Κοιμάστε λιγότερο από έξι ώρες την μέρα και το έχετε συνηθίσει; Η παγίδα που αποκαλύπτουν οι επιστήμονες
Ένας ύπνος διάρκειας έξι ωρών μπορεί να φαίνεται αρκετός για να ανταπεξέλθει κανείς στις ανάγκες τις καθημερινότητας, ωστόσο η διατήρηση μιας τέτοιας συνήθειας μακροπρόθεσμα, μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στον εγκέφαλο. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 48 υγιείς ενήλικες, έδειξε ότι ο περιορισμός του ύπνου στις έξι ώρες κάθε βράδυ για πάνω από 14 συνεχόμενες μέρες, προκαλεί επιδείνωση των γνωστικών επιδόσεων.
Η έρευνα εξέτασε πώς η έλλειψη ξεκούρασης επηρεάζει διάφορες νευροσυμπεριφορικές λειτουργίες, ιδιαίτερα την ικανότητα διατήρησης της προσοχής και την κατάλληλη ανταπόκριση σε ερεθίσματα. Για τον σκοπό αυτό, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε διαφορετικές ομάδες, με διάρκεια ύπνου τεσσάρων, έξι ή οκτώ ωρών κάθε βράδυ, επί δύο εβδομάδες.
Ο ύπνος και οι γνωστικές επιδόσεις
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως όσοι κοιμόντουσαν τέσσερις έως έξι ώρες την ημέρα, παρουσίασαν σταδιακή επιδείνωση των γνωστικών τους επιδόσεων, οι οποίες γινόντουσαν εντονότερες όσο περνούσε ο καιρός και μειωνόταν η διάρκεια του ύπνου. Όταν συνέκριναν τα αποτελέσματα με εκείνα της πλήρους στέρησης ύπνου, διαπίστωσαν πως ο ύπνος έξι ωρών ή λιγότερο, μπορούσε να προκαλέσει επιδείνωση των γνωστικών λειτουργιών αντίστοιχη με εκείνη που παρατηρείται έπειτα από έως και δύο νύχτες χωρίς καθόλου ύπνο.
Η μελέτη εντόπισε επίσης συσχέτιση μεταξύ της μειωμένης συγκέντρωσης και του συνολικού χρόνου κατά τον οποίο οι συμμετέχοντες παρέμεναν ξύπνιοι για περισσότερες από 15,84 ώρες. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι οι συνέπειες του ανεπαρκούς ύπνου δεν εξαρτώνται μόνο από μία συγκεκριμένη νύχτα, αλλά και από τη συσσώρευση περιόδων κατά τις οποίες ο οργανισμός δεν έχει ξεκουραστεί επαρκώς.
Η έλλειψη ύπνου μπορεί να περάσει απαρατήρητη
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το αίσθημα υπνηλίας που βίωναν οι συμμετέχοντες δεν αντανακλούσε την πραγματική επιδείνωση των γνωστικών τους λειτουργιών.
Παρότι οι επιδόσεις τους χειροτέρευαν, η αίσθηση υπνηλίας αυξανόταν ελάχιστα μετά τις πρώτες ημέρες. Επιπλέον, οι υποκειμενικές αξιολογήσεις δεν επέτρεπαν να διακριθούν όσοι κοιμούνταν τέσσερις ώρες από εκείνους που κοιμούνταν έξι ώρες κάθε βράδυ.
Ένας άνθρωπος μπορεί να συνηθίσει να κοιμάται λιγότερο χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως τον αντίκτυπο που έχει αυτή η συνήθεια στην προσοχή και στις γνωστικές του ικανότητες. Το γεγονός ότι αισθάνεται πως έχει προσαρμοστεί στον περιορισμένο ύπνο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι γνωστικές του επιδόσεις παραμένουν ανεπηρέαστες.
