Ένα κάποιο χαμόγελο μέσα στο πένθος

Μπορεί, λοιπόν, και μακριά από την Αθήνα ο Παναθηναϊκός του 2025. Η Βιλερμπάν δεν είναι δα κανένα μεγαθήριο, αλλά έχει τον τρόπο για να τιμωρεί όποιον κάνει το λάθος να την πάρει αψήφιστα. Εξηντατρείς μέρες και τρεις ήττες μετά το τελευταίο του διπλό (27 Δεκεμβρίου στο Μόναχο), ο πρωταθλητής Ευρώπης πανηγύρισε τη νίκη που τον βάζει για τα καλά σε τροχιά τετράδας και κοιτάζει τους διώκτες του από το υψόμετρο της τρίτης θέσης.

Τα άτιμα τα μαθηματικά δεν δικαίωναν απόλυτα τη θεωρία που θέλει τις εντός έδρας νίκες ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για πρόκριση στο Άμπου Ντάμπι, το λέγαμε και τις προάλλες στο Old School, αλλά η αποψινή νίκη στη Γαλλία (93-96) ισοδυναμεί με λίπος για κάψιμο.

Μεθαύριο οι «πράσινοι» μπορεί να βρεθούν ακόμα και στη δεύτερη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό, αφού, με νίκη της Παρί επί της Φενέρμπαχτσε στον μεταξύ τους εξ αναβολής καθαροδευτεριάτικο αγώνα στη Γαλλία, οι δυό τους και μαζί ο Παναθηναϊκός θα έχουν το ίδιο ρεκόρ. Οι ήττες της Φενέρ, του Ερυθρού Αστέρα, της Μπάγερν και της Μονακό στο πρόγραμμα της Πέμπτης ήταν ένα τετραπλό δώρο για το «τριφύλλι», που κέρδισε έδαφος πριν ακόμη ξεντυθεί στο Αστρομπάλ.

Εφ' όσον ζητούμενο για την τετράδα είναι βάσει τολμηρών υπολογισμών οι 21 νίκες, του αρκεί πλέον να κρατήσει αποστάσεις από τους τέσσερις απειλητικούς μουσαφίρηδες που περιμένουν στο ΟΑΚΑ στο υπόλοιπο του προγράμματος. Όπως έγραφα και χθες, ουδείς δικαιούται να ποντάρει σε βέβαιη νίκη απέναντι σε αντιπάλους επιπέδου Ρεάλ, Ερυθρού Αστέρα και Παρί.

Ο Παναθηναϊκός έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να θαλασσώσει το γλυκό νερό του Ροδανού, αλλά ο Κέντρικ Ναν εξιλεώθηκε με τρίποντο (στο 82-85) για τα δύο παιδαριώδη λάθη και τις δύο άστοχες βολές που λέρωσαν τη στατιστική του στο ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου. Ο Κώστας Σλούκας έσκισε άλλη μία σελίδα από το εγχειρίδιο του Δημήτρη Διαμαντίδη με την άμυνα που έβγαλε ψηλά στην απόπειρα αιφνιδιασμού των Γάλλων (στο 82-83) και οι «πράσινοι» άντεξαν το παιχνίδι με τη φωτιά.

Η απόφαση του Εργκίν Αταμάν να παίξει με τέσσερις κοντούς μετά το 79-80 ήταν το ρίσκο της χρονιάς, αλλά διορθώθηκε από συγκυρία συμπτωματικών συμπτώσεων, αφού μερικά δευτερόλεπτα αμέσως χρειάστηκε να αντικατασταθεί ένας από το κουαρτέτο των «νάνων» (ο πολύ καλός Λορέντζο Μπράουν). Ο Ντίνος Μήτογλου, που μπήκε στη θέση του Αμερικανοϊσπανού, τράβηξε από τα μαλλιά μία χαμένη φάση στο 85-88 και ο Παναθηναϊκός δεν κινδύνευσε ξανά. Το συμπαθητικό ντεμπούτο του Τίμπορ Πλάις ήταν γραφτό να τελειώσει με χαμόγελο.

«Είμαι πολύ υπερήφανος για τους συμπατριώτες μου», είπε ο Κώστας Σλούκας μετά τη νίκη, την ώρα που εκατοντάδες Έλληνες τον αποθέωναν από την κερκίδα του Αστρομπάλ. «Πέντε ή έξι εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους και στάθηκαν στο πλάι των οικογενειών του μοιραίου τρένου. Κανένας δεν νοιάζεται για το μπάσκετ σήμερα, είναι μία πολύ σημαντική επέτειος για τη χώρα».

Αξίζουν συγχαρητήρια στον αρχηγό του Παναθηναϊκού, που αρνήθηκε τη συνήθη και σχεδόν πατροπαράδοτη σιωπή των αθλητών μας. Παθιασμένες δηλώσεις έκανε λίγο νωρίτερα λίγο νοτιότερα ο έτερος κάπτεν, Κώστας Παπανικολάου, ενώ το μεσημέρι μίλησε με πολύ ζεστασιά για τα Τέμπη και ο Ματίας Λεσόρ, ένας ξένος με ενσυναίσθηση Έλληνα.

Πολλά μπράβο και στους τρεις, αλλά και στον Γιώργο Μπαρτζώκα και στον Νίκο Ρογκαβόπουλο, που εμφανίστηκε με μαύρη κορδέλα στο Βελιγράδι. Και στον Μιχάλη Κακιούζη, που έφτιαξε μπλουζάκια με την επιγραφή "Δεν Έχω Οξυγόνο" για τον ίδιο και για το επιτελείο του στην Κύπρο. Είναι αδιανόητο να μιλάμε μόνο για μπαλίτσα, όταν καίγονται οι ζωές μας.

Προσωπικά έπαψα να παρακολουθώ φανατικά τον αγώνα κάπου στην τρίτη περίοδο, όταν -ξεθεωμένος από την επαναστατική γυμναστική- συνειδητοποίησα ότι στις 23:21 συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών και η καρδιά μου ράγισε ξανά όσο και εκείνο το μοιραίο βράδυ. Σταματώ εδώ το κείμενο και το αφιερώνω στη μνήμη των θυμάτων και στο κουράγιο των οικογενειών τους. Εγώ, συμπαθάτε με, αλλά, δεν έχω άλλο οξυγόνο.