Παναθηναϊκός: Δανείστηκε τα ρούχα των φτωχών

To ημερολόγιο έγραφε 15 Νοεμβρίου 2019 και το κοντέρ έγραφε 105-106. Μετά από δύο παρατάσεις. Νίκη όχι του Παναθηναϊκού στο Βερολίνο, αλλά της Άλμπα στο ΟΑΚΑ. Και δεν ήταν καν η λίθινη εποχή των «πρασίνων»: είχαν τον Καλάθη, τον Ταϊρίς Ράις, τον Παπαπέτρου σε βραδιά καριέρας με 39 πόντους, τον Γουέσλεϊ Τζόνσον, τον Ντεσόν Τόμας, τον Παπαγιάννη, τον Παππά, τον Μήτογλου.

Και κάποιον Γουάιλι τον οποίο δυσκολεύομαι να θυμηθώ και έναν Μπράουν που δεν έχω ιδέα ποιος ήταν, αλλά σίγουρα δεν τον έλεγαν Λορέντζο. Α, και 8 χιλιάδες κόσμο στο πλευρό του. Οχτώ, όχι δεκαοχτώ.

Η Άλμπα είχε τον Ννόκο του Πανιωνίου που τότε ήταν περιζήτητος, τον Σίκμα του Ολυμπιακού, τον Ρόκας Γκιεντράιτις που χθες εκτέλεσε τον ίδιο Ολυμπιακό, τον Χέρμανσον που φόρεσε τη φανέλα της και απόψε στο ΟΑΚΑ. Πεδουλάκης εναντίον Αΐτο Ρενέσες. Την ίδια εποχή, ο Εργκίν Aταμάν έχτιζε την αυτοκρατορία της Εφές.

Μπορεί να κύλησε πολύ νερό έκτοτε κάτω από τις γέφυρες του Σπρέε, μπορεί το «τριφύλλι» να ξανάστησε τρόπαιο μέσα στο σπίτι των Βερολινέζων, μπορεί Παναθηναϊκός εναντίον Άλμπα να σημαίνει πια πρωταθλητής εναντίον ουραγού, αλλά μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ και ορισμένα παθήματα αργούν να γίνουν μαθήματα.

Βγαλμένη θαρρείς από τη “March Madness” που μαίνεται αυτές τις μέρες στο κολεγιακό μπάσκετ, η απαράλλαχτη Άλμπα είναι ακίνδυνη όταν την τραμπουκίσεις και επικίνδυνη οσάκις βρίσκει ζωτικό χώρο για να ξεδιπλώσει το χαρούμενο, ξένοιαστο και εύρυθμο μπάσκετ της.

Απαλλαγμένοι από οποιασδήποτε μορφής άγχος ή ευθύνη, οι Γερμανοί σκόρπισαν παράνοια στο ΟΑΚΑ, λες και είχαν βγει από το υγρό όνειρο εκείνου του τυπάκου που τις προάλλες έβγαλε γλώσσα. Μάλλον σε αυτόν ήταν αφιερωμένο το τάιμ-άουτ που πήρε (αδικαιολόγητα) ο Εργκίν Αταμάν 17’’ πριν το φινάλε.

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε όταν αποφάσισε να βγάλει τα βατραχοπέδιλα και να φορέσει τη στολή του καμικάζι. Ο Αταμάν έπεσε στην παγίδα του άσημου αντιπάλου του, αλλά βγήκε από τον λάκκο έγκαιρα και είδε τον ορίζοντα καθαρά. Ο Τούρκος απέσυρε στον πάγκο όσους μάρκαραν με το βλέμμα και έριξε στο παιχνίδι όσους αμυντικούς βρήκε μπροστά του: Γκραντ, Καλαϊτζάκη, Χουάντσο, Γκέιμπριελ, με τον Λορέντζο Μπράουν (που εσχάτως ζωντάνεψε) σε ρόλο «άγκυρας».

Η στατιστική υπηρεσία κουράστηκε να καταγράφει κλεψίματα, επιθετικά ριμπάουντ, τάπες, κερδισμένα φάουλ, αιφνιδιασμούς. Μετά το 69-77 το γήπεδο μίκρυνε μπροστά στα μάτια των Γερμανών και το γυάλινο παρκέ έγειρε: 21-0 σε πεντέμισυ λεπτά, κρύψτε τα γυναικόπαιδα γιατί βγαίνει στη σκηνή ο καλύτερος γηπεδούχος της Ευρώπης. Η Άλμπα δεν είναι δα Ερυθρός Αστέρας για να αντέξει τέτοιο τσουνάμι.

Σε μία βραδιά οικτρού μπάσκετ, με μόλις 8 ασίστ και 4/20 τρίποντα στο αγνώριστο ενεργητικό του, ο Παναθηναϊκός υποχρεώθηκε να χρησιμοποιήσει τα όπλα των φτωχών για να αποσοβήσει το πατατράκ. Και να βγάλει από το καπέλο κάποια πατροπαράδοτα τρικ, όπως την τεχνική ποινή που πήρε επίτηδες ο προπονητής του στο 66-71, για να αφυπνίσει τους κοιμώμενους.

Και δεν ήταν δα βαθμολογικά αδιάφορο το ματσάκι. Εάν οι «πράσινοι» το έχαναν, θα προσγειώνονταν στην τέταρτη θέση πίσω από τη Μονακό και θα ένιωθαν άλλους τέσσερις μνηστήρες να αναπνέουν στον σβέρκο τους: Αστέρας, Μπάγερν, Παρί και ξαφνικά Μπάρτσα ισοβαθμούν στο 17-13. Ας μην αναφέρω και τους τρεις που ακολουθούν με ρεκόρ 16-14. Η απόσταση από τον πέμπτο μέχρι τον ενδέκατο της βαθμολογίας είναι μόλις ένας ψωραλέος βαθμός.

Ο Λεσόρ πανηγύριζε στην άκρη του πάγκου τραγουδώντας συνθήματα αλλά ανήμπορος να βοηθήσει, ο Γιούρτσεβεν ελπίζει να επιστρέψει μέσα στο επόμενο επταήμερο αλλά θα χρειαστεί χρόνο για να συνέλθει και ο γιατρός του Παναθηναϊκού στήνει ράντζα στους διαδρόμους, αφού στα δύο πληγωμένα θηρία (και στον ξεχασμένο Γκριγκόνις) προστέθηκαν οι εξουδετερωμένοι από διαστρέμματα Όσμαν και Παπαπέτρου.

Ο Τούρκος τραυματίστηκε σε ανύποπτη φάση (κυνηγώντας μία άτσαλη μπαλιά στον κενό χώρο) και αποχώρησε σχεδόν απαρατήρητος, ο «Πάπι» έφυγε για τα αποδυτήρια σηκωτός στο 50-42 και η παγωμάρα μεταδόθηκε στα κύτταρα της ομάδας, αφού η αντεπίθεση των Γερμανών ξεκίνησε κάπου εκεί.

Ο Αταμάν έμεινε ξαφνικά χωρίς «τριάρι», τα κενά στο βαμμένο αναπληρώθηκαν με αλχημείες και μεταγραφές, η δε συσσωρευμένη κόπωση όσων έμειναν όρθιοι είναι ύπουλος εχθρός. Μοναχά ο Τζέριαν Γκραντ μοιάζει άτρωτος, αλλά αυτός θα πρέπει να εξοικονομήσει δυνάμεις και για το Ευρωμπάσκετ.

Στη διαβολική εβδομάδα που έρχεται, ο Παναθηναϊκός θα δοκιμαστεί στο Βελιγράδι απέναντι στην αινιγματική και φορμαρισμένη Μακάμπι (Τετάρτη), ενώ δύο βράδια αργότερα θα υποδεχθεί τους καμικάζι από το Παρίσι. Μόλις πάρει ανάσα, θα εκστρατεύσει στις ρουλέτες του Μόντε Κάρλο για να συναντήσει την τελευταία ομάδα που τον κατατρόπωσε στο ΟΑΚΑ, ενώ στο φινάλε θα ανταμώσει με τον πορθητή του ΣΕΦ Ερυθρό Αστέρα.

Οτιδήποτε λιγότερο από δύο νίκες σε αυτήν την τετράδα αγώνων μπορεί να του δημιουργήσει πρόβλημα και άγχος. Τουλάχιστον, πέρασε με στεγνά πόδια τον αποψινό αόρατο χείμαρρο και κέρδισε έναν μισοχαμένο βαθμό που μπορεί να αποδειχθεί ανεκτίμητης αξίας. Για περισσότερους υπολογισμούς, δείτε και το Old School, θα σας αρέσει. Kαι θα βγείτε και φιγουρίνια.