Η τεχνική που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι για να διατηρούν τα σπίτια τους δροσερά

Επιμέλεια:  Newsroom
Η τεχνική που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι για να διατηρούν τα σπίτια τους δροσερά
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν ανακαλύψει φυσικούς τρόπους να κρατούν τα σπίτια τους δροσερά χιλιάδες χρόνια πριν από το κλιματιστικό.

Όταν η θερμοκρασία αγγίζει ή ξεπερνά τους 40 βαθμούς, το κλιματιστικό μοιάζει με μονόδρομο. Όμως πολύ πριν εμφανιστεί το ηλεκτρικό ρεύμα, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν ήδη αναπτύξει μια σειρά από τεχνικές που κρατούσαν τα σπίτια τους δροσερά ακόμη και μέσα στην αφόρητη ζέστη της ερήμου.

Το εντυπωσιακό είναι ότι πολλές από αυτές τις πρακτικές δεν βασίζονταν σε πολύπλοκες κατασκευές, αλλά σε απλές αρχές της φυσικής και σε έναν έξυπνο τρόπο σχεδιασμού των κατοικιών. Και σήμερα, χιλιάδες χρόνια αργότερα, αρκετές από αυτές εξακολουθούν να θεωρούνται αποτελεσματικές.

Το βρεγμένο σεντόνι που επέστρεψε λόγω του καύσωνα

Μία από τις πιο γνωστές τεχνικές ήταν το περίφημο «βρεγμένο σεντόνι». Η ιδέα είναι απλή: ψεκάζεις ελαφρά ένα σεντόνι ώστε να είναι νωπό, χωρίς να στάζει, και το χρησιμοποιείς την ώρα του ύπνου.

Καθώς το νερό εξατμίζεται, απορροφά θερμότητα από τον αέρα και δημιουργεί μια αίσθηση δροσιάς, κάνοντας τις ζεστές νύχτες πιο υποφερτές. Πρόκειται για την ίδια φυσική αρχή πάνω στην οποία βασίζονται και αρκετά σύγχρονα συστήματα εξατμιστικής ψύξης.

 

Με τον ίδιο τρόπο, οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν βρεγμένες πετσέτες στον αυχένα ή στους καρπούς, αλλά και δοχεία με νερό τοποθετημένα κοντά σε ανοίγματα του σπιτιού, ώστε ο αέρας που περνούσε από πάνω τους να είναι ελαφρώς πιο δροσερός.

Το πραγματικό μυστικό βρισκόταν στα ίδια τα σπίτια

Παρότι αυτά τα μικρά τεχνάσματα βοηθούσαν σημαντικά, η μεγαλύτερη επιτυχία των αρχαίων Αιγυπτίων ήταν ο τρόπος που έχτιζαν τις κατοικίες τους.

Οι χοντροί τοίχοι από πλίνθους λάσπης και άχυρου λειτουργούσαν σαν φυσική θερμομόνωση. Κατά τη διάρκεια της ημέρας εμπόδιζαν τη ζέστη να εισχωρήσει στο εσωτερικό, ενώ τη νύχτα απελευθέρωναν σταδιακά τη δροσιά που είχαν συγκρατήσει.

Παράλληλα, τα σπίτια είχαν ψηλές οροφές και λίγα, προσεκτικά τοποθετημένα παράθυρα, ώστε να ευνοείται η κυκλοφορία του αέρα χωρίς να εισέρχεται μεγάλη ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας.

Οι αυλές που δημιουργούσαν το δικό τους μικροκλίμα

Σχεδόν κάθε κατοικία διέθετε εσωτερική αυλή. Εκεί δημιουργούνταν φυσικά ρεύματα αέρα, ενώ η σκιά από τους τοίχους, τα υφάσματα ή τα φυτά κρατούσε τη θερμοκρασία αισθητά χαμηλότερη από αυτή του δρόμου.

Σημαντικό ρόλο έπαιζε ακόμη και το χρώμα των κτιρίων. Οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες αντανακλούσαν μεγάλο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας, περιορίζοντας την απορρόφηση θερμότητας, μια πρακτική που εφαρμόζεται ακόμη και σήμερα σε πολλές θερμές περιοχές του κόσμου.

Και όταν όλα τα υπόλοιπα δεν ήταν αρκετά, οι οικογένειες εκμεταλλεύονταν τη μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας μετά τη δύση του ήλιου, ανεβαίνοντας στις επίπεδες ταράτσες των σπιτιών τους για να κοιμηθούν κάτω από τον νυχτερινό ουρανό.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ