Ομπράντοβιτς - Ιτούδης: Μία σχέση ζωής πέρα από το μπάσκετ

Οι μεγάλες και σημαντικές σχέσεις δεν τελειώνουν ουσιαστικά ποτέ. Μπορεί οι δύο πλευρές να ακολουθούν διαφορετικές πορείες, αλλά πάντα θα βρίσκεται ο τρόπος ο δρόμος τους να τέμνεται και η ιστορία να ξαναγράφεται. Η αποψινή (16/10, 21:15) μάχη στο T-Center ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τη Χάποελ Τελ Αβίβ ξεπερνάει τα όρια ενός match up και μετατρέπεται σε μία καρμική συνάντηση δύο ανθρώπων που άλλαξαν τη μοίρα του τριφυλλιού.

Ο λόγος, φυσικά, για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τον Δημήτρη Ιτούδη, δύο συνοδοιπόρων που ξεκίνησαν μαζί χτίζοντας μια αυτοκρατορία, στη συνέχεια χωρίστηκαν, χάραξε ο καθένας τον δικό του δρόμο, και τώρα ανταμώνουν ξανά εκεί που σφυρηλατήθηκε ο δεσμός τους. Η πρώτη επαγγελματική τους γνωριμία ξεκίνησε, όταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς πρότεινε στον Ομπράντοβιτς τον Ιτούδη, ανοίγοντας τον δρόμο για ένα από τα πιο επιτυχημένα προπονητικά δίδυμα που γνώρισε το ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Ο Ομπράντοβιτς, με την προσωπικότητα και τις απαιτήσεις που τον χαρακτήριζαν, δεν ήθελε δίπλα του ανθρώπους που απλώς συμφωνούσαν μαζί του. Ο Ιτούδης, από την άλλη, κέρδισε τον σεβασμό του, αποδεικνύοντας πως μπορούσε να υποστηρίξει τις ιδέες του και να αναλάβει ευθύνες. Κάπως έτσι, η σχέση τους δεν στηρίχθηκε στην αυστηρότητα και τους ρόλους, αλλά στην εμπιστοσύνη, στην ανταλλαγή απόψεων και στην κοινή αναζήτηση της καλύτερης δυνατής λύσης.

Μαζί για 13 ολόκληρα χρόνια (1999-2012) στον Παναθηναϊκό σάρωσαν τα πάντα στο πέρασμά τους: 5 κατακτήσεις EuroLeague, 11 Πρωταθλήματα και 7 Κύπελλα Ελλάδας, όμως το σημαντικότερο τρόπαιο ήταν η αδελφική τους σχέση, η κουμπαριά, η συγγένεια αίματος που σφραγίστηκε όταν ο Σέρβος έγινε νονός της κόρης του Ιτούδη. Για τον Έλληνα τεχνικό, ο Σέρβος υπήρξε ο άνθρωπος δίπλα στον οποίο μεγάλωσε προπονητικά, ενώ για τον «Ζοτς» ο Ιτούδης ήταν ο συνεργάτης στον οποίο μπορούσε να εμπιστευτεί ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής λειτουργίας της ομάδας.

Όταν ο δάσκαλος και ο μαθητής μετατράπηκαν σε αντιπάλους

Το καλοκαίρι του 2013 οι δρόμοι τους χώρισαν στο παρκέ. Ο Ομπράντοβιτς αποχώρισε από τον Παναθηναϊκό και κάποιον καιρό αργότερα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη για τη Φενέρμπαχτσε, ενώ ο Ιτούδης πήρε το βάπτισμα του πυρός ως head coach στην Μπάνβιτ. Κάπως έτσι, η μοίρα έκανε τη δουλειά της και η πρώτη τους συνάντηση ως αντίπαλοι ήρθε στο τουρκικό πρωτάθλημα, με τον Ιτούδη να παίρνει δύο νίκες απέναντι στον άλλοτε μέντορά του, με 91-76 και 79-78. Η Μπάνβιτ ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο στην πρώτη θέση με ρεκόρ 28-2, παρότι η Φενέρ ήταν εκείνη που κατέκτησε τελικά το πρωτάθλημα.

Από την επόμενη χρονιά, οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν και στην EuroLeague, όταν ο Ιτούδης ανέλαβε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Η μεταξύ τους μονομαχία απέκτησε πλέον ευρωπαϊκή διάσταση με τον Έλληνα τεχνικό να κοιτάει πάντα στα μάτια τον Ζοτς. Η πρώτη τους συνάντηση στη διοργάνωση έγινε τον Ιανουάριο του 2015, όταν η ΤΣΣΚΑ επικράτησε με 84-81 στην παράταση μέσα στην Κωνσταντινούπολη και κάθε παιχνίδι από εδώ και στο εξής είχε ξεχωριστή συναισθηματική φόρτιση, όταν οι δύο άντρες βρίσκονταν στο ίδιο παρκέ.

Τα παιχνίδια της μοίρας

Η Φενέρ πήρε τη ρεβάνς στη Μόσχα, με 81-75, όμως το πιο χαρακτηριστικό κεφάλαιο εκείνης της σεζόν γράφτηκε στο Final Four της Μαδρίτης, όπου η ΤΣΣΚΑ επικράτησε με 86-80 στον μικρό τελικό που έκρινε την τρίτη θέση. Η συνέχεια, όμως, κορυφώθηκε, καθώς οι δύο τους συναντήθηκαν στον τελικό της EuroLeague το 2016, στο Βερολίνο. Η Φενέρ βρέθηκε μια ανάσα από τον τίτλο, όμως ο Χριάπα έστειλε το παιχνίδι στην παράταση με το επιθετικό ριμπάουντ και το καλάθι του, πριν ο Νάντο Ντε Κολό αναλάβει δράση στο έξτρα πεντάλεπτο. Η ΤΣΣΚΑ νίκησε με 101-96 και ο Ιτούδης κατέκτησε για πρώτη φορά την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση ως πρώτος προπονητής νικώντας τον δάσκαλό του για να δημιουργήσει τη δική του ιστορία.

Ο Ιτούδης απέδειξε και με τη βούλα πως μπορεί να οδηγήσει μια ομάδα στην κορυφή και ξεκίνησε να χτίζει τη δική του αυτοκρατορία, ενώ ο Σέρβος συνέχισε τη δική του πορεία, οδηγώντας τη Φενέρ στην πρώτη EuroLeague της ιστορίας της το 2017. Οι μονομαχίες τους συνεχίστηκαν τα επόμενα χρόνια, με πολλές αναμετρήσεις να έχουν κριθεί στις λεπτομέρειες. Στο μεταξύ, ο Ιτούδης έφτασε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης το 2019, κατακτώντας τη δεύτερη EuroLeague της καριέρας του με την ΤΣΣΚΑ.

Πλέον, οι συναντήσεις τους ως αντίπαλοι στην άκρη των πάγκων είχαν γίνει πλέον συνήθεια, αλλά η ζωή ξέρει καλύτερα από τον καθένα πως να δίνει άλλη διάσταση στις εξελίξεις. Την αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς από τη Φενέρμπαχτσε ακολούθησε η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Ιγκόρ Κοκόσκοβ πρώτα και τον Σάσα Τζόρτζεβιτς έπειτα, ώστε να τους διαδεχθεί ο Δημήτρης Ιτούδης ακολουθώντας τα βήματα του θρυλικού Ζοτς. Ο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στην ομάδα που ξεκίνησε η ιστορία του, στην Παρτίζαν, με τη συνέχεια να είναι γνωστή.

Οι διαδρομές τους συνέχισαν να συναντιούνται και μετά την αποχώρηση του Ομπράντοβιτς από τη Φενέρ, όταν εκείνος ανέλαβε την Παρτίζαν και ο Ιτούδης βρέθηκε στον πάγκο της Φενέρμπαχτσε. Αργότερα, ο Έλληνας τεχνικός ανέλαβε τη Χάποελ Τελ Αβίβ, με τις δύο ομάδες να τίθενται αντιμέτωπες ξανά στην EuroLeague τη σεζόν 2025-26.

Στις μεταξύ τους μονομαχίες, ο «μαθητής» διατηρεί ένα ελαφρύ προβάδισμα απέναντι στον «δάσκαλο». Σε συνολικά 18 επίσημες αναμετρήσεις ως head coaches, ο Δημήτρης Ιτούδης μετρά 11 νίκες έναντι 7 του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, έχοντας επιπλέον με το μέρος του τη μεγαλύτερη επικράτηση της διαδρομής τους, τον τελικό του Final Four στο Βερολίνο το 2016, όπου σήκωσε τη EuroLeague.

Η επιστροφή εκεί που ξεκίνησαν όλα

Την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου γύρω στις 9 το βράδυ, οι δείκτες του ρολογιού θα σταματήσουν για μερικά λεπτά, όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα αγκαλιάσει τον μαθητή του, Δημήτρη Ιτούδη, έτοιμος να τον αντιμετωπίσει για πρώτη φορά στον τόπο του... εγκλήματος. Εκεί που του έμαθε όλα τα μυστικά του, θα κληθεί να επιστρατεύσει όλα του τα... όπλα.

«Το παιχνίδι δεν είναι Ομπράντοβιτς εναντίον Ιτούδης. Το παιχνίδι είναι Παναθηναϊκός κόντρα στη Χάποελ. Προφανώς δεν χρειάζεται να ξανά πω τα συναισθήματα μου για τον Ιτούδη. Προφανώς και θα τον συναντήσω απόψε, είναι αδερφός μου», είπε ο προπονητής του Παναθηναϊκού.

«Είναι αδερφός μου». Μία έκφραση που περιλαμβάνει όλες τις εκφάνσεις αυτής της σχέσης ζωής, που θα πάρει άλλη διάσταση στο μέρος όπου ξεκίνησε να δημιουργείται η ιστορία τους.