Παναθηναϊκός: Ποιο Game 2 και ποιο break; Game 1 την Πέμπτη!

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η… δουλειά έγινε για τον Παναθηναϊκό στο πρώτο παιχνίδι των Playoffs. Πήρε αυτό που, αρχικά, ζητούσε. Τι ζητούσε; Μια νίκη στη Βαλένθια προκειμένου να «κλέψει» το πλεονέκτημα της έδρας και να γίνει το «αφεντικό» της σειράς ενόψει. Telekom Center Athens… Και το έκανε!

Πλέον τα πάντα είναι στο χέρι του. Όχι μόνο πήρε το καρπούζι από τη Βαλένθια αλλά κρατάει και το μαχαίρι. Η ελληνική ομάδα είναι εκείνη που θα ορίσει από εδώ και στο εξής τη συνέχεια της σειράς. Βάζοντας ωστόσο έναν αστερίσκο. Η νίκη και το break της έδρας αποτυπώθηκαν μόνο στο σκορ. 0-1. Στη συνείδηση των «πρασίνων» αυτό το ματς δεν… έγινε ποτέ. Η σειρά (πρέπει να) ξεκινάει την Πέμπτη! Και με αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία θα πρέπει να μπουν και στο Game 2.

Ότι τα Playoffs δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα. Θα ξεκινήσουν στις 30 του μήνα και ότι οι δύο ομάδες βρίσκονται ακόμα στο 0-0. Άλλωστε όλοι γνωρίζουν ότι θα είναι τελείως διαφορετικό εάν επιστρέψει η αποστολή τα ξημερώματα της Παρασκευής (1/5) με δύο νίκες στις αποσκευές της και τελείως διαφορετικό με αυτήν την μία. Τόσο διαφορετικό που θα ισοδυναμεί και με το ενάμιση εισιτήριο του Final Four.

Με 1-1 η Βαλένθια θα είναι ακόμα στο… κόλπο. Και έχοντας άγνοια κινδύνου σε συνδυασμό με το run and gun παιχνίδι της, θα είναι (τουλάχιστον) επικίνδυνη στην Αθήνα. Βέβαια υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος καθώς είναι άπειρη συνολικά ως ομάδα και με έλλειψη παραστάσεων από το υψηλό επίπεδο. Αν συνυπολογιστεί και η αφέλεια των παικτών της, ο Παναθηναϊκός έχει φέρει ήδη τη σειρά στα μέτρα του, είναι το φαβορί και έχει στρέψει πάνω της την πίεση.

Πίεση, που έτσι και αλλιώς, είχε. Και θαρρώ ότι φάνηκε με το τζάμπολ του αγώνα. Οι παίκτες του Πέδρο Μαρτίνεθ έμοιαζαν με ψάρια έξω από τη γυάλα τους. Η μπάλα ζύγιζε 100 κιλά από το πρώτο δεκάλεπτο. Την «κάπνιζαν» και όπου φύγει-φύγει η μπάλα. Δεν είχαν αυτήν την άνεση, αυτήν την αλεγκρία (όπως λένε στην Ισπανία) και αυτήν την έλλειψη άγχους που είχαν δείξει στο ματς της κανονικής περιόδου. Σ’ εκείνο το παιχνίδι θα ευστοχούσαν και με κλειστά τα μάτια. Όμως τώρα έχουν σφίξει για τα καλά τα γάλατα. Τώρα είναι αλλιώς.

Όμως ξαναλέω και μεταφέρω και το κλίμα που επικρατεί στα αποδυτήρια. ΔΕΝ έχει γίνει τίποτα ακόμα. ΚΑΝΕΙΣ στον Παναθηναϊκό δεν θεωρεί ότι η σειρά τελείωσε επειδή έγινε το break της έδρας. Όλοι θα μπουν στην «Roig Arena» το βράδυ της Πέμπτης (30/4) σαν να είναι η σειρά στο… 0-0. Πάντως δεν θα είναι εύκολο. Σε καμία περίπτωση. Και θα σας πω τι εννοώ επ’ ακριβώς.

Πρώτον: Δεν νομίζω ότι η Βαλένθια θα παρατήσει τη σειρά. Σε καμία περίπτωση. Θα κυνηγήσει τις πιθανότητες της. Δεν έχει κάτι να χάσει πλέον. Αυτό για το οποίο πάλευε μια ολόκληρη σεζόν, το πέταξε στα σκουπίδια μέσα σε 40 λεπτά. Θα απελευθερωθούν οι παίκτες του Μαρτίνεθ ή όχι; Είναι και αυτό ένα ερώτημα για τους λόγους τους οποίους προανέφερα.

Δεύτερον: Είναι πιο νέα και πιο φρέσκια ομάδα από τον Παναθηναϊκό. Και μπορεί να ανταποκριθεί σωματικά και ενεργειακά σε ένα παιχνίδι τόσο υψηλής έντασης μέσα σε 48 ώρες. Το πνευματικό κομμάτι είναι ερωτηματικό αλλά όσον αφορά την ενέργεια, εικάζω ότι θα μπει στο παρκέ με τη γνωστή της… φόρα.

Τρίτον: Σε αντίθεση με την Βαλένθια, ο Παναθηναϊκός μπορεί να έχει αδειάσει ενεργειακά και ίσως να μην έχει τις ίδιες δυνάμεις και την ίδια φρεσκάδα. Θυμάμαι την ισπανική διαβολοβδομάδα του Παναθηναϊκού. Τότε που είχε νικήσει την Μπαρτσελόνα στο Palau Blaugrana αλλά είχε χάσει ύστερα από δύο ημέρες στην έδρα της Βαλένθια και μάλιστα πολύ εύκολα. Λόγω της κρισιμότητας του αγώνα, μακάρι να μπορεί να παίξει και πάλι σε τόσο υψηλή ένταση.

Βέβαια ενόψει του Game 2 είναι δύσκολο για τη Βαλένθια να έχει και πάλι τόσο χαμηλό ποσοστό στα τρίποντα με 18% και μόλις 6/33. Εκ των οποίων 5/26 στο πρώτο ημίχρονο και 1/7 στο δεύτερο. Άλλωστε τα τρίποντα είναι ο βασικός άξονας της επίθεσης της έχοντας «εκτελέσει» μόλις 179 λιγότερα τρίποντα απ’ ότι δίποντα (σ.σ. 1.243 τρίποντα και 1.422 δίποντα). Και με ποσοστό που έφτανε το 37.5% πριν από το πρώτο παιχνίδι της σειράς με τον Παναθηναϊκό.

Να σημειωθεί ότι σε αυτό το παιχνίδι η Βαλένθια είχε +10 πόντους από τον Παναθηναϊκό στο transition (14 έναντι 4 πόντων σε αιφνιδιασμό) αλλά -και σε αντίθεση με τα άλλα δύο παιχνίδια της κανονικής περιόδοου- δεν πήρε πολλούς πόντους από δεύτερες ευκαιρίες, ήτοι 11 έναντι 10 των «πρασίνων». Παρόλα αυτά είχε τη δυνατότητα καθώς κατέβασαν οι «Ταρόνιας» 15 επιθετικά ριμπάουντ.

Και φυσικά υπάρχει το εξής οξύμωρο στατιστικό. Ο Παναθηναϊκός έκανε το break και πήρε τη νίκη στη Βαλένθια έχοντας πάρει από τον Όσμαν μόλις δύο πόντους και αυτούς από βολές στα 03:24 πριν από το τέλος και τον Χέιζ-Ντέιβις να σκοράρει μόλις 5 πόντους με 1/6 σουτ. Όμως κοινός παρονομαστής και των δύο φόργουορντ ήταν η πολύ καλή αμυντική τους παρουσία. Έβαλαν τα κορμιά τους, έβγαλαν ενέργεια και ήταν αποτελεσματικοί στο μισό κομμάτι του παρκέ.

Επίσης και όσον αφορά την επίθεση: Ο Γκραντ 1/4 σουτ αλλά και εκείνος άκρως βοηθητικός στην άμυνα ενώ ο Ρογκαβόπουλος έπαιξε πολύ λίγο στο πρώτο ημίχρονο (σ.σ. μόλις 04:40 λεπτά) παρά το γεγονός ότι έδειχνε να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση το τελευταίο διάστημα. Εάν τα έλεγε αυτά κάποιος πριν από το τζάμπολ, σίγουρα θα τον κοιτούσαν με μισό μάτι εάν έλεγε ότι ο Παναθηναϊκός θα έφευγε με τη νίκη από τη Βαλένθια έχοντας και τον Σλούκα στα «πιτς».

Παρουσιάζοντας όλα αυτά τα δεδομένα, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο Παναθηναϊκός έδειξε και τον χαρακτήρα που έχει η ομάδα στα (πολύ) δύσκολα. Και αν αναλογιστεί κάποιος ότι ο Ναν σκόραρε τους 14 από τους 21 πόντους του στην 1η περίοδο, αυτομάτως η νίκη των «πρασίνων» αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία. Με τον Λεσόρ να πραγματοποιεί παλικαρίσια εμφάνιση και να υπερβαίνει τον εαυτό του. Τον Τι Τζέι Σορτς να βγαίνει μπροστά στα κρίσιμα και να αποτελεί παράγοντα του αγώνα και τον Μάριους Γκριγκόνις να βγαίνει από την ναφθαλίνη και να αποδεικνύει ότι είναι (πλέον) έτοιμος για όταν και εφόσον του ζητηθεί. Στο πρώτο ημίχρονο πήρε προσπάθειες, έδωσε επιθετικές λύσεις και κράτησε το πράσινο προβάδισμα προτού αρχίσει η Βαλένθια να γίνεται απειλητική.

Η λογική λέει ότι το Game 2 αποκλείεται να πάει σε τόσο χαμηλό σκορ. Ο Παναθηναϊκός, το επιδίωξε και το πέτυχε. Όμως πόσο εύκολο είναι να το ξαναπετύχει μέσα σε 48 ώρες; Αν μη τι άλλο χρειάζεται να μπουν και οι υπόλοιποι παίκτες στην (επιθετική) εξίσωση και να διεκδικήσουν το δεύτερο break που θα τους φέρει ακόμα πιο κοντά στο Final Four της Αθήνας.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου