Ο θρίαμβος του κανονικού μπάσκετ

Πρωταθλητής της κανονικής περιόδου, πρώτος στο παλκοσένικο όποτε χρειάστηκε μπάσκετ του προπονητή απέναντι σε μπάσκετ των παικτών και του τυχαίου, νικητής κάθε φορά που χρειάστηκε να κριθεί ένας αγώνας από την άμυνα, ο Ολυμπιακός σφράγισε στη Μαδρίτη το εισιτήριο για το 14ο φάιναλ-φορ της ιστορίας του: 3-1 με πανηγύρια στο «Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες», όπως και το 2009, απέναντι στον αντίπαλο που οι Αγγελόπουλοι έχουν άχτι όσο κανέναν άλλον.

Όταν ο τέταρτος αγώνας με τη Ρεάλ έφτασε στην τελική ευθεία του, ο Ολυμπιακός ξόρκισε το φάντασμα του Κάουνας και έστειλε πέντε παίκτες πάνω στον Σέρχιο Γιουλ. Ο Τσους Ματέο έριξε στο παρκέ το τοτέμ της «βασίλισσας», τον πιστότερο αυλικό της, αλλά, ω της ασέβειας, του ανέθεσε ρόλο δολώματος, μία σκιά στη γωνία, ένας ελεύθερος σκοπευτής δίχως όπλο.

Τον Χεζόνια και τον Μούσα και τον Αμπάλδε, που ανέλαβε το τελευταίο σουτ, ο Ολυμπιακός δεν τους φοβόταν καθόλου. Τον τρόμαζαν τα φαντάσματα του Κάουνας και άλλο ουδέν. Αλλά η απόσταση που χωρίζει το Άμπου Ντάμπι από το Λιθουανία είναι μισός πλανήτης, που λέει ο λόγος.

Το Κάουνας κείται μακράν και ο Ολυμπιακός του 2025 είναι, βάσει αποτελεσμάτων, η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Το νούμερο 8 σκόρπισε εμπόδια και σκοπέλους στο δρόμο του, αλλά αντίδοτο στην ποιότητα δεν υπάρχει. Η Ρεάλ διέσωσε ψήγματα από την πατροπαράδοτη υπερηφάνεια της και παραδόθηκε στον ωραίο νέο του λιμανιού που βάλθηκε να φλερτάρει τη βασίλισσα χωρίς να υπολογίζει τα λούσα της.

Παρών στο φάιναλ-φορ για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ο Ολυμπιακός καλείται να φτάσει πρώτος στο νήμα για να ξορκίσει τη γκρίνια των ίδιων του των οπαδών. Αμφιβάλλω αν έχει αμφισβητηθεί μία ομαδάρα από το κοινό της τόσο, όσο ο φετινός Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα, του Βεζένκοβ, του Φουρνιέ και του Παπανικολάου.

Πώς είπατε; Ναι, του Κώστα Παπανικολάου, που στο μανίκι του φοράει πάντοτε το περιβραχιόνιο του «ερυθρόλευκου» αρχηγού και μέσα από την ερυθρόλευκη φανέλα του το μπλουζάκι της Μπαρτσελόνα. Αιώνια ριγμένος από την κριτική όσων νομίζουν ότι ξέρουν την προπονητική καλύτερα από τον προπονητή και το αρχηγιλίκι καλύτερα από τον αρχηγό, ο Παπανικολάου έβαλε στο δεύτερο ημίχρονο τα τέσσερα τρίποντα που σώριασαν τη Ρεάλ και έδειξε τον δρόμο σε όσους μπερδεύουν την Πρωτομαγιά με την Πρωταπριλιά.

Ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου μάζευε μαργαρίτες, οι μισοί παίκτες του πήραν ημιαργία για να τιμήσουν την απεργία, σχεδόν όλοι ξεκίνησαν σχέδια για το πέμπτο ματς όσο παιζόταν ακόμα το τέταρτο, ωστόσο ο «Παπ» έδειξε από πού πάνε για το φάιναλ-φορ: όχι από τον do-or-die πέμπτο αγώνα, αλλά από τον τέταρτο, το προτελευταίο βιράζ, εκεί που πρέπει να βάλεις την τρικλοποδιά στον αντίπαλού προτού αυτός ξεκινήσει το κρίσιμο σπριντ.

Ο Σάσα Βεζένκοβ έψαχνε το κλειδί για να ανάψει τη μηχανή, ο Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος πάσχιζε να ξαναβρεί τη κομμένη από το πρώτο ημίχρονο του προηγούμενου αγώνα ανάσα, αλλά ο Παπανικολάου φώναξε «έως εδώ», ενοχλημένος από τις ανορθογραφίες του εναρκτήριου εικοσαλέπτου.

Ο Ολυμπιακός έπαιξε ένα από τα χειρότερα φετινά ημίχρονα και μολαταύτα πήγε στα αποδυτήρια με ένα υποτυπώδες μειονέκτημα, που με μπάσκετ Ολυμπιακού (μεθοδικό, ψύχραιμο και σοβαρό) καλύπτεται σε ένα λεπτούλι: 47-42. Ο αρχισκόρερ Σάσα ξεκίνησε το δεύτερο μέρος με δύο ασίστ, ο Εβάν Φουρνιέ άφησε πίσω του το «φορφέ» της Τρίτης και το προβάδισμα της Ρεάλ εξανεμίστηκε. Όχι με ηρωισμούς και κολοκοτρωνέικα, αλλά με μπασκετάρα.

Το «Παλάθιος» είδε κόκκινες πλάτες, τα τέσσερα τρίποντα του Παπανικολάου έστειλαν κάθε κατεργάρη στον πάγκο του, το μπάσκετ του προπονητή αποθεώθηκε, το -9 του 19ου λεπτού έγινε +14 στην τελική ευθεία: 67-82, με επί μέρους σερί 20-40 και με τον Βεζένκοβ να βάζει το πιο κρίσιμο απ' όλα. Η Ρεάλ έριξε στο τραπέζι όσα χαρτιά είχε και δεν είχε, έφτασε σε απόσταση μισού σουτ, αλλά η μπίλια κάθισε ωραία ωραία στο κόκκινο, επειδή στο μπάσκετ υπάρχει και θεός. Πέρυσι ο Ολυμπιακός σφράγισε το εισιτήριό του στη Βαρκελώνη, φέτος στη Μαδρίτη.

«Δεν βαριέσαι, εμείς το βάλαμε όταν έπρεπε», έλεγαν τα μάτια του Γιουλ στη μελαγχολική πορεία προς τα αποδυτήρια. Περισσότερο ικανός παρά τυχερός, ο Ολυμπιακός θα πάει στο φάιναλ-φορ για δέκατη φορά στην εποχή των Αγγελόπουλων, τέταρτη σερί για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, για να διώξει από τον ώμο του τη μαϊμού του Κάουνας, του Βελιγραδίου, του Βερολίνου. Στην επόμενη γωνία, τον περιμένει, μάλλον, ο Βασίλης Σπανούλης. Αυτός που γνωρίζει τα μυστικά των φάιναλ-φορ καλύτερα από κάθε άλλον.