«Έλιωνα με τις ώρες»: Τύπος φουλ εθισμένος στο πορνό κατάλαβε ότι «το πράγμα ξέφυγε» και ζήτησε βοήθεια
Σε μια εποχή που το ίντερνετ σου δίνει τα πάντα με ένα swipe και τρία δευτερόλεπτα υπομονή, ο 22χρονος Τζος Λέιν μιλάει ανοιχτά για κάτι που πολλοί παριστάνουν ότι «δεν συμβαίνει»: την εξάρτηση από το πορνό. Μιλώντας στο LADbible για την καμπάνια For F**k’s Sake, εξηγεί πώς μια συνήθεια που ξεκίνησε σαν κλασικό χαζολόγημα ενός πιτσιρικά, κατέληξε να του διαλύσει την εφηβεία.
Από τις ατελείωτες ώρες μπροστά στην οθόνη μέχρι τη στιγμή που ένιωσε ότι δεν αναγνωρίζει πια τον εαυτό του, ο Τζος περιγράφει έναν φαύλο κύκλο που δεν αφορά μόνο εκείνον. «Έβλεπα τους ανθρώπους σαν αντικείμενα. Έβλεπα τους πάντες με σεξουαλικό τρόπο», λέει. Και κάθε φορά που τελείωνε, αντί για χαλάρωση ερχόταν το γνωστό πακέτο: ενοχή, ντροπή, ξενέρωμα με τον εαυτό του.
Ήταν τόσο μέσα στο κόλπο που είχε αρχίσει να ψάχνει τρόπους να μην τον «πιάνουν»: έβλεπε πορνό από συσκευές άλλων, έκρυβε το δικό του κινητό για να μη μπαίνει στον πειρασμό και προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό του ότι «μπορεί να το ελέγξει». Αλλά δεν.
Όταν η οθόνη γίνεται «σχέση»
Στα 14 του έφτασε στο τέλμα. «Έκλεισα» ως άνθρωπος, λέει. Δεν μπορούσε να συνδεθεί με άλλους, δεν είχε την τρυφερότητα ή το ενδιαφέρον που έχει μια φυσιολογική εφηβική παρέα. Αντί να ζητάει επαφή από ανθρώπους, γύριζε στη μοναδική «σταθερή» σχέση που είχε: την οθόνη.
«Δεν είχα καμία πραγματική σύνδεση με κανέναν. Το πορνό έγινε ο τρόπος να νιώθω κάτι. Και μετά άρχισε να αντικαθιστά την πραγματική οικειότητα». Στο τέλος, ένιωθε ότι η μόνη σχέση που είχε ήταν με… το ίδιο το περιεχόμενο. «Κι αυτό δεν είναι σχέση, δεν είναι αμφίδρομο. Δεν υπάρχει κανείς απέναντι.»
Το καλό είναι πως δεν έμεινε εκεί. Μια κουβέντα με τους γονείς του άνοιξε τον δρόμο για βοήθεια. Ψυχολογική υποστήριξη, συζήτηση, αναγνώριση ότι κάτι δεν πάει καλά. Kαι κάπως έτσι άρχισε να βγαίνει από τον φαύλο κύκλο.
Την ίδια ώρα, η βρετανική κυβέρνηση προχωρά σε αυστηρότερους κανόνες για το διαδικτυακό πορνό και ειδικά για υλικό που περιλαμβάνει επικίνδυνες πρακτικές, στο πλαίσιο μέτρων κατά της βίας προς γυναίκες και κορίτσια.
Ο Τζος, πάντως, λέει κάτι που αγγίζει πολλούς της γενιάς του: το πρόβλημα ξεκινά όταν η οθόνη γίνεται πιο εύκολη από τη ζωή. Και όταν το «εύκολο» γίνεται συνήθεια, το δύσκολο, οι πραγματικοί άνθρωποι δηλαδή, αρχίζει να σε τρομάζει.
