Μπαρτσελόνα, Μίροτιτς: Ο κακός της ιστορίας

Μπαρτσελόνα, Μίροτιτς: Ο κακός της ιστορίας

Ο Νίκολα Μίροτιτς
Από την επιστροφή στην Ευρώπη έως την αμφισβήτηση, ο Νίκολα Μίροτιτς έκλεισε με ένα πρωτάθλημα τη θητεία του στην Μπαρτσελόνα παρότι έγινε ξανά ο... κακός της ιστορίας.

Γνωστό και ως «fire run», το τρέξιμο της φωτιάς, το «correfoc» στη Βαρκελώνη αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραδόσεις της πόλης. Η «μάχη» μεταξύ καλού και κακού, με τις ομάδες διαβόλων να στήνουν τον χορό.

Μία μάχη την οποία ο Νίκολα Μίροτιτς ήταν αναγκασμένος να δώσει με την εμφάνισή του στη Βαρκελώνη. Υπεύθυνος για όλα τα δεινά όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, υπό τον μανδύα του κορυφαίου και πιο ακριβοπληρωμένου παίκτη της Ευρώπης.

Η θητεία του στην Μπαρτσελόνα θα κλείσει με δύο πρωταθλήματα Ισπανίας, δύο κύπελλα, αλλά απάτητη την κορυφή της EuroLeague. Ακόμα και έτσι, το Palau αναγνώρισε τη σπουδαία του προσφορά στην ομάδα, αναγκάζοντάς τον να βουρκώσει στο αντίο του.

Και επειδή η τελευταία εικόνα πάντοτε είναι αυτή που μένει, ο Μίροτιτς άξιζε στο φινάλε του ως παίκτης της Μπαρτσελόνα να συνδεθεί με μία «σκούπα» επί της πρωταθλήτριας Ευρώπης Ρεάλ. Της ομάδας που δεν ήταν γέννημα, αλλά θρέμα.

Τι κάνει ο Μίροτιτς στα κρίσιμα;

Η επιστροφή του στην Ευρώπη συνοδεύεται με τη διακοπή για τον κορονοϊό. Ο Μίροτιτς έχει κολλημένο το πόδι στο γκάζι αλλά τα πάντα σβήνουν στον βωμό της πανδημίας. Η Μπαρτσελόνα χάνει μετά την επανεκκίνηση το πρωτάθλημα από την Μπασκόνια, στη φούσκα της Βαλένθια.

Η κουβέντα της «εξαφάνισης» σε κρίσιμα παιχνίδια έρχεται στο προσκήνιο στα play-offs της σεζόν 2020-21. Ο Γουίλ Τόμας καταφέρνει και τον «κλειδώνει» και η Ζενίτ απειλεί την Μπάρτσα με έναν οδυνηρό αποκλεισμό από το Final Four. Ο οποίος όχι απλώς δεν έρχεται, αλλά ο πολιτογραφημένος Ισπανός κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να ακουμπήσει το τρόπαιο.

Ο ημιτελικός απέναντι στην Αρμάνι ίσως θα έπρεπε να έχει τη δική του σφραγίδα στην ούγια. Το παιχνίδι των 21 πόντων και των 6 ριμπάουντ, θα επισκιαστεί, αφού στη φωτογραφία μένει το buzzer beater του Χίγκινς. Η τελευταία εικόνα που λέγαμε. Η χτυπημένη από τους τραυματισμούς Μπαρτσελόνα δεν μπορεί να κοντράρει στα ίσια την Εφές. Εκείνος δεν το βάζει κάτω και απαντάει με νούμερα MVP, τα οποία εν τέλει του χαρίζουν και το βραβείο.

Η κατάρα του ημιτελικού θα τον χτυπήσει ξανά. Οι 26 πόντοι με 4/7 τρίποντα, τα 12 ριμπάουντ, οι 5 ασίστ και μία φανταστική παρουσία στην κόντρα με τη Ρεάλ δεν αποτελεί τελικά εισιτήριο για έναν ακόμα τελικό. Η κατάρα των Καταλανών συνεχίζεται, με τον Μίροτιτς να μαζεύει ολοένα και περισσότερο βάρος στους δικούς του ώμους για την αποτυχία ενός κλαμπ από το 2010 και έπειτα να φτάσει ως το φινάλε της διαδρομής.

Στην αντίπερα όχθη, ο φετινός ημιτελικός κόντρα στους Μαδριλένους του Ταβάρες πρόκειται για το απόλυτο αντεπιχείρημα. Πενιχρή συγκομιδή τριών πόντων και τραγικά ποσοστά από την περίμετρο για το 0/7. Αν έπρεπε να κριθεί από το ένα παιχνίδι, τότε ναι, υπήρχαν μερικά που δεν αρμόζουν στο ταλέντο του. Τα περισσότερα σε στιγμές κρίσιμες. Δεν ήταν θέμα ποσότητας αλλά προβολής. Όμως αρκετά από τα πεπραγμένα του εκεί, δεν του πιστώθηκαν ποτέ, μιας και οι απολαβές του γέννησαν αυτόματα προσδοκίες ταυτισμένες με την επιτυχία. Αυτό στον αθλητισμό δεν μπορεί να υπάρξει.

Η επόμενη μέρα μετά την Μπαρτσελόνα

Ο τραυματισμός του στον αχίλλειο, τον έφερε πολύ πιο αργά από τους υπόλοιπους στο πάλκο της EuroLeague. Ο Δεκέμβριος ήταν το δικό του σημείο αφετηρίας και το κλείσιμο είχε μεν στιγμές συγκίνησης, αλλά στο γενικότερο πλαίσιο η Μπαρτσελόνα παίρνει κάτω από τη βάση.

Η απομάκρυνσή του μετατράπηκε σε... σαπουνόπερα, μιας και το κοινό ταμείο με την ποδοσφαιρική ομάδα των Καταλανών, καθιστούσε αδύνατο να κουβαλήσει στα σπλάχνα του τα μηδενικά του συμβολαίου του. Ο «διάβολος» Μίροτιτς έπρεπε να κερδίσει και αυτήν τη «μάχη» με σεβασμό προς το κλαμπ, το οποίο έδινε τελικούς απέναντι στον άσπονδο εχθρό.

Να γίνει παράδειγμα επαγγελματισμού, κυνηγώντας ένα ακόμα πρωτάθλημα μαζί με μία νέα μπασκετική στέγη. Οι σειρήνες της Ιταλίας και της Αρμάνι φαίνεται πως θα είναι ο προορισμός. Η μετακίνησή του δεν κάνει τον ίδιο... κρότο, όσο η επιστροφή του από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, μολονότι η MVP σεζόν του δεν απέχει δα και τόσο.

Βαδίζοντας στα 32 του πλέον, θα αναζητήσει στο τελευταίο του καλό συμβόλαιο και μετά από αρκετές πινελιές αμφισβήτησης στον καμβά του, την τελευταία ελπίδα για να γίνει ο καλός της ιστορίας.