική ανωμαλία του Κάουνας το 2023. Αυτήν τη φορά ο Ολυμπιακός πήρε ό,τι άξιζε στη σειρά και έφυγε για το Άμπου Ντάμπι. Εκεί όπου θα κριθεί στην ευαίσθητη ισορροπία της επιτυχίας με την αποτυχία. Αυτήν δα, που απέχει ένα σουτ όπως αυτό του Αμπάλδε ή του Γιουλ. Έως τότε, όμως, δικαιούται να πάρει τα εύσημα για την προσπάθεια. Πρώτος των πρώτων στον μαραθώνιο των 34 αγωνιστικών. Καταφανώς ανώτερος απέναντι στη «βασίλισσα». Και απέχει δύο νίκες από τον μεγάλο του στόχο. Αυτόν για τον οποίο χτίστηκε εξ αρχής.

Πώς έριξε τη Ρεάλ των τριών τελικών στο καναβάτσο

Βελιγράδι, Κάουνας, Βερολίνο. Απολογισμός, τρεις τελικοί, ένας τίτλος. Αυτή η εκδοχή της Ρεάλ Μαδρίτης έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της, αλλά υποκλίθηκε στον Ολυμπιακό. Που την κέρδισε κατά κράτος, από το παρκέ, μέχρι τη μάχη των πάγκων.

Στην πραγματικότητα το μοναδικό του άλυτο πρόβλημα υπήρξε ο Μάριο Χεζόνια, που με τον τρόπο του στο «4» ανοίγει το γήπεδο. Άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος που ο Βεζένκοβ είδε από τον πάγκο μεγάλο μέρος του ημιχρόνου. Όμως τέτοια είναι η φετινή ποιότητα των Πειραιωτών, που έχει το βάθος να υπερκαλύψει ζητήματα που προκύπτουν. Ο Πίτερς ήρθε από τον πάγκο και ήταν από τους κορυφαίους του ημιχρόνου. Ο Μιλουτίνοφ έκανε τους Ταβάρες και Φερνάντο να μοιάζουν 20 πόντους κοντύτεροι.

Ο Γουίλιαμς Γκος παίζει σταθερά σε υψηλότατο επίπεδο μέσα στο 2025. Οι γκαρντ που μπορούν να υπερηφανευτούν πως έκαναν καλύτερη σεζόν από εκείνον, μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Ο Φουρνιέ θα έπαιζε ο κόσμος να χαλάσει, σε όποια κατάσταση και να ήταν το πόδι του. Για αυτά τα παιχνίδια ήρθε, για να τα κρίνει με την ποιότητά του. Μέχρι να μιλήσει και ο κορυφαίος του παίκτης, ο Βεζένκοβ. Στην αρχή σε ρόλο δημιουργού και όταν η επίθεση άρχισε να ασθμαίνει, πήρε μια απόφαση και το μπουμπούνισε.

Ένας οργανισμός που ζει για να κρίνεται

Ο αυτοσκοπός του φετινού Ολυμπιακού έχει δημιουργήσει ένα πέπλο αμφισβήτησης. Κακά τα ψέματα, η περσινή κατάκτηση από τον αιώνιο αντίπαλο, τοποθέτησε έξτρα βάρος στις πλάτες. Ωστόσο αυτό δε σημαίνει πως πρέπει μερικά πράγματα να θεωρούνται δεδομένα στον αθλητισμό.

Ο Μπαρτζώκας και το σταφ του οδήγησαν την ομάδα σε τέταρτο συνεχόμενο Final Four, κερδίζοντας με εμφατικό τρόπο τη μάχη των πάγκων απέναντι στον Τσους Ματέο. Το Final Four δε θα έπρεπε να μπαίνει στη συζήτηση ως κάτι αυτονόητο. Αν παραμένει ως τέτοιο, ρωτήστε τη φετινή Ρεάλ, την Μπαρτσελόνα ή την περσινή εκδοχή της Μονακό.

Καλώς ή κακώς όμως, το τρόπαιο κρίνεται στη ζαριά της μίας συν μίας βραδιάς. Σκληρό, βάναυσο και επίπονο. Φτάνοντας στα όρια της παγίδας. Μιας καθημερινής πάλης της ομάδας με τον ίδιο της τον εαυτό, τεστάροντας τα όριά της. Πολλώ δε μάλλον με τις πληγές που κουβαλούν οι «ερυθρόλευκοι». Αυτήν του Κάουνας δε θα κλείσει, παρότι η πρόκριση στη Μαδρίτη είχε γλυκιά εσάνς. Ο Ολυμπιακός αμφισβητήθηκε στη διαδρομή περισσότερο από οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρώπη, ακόμα και αν πατούσε γερά, με τα δύο πόδια στην κορυφή της κανονικής περιόδου. Με ένα μεγάλο κομμάτι του ρόστερ να περνάει περισσότερο χρόνο μαζί με ιατρούς ή φυσικοθεραπευτές, παρά στο παρκέ.

🔴⚪ Ο Ολυμπιακός στο Final-4! Το χειροκρότημα από τον κόσμο του στη Μαδρίτη!

Αποστολή στη Μαδρίτη: Δημήτρης Οικονόμου#OlympiacosBC pic.twitter.com/kg5JZs9kkc

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) May 1, 2025

Μία ομάδα που βάζει ευθύς εξ αρχής στη διόπτρα της το τρόπαιο, καλείται να ζήσει και με αυτό. Πώς όμως θεωρούνται αυτονόητα και δεδομένα αυτά που κατακτά μία ομάδα με τόσο κόπο; Στον οργανισμό έχουν συνειδητοποιήσει απόλυτα τι ζουν. Από τον πρώτο έως τον τελευταίο.

Οι πανηγυρισμοί ήταν... τόσο όσο. Χωρίς να υποτιμάται η πρόκριση, αλλά μακριά από τυμπανοκρουσίες. Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος παραδέχτηκαν ορθά κοφτά πως δε μεταδίδουν πίεση. Αλλά οριοθέτησαν, όχι με έπεα πτερόεντα, αλλά με τις κινήσεις τους από το καλοκαίρι τον στόχο. Εκφράζοντας και την πίστη πως ήρθε η στιγμή του Ολυμπιακού. Όχι ευχή, πίστη. Αποκύημα του δικαιώματος που τους έχει δώσει η ομάδα, με τα διαπιστευτήριά της στο παρκέ. Άπαντες πάντως γνωρίζουν. Το σύνθημα δόθηκε στα αποδυτήρια, αμέσως μετά την πρόκριση. Δύο βήματα ακόμα, ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

ΥΓ: Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι δεδομένα ο προπονητής με τη μεγαλύτερη πίεση στην Ευρώπη και παρουσιάζει πάντοτε ομάδες θελκτικές στο μάτι, που πρωταγωνιστούν και βρίσκονται στο πάλκο των μεγάλων ραντεβού. Κάτι που έκανε στον μέγιστο βαθμό φέτος και άξιζε το βραβείο του κόουτς της χρονιάς.

ΥΓ2: Ο γιος του Γουίλιαμς Γκος χάρισε τη φωτογραφία των playoffs, εκτός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ.