Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Gen Z και Gen Alpha δεν είναι τα social media, αλλά αυτό που δεν βιώνει ποτέ
- Η «δημιουργική βαρεμάρα» που έχει χαθεί
- Γιατί η βαρεμάρα μπορεί να είναι ωφέλιμη
- Οι επιπτώσεις της συνεχούς διέγερσης
- Η επίδραση των κοινωνικών δικτύων
- Η συμβουλή προς τους γονείς
Η Hattie Awe προειδοποιεί ότι οι νεότερες γενιές μεγαλώνουν χωρίς να αναπτύσσουν ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς τους.
Η ειδικός εκτιμά ότι η πολιτισμική αλλαγή που έχει συντελεστεί από την εποχή που μεγάλωσαν οι προηγούμενες γενιές έχει ως αποτέλεσμα οι έφηβοι να στερούνται μιας ιδιαίτερα πολύτιμης δεξιότητας ζωής. Όπως υποστηρίζει, οι συνέπειες αυτού θα είναι πολύ «επιζήμιες» για τη συναισθηματική ευημερία των εφήβων της Gen Z και της Gen Alpha.
Η «δημιουργική βαρεμάρα» που έχει χαθεί
Σύμφωνα με την Awe, παρατηρείται μια ανησυχητική τάση στους νέους που δεν βαριούνται αρκετά. Αν και πολλοί μπορεί να θεωρούν ότι αυτό είναι θετικό, η οικογενειακή θεραπεύτρια από το Σικάγο του Ιλινόι πιστεύει ότι μακροπρόθεσμα θα έχει αρνητικές συνέπειες. Όπως εξηγεί, η συνεχής απουσία της βαρεμάρας στερεί από τους εφήβους την αίσθηση της εξερεύνησης και της περιπέτειας.
Στο παρελθόν, όταν κάποιος βαριόταν και δεν είχε κάτι να κάνει, συνήθως έβρισκε μόνος του μια απασχόληση. Θα διάβαζε ένα βιβλίο, θα δοκίμαζε ένα νέο χόμπι, θα συναντούσε φίλους ή απλώς θα άφηνε το μυαλό του να περιπλανηθεί. Αυτή η κατάσταση, την οποία η Awe αποκαλεί «δημιουργική βαρεμάρα», έχει πλέον σχεδόν εξαφανιστεί, καθώς η εξωτερική διέγερση βρίσκεται συνεχώς στα χέρια των παιδιών.
Γιατί η βαρεμάρα μπορεί να είναι ωφέλιμη
Εξηγώντας τα οφέλη της, η Awe δήλωσε στο Newsweek: «Το να μπορεί κανείς να συνυπάρχει με τη βαρεμάρα είναι προϋπόθεση για να ανακαλύψει τον σκοπό του. Ο χρόνος χωρίς συγκεκριμένο προορισμό γεννά την τέχνη, τη μόδα, τον διάλογο, τις αποκαλύψεις, την κατανόηση και την προοπτική.
Μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε τι πραγματικά μας κινητοποιεί. Η συναισθηματική διορατικότητα και η αυτοκριτική αναπτύσσονται όταν έχουμε τον χρόνο να μείνουμε με αυτά τα συναισθήματα και να τα εξερευνήσουμε.»
Οι επιπτώσεις της συνεχούς διέγερσης
Αντί να αποδεχθούν τη μονοτονία της καθημερινότητας, οι περισσότεροι νέοι στρέφονται αμέσως στο κινητό τους τηλέφωνο.
Η Awe θεωρεί ότι η διαρκής ύπαρξη ερεθισμάτων έχει «ουσιαστικά εξαλείψει κάθε χρόνο που προοριζόταν για συναισθηματική επεξεργασία, αυτογνωσία ή προβληματισμό» για τις νεότερες γενιές. Αντί να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους και να γίνονται δημιουργικοί, πολλοί έφηβοι περνούν την ημέρα τους κάνοντας ασταμάτητο σκρολάρισμα στις οθόνες.
Η επίδραση των κοινωνικών δικτύων
Η θεραπεύτρια πιστεύει επίσης ότι η εξάρτηση των νέων από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επηρεάζει ακόμη και τον τρόπο σκέψης τους. «Με την άνοδο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, δεν συγκρίνουν πλέον τις σκέψεις τους με εκείνες των φίλων τους, αλλά με τις απόψεις εκατομμυρίων ανθρώπων», δήλωσε.
Και πρόσθεσε :«Αυτό όχι μόνο μειώνει την ανοχή μας ως ανθρώπων να βιώνουμε συναισθήματα χωρίς περισπασμούς, αλλά κατακλύζει το άτομο με τις αντιδράσεις των άλλων. Για τους εφήβους, είναι δύσκολο να ξεχωρίσουν τι πιστεύουν οι άλλοι από το τι πραγματικά σκέφτονται οι ίδιοι καθώς καταναλώνουν αυτό το περιεχόμενο.» Η Awe εκτιμά επίσης ότι οι νεότερες γενιές είναι λιγότερο πιθανό να ενεργούν αυθόρμητα, καθώς γνωρίζουν ότι κάθε τους κίνηση μπορεί να αφήσει μόνιμο ψηφιακό αποτύπωμα.
Η συμβουλή προς τους γονείς
Η συμβουλή της θεραπεύτριας προς τους γονείς είναι να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να αφήνουν το κινητό στην άκρη. Προτείνει να χρησιμοποιούν το τηλέφωνο μόνο όταν είναι απαραίτητο ή να ορίζουν συγκεκριμένες ώρες μέσα στην ημέρα για την περιήγηση στα κοινωνικά δίκτυα. Τον υπόλοιπο χρόνο, προτρέπει τους νέους να αποδεχθούν τη βαρεμάρα και να δουν τι μπορεί να προκύψει από αυτήν.
«Εκπαιδεύστε τον εγκέφαλο να νιώθει άνετα απλώς με το να υπάρχει, χωρίς μουσική ή άλλα ερεθίσματα, απλώς παρατηρώντας», είπε η Awe.«Ασχοληθείτε με ένα χόμπι. Μπορεί να είναι κάτι δημιουργικό, σωματικό, πνευματικό ή μια δραστηριότητα που γίνεται μαζί με άλλους ανθρώπους.»
