Υπέροχο «πάρτι» αλλά τα εδέσματα θα έπρεπε να ήταν νοστιμότερα

Τα προσκλητήρια του χθεσινοβραδινού πάρτι είχαν σταλεί από την ημέρα κοινοποίησης του ολοκληρωμένου προγράμματος, συνεπώς ήταν προβλεπόμενη η παρουσία της χιλιάδας οπαδών του Άρη στις κερκίδες του συμπαθητικού κλειστού γηπέδου στο Αμβούργο. Πράγματι οι συνθήκες ήταν όμοιες μ’ αυτές που κυριαρχούν στο Nick Galis Hall καθότι το μενού περιλάμβανε τα πάντα. Από την καθιερωμένη υποδοχή καθώς τα εκατοντάδες χαρτάκια ανέμιζαν περήφανα στον ουρανό της Instalpark Arena έως τον εκκωφαντικό παλμός της πετάλου. Τα εδέσματα, θα μπορούσαν να ήταν νοστιμότερα, όπως – ειλικρινώς – παραδέχθηκε και ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς, παραμερίζοντας εν μέρει τη σπουδαιότητα μιας νίκης η οποία όμως ήταν τουλάχιστον υποχρεωτική προς την κατεύθυνση εξασφάλισης της πρόκρισης στην επόμενη φάση του Eurocup.

Προφανώς η δύναμη της νίκης είναι τόσο ισχυρή, σε σημείο απορρόφησης και των κακών κειμένων, τούτο όμως δεν ισχύει για τους πρωταγωνιστές καθότι η δική τους αξιολόγηση (πρέπει να) διαφέρει από την αντίστοιχη φιλάθλων, δημοσιογράφων και καθενός περιστρέφεται γύρω από την ομάδα αλλά δεν βρίσκεται εντός αυτής. Είναι τουλάχιστον ελπιδοφόρο ότι για δεύτερο διαδοχικό – εκτός έδρας – παιχνίδι, ο Άρης βρίσκει μονοπάτι απόδρασης σε παιχνίδι που κρίνεται στις 1-2 κατοχές, κάνοντας κάτι πολύ συγκεκριμένο, πλην όμως αποτελεσματικό.

Στα δύσκολα, οι μπάλες πήγαν και πάλι στα χέρια των Νούα, Κουλμπόκα οι οποίοι, όπως έπραξαν και στο Ιβανώφειο, έβαλαν τρία σπουδαία μακρινά σουτ. Ο Μίλιτσιτς εμπιστεύτηκε και πάλι το χαμηλό σχήμα, αυτό που θεωρεί ότι του προσφέρει πληθώρα επιθετικών επιλογών μαζί με την ευλυγισία στα μετ’ όπισθεν για την άρτια εφαρμογή των αμυντικών αλλαγών. Δεν το έκανε στην τελευταία επίθεση των Γερμανών με συνέπεια να προσφερθεί, αφελώς, ανενόχλητο τρίποντο σ’ έναν παίκτη ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε 3/14 τρίποντα στη διοργάνωση. Για καλή του τύχη, αυτά έγιναν 3/15.

Είναι ευνόητη και αποδεικνύεται βάσει αποτελεσμάτων η βελτίωση που παρουσιάζει αυτή η ομάδα, επιμένω όμως ότι έχει μεγάλο δρόμο να διαβεί. Το χαμόγελο θα γίνει πιο αστραφτερό αν συντονιστούν όλοι οι πλανήτες. Αν οι κοντοί επιβάλλουν με συνέπεια τον ρυθμό που ταιριάζει στην ομάδα τους και οι ψηλοί πάψουν να αποτελούν τους «αδύναμους» κρίκους» της υπόθεσης. Ως προς το πρώτο, ο Μπράις Τζόουνς δείχνει να βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτό πιστοποιείται από τις 8.1 ασίστ που έχει κατά μέσο όρο στους τελευταίους τέσσερις ευρωπαϊκούς αγώνες. Χθες, μοίρασε δύο σε Νούα και Ίνοκ σε κρίσιμη στιγμή του αγώνα. Ο Μήτρου Λονγκ απέχει αρκετά από αυτό το σημείο και παραμένει άγνωστο αν θα καταφέρει να μεταλλαχθεί αγωνιστικά βάζοντας σε πρώτη σκέψη τη δημιουργία και τη σωστή ανάγνωση αντί του φτιαξίματος μιας φάσης για τον ίδιο. Αν το κάνει, θα αλλάξει level. Αν όχι, θα παραμείνει σ’ αυτό που σήμερα βρίσκεται.

Συνολικά, στο Αμβούργο, ο Άρης δεν είχε κανέναν λόγο να τρέχει σαν παλαβός στο παρκέ ακολουθώντας τον ρυθμό της γερμανικής ομάδας η οποία – με πολύ χαμηλότερο επίπεδο ποιότητας – προσπαθεί να αντιγράψει το μοντέλο της περσινής Παρί. Κακώς παρασύρθηκε στις 25+ κατοχές της πρώτης περιόδου γιατί στην αντίστοιχη δεύτερη αντιλήφθηκε ότι το tempo επιπολαιότητας βόλευε τους υπερβολικά άναρχους και όχι τον ίδιο. Γενικώς χρειάζεται μεγαλύτερη συγκέντρωση στα απλά πράγματα και ειδικά στα σημεία που κρίνονται αγώνες. Χθες για παράδειγμα, δεν ήταν μόνο το ελεύθερο σουτ του Ουίλιαμς στην εκπνοή του αγώνα όσο τα τρία διαδοχικά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ τα οποία πρόσφεραν επιπλέον ευκαιρίες στους Γερμανούς. Ένα σχετικό «τελείωμα», θα τελείωνε και τον αγώνα.

Ο κύκλος αγώνων υψηλής απαίτησης κλείνει το Σάββατο με τον εντός έδρας αγώνα με το Περιστέρι το οποίο – στα δικά μου μάτια – έχει πετύχει ένα μικρό θαύμα με τη μέχρι στιγμής πορεία του. Ομάδα οκτακοσίων χιλιάδων ευρώ διαπρέπει ευρωπαϊκά και στέκεται με συνέπεια στην Ελλάδα. Ενός rookie προπονητή, του Βασίλη Ξανθόπουλου, ο οποίος από την εποχή που ήταν αθλητής, μετά τις προπονήσεις δεν έβγαινε βολτίτσες αλλά σημείωνε στο τεφτέρι του τα «μαθήματα» της ημέρας καθώς είχε προαποφασίσει να γίνει προπονητής. Αν ο Άρης κάνει τέταρτη διαδοχική νίκη σε Ελλάδα και Ευρώπη, θα πάρει καλό boost για το εξαιρετικά δύσκολο πρόγραμμα που ακολουθεί μετά τα Χριστούγεννα κι αυτό αφορά κυρίως το Eurocup γιατί οι αγώνες με Τσεντεβίτα (30/12), Μανρέσα (6/1) και Χαποέλ (14/1) θα δείξουν τί ακριβώς θα κυνηγήσει στην κανονική διάρκεια της διοργάνωσης.