Ένα πρόβλημα για κάθε τους λύση

Το πρώτο μεγάλο ευρωπαϊκό διπλό του εκτός Ελλάδας, ο επίδοξος πρωταθλητής της κανονικής περιόδου Ολυμπιακός ήταν γραφτό να το κάνει σε μία αρένα που θύμιζε Πειραιά, με ολίγη από …Μπότεβγκραντ.

Ο Σάσα Βεζένκοφ έλιωνα από τρακ και δεν μπόρεσε να ματατρέψει τη βραδιά σε Πολύ Μεγάλη Πέμπτη, αλλά τα ευαγγέλια τα έψαλαν σε διάφορες γλώσσες οι συμπαίκτες του: ο Ντόρσεϊ, ο Πίτερς, ο Παπανικολάου, ο Χολ, πάνω απ’ όλους ο «κροκόδειλος» Μουσταφά Φαλ που επέστρεψε μετά από 308 μέρες απουσίας και έμοιαζε σαν να μην έλειψε ποτέ.

Ο Άλεκ Πίτερς χρειάστηκε στον Γάλλο τους 9 από τους 11 πόντους του, αλλά και το θάρρος που του επέτρεψε να χυμήξει στο επιθετικό ριμπάουντ και να πετύχει το κρισιμότερο καλάθι της βραδιάς, 49 δευτερόλεπτα πριν το τέλος, στο 84-86. Εάν δεν είχε αφήσει το γιγάντιο ίχνος του στο παρκέ ο Φαλ, μπορεί ο Πίτερς να έβλεπε τα τελευταία λεπτά από τον πάγκο.

Και ουδείς μπορεί να εικάσει το αποτέλεσμα του αγώνα σε μία τέτοια συνθήκη. Το ψηλό σχήμα που ο Μπαρτζώκας επέλεξε στην τελική ευθεία (με Πίτερς, Βεζένκοφ, Φαλ μαζί στο γήπεδο) ήταν λίγο βαρύ, αλλά ανανέωσε τέσσερις επιθέσεις στην τελική ευθεία με επιθετικά ριμπάουντ πάνω από τα κεφάλια και από το χαμηλό σασί της Χάποελ.

Το ματς ήταν «κλειστό» μέχρι το τέλος, αλλά οι σημειώσεις μου φανερώνουν ότι το τελευταίο προβάδισμα των Ισραηλινών ήταν στα τέλη ου πρώτου ημιχρόνου, πριν από την εξωφρενική σεκάνς που έδωσε στον Ολυμπιακό 6 πόντους μέσα σ’ ένα αγωνιστικό δευτερόλεπτο στην εκπνοή: «τετράποντο» του Ντόρσεϊ, βήματα του Μάλκολμ στην επαναφορά, ασίστ του Γουόκαπ από το πλάι, κάρφωμα του Ντόντα Χολ στην πίσω πόρτα.

Με τι καρδιά να κολλήσει κανείς την ετικέτα «τρίτος σέντερ» σε αυτόν τον τίμιο γίγαντα με την αλματώδη βελτίωση; Για να μη πω ότι θα είναι τέταρτος, όταν θα επιστρέψει από τον τραυματισμό του ο Ταϊρίκ Τζόουνς.

Ο Ολυμπιακός έφερε από τα αποδυτήρια δωράκι 11 πόντων για τη Χάποελ, σαν να ήθελε να δει πόσο μακριά μπορεί να ξεφύγει το ποντίκι από τη γάτα. Η ανατροπή συντελέστηκε μέσα σε ένα τρίλεπτο, αφού οι εφεδρικοί εμφανίστηκαν αυτή τη φορά σαν έτοιμοι από καιρό, αποφασισμένοι ίσως να διαγράψουν τη μουντζούρα από εκείνο το 0-18 της Ρεάλ.

Ο Γουόρντ μπήκε ζεστός και ήταν καλύτερος από τον Παπανικολάου, ο Τζόζεφ ξεκίνησε καλύτερα από τον Γουόκαπ, ο Χολ (σταθερά τον τελευταίο μήνα) εμφανίστηκε καλύτερος του Μιλουτίνοφ, ο Ντόρσεϊ του δεύτερου πενταλέπτου ήταν πολύ καλύτερος από τον Ντόρσεϊ του πρώτου. Όλοι μαζί βοήθησαν τον Σάσα Βεζένκοφ να ξεπεράσει το άγχος και έκοψαν την ουχί ευκαταφρόνητη φόρα της ομάδας που προερχόταν από νίκες επί Παναθηναϊκού και Φενέρμπαχτσε.

Στον επόμενο τόνο κατέφτασε ο Μουσταφά Φαλ, για να υπενθυμίσει ότι η παρουσία του στην καρδιά των εξελίξεων δίνει στον Ολυμπιακό διαφορετική διάσταση: αυτή του δημιουργού από την κορυφή της ρακέτας, του φοβήτρου που δεν χρειάζεται καν να σηκωθεί από τη ρακέτα του για να τρομάξει τον αντίπαλο, του χταποδιού που ανενεώνει κατοχές με σκαμπίλια στη μπάλα.

Ο Φαλ ήταν απόψε 11ος παίκτης ενός Ολυμπιακού που παρατάχθηκε δίχως τον Φουρνιέ και χωρίς μία μικρή στρατιά από χρήσιμους αναπληρωματικούς (Νιλικίνα, Μόρις, Τζόουνς, Λαρεντζάκη). Αστεία αστεία, ο Μπαρτζώκας διαθέτει πλέον τέσσερις πρωτπκλασάτους σέντερ και άλλους τόσους πόιντ γκαρντ. Όπως τραγουδάνε κάποιες αιρετικές ψυχές («δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει...»), ο Ολυμπιακός έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση του αντιπάλου.

Σας περιμένουμε στο Gazz Floor, με Ιωάννη, Hoopfellas και τους υπόλοιπους μη αδειούχους, εμάς δηλαδή, αμέσως με τη λήξη του αγώνα Βαλένθια-Παναθηναϊκού. Ιδού και το λινκ, για να μη κουραστείτε ψάχνοντας μεγαλοπεμπτιάτικα. Για όποιους θέλουν ακόμα περισσότερο μπάσκετ, πασχαλιάτικα, υπάρχει και το Old School, με μνήμες από το «πράσινο» ευρωπαϊκό του 1996 στο Παρίσι και επανεξέταση της τάπας του Στόγιαν Βράνκοβιτς στον …άλλον Μοντέρο. Το ολόφρεσκο επεισόδιο θα το βρείτε εδώ. Καλή διασκέδαση και καλή Πασχαλιά!

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.