Ολυμπιακός: Επιτρέπεται να προβληματιστεί, επιβάλλεται να μείνει ψύχραιμος

• Τα γκαρντ ορίζουν τον ρυθμό
• Η περίπτωση του Σέιμπεν Λι και τα rotation του Ολυμπιακού
• Τι συμβαίνει με τις βολές

Στη ζωή λατρεύεις πάντοτε αυτό που δεν έχεις ανά πάσα χρονική στιγμή. Σε τέτοιον βαθμό μάλιστα, που δεν μπορείς να εκτιμήσεις ο,τι έχεις πετύχει. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού υπάρχουν ορισμένα δεδομένα. Το ότι εξασφάλισε το πλεονέκτημα της έδρας από πολύ νωρίς και μπορεί να κάνει τρεις συνεχόμενες ήττες χωρίς κανένα κόστος, πέραν ίσως από την πρωτιά, είναι μια κατάκτηση που πρέπει να πιστωθεί στους Πειραιώτες.

Το γεγονός ότι δεν παίζουν καλά το τελευταίο διάστημα, αποτελεί ένα ζήτημα που οφείλει να τους προβληματίσει. Στο μέτρο του δυνατού! Αφού, καλώς ή κακώς, οι τρεις διαδοχικές ήττες δεν μπορεί παρά να ηχήσουν τα καμπανάκια, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Καθώς μην ξεχνάμε πως από την αρχή της σεζόν, ο πήχης έχει τοποθετηθεί στο υψηλότερο σημείο για τον Ολυμπιακό.

Όταν ο πρωτοπόρος και ένα από τα φαβορί της EuroLeague φεύγει τρεις φορές με σκυμμένο το κεφάλι από το παρκέ, δύο εξ αυτών στην έδρα του, τότε χωρίς να έχει κανείς τα δεδομένα στα χέρια του, μπορεί να αντιληφθεί πως κάτι συμβαίνει.

Είναι όμως αυτό το κάτι τόσο μεγάλο, που να προβληματίσει σε βαθμό τέτοιο, ώστε να πατηθεί panic button, λίγο πριν το τέλος του Μάρτη, έναν μήνα περίπου προτού ξεκινήσουν τα playoffs; Η απάντηση ήρθε διά στόματος Γιώργου Μπαρτζώκα. Προβληματισμός ναι, εσωστρέφεια όχι.

Ο Ολυμπιακός παραμένει στην κορυφή, μέχρι η Φενέρ να πανηγυρίσει την 22η νίκη της στην κανονική περίοδο. Και το πιθανότερο σενάριο, αν δεν καταλήξει εκεί, τον φέρνει κάτω από τους Τούρκους, δεύτερο μεταξύ ίσων. Αφήνοντας τις κατάρες και διάφορες δεισιδαιμονίες στην άκρη, η 1η με τη 2η θέση δεν έχει και μεγάλη διαφορά, από τη στιγμή που τα play in φέρνουν αντίπαλο στο... ζάρι της μιας βραδιάς.

Τα γκαρντ ορίζουν τον ρυθμό

Μετά τη διακοπή της EuroLeague, όταν και ο Ολυμπιακός έφυγε με το «διπλό» απ΄τη Βαρκελώνη, αυτό που πείραξε τους «ερυθρολεύκους» ήταν η απώλεια του Κυπέλλου. Που ναι μεν δεν αποτελεί έναν τίτλο ο οποίος μένει στο θυμικό, αλλά δεν υπάρχει κανείς που να καταριέται την ώρα και τη στιγμή που το κατακτά.

Στην Ευρώπη ο Ολυμπιακός δημιούργησε λίπος για κάψιμο. Τόσο που να δίνει και τον απαιτούμενο χρόνο σε όσους βρίσκονται στο απουσιολόγιο, να πάρουν... ρεπό μέχρι να σβήσουν το όνομά τους από εκεί. Μπαίνοντας όμως με αυτόν τον τρόπο σε έναν φαύλο κύκλο.

Πέρασαν δύο εβδομάδες από την ημέρα που η ομάδα του Μπαρτζώκα προηγήθηκε με 19 στην έδρα της του Παναθηναϊκού, αλλά η νίκη επί του αιωνίου καλύφθηκε από τον τρόπου που έκλεισε το παιχνίδι, το οποίο έγινε ντέρμπι. Έφτασε να κρίνεται μέχρι και για το θέαμα που προσέφερε, παρότι έχει παίξει για μεγάλο διάστημα στη σεζόν κυριαρχικό μπάσκετ. Αυτό και αν ήταν άδικο για την ομάδα που προπορευόταν στην κατάταξη.

Στην πραγματικότητα ο Ολυμπιακός έφτασε να καταργεί τη λογική, δίχως να το θέλει, αφού είδε έναν προς έναν τους πόιντ γκαρντ του να λυγίζουν. Πρώτα ο Γουόκαπ, μετά ο Βιλντόζα και ακολούθως ο Γουίλιαμς Γκος.

Οι γκαρντ είναι αυτοί που ορίζουν το τέμπο. Όταν μια ομάδα χάνει και τους τρεις ή έχει μονάχα έναν κάθε φορά, τότε τα περιθώρια στενεύουν. Στην EuroLeague δεν υπάρχουν εύκολα βράδια. Ο Βιλντόζα πέρασε κάτω από τον πήχη κόντρα στον Ερυθρό. Ο Γουίλιαμς Γκος δε βρήκε ποτέ ρυθμό στη Λυών, φορτωμένος νωρίς με φάουλ. Απέναντι στην πλειάδα της Μονακό, ο Αμερικανός δεν μπορούσε να αντέξει μόνος του, έχοντας μεταξύ άλλων να κυνηγάει τον Τζέιμς. Μπορεί να ακούγεται ως δικαιολογία, όμως στον ρυθμό και τις κατοχές που παίζεται το μπάσκετ, όταν μια ομάδα χάσει τον τιμονιέρη της, είναι πολύ δύσκολο να πιάσει το peak της. Το πιθανότερο να καταλήξει σε hero ball βραδιές όπως αυτήν στη Λυών ή να προδοθεί από τα δικά της τρεμάμενα χέρια, όπως έγινε κόντρα στη Μονακό.

Η περίπτωση του Σέιμπεν Λι και τα rotation του Ολυμπιακού

Μ'αυτά και μ'αυτά, ο Μπαρτζώκας κλήθηκε να πειράξει τη συνταγή της ομάδας του. Παίζοντας σε αυτήν τη διπλή αγωνιστική απέναντι στους Γάλλους με σχήματα αδόκιμα, ένεκα των απουσιών. Επηρεάζοντας έτσι απλές λειτουργίες της επίθεσης του Ολυμπιακού που γίνονται στον αυτόματο.

Στην παραπάνω συζήτηση με τους γκαρντ χωράει η περίπτωση του Σέιμπεν Λι. Ο οποίος κατ'εξοχήν στην καριέρα του έχει υπάρξει περισσότερο σκόρερ από ό,τι δημιουργός. Πολύ περισσότερο δε από ό,τι κουμανταδόρος. Ο Αμερικανός με έναν μήνα στην ομάδα φέρνει αρκετή διάθεση να προσφέρει, αλλά τα ένστικτά του θα έπρεπε να τον οδηγούν περισσότερο στην αγαπημένη του, προσωπική φάση.

Πλέον όχι απλώς καλείται να μάθει για να υπηρετήσει το πλάνο, αλλά γίνεται ο άνθρωπος που πρέπει να βάλει την τάξη στο παρκέ. Κάτι που προς στιγμήν τον μπερδεύει, φτάνοντας μέχρι και σε κατάχρηση αλτρουϊσμού, αποφεύγοντας να κοιτάξει το καλάθι σε φάσεις που είναι ικανός να φέρει σκορ.

Το ανακάτεμα της τράπουλας έχει βγάλει έξω από τα νερά και άλλες σταθερές, όπως αυτήν του Σακίλ ΜακΚίσικ. Ο ορισμός του plan b από τον πάγκο, παίζοντας μαζί με τον Λι, έναν γκαρντ που δεν ανοίγει το γήπεδο από την περίμετρο... τρακάρει και βλέπει τους αγαπημένους του διαδρόμους κλειστούς.

Παρότι απέναντι στη Μονακό το δεύτερο rotation έκανε καλή δουλειά στο πρώτο μέρος, αφού δεν υπήρχε ξεκάθαρος στόχο όσον αφορά στο παρκέ. Η Μονακό σημάδεψε ανελέητα τον Βεζένκοβ στο ένας εναντίον ενός με τους γκαρντ της, μέχρι να κερδίσει κάτι από αυτό. Όταν κουράστηκε και ο Ράιτ, ο οποίος φανερά ξέμεινε από ανάσες, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο, οι λύσεις στέρεψαν.

Ο Πίτερς το τελευταίο διάστημα παίζει περισσότερο "5" από ό,τι "4". Χωρίς να ψέξει κανείς τον ζήλο του για να βοηθήσει από όποιο πόστο του ζητηθεί. Τουναντίον την εβδομάδα ο Ολυμπιακός έπαιξε πολύ καλύτερα με το small ball και εκείνον στο παρκέ, παρά χωρίς αυτόν. Αυτό όμως μπορεί να διαβαστεί και ανάποδα. Ο Ολυμπιακός για να καταφεύγει σε τόσο μεγάλο διάστημα, όπως στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στη Μονακό, στη λύση του small ball, τότε ή κυνηγά στο σκορ ή στην καλύτερη περίπτωση δεν έχει τον έλεγχο.

Τετ-α-τετ Σπανούλη με Γουόκαπ μετά τη λήξη στο ΣΕΦ#OlympiacosBC pic.twitter.com/5mna8JPN0V

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) March 27, 2025

Ο Πίτερς έδωσε τις μάχες του με τον Τάις και έφτασε σε σημείο να κερδίσει αρκετές, ώστε να μην κοστίσει στους Πειραιώτες. Τα σουτ για εκείνον αποτελούν εύκολο task. Ωστόσο η παρουσία του ως σέντερ παραμένει ένα τρικ που μπορεί να σε φέρει μέχρι και το +10, όπως και έγινε, αλλά δύσκολα θα αποτελέσει ένα πλάνο που μπορεί να υπηρετηθεί μέχρι το φινάλε και να σε βγάλει στον αφρό.

Τι συμβαίνει με τις βολές

Στο πακέτο των τριών ηττών ο Ολυμπιακός έχει ξοδέψει 27 βολές. Πέντε με τον Ερυθρό Αστέρα, διπλάσιες με τη Βιλερμπάν, έως το ταβάνι των 14 με τη Μονακό.

Τις 19 από αυτές μπροστά στο κοινό του. Εκεί που θεωρητικά τα χέρια θα έπρεπε να λύνονται. Σε παιχνίδια μάλιστα χωρίς ιδιαίτερη πίεση. Πού οφείλεται, λοιπόν, αυτήν η αστοχία; Σίγουρα όχι σε υπερφυσικές δυνάμεις και άστρα.

Είναι η χαλάρωση από την εξασφάλιση του πλεονεκτήματος μια εξήγηση; Θα απαντηθεί, μιας και ο Ολυμπιακός το έκαψε το λίπος του και πλέον δεν μπορεί να μην είναι στην... τσίτα, αποζητώντας τις νίκες για να μπει στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν. Το καμπανάκι χτύπησε και ο προβληματισμός έχει βάση. Ο προβληματισμός, όχι η εσωστρέφεια.

Οι ομάδες δεν μπορούν να πατήσουν ένα κουμπί και από το μηδέν να παν ως το 100 όσον αφορά την ποιότητα του μπάσκετ τους. Οι «ερυθρόλευκοι» όμως δε βρίσκονται εκεί, ακόμα και αν γνωρίζουν, είναι φανερό άλλωστε, πως δεν παίζουν καλά για μεγάλο διάστημα. Χωρίς το συμπέρασμα αυτό να εξάγεται αποκλειστικά από τα αποτελέσματα και τις τρεις ήττες.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο το αναφέρει συνέχεια τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα πρέπει να χτίσει καλές συνήθειες στο παρκέ. Η ήττα δεν είναι ποτέ μια καλή συνήθεια, ασχέτως αν υπάρχουν και φορές που σε σκληραγωγεί ενόψει της συνέχειας.

Ο Ολυμπιακός οφείλει να την αποβάλλει και να κοιταχτεί στον καθρέπτη του. Να προβληματιστεί, αλλά παραμείνει ψύχραιμος (στο χέρι του), αλλά και υγιής (ευχής έργον) σε περίπου έναν μήνα από σήμερα.

ΥΓ: Όσα χρήματα και αν ξοδεύεις, από το υστέρημά σου, δεν αποκτάς το δικαίωμα να απευθύνεσαι σε κανέναν, αντίπαλο ή άνθρωπο της ομάδας σου (στην προκειμένη) με τρόπο υβριστικό και χυδαίο. Πρώτον δεν ξέρεις καλύτερα από εκείνους. Δεύτερον κανείς δε θέλει να πετύχει περισσότερο από εκείνους. Κάποια στιγμή πρέπει να πάψει να υπάρχει η πεποίθηση πως το γήπεδο αποτελεί πεδίο εκτόνωσης για τους φιλάθλους και όλα επιτρέπονται.