Εθνική: «Ευλογία» που ο Σπανούλης θέλει τόσο πολύ να είναι παρών!

Από τον φθινόπωρο του 2017, όταν η Παγκόσμια Ομοσπονδία «λάνσαρε» τα «παράθυρα» και δεν βρέθηκε η φόρμουλα ώστε να διακόπτεται για μία εβδομάδα η αγωνιστική δράση και στην Euroleague, δεν νομίζω ότι υπάρχει υγιής μπασκετόφιλος που απολαμβάνει τους αγώνες μεταξύ των Εθνικών ομάδων, όσο το κάνει στην διάρκεια των επίσημων διοργανώσεων που διεξάγονται πριν την έναρξη της εκάστοτε σεζόν.

Έχει χυθεί τόση μελάνη για τις... παρωδίες που έχουμε παρακολουθήσει κατά καιρούς με τις απανταχού Εθνικές ομάδες να παρατάσσονται με τους δευτεροκλασάτους διεθνείς (χωρίς ίχνος παρεξήγησης για κανένα από τα παιδιά), γεγονός που αλλοιώνει σε μικρό ή σε μεγάλο – κάποιες φορές – βαθμό την αγωνιστική τους ταυτότητα και με το κοινό να παρακολουθεί ταυτόχρονα τις αγαπημένες του ομάδες στην Euroleague και τα «λειψά» αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα, που σε τελική ανάλυση όλος αυτός ο «αχταρμάς» μόνο καλό δεν έχει κάνει στο άθλημα.

Όλο αυτό που περιγράφω αποτελεί κοινή παραδοχή για όλους τους φορείς του μπάσκετ εδώ και μία 8ετία, δυστυχώς, όμως, χωρίς κανείς να είναι σε θέση να το αλλάξει. Μοιραία, λοιπόν, πορευόμαστε με την κατάσταση ως έχει, απομονώνοντας τα αρνητικά και κρατώντας τα θετικά.

Δηλαδή την δυνατότητα που έχει ο φίλαθλος κόσμος εκτός Αθηνών να γεμίσει το γήπεδο και να δει δια ζώσης την «γαλανόλευκη» αγωνιζόμενη σε επίσημα παιχνίδια, τις ευκαιρίες που δεν θα είχαν υπό άλλες συνθήκες κάποιοι παίκτες να δείξουν τις ικανότητές τους, αλλά και τον αυξημένο (σε σχέση με τις ομάδες τους) χρόνο συμμετοχής που παίρνουν κάποιοι σε σχέση με τον ρόλο που έχουν στις ομάδες τους.

Αν, λοιπόν, η πρεμιέρα του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2027 (Κατάρ), δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική γιατί και η Ρουμανία ήταν αδύναμος αντίπαλος (μετράμε 9 διαδοχικές νίκες και έχουμε να χάσουμε από το 1990, όταν την αντιμετωπίσαμε με την δεύτερη ομάδα), αλλά και γιατί εμείς παρουσιαστήκαμε με μεγάλη συγκέντρωση και με mindset τελικής φάσης μεγάλης διοργάνωσης, πάμε να δούμε τι κρατάμε από την πρώτη μας νίκη (91-64) στο πλαίσιο του 2ου ομίλου.

• Κατ’ αρχάς, την παρουσία του Βασίλη Σπανούλη στον πάγκο! Η πρόσφατη ανανέωση της συνεργασίας του με την ΕΟΚ, δεν ήταν απλή υπόθεση και αυτό όχι γιατί υπήρχαν ενδοιασμοί από πλευράς του – το αντίθετο – αλλά γιατί τόσο το καλοκαίρι (δέχτηκε έμμεση πίεση για την ταυτόχρονη ενασχόληση την δική του αλλά και των δύο συνεργατών του με την Εθνική), όσο και μετά την επιστροφή του από το Eurobasket, η διοίκηση της Μονακό τον «έσπρωχνε» προς την διακοπή της συνεργασίας του με την ομοσπονδία. Χάρη στην μεγάλη επιθυμία του, όμως και στους λεπτούς και προσεκτικούς χειρισμούς του Βαγγέλη Λιόλιου με τον ιδιοκτήτη και τον general manager των Μονεγάσκων, το χάσμα γεφυρώθηκε και η παραμονή του στην τεχνική ηγεσία αποτελεί το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να πάρει το ελληνικό μπάσκετ την δεδομένη χρονική στιγμή.

Ο «Μπίλης» ζει και αναπνέει για την πορτοκαλί μπάλα, σκέφτεται συνέχεια το πως μπορεί να βελτιώνει τους παίκτες, την ομάδα και τον ίδιο του τον εαυτό μέσα στο αγαπημένο του αντικείμενο και το ότι όλο αυτό, θα συνεχίζεται για δύο ακόμη χρόνια και για την Εθνική ομάδα, αποτελεί σπάνια ευλογία! Αν και αρχικά το πλάνο ήταν να κοουτσάρει μόνο το πρώτο ματς και να επιστρέψει στο Μόντε Κάρλο για τις προπονήσεις της Μονακό – παίζει με την Παρί στο Κύπελλο την Τρίτη (02/12) και στην Euroleague την Πέμπτη (04/12), o 43χρονος ομοσπονδιακός θα ταξιδέψει κανονικά στο Οπόρτο (εκεί δεν θα είναι ο Ηλίας Καντζούρης και ο Κώστας Χαραλαμπίδης), θα κοουτσάρει και απέναντι στην Πορτογαλία και θα επιστρέψει στο Πριγκιπάτο την Δευτέρα (01/12). Η δε παρουσία του στην αποστολή της «γαλανόλευκη» αποτελεί από μόνη της προαπαιτούμενο για μία συνολική λειτουργία με τις προδιαγραφες ενός μεγάλου διεθνούς τουρνουά ή ενός Final 4 για έναν σύλλογο!

• Το γεμάτο “Nick Galis Hall”! Το μπάσκετ πάντα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος για τον μέσο Έλληνα φίλαθλο και η πρόσφατη επιστροφή στις επιτυχίες της Εθνικής ομάδας (χάλκινο μετάλλιο στο Eurobasket 2025), με το «πάντρεμα» του μπάσκετ που θέλει ο Σπανούλης με τις εξωπραγματικές ικανότητες του Γιάννη Αντετοκούνμπο, έχει αναζωογονήσει τα κύτταρα όλων και προπάντων του κόσμου. Έστω, λοιπόν και αν το παρκέ πάτησαν μόλις τέσσερις εκ των 12 που μας ανέβασαν στο τρίτο σκαλί της Ευρώπης, ο ενθουσιασμός της κερκίδας και η εορταστική ατμόσφαιρα στην «μπασκετομάνα» Θεσσαλονίκη, προσέδωσαν μία πολύ όμορφη εικόνα.

• Το «ξεμπούκωμα» του Λαρεντζάκη! Παρ’ ότι ο «Λάρι» έχει παίξει ελάχιστα φέτος στην Euroleague και έχει λίγο χρόνο και συμπληρωματικό ρόλο στην Stoiximan GBL, είναι παίκτης που ακόμη έχει πολλά να προσφέρει και αυτά τα ματς είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα του. Ο Σπανούλης το ξέρει καλύτερα απ’ όλους και γι’ αυτό του έδωσε ρόλο βασικού και τον χρησιμοποίησε τον δεύτερο περισσότερο χρόνο απ’ όλους (23), δίνοντάς του την εμπιστοσύνη να πάρει προσπάθειες και ταυτόχρονα την ευχέρεια να βρει ρυθμό. Οι 18 πόντοι με τις 6 ασίστ και τα 4/7 τρίποντα του 32χρονου ήταν διεθνούς guard ήταν ένα πολύ ευπρόσδεκτο αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει και για τον Τολιόπουλο (και λιγότερο για τον Καλαϊτζάκη), με την διαφορά ότι ο Βασίλης προερχόταν από τραυματισμό και ουσιαστικά κλήθηκε (χωρίς να έχει καθόλου ρυθμό) για να πάρει δύο παιχνίδια και να βοηθηθεί. Το ήταν άστοχος (5π. με 1/8 σουτ) δεν έχει την παραμικρή σημασία! Το σημαντικό είναι ότι πήρε τα σουτ και αισθάνθηκε ξανά χρήσιμος.

• Η πίστη στο project Σαμοντούροβ! Ο “Σάμο” έπαιξε πολύ καλύτερα του αναμενομένου σε Κύπρο και Λετονία και παρ’ ότι φέτος τυγχάνει καλύτερης μεταχείρισης από τον Άταμαν στον Παναθηναϊκό, δεν έχει σταθερό χρόνο συμμετοχής. Ο “V-Span” τον ξεκίνησε και ζήτησε από τους guard να τον ψάχνουν, με αποτέλεσμα ο 20χρονος άσος να τελειώσει το ματς με άριστα νούμερα (16π., 7ρ., 2ας. & 2κλ. με 7/10 σουτ σε 21’), που του δίνουν έξτρα αυτοπεποίθηση.

• Οι ευχάριστες εκπλήξεις με Περσίδη, Μήτρου-Λονγκ και Μωραϊτη. Ο πρώτος, έχω ξαναγράψει ότι από πέρυσι έχει κάνει βήματα προόδου και φέτος αποτελεί ένα πολύ σημαντικό γρανάζι στην καλοδουλεμένη «μηχανή» του ΠΑΟΚ. Στα 30 του βρήκε την ομάδα που του έδωσε έναν ρολο, ο οποίος του ταιριάζει απόλυτα και η συνέπειά του στην άμυνα, σε συνδυασμό με το μέγεθος που έχει και την βελτίωση που έχει παρουσιάσει στο μακρινό σουτ, τον έφεραν στο κατώφλι της Εθνικής και μάλιστα με εντυπωσιακό ντεμπούτο (17π., 1ρ. & 1κλ. με 7/7 σουτ σε 13’).

Ο Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ (13π., 4ρ., 6ασ. & 1κλ. με 4/12 σουτ σε 24’) έχω ξανασημειώσει ότι ταιριάζει πολύ περισσότερο στο ευρωπαϊκό στυλ μπάσκετ από τον μεγαλύτερό του αδελφό (Ναζ), έχει απόφαση και δημιουργία για τον εαυτό του και αν μπορέσει να μειώσει την ροπή που έχει στο λάθος και να δει περισσότερο τους συμπαίκτες του, θα τον βλέπουμε ολοένα και πιο συχνά.

Ο Μωραϊτης άρχισε μέτρια την σεζόν, αλλά προϊόντος του χρόνου προσαρμόζεται ολοένα και περισσότερο στις απαιτήσεις της θέσης του playmaker, βελτιώνει την άμυνά του και είναι πιο ουσιαστικός και πιο ορθολογικός στις επιθετικές του επιλογές στον Ηρακλή. Είναι ευχής έργον (και είναι σίγουρα στα συν του), που το έκανε (7π., 2ρ., 2ασ., 2κλ. & 2λ. με 3/3 σουτ σε 16’) και στην νέα ευκαιρία που πήρε με το εθνόσημο στο στήθος.

Υγ.: Οι δηλώσεις του Ρογκαβόπουλου και του Σπανούλη για το θέμα της επιστροφής του 24χρονου forward του Παναθηναϊκού στην Εθνική ομάδα, υποδηλώνουν εκατέρωθεν θετικό κλίμα και ήδη μία συνεννόηση των δύο πλευρών για να λήξει το θέμα που είχε δημιουργηθεί και να προστεθεί στην δεξαμενή της «επίσημης αγαπημένης» άλλος ένας πολύ ποιοτικός παίκτης.