Το χαμένο σπαθί των Σαμουράι: Εξαφανίστηκε Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η μακρά παράδοση της Ιαπωνίας στην κατασκευή σπαθιών οφείλει σε μεγάλο βαθμό την αίγλη της σε έναν δημιουργό του 13ου αιώνα, τον Gorō Nyūdō Masamune (1264–1343 μ.Χ.). Έζησε σε μια εποχή που οι πολεμιστές σαμουράι εδραιώναν την εξουσία τους και θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως ο κορυφαίος σπαθοποιός στην ιστορία της χώρας.
Η σημαντικότερη καινοτομία του ήταν η κυριαρχία στην τεχνική nie ,δηλαδή τη δημιουργία μεγάλων, ορατών κρυστάλλων μαρτενσίτη στο ατσάλι, που προσέφεραν εντυπωσιακά οπτικά εφέ στη λεπίδα. Αυτό το πετύχαινε μέσω της διαφορικής σκλήρυνσης, μιας διαδικασίας κατά την οποία κάλυπτε τη ράχη του σπαθιού με ένα παχύ στρώμα πηλού, ώστε να ψύχεται πιο αργά από την κόψη κατά τη διάρκεια της βαφής (quenching). Με αυτόν τον τρόπο, η κόψη γινόταν εξαιρετικά σκληρή και αιχμηρή, ενώ η ράχη παρέμενε ευλύγιστη και ανθεκτική στις κρούσεις.
Η πορεία του Honjo Masamune στο πέρασμα των αιώνων
Το απόλυτο αριστούργημά του θεωρείται το σπαθί που έμεινε γνωστό ως Honjo Masamune. Τα σπαθιά του Masamune που διασώζονται μέχρι σήμερα φέρουν συνήθως δύο ονόματα, το όνομα του σπαθοποιού και το όνομα της φατρίας ή του σημαντικού ιστορικού προσώπου που το είχε στην κατοχή του.
Αν και το συγκεκριμένο όπλο σφυρηλατήθηκε γύρω στις αρχές του 14ου αιώνα, πήρε το όνομά του αιώνες αργότερα, όταν ο διάσημος στρατηγός Honjo Shigenaga το κέρδισε στη μάχη. Σύμφωνα με την ιστορία, κατά την τέταρτη μάχη του Kawanakajima, το σπαθί έσκισε το κράνος του Shigenaga στα δύο. Ο στρατηγός επέζησε, διεκδίκησε το όπλο και το κράτησε για χρόνια, μέχρι που το πούλησε το 1595 στη φατρία Toyotomi, η οποία κυβερνούσε τότε την Ιαπωνία.
Μετά τη διάλυση της φατρίας το 1615 και την άνοδο του Tokugawa Ieyasu, ενός από τους σημαντικότερους ηγέτες στην ιστορία της χώρας, το σπαθί μετατράπηκε σε κληρονομικό σύμβολο εξουσίας του Σογκουνάτου Τοκουγκάβα. Παρά την πτώση της δυναστείας στα τέλη του 19ου αιώνα, η οικογένεια διατήρησε το κειμήλιο, και το 1939 το σπαθί ανακηρύχθηκε επίσημα εθνικός θησαυρός της Ιαπωνίας.
Η μυστηριώδης εξαφάνιση
Στις 15 Αυγούστου 1945, η Ιαπωνία συνθηκολόγησε άνευ όρων, σηματοδοτώντας τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας από τους όρους της παράδοσης απαιτούσε από την Ιαπωνία να παραδώσει όλα τα όπλα της, συμπεριλαμβανομένων των σπαθιών σαμουράι.
Επιδιώκοντας να δώσει το παράδειγμα στους συμπατριώτες του, ο Tokugawa Iemasa, απόγονος της ιστορικής οικογένειας, παρέδωσε το Honjo Masamune στο αστυνομικό τμήμα Mejiro του Τόκιο τον Δεκέμβριο του 1945. Έκτοτε, το σπαθί δεν εντοπίστηκε ποτέ ξανά.
Η υπόθεση περιλαμβάνει μια περίεργη λεπτομέρεια: τον Ιανουάριο του 1946, η αστυνομία του Mejiro ανέφερε ότι ένας άνδρας που παρουσιάστηκε ως «Λοχίας Coldy Bimore» παρέλαβε τα σπαθιά για λογαριασμό της Επιτροπής Ξένων Εκκαθαρίσεων (Foreign Liquidations Commission). Ωστόσο, στα αρχεία των Συμμαχικών Δυνάμεων δεν υπήρχε κανένα καταγεγραμμένο πρόσωπο με αυτό το όνομα. Αν και οι Συμμαχικές Δυνάμεις είχαν αρχίσει να λιώνουν σπαθιά ή να τα πετούν στη θάλασσα, ο στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ διέταξε αργότερα το ίδιο έτος να σταματήσει η καταστροφή τους, αναγνωρίζοντας ότι πολλά από αυτά αποτελούσαν πολύτιμα οικογενειακά κειμήλια. Για το Honjo Masamune, όμως, ήταν ήδη αργά.
Υπάρχει ελπίδα εντοπισμού;
Μέχρι σήμερα, η τύχη του Honjo Masamune παραμένει άγνωστη και οι όποιες θεωρίες στερούνται αποδείξεων. Παρ' όλα αυτά, η περίπτωση ενός άλλου σπαθιού του ίδιου δημιουργού αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.
Το 2013, ένας ιδιώτης συλλέκτης προσκόμισε στο Εθνικό Μουσείο του Κιότο ένα σπαθί, το οποίο ταυτοποιήθηκε επίσημα ως το χαμένο Shimazu Masamune. Το γεγονός ότι ένα εξίσου σπάνιο κειμήλιο επανήλθε στο φως μετά από δεκαετίες, συντηρεί τις ελπίδες των ιστορικών ότι το Honjo Masamune μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί.
