Άρης: Καλώς τονε κι ας άργησε

Η αποδεδειγμένη ικανότητα είναι το βασικό κριτήριο αξιολόγησης του καθενός. Από την ποιότητα, περιμένεις… ποιότητα. Από τον (απλά) φιλότιμο, οι απαιτήσεις είναι περιορισμένες. Ο Μπενχαμίν Γκαρέ έδειξε την ποιότητά του στα τελειώματα της περασμένης αγωνιστικής περιόδου οδηγώντας τον Άρη στην απόφαση επένδυσης στο πρόσωπό του ως προς τον αγωνιστικό σχεδιασμό του. Αν η επένδυση θα επεκταθεί και στην αγορά των δικαιωμάτων του είναι κάτι που θα αποφασιστεί μέσα στο επόμενο διάστημα. Στην πραγματικότητα, έως και πριν από έναν μήνα, οι πιθανότητες ήταν ελάχιστες. Μετά το χθεσινό (18/10) απέναντι στην Κηφισιά, είναι πιθανό να γίνουν δεύτερες σκέψεις.

Δεν ήταν μόνο το νικητήριο γκολ αλλά η συνολική παρουσία του στο γήπεδο. Στη Λεωφόρο, το πρόβλημα για τον Άρη – ακόμη και – στη μη αξιοποίηση των προϋποθέσεων, για τις οποίες ορθώς μίλησε ο Μιχάλης Γρηγορίου, δεν ήταν οι ακραίοι επιθετικοί έστω κι αν ο Μπρούμα (θα) έπρεπε να είχε σκοράρει στο 16’. Η τσαπατσουλιά των δύο φορ ήταν ο λόγος. Αναμφίβολα είναι ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα το τεχνικό επιτελείο καθώς το ίδιο είχε συμβεί και στη νίκη επί του Βόλου Elabet. Δεν αξιοποιήθηκαν οι ευκαιρίες και από το πουθενά, ένα εύκολο απόγευμα έγινε περίπλοκο.

Επιστρέφοντας στον Μπενχαμίν Γκαρέ, από τον ποιοτικό επιθετικό περιμένεις να κάνει γκολ τη μεγάλη φάση και κυρίως να φροντίσει να είναι μέσα σ’ αυτή. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Γι’ αυτό προπονείται, για τον ίδιο λόγο δουλεύει όλο το γκρουπ. Ο Αργεντίνος το έκανε προσφέροντας τρεις υπερπολύτιμους βαθμούς. Η συμπεριφορά του στη φάση του γκολ ήταν υποδειγματική με την προσποίηση και την εκτέλεση στο σωστό timing. Αυτή η επαφή του είχε λείψει πριν από μια εβδομάδα με τον Βόλο Elabet καθώς είχε προϋποθέσεις οι οποίες πέρασαν αναξιοποίητες. Κάποιες πέρασαν ανεκμετάλλευτες λόγω της δικής του βιασύνης ή λανθασμένες εκτίμησης.

Συνολικά, ο Άρης έχει πράγματα να κρατήσει από τη Λεωφόρο. Από το καλύτερο επίπεδο συνεργασίας των δύο στόπερ έως και τη σωστή πίεση που άσκησε από το 10’ έως και το 40’ μέσα από την οποία κέρδιζε μπάλες βγάζοντας επιθέσεις στο transition παιχνίδι. Στον αντίποδα, υπάρχει και η συμπεριφορά της ομάδας στο παιχνίδι επιθετικής μετάβασης μαζί με την τσαπατσουλιά των Καντεβέρε, Κουαμέ. Για τον αριθμό των κατοχών που είχαν, θα έπρεπε να ήταν πιο ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους.

Στα θετικά συμπεριλαμβάνεται και η πρώτη φορά που ο Άρης πήρε πραγματάκια από τις αλλαγές του. Το νικητήριο γκολ ήρθε μέσα από ενέργεια του Ράφα Μιρ και η αμέσως προηγούμενη στιγμή προήλθε από τακουνάκι του Μπουσαΐντ. Από την άλλη πλευρά, ο άξονας δεν είχε καλή λειτουργία. Ίσως γιατί ο Ούρος Ράσιτς ήταν μια ταχύτητα κάτω σε σύγκριση με την αντίστοιχη του παιχνιδιού και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Και η σχετική αναφορά δεν σχετίζεται μόνο με τη φάση του γκολ στην οποία βρέθηκε να πρέπει να καλύψει τον Σαγκάλ αλλά και την εντελώς ελεύθερη αριστερή πλευρά, αλλά τον χρόνο που χρειαζόταν στη λήψη αποφάσεων.