Ο τρόπος και το μπάσκετ του Ολυμπιακού και η απορία για τον ακατάλληλο Ράντονιτς

• Bartzokas effect!
• H κυριαρχία της ρακέτας με Φαλ-Μπολομπόι και το “statement” του Κάνααν!
• Αν δεν ήταν εξωπραγματικός ο Μπέικον, πόσο θα έχανε ο Παναθηναϊκός;

Δεν μου αρέσει καθόλου να κρύβομαι και τόσο τα παιδιά στο γραφείο του Gazzetta όσο και οι στενοί μου φίλοι, μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι πριν από το τζάμπολ του ντέρμπι, δεν μπορούσα με τίποτε να προβλέψω το αγωνιστικό σκηνικό που εκτυλίχθηκε στο παρκέ του «Νίκος Γκάλης».

Λίγο η απουσία του πιο επιδραστικού παίκτη του και το 0/5 που μετρούσε ο Ολυμπιακός χωρίς τον Βεζένκοβ στην Euroleague, λίγο η αμυντική υστέρηση των Πειραιωτών και πιο πολύ η επιθυμία και η δίψα για να μπει ένα τέλος στην πρωτόγνωρη (στα χρονικά των «αιώνιων» αναμετρήσεων) κυριαρχία τους (μετρούσαν 9 σερί νίκες πριν αρχίσει το ματς), που θεωρητικά και λογικά θα χαρακτήριζε την αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού, δεν έβλεπα πως οι «πράσινοι» θα έχαναν αυτό το παιχνίδι.

Για την ακρίβεια δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η ομάδα του Ντέγιαν Ράντονιτς θα πέταγε στα σκουπίδια την μοναδική ευκαιρία από πλευράς συγκυριών (απουσία του Βούλγαρου διεθνούς forward) και συνθηκών (γεμάτο γήπεδο) που είχε μπροστά της για να καταφέρει επιτέλους ένα «χτύπημα» στον μεγάλο της αντίπαλο. Και ταυτόχρονα να πάρει τα πάνω της στο ψυχολογικό κομμάτι. Ειδικότερα από την στιγμή που η βασική της στόχευση επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στις εγχώριες διοργανώσεις και στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδας.

Η αποκαρδιωτική εικόνα του «εξάστερου», όμως και η απόλυτη πνευματική ανετοιμότητα των παικτών του Παναθηναϊκού, που πλέον έφτασε τις 4 διαδοχικές ευρωπαϊκές ήττες, δεν γίνεται και θα ήταν άδικο να μειώσει ή να αφαιρέσει κάτι από την προσπάθεια του Ολυμπιακού, που πέτυχε ίσως την πιο ηχηρή νίκη της σεζόν.

Ένα αποτέλεσμα, που πέραν του ότι «τρόμαξε» όλη την Ευρώπη και δικαίωσε όλους όσοι έχουν αξιολογήσει τους Πειραιώτες ως ομάδα για Final 4, απέδειξε ότι αποτελούν ένα πολύ καλοδουλεμένο σύνολο αλλά και ότι είναι ικανοί για μεγάλα πράγματα και σπουδαίο μπάσκετ.

Bartzokas effect!

Για όλα τα παραπάνω, τα περισσότερα εύσημα αξίζουν στον Γιώργο Μπαρτζώκα. Στον άνθρωπο που έστησε αυτή την ομάδα. Στον άνθρωπο που έδωσε τα κλειδιά της στον Σλούκα και τον Βεζένκοβ και στον ίδιο άνθρωπο, που έχει την ικανότητα να αναπροσαρμόσει ή να διαφοροποιήσει τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του (όταν χρειάζεται κι ανάλογα με τις όποιες απουσίες), χωρίς να αλλοιώσει διόλου την αγωνιστική της φυσιογνωμία. Το αντίθετο μάλιστα!

Γιατί, αλήθεια, ποιος περίμενε αυτό το 95-71 επί του Παναθηναϊκού, χωρίς τους 19 πόντους και τα 7 ριμπάουντ που προσφέρει κάθε βράδυ ο Σάσα Βεζένκοβ; Πολλώ δε μάλλον με τον Ντουέιν Μπέικον να κάνει «όργια» (30π. & 6ρ. με 6/8 τριπ.), να αγγίζει το ρεκόρ καριέρας του (31π.) και να παλεύει (πετυχαίνοντας επί το πλείστον δύσκολα καλάθια) για να διασώσει την ομάδα του από τον διασυρμό...

Κακά τα ψέματα, φρονώ ότι δίπλα στο πολλαπλό (βαθμολογικό και ψυχολογικό) όφελος της 10ης συναπτής νίκης του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού, πρέπει να βάλουμε και το μπασκετικό. Γιατί στο ΟΑΚΑ, οι «νταμπλούχοι» παρέδωσαν μαθήματα σύγχρονου μπάσκετ.

Με εντυπωσιακή κυκλοφορίας της μπάλας, παράλληλη κίνηση χωρίς αυτή και με συνεχή «κοψίματα» μέσα στο «ζωγραφιστό». Οι 28 ασίστ έναντι 10 λαθών, το σχεδόν 71% στα δίποντα (29/41) και οι 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων, τα λένε όλα για το απόλυτα ισορροπημένο παιχνίδι των νικητών.

Με συνεχή αξιοποίηση του κάθε mismatch και με μεγάλη συγκέντρωση στην άμυνα και το ριμπάουντ (35-27), που ήταν το επιπλέον στοιχείο που τους έδωσε ώθηση. Θυμίζω ότι πριν το ματς, στην συγκεκριμένη κατηγορία ο Παναθηναϊκός ήταν 4ος στην διοργάνωση και ο Ολυμπιακός 16ος!

Αλλά όπως έχουμε πει πολλές φορές η επίθεση είναι θέμα ικανότητας και ποιότητας-ταλέντου και η άμυνα επιθυμίας και προσπάθειας. Και αυτόν τον συνδυασμό τον πέτυχε στο 100% ο 57χρονος έμπειρος προπονητής που έπεισε τους παίκτες του για την σημασία της υπερβατικής εμφάνισης που πραγματοποίησαν στο ντέρμπι.

Τακτικά και όταν χρειάστηκε, ο Γιώργος Μπαρτζώκας «αφαίρεσε» επιμελώς την μπάλα από τα χέρια του Σλούκα (για να αποφύγει την φθορά του από την πίεση του Λι) και ο 32χρονος διεθνής point-guard ήταν ο παίκτης (11π., 6ασ. & 2κλ.), που+ εκτόξευσε το προβάδισμα της ομάδας του από τα επίπεδα των 4-6 πόντων στην 1η περίοδο στο +20 στο δεύτερο δεκάλεπτο.

H κυριαρχία της ρακέτας με Φαλ-Μπολομπόι και το “statement” του Κάνααν!

Για την αλληλοσυμπλήρωση του Φαλ με τον Μπολομπόι (είχαν μαζί 30π. & 15ρ. με 14/18 σουτ) και το πόσο αποτελεσματικοί παρουσιάστηκαν οι δύο ψηλοί, πέραν των αριθμών τους και της συνεισφοράς τους σε σκοράρισμα, ριμπάουντ και δημιουργία (εκεί ο Γάλλος έκανε θραύση), «μιλάει» και το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έβγαλε το ματς με δύο ψηλούς. Χωρίς να χρειαστεί να παίξει δευτερόλεπτο ο Μπλακ.

Ο «Μους» (19π., 9ρ. & 5ασ. με 9/10 σουτ) ήταν εκπληκτικός στο post-up αλλά και στην εύρεση του ελεύθερου παίκτη όταν του γινόταν double-team. O Μπολομπόι (11π. & 6ρ. με 5/8 σουτ) έμοιαζε βγαλμένος από το playstation σε άμυνα κι επίθεση, ενώ οι Γουόκαπ (12π., 4ρ., 6ασ. & 2κλ. με 4/6 σουτ) και Παπανικολάου (13π. & 5ρ. με 6/8 σουτ) ήταν οι γνωστοί “passepartout”, κάνοντας τα ευδιάκριτα αλλά και τις δουλειές που δεν φαίνονται. Πολύ θετικό πρόσημο, σε δημιουργία και αλλαγή ρυθμού είχαν τόσο Λαρεντζάκης (5π. & 5ασ.) και ο ΜακΚίσικ (7π., ενώ ιδιαίτερη μνεία νoμίζω ότι αξίζει ο Αιζάια Κάνααν.

Και αυτό γιατί εδώ και μέρες, σε απόλυτη ισομέρεια με το προαγωνιστικό του ντέρμπι, το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού κατακλύζεται από την παραφιλολογία του ενδεχόμενου επιστροφής του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Σε αυτό ακριβώς το momentum, λοιπόν, ο Αμερικανός guard έκανε την πιο μεστή του εμφάνιση με την «ερυθρόλευκη» φανέλα, πείθοντας τον προπονητή του να του δώσει τον μεγαλύτερο χρόνο (25’09”) στην εφετινή σεζόν. Οι 17 πόντοι του και τα 6/10 σουτ μαζί με την ενέργεια στην άμυνα, ήταν η «απάντηση» του Ησαϊα σε όλους όσοι τον θεωρούν τελειωμένο ή λίγο!

Ο μοναδικός υστερήσας (στην επίθεση γιατί είχε 5 ριμπάουντ και 3 ασίστ) παίκτη των φιλοξενουμένων, ήταν ο Άλεκ Πίτερς (0/6 σουτ σε 26’) που αν και είχε τις ευκαιρίες να σκοράρει, φάνηκε ότι βρίσκεται πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό και τελείως εκτός ρυθμού!

Αν δεν ήταν εξωπραγματικός ο Μπέικον, πόσο θα έχανε ο Παναθηναϊκός;

Αν ο Ολυμπιακός «τρύπησε το ταβάνι» του με το μπάσκετ που έπαιξε, το εύρος της νίκης και με την συγκέντρωση και την ηρεμία με τις οποίες προσέγγισε το ντέρμπι, ο Παναθηναϊκός δεν έχει καμία δικαιολογία για την εικόνα που παρουσίασε.

Και η ευθύνη, για το χθεσινό βράδυ ντροπής, βαραίνει σε συντριπτικό ποσοστό τον προπονητή του. Ο Μαυροβούνιος τεχνικός ήρθε το καλοκαίρι στην Ελλάδα με τις περγαμηνές ενός προπονητή με ξεκάθαρη αμυντική φιλοσοφία, την οποία είχε αναδείξει με το έργο του στην Μπάγερν, τον Ερυθρό Αστέρα και την Μπουντούτσνοστ.

Η απουσία του Γουόλτερς για 20 μέρες στο ξεκίνημα της σεζόν του έδωσε μεγάλο ελαφρυντικό και φυσικά την απαραίτητη πίστωση χρόνου, μετά το συνολικά κακό ξεκίνημα (εύκολη ήττα από τον Ολυμπιακό στο Super Cup). Τα πρώτα ψήγματα της αμυντικής βελτίωσης φάνηκαν στο ντέρμπι του ΣΕΦ για την Basket League, όπου οι «πράσινοι» υποχρέωσαν τους γηπεδούχους στην χαμηλότερη επιθετική επίδοση της σεζόν (68π.), αλλά ήταν μονοδιάστατοι στην επίθεση κι έχασαν στις λεπτομέρειες.

Το πρώτο εφετινό ματς στο ΟΑΚΑ, λοιπόν, με τον Μπέικον να βρίσκεται 2 μήνες στην ομάδα, τον κόσμο του «τριφυλλιού» να έχει αγκαλιάσει την προσπάθεια και τον «αιώνιο» αντίπαλο να διανύει άσχημο «φεγγάρι» και να παίζει χωρίς τον καλύτερό του παίκτη, ήταν η ευκαιρία του Ντέγιαν Ράντονιτς να κερδίσει πόντους για την δουλειά του, τους παίκτες του και το κυριότερο για να επαναφέρει την πολυπόθητη ηρεμία που χρειάζεται ένας οργανισμός, ο οποίος «τρέφεται» μέσα από τον ανταγωνισμό που έχει με τον Ολυμπιακό.

Για τους όλους τους παραπάνω λόγους κι αρκετούς ακόμη, η νίκη στο ντέρμπι ήταν κάτι περισσότερο από must. Γνωρίζοντας όλα αυτά, θα περίμενε κανείς να δει μία ομάδα που θα έχει πλάνο στην επίθεση, αλλά πιο πολύ ότι θα τρώει σίδερα μέσα στο παρκέ, θα βγάλει ενέργεια και πάθος και – αν χάσει – τουλάχιστον δεν θα πέσει αμαχητί.

Και σας ρωτώ, λοιπόν, εγώ: Που ήταν η επιθυμία για ανάκαμψη και η ενέργεια στην άμυνα; Και αν ο Μπέικον δεν ήταν εξωπραγματικός (το λέω για την πληθώρα των δύσκολων καλαθιών που πέτυχε και για τους 30 πόντους που έβαλε με μόλις 2 βολές), που θα έφτανε η διαφορά των δύο ομάδων; Αλλά και που ήταν οι τακτικές αντιδράσεις του coach σε ένα ματς, που έχει αρχίσει να στραβώνει από το τέλος της 1ης περιόδου;

Για να μην μακρυγορούμε, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος όχι απλά δεν κάνει γι’ αυτό το επίπεδο και δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της πίεσης που «κουβαλάει» ένας τόσο μεγάλος σύλλογος, αλλά είναι εντελώς ακατάλληλος ακόμη και να επικοινωνήσει την σκέψη του και τα πιστεύω του.

Ακόμη και τώρα που συμπληρώνει 6 μήνες στην ομάδα, πραγματικά δεν τον έχω ακούσει να διατυπώνει με σαφήνεια μία πρόταση που να έχει ουσιαστικό νόημα και να δείχνει τι πραγματικά πιστεύει. Είτε αρνείται να εξωτερικεύσει αυτό που νιώθει, είτε δεν μπορεί. Ακόμη κι αν αισθάνεται αδικημένος όσον αφορά στις επιλογές κάποιων παικτών, που ενδεχομένως να αλλοίωσαν τον σχεδιασμό που είχε στο μυαλό του, όταν δεν μιλάει είναι διπλά «ένοχος» και υπεύθυνος.

Έτσι, όμως, όχι απλά δεν γίνεται δουλειά αλλά ίσα-ίσα που χάνεις τους παίκτες (έχει συμβεί εδώ και καιρό) και δεν μπορείς ελέγξεις την εσωτερική λειτουργία (οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το κλίμα μεταξύ των παικτών και του προπονητή διερράγη οριστικά μεσούσης της εβδομάδας μετά από συγκεκριμένα περιστατικά).

Εν κατακλείδι, ο Παναθηναϊκός έχασε μία μεγάλη ευκαιρία αγωνιστικής και ψυχολογικής ανάκαμψης, κλείνει μία άσχημη χρονιά με τον χειρότερο δυνατό τρόπο και πλέον – μετά τις όποιες εξελίξεις προκύψουν από την τοποθέτηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου – καλείται να ανέβει ένα «βουνό» για να φτάσει ξανά στο επίπεδο να κοιτάξει στα μάτια τον Ολυμπιακό και να διεκδικήσει επί ίσοις όροις το Κύπελλο!

Υγ.: Συγκινητική η παρουσία και οι δηλώσεις του Στόικο Βράνκοβιτς στη NOVA, σε μία από τις πολλές επιστροφές του στο ΟΑΚΑ. Έστω κι αν «πέτυχε» την αγαπημένη του ομάδα στην χειρότερη βραδιά και ήττα όλων των εποχών από τον Ολυμπιακό μέσα στο γήπεδό της.