Είναι το AfD, το MAGA της Γερμανίας; Οι σχέσεις και οι ομοιότητες με τον Τραμπ (vid)

Επιμέλεια:  Νίκος Δενδρινός
Είναι το AfD, το MAGA της Γερμανίας; Οι σχέσεις και οι ομοιότητες με τον Τραμπ (vid)
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Το AfD ανέβηκε στην κορυφή του γερμανικού κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ, με πολιτικές θέσεις που θυμίζουν σε αρκετά σημεία το MAGA του Ντόναλντ Τραμπ. Πρέπει να ανησυχεί η Ευρώπη;

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2026, το AfD κατέλαβε την πρώτη θέση στις εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ με περίπου 44% των ψήφων, υπερδιπλασιάζοντας το ποσοστό του από το 2021 και αφήνοντας δεύτερο το CDU του Φρίντριχ Μερτς με περίπου 17%. Το αποτέλεσμα είναι ιστορικό: για πρώτη φορά στη μεταπολεμική Γερμανία, ένα ακροδεξιό κόμμα βρέθηκε καθαρά στην κορυφή εκλογής κρατιδίου.

Και όμως, η εικόνα δεν είναι ακριβώς έτσι. Το AfD δεν διαθέτει την ίδια προσωποκεντρική δομή, ούτε ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη γερμανική κοινωνία.

«Germany First»

Η βασικότερη ομοιότητα βρίσκεται στο πολιτικό μήνυμα. Το MAGA χτίστηκε γύρω από το «America First», ενώ το AfD προβάλλει μια αντίστοιχη λογική «Germany First»: περισσότερη εθνική κυριαρχία, λιγότερες υπερεθνικές δεσμεύσεις και πολύ σκληρότερη γραμμή στη μετανάστευση.

 

Κοινό είναι επίσης το αφήγημα ότι ένα πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο έχει απομακρυνθεί από τον «πραγματικό λαό». Στο αμερικανικό MAGA αυτό στρέφεται εναντίον της Ουάσιγκτον, των Δημοκρατικών, των παραδοσιακών ΜΜΕ και της γραφειοκρατίας. Στο AfD στρέφεται εναντίον του γερμανικού πολιτικού κατεστημένου, των «παλιών» κομμάτων, των ευρωπαϊκών θεσμών και των δημόσιων μέσων ενημέρωσης.

Η επικοινωνιακή ομοιότητα είναι εξίσου εμφανής. Το AfD έχει επενδύσει δυναμικά σε TikTok, X και Instagram, παρακάμπτοντας τα παραδοσιακά μέσα, ενώ στη Σαξονία-Άνχαλτ ο Ζίγκμουντ χρησιμοποίησε έντονα προσωπική εικόνα, φωτογραφίες και άμεση επαφή με τους υποστηρικτές του, στοιχεία που θυμίζουν τη σύγχρονη πολιτική του Τραμπ.

Οι δεσμοί του AfD με το... MAGA

Οι επαφές, πάντως, δεν είναι θεωρητικές. Στις 14 Φεβρουαρίου 2025 ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς συναντήθηκε στο Μόναχο με την επικεφαλής του AfD, Άλις Βάιντελ. Σύμφωνα με τις δύο πλευρές, συζήτησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη γερμανική εσωτερική πολιτική και την ελευθερία του λόγου.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο συμπρόεδρος της AfD Τίνο Χρουπάλα είχε ανακοινώσει ότι θα παραστεί στην ορκωμοσία του Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου 2025, μαζί με την Μπεάτριξ φον Στορχ.

Η Βάιντελ είχε επίσης αποκτήσει ισχυρό δίαυλο με τον Έλον Μασκ, στενό σύμμαχο του Τραμπ, ο οποίος έκανε δημόσια παρέμβαση σε προεκλογική συγκέντρωση του AfD και δήλωσε ότι το κόμμα αποτελεί «την καλύτερη ελπίδα» για τη Γερμανία.

Η πιο καθαρή πολιτική σύγκλιση ήρθε τον Μάιο του 2025. Όταν η γερμανική υπηρεσία προστασίας του Συντάγματος χαρακτήρισε το AfD επιβεβαιωμένα ακροδεξιά εξτρεμιστική, ο υπουργός Εξωτερικών του Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο, κατήγγειλε την απόφαση ως «τυραννία». Η γερμανική κυβέρνηση απάντησε ότι «αυτό είναι δημοκρατία».

Υπάρχει, όμως, μια σημαντική λεπτομέρεια: από τις δημόσια τεκμηριωμένες επαφές δεν προκύπτει προσωπική συνάντηση του ίδιου του Τραμπ με τη Βάιντελ. Τον Φεβρουάριο του 2025, μετά τις γερμανικές εκλογές, σχολίασε ότι οι Γερμανοί είχαν «κουραστεί» από μια ατζέντα χωρίς κοινή λογική, ειδικά σε ενέργεια και μετανάστευση, και χαρακτήρισε την ημέρα «μεγάλη για τη Γερμανία».

Μετά τη νίκη του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, στις 6 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τραμπ έκανε δημόσια ανάρτηση στα social media αναγνωρίζοντας το αποτέλεσμα, χωρίς ωστόσο να συνοδεύσει την αναφορά με προσωπικό μήνυμα προς τη Βάιντελ ή τον Ζίγκμουντ.

Κοινό DNA με μεγάλες αποκλίσεις

Οι δύο χώροι μοιράζονται μια εθνικιστική και αντισυστημική γλώσσα, σκληρή στάση στο μεταναστευτικό, σύγκρουση με φιλελεύθερες πολιτισμικές νόρμες και αξιοποίηση των social media απέναντι στα παραδοσιακά μέσα. Υπάρχουν όμως μεγάλες αποκλίσεις στην εξωτερική πολιτική, στο εμπόριο και κυρίως στη σχέση με τη Ρωσία.

Ακριβώς γι' αυτό η σχέση τους είναι πολιτικά ενδιαφέρουσα: δεν πρόκειται για αντιγραφή ενός αμερικανικού μοντέλου, αλλά για έναν διεθνή χώρο δεξιού λαϊκισμού που ανταλλάσσει ιδέες, συνθήματα, πρόσωπα και πολιτική τεχνογνωσία και πλέον, μετά το αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ, έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από ποτέ.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ