Πρώτη αποχώρηση από το κόμμα Καρυστιανού: «Μετατρέπεται σταδιακά σε προσωπικό πολιτικό εγχείρημα»
- «Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που επικαλείται τη Διαφάνεια θα λειτουργεί χωρίς θεσμικές διαδικασίες»
- Η ανάρτηση του Βασίλη Κοκοτσάκη στο Facebook
Την απόφασή του να αποχωρήσει από το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε με σκληρή επιστολή ο Βασίλης Κοκοτσάκης.
Ο πραγματογνώμονας, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με την έρευνα για την τραγωδία των Τεμπών, εξαπέλυσε βαρύτατες κατηγορίες για τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού φορέα, κάνοντας λόγο για σοβαρές οργανωτικές ελλείψεις και έλλειμμα δημοκρατικών διαδικασιών.
«Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που επικαλείται τη Διαφάνεια θα λειτουργεί χωρίς θεσμικές διαδικασίες»
Στην επιστολή του, ο κ. Κοκοτσάκης περιγράφει ένα έντονα συγκεντρωτικό μοντέλο εξουσίας, όπου οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονταν από ελάχιστα πρόσωπα, έξω από κάθε έννοια συλλογικής λειτουργίας. Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις του για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα, συνάντησε τοίχο, καθώς η ηγεσία αρνήθηκε να ανοίξει ουσιαστική συζήτηση για οργανωτικά, θεσμικά ή πολιτικά ζητήματα.
Όπως επισημαίνει, στο εσωτερικό του κινήματος άρχισαν να κυριαρχούν προσωπικές επιρροές, εσωτερικές ισορροπίες και παρασκηνιακοί ανταγωνισμοί, την ίδια ώρα που η Ιδρυτική Διακήρυξη συντάχθηκε χωρίς συλλογικότητα και το εθνικό οργανωτικό σχέδιο αγνοήθηκε επιδεικτικά. Θέσεις και απόψεις εμφανίζονταν ξαφνικά, εκφράζοντας μόνο εκείνους που τις διατύπωναν και ποτέ τη λαϊκή βάση.
Ο έμπειρος πραγματογνώμονας στρέφει τα βέλη του απευθείας προς τη Μαρία Καρυστιανού, υπογραμμίζοντας ότι ως επικεφαλής του εγχειρήματος φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη για το πώς οργανώθηκε και λειτούργησε ο φορέας. Οι κρίσιμες επιλογές που αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία του κινήματος έγιναν, όπως σημειώνει, με τη δική της γνώση, ανοχή ή αποδοχή.
Κλείνοντας, ξεκαθαρίζει ότι οι αρχές που γεννήθηκαν μέσα από τον δικαστικό και κοινωνικό αγώνα για τα Τέμπη δεν μπορούν να θυσιαστούν στον βωμό προσωπικών πολιτικών σχεδίων, καθώς η κινητοποίηση του κόσμου έγινε για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, όχι για την εξουσία.
«Όσοι προερχόμαστε από τον αγώνα των Τεμπών δεν μάθαμε να λειτουργούμε με όρους αυλής. Μάθαμε να λειτουργούμε με όρους ευθύνης γιατί δεν μας κινητοποίησε η εξουσία, αλλά μας κινητοποίησε η ανάγκη για αλήθεια. Δεν μας ένωσε η φιλοδοξία, αλλά μας ένωσε η απαίτηση για Δικαιοσύνη. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι ένα Κίνημα που γεννήθηκε ως έκφραση της κοινωνίας θα μετατρέπεται σταδιακά σε προσωπικό πολιτικό εγχείρημα», κατέληξε.
Η ανάρτηση του Βασίλη Κοκοτσάκη στο Facebook
«ΜΙΑ ΚΑΘΑΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ & ΜΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΩ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΑΝ
Αισθάνομαι την ανάγκη, μετά τη δημόσια ανακοίνωση της αποχώρησής μου, να απευθυνθώ προσωπικά σε όλους εκείνους τους φίλους, συναγωνιστές και πολίτες που επηρεάστηκαν από τη δική μου στάση και επιλογή να στηρίξω το συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα.
Πολλοί από εσάς δεν γνωρίσατε το εγχείρημα αυτό μέσα από κομματικούς μηχανισμούς ή δημόσιες καμπάνιες. Το γνωρίσατε μέσα από εμένα, μέσα από τις δημόσιες τοποθετήσεις μου.
Μέσα από την προσωπική σχέση εμπιστοσύνης που χτίσαμε όλα αυτά τα χρόνια στον κοινό αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών. Γι’ αυτό θεωρώ ότι σας οφείλω μια καθαρή κουβέντα.
Όταν στήριξα τη δημιουργία αυτού του φορέα, το έκανα πιστεύοντας ειλικρινά ότι επιχειρούσαμε να οικοδομήσουμε κάτι διαφορετικό: Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών. Έναν χώρο συμμετοχής, συλλογικότητας, δημοκρατίας και διαφάνειας.
Αυτό πίστεψα. Αυτό υποστήριξα. Αυτό σας μετέφερα.
Σήμερα, μετά από μήνες προσπαθειών, προτάσεων, παρεμβάσεων και αναμονής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το εγχείρημα ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από εκείνον που οραματίστηκα και για τον οποίο ζήτησα τη δική σας εμπιστοσύνη.
Για τον λόγο αυτό αισθάνομαι ότι οφείλω να σας ζητήσω συγγνώμη.
Όχι γιατί ενήργησα με σκοπιμότητα ή γιατί σας παραπλάνησα συνειδητά. Αλλά γιατί σας κάλεσα να πιστέψετε σε μια προοπτική που τελικά δεν εξελίχθηκε όπως όλοι ελπίζαμε.
Η συγγνώμη αυτή είναι για μένα πράξη ευθύνης. Στη ζωή μας δεν κρινόμαστε μόνο από τις επιτυχίες μας, κρινόμαστε και από την ειλικρίνεια με την οποία αναγνωρίζουμε τις λανθασμένες εκτιμήσεις μας.
Θέλω όμως να γνωρίζετε και κάτι ακόμη: Δεν μετανιώνω για τον αγώνα, δεν μετανιώνω για την προσπάθεια, δεν μετανιώνω για την πίστη ότι οι πολίτες μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Αυτό που αλλάζει σήμερα δεν είναι οι αξίες μου, αλλά η πολιτική μου επιλογή.
Παραμένω εκεί όπου βρισκόμουν από την πρώτη ημέρα.
Δίπλα στην αλήθεια, δίπλα στη Δικαιοσύνη, δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών με την τεχνική μας ομάδα, όποτε και αν μας χρειαστούν. Δίπλα, όμως, και στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι η Δημοκρατία δεν είναι υπόθεση αρχηγών αλλά ενεργών πολιτών.
Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε όλα αυτά τα χρόνια.
Και σας υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να λέω την αλήθεια όπως τη βλέπω, ακόμη κι όταν αυτή η αλήθεια είναι δύσκολη ή έχει προσωπικό κόστος. Γιατί, τελικά, η εμπιστοσύνη των ανθρώπων αξίζει περισσότερο από οποιαδήποτε θέση, τίτλο ή πολιτική σκοπιμότητα».
