Παναθηναϊκός: Οι κακοί και ο άσχημος

• Η (δική του) παγίδα και τα δικαιολογημένα παράπονα
• Κρατάει την αντίδραση, πετάει όλο το υπόλοιπο παιχνίδι
• Με υγιή Λεσόρ...

Σκούρα τα πράγματα για τον Παναθηναϊκό. Πολύ σκούρα. Η ήττα από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ έστειλε τους «πράσινους» να ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί όσον φορά τις οκτώ εναπομείνασες αγωνιστικές στην Euroleague.

Βρέθηκαν στην 10η θέση με ρεκόρ 16-14, αλλά με απόσταση μόλις μίας νίκης από την 6η θέση που οδηγεί στα απευθείας playoffs και τριών νικών από το αβαντάζ της έδρας. Θεωρώ ότι θα πρέπει να θεωρούν «χαμένη υπόθεση» την είσοδο στην τετράδα και ότι θα πρέπει να εστιάσουν στην 6η θέση όπου ισοβαθμούν τρεις ομάδες (Ζαλγκίρις, Ερυθρός Αστέρας και Μπαρτσελόνα) με ρεκόρ 17-13 και με τον Παναθηναϊκό να έχει να τις αντιμετωπίσει όλες στα επόμενα ματς.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι ακόμα και τώρα, ακόμα και μετά από τέσσερις συνεχόμενες ήττες, εξακολουθεί να κρατάει την τύχη στα χέρια του. Τουλάχιστον όσον αφορά τη συμμετοχή στα απευθείας playoffs. Είτε ως 6ος, είτε ως 5ος αν και θεωρείται δύσκολο ένα τέτοιο σενάριο από τη στιγμή που η Χάποελ έχει 17-11 ρεκόρ και δύο ματς λιγότερα. Η αλήθεια είναι ότι έχει λάβει… πολλά δώρα και γι’ αυτόν τον λόγο δεν έχει απομακρυνθεί από τη διεκδίκηση της εξάδας. Όμως πόσα δώρα πια; ΠΡΕΠΕΙ κάποια στιγμή να ξεκινήσει και να κερδίζει. Αλλιώς δεν γίνεται δουλειά.

Η (δική του) παγίδα και τα δικαιολογημένα παράπονα

Πριν από το τζάμπολ είχα επισημάνει το πόσο «πονηρό» είναι το ντέρμπι για τον Παναθηναϊκό και ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει εφησυχασμός λόγω των πολύ σημαντικών απουσιών του Ολυμπιακού. Αμ, δε. Το αντίθετο έγινε. O Παναθηναϊκός έπεσε στην (δική του) παγίδα. Άλλη ήταν η ομάδα που δάγκωνε καρωτίδες έχοντας συσπειρωθεί πλήρως θέλοντας να υπηρετήσουν το «ένας για όλους και όλοι για έναν) ενώ άλλη ήταν η απροετοίμαστη ομάδα. Χωρίς ενέργεια και πλάνο. Θα φτάσω και εκεί.

Όσον αφορά το ξεκίνημα του ντέρμπι και έως το τέλος του ημιχρόνου, θεωρώ ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού εκνευρίστηκαν αρκετά από τους διαιτητές. Τους άφησαν να τους «χαλάσουν» το μυαλό. Δικαιολογημένα είχαν παράπονα. Βλέποντας το βίντεο του αγώνα αρκετή ώρα μετά το ματς και έχοντας πέσει οι ρυθμοί του παιχνιδιού και της δουλειάς που ακολούθησε, θεωρώ ότι έγιναν αρκετά λάθη τα οποία έβγαλαν εντελώς εκτός αγώνα το «τριφύλλι».

Τόσο αγωνιστικά όπου έτσι και αλλιώς ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός τρισάθλια στο ντέρμπι, όσο και ψυχολογικά. Βιαστικές και λανθασμένες αποφάσεις. Κακό μπάσκετ. Και μέσα σ’ όλα, να και οι 10-0 βολές υπέρ του Ολυμπιακού στο πρώτο μισό. Και το «μηδέν» βολές δεν δικαιολογείται καθώς οι πράσινοι επιδίωκαν επαφές. Δείτε ξανά το παιχνίδι και διαπιστώστε το και από μόνοι σας. Ε μετά δεν θέλει και πολύ να επηρεαστεί μια ομάδα και να μην κάνει ούτε τα πιο απλά στην επίθεσή της. Μα 13 πόντοι σ’ ένα δεκάλεπτο και άλλοι 16 στο άλλο; Και 29 πόντοι συνολικά σ’ ένα ημίχρονο; Δεν δικαιολογούνται αυτά τα νούμερα για μια ομάδα με το ρόστερ, το ταλέντο, την ποιότητα και το βάθος του Παναθηναϊκού.

Ούτε δικαιολογείται η συνολική παρουσία μιας ομάδας η οποία πριν από δυο εβδομάδες είχε κάνει… πλάκα στον τελικό του Κυπέλλου, έχοντας φτάσει σε μια άνετη και εύκολη επικράτηση. Ναι. Έπαιξε τον δικό της ρόλο η διαιτησία και αρκετές αποφάσεις. Όμως στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού, και τηρουμένων των αναλογιών με τις πολύ σημαντικές απουσίες που είχε ο Ολυμπιακός, με Βεζένκοβ και Γουόκαπ, οι «πράσινοι» ήταν απαράδεκτοι.

Σχολιάστηκε έντονα ότι ο Εργκίν Άταμαν δεν αναφέρθηκε καθόλου στην διαιτησία. Πραγματικά νομίζετε ότι δεν ήθελε να μιλήσει; Η καρδούλα του το ήξερε. Και η… τσέπη του. Εκείνοι είναι που πληρώνουν πρόστιμα κάθε φορά που κάνουν δημόσια τα παράπονα τους για την διαιτησία. Ούτε εγώ, ούτε εσείς.

«Μου επιβλήθηκε πρόστιμο 10.000 ευρώ επειδή μίλησα εναντίον των διαιτητών. Είμαι ήδη ένας από τους χορηγούς της Ευρωλίγκας. Στο Ισραήλ, 10.000 άνθρωποι με προσέβαλαν, αλλά η Μακάμπι έλαβε ελαφρύτερη ποινή. Αυτό σημαίνει ότι η επιρροή του Άταμαν είναι μεγαλύτερη. Μάλλον έτσι το βλέπει η Euroleague» ήταν και η πρόφατη χαρακτηριστική του δήλωση στο TRT Spor. Οπότε όταν έχει καεί στο χυλό, τότε θα φυσάει και το γιαούρτι.

Κρατάει την αντίδραση, πετάει όλο το υπόλοιπο παιχνίδι

Πάντως ξαναλέω και εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Στο τέλος της ημέρας δεν έφταιξε η διαιτησία που ο Παναθηναϊκός έχασε το παιχνίδι. Ενδεχομένως να τον εκνεύρισε, να τον αποσυντόνισε και να τον έβγαλε εκτός ρυθμού στο πρώτο ημίχρονο. Όμως σε καμία περίπτωση δεν επηρέασε τον τελικό νικητή. Ο Παναθηναϊκός έχασε κυρίως επειδή ΔΕΝ ήταν καθόλου προετοιμασμένος για ένα ΤΟΣΟ κρίσιμο παιχνίδι, δεν έβγαλε ενέργεια, δεν είχε στοχοπροσήλωση, δεν γυάλιζε καθόλου το μάτι όπως γυάλιζε στον τελικό του Κυπέλλου.

Οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν εκείνοι που κυνηγούσαν τα hustle plays και κυνηγούσαν κάθε μπάλα, οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν εκείνοι που πήγαιναν με ένταση στα επιθετικά ριμπάουντ (σ.σ. μέχρι και Τζόσεφ έβαλε καλάθι από επιθετικό ριμπάουντ!), οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν εκείνοι που το ήθελαν πιο πολύ. Τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού. Έτσι, για να ξέρουμε και τι λέμε. Αυτό δεν αναιρεί ότι δεν πρέπει να έχει παράπονα ο Παναθηναϊκός.

Και εδώ θέλω να πω και κάτι ακόμα. Το ότι οι διαιτητές ήταν κακοί στο ντέρμπι φάνηκε και από το γεγονός ότι μετά την έναρξη του β’ ημιχρόνου προσπάθησαν να ισορροπήσουν την κατάσταση στέλνοντας από νωρίς τους παίκτες των πρασίνων στο bonus. Όμως δεν γίνεται δουλειά έτσι. Η ζημιά για τον Παναθηναϊκό είχε ήδη γίνει. Και το ποτάμι πολύ δύσκολα θα γύριζε πίσω. Αν και πήγε να γίνει.

Και αυτό ήταν και το μοναδικό καλό διάστημα των πρασίνων. Και ξέρετε. Είναι πολύ δύσκολο για μια ομάδα να έχει βρεθεί στο -17 εκτός έδρας σε ντέρμπι αιωνίων αλλά παρόλα αυτά να καλύπτει την διαφορά και να παίρνει προβάδισμα την ώρα που τίποτε δεν λειτουργούσε καλά. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, σε διάστημα 15:01 λεπτών το 36-19 του Ολυμπιακού στο 17΄ έγινε 58-59 στο 32’ με επιμέρους σκορ 22-40 υπέρ των πρασίνων! Ε, δεν είναι και μικρό πράγμα.

Όμως θα ήταν θαύμα να έφευγε με τη νίκη όταν υποπίπτει σε 17 λάθη για 17 ασίστ και τον Σλούκα πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό χωρίς να έχει ευστοχήσει σε κανένα σουτ εντός παιδιάς. Και πήρε και καλά σουτ. Καθαρά. Αν προσθέσουμε στην εξίσωση ότι ο Γουόρντ ως «τεσσάρι» έβγαλε το λάδι στον Χέιζ-Ντέιβις τον οποίο και αφόπλισε στο πρώτο ημίχρονο και τους Νιλικίνα-Τζόσεφ να είχαν 20 πόντους με 3/6 δίποντα, 3/8 τρίποντα, 5/6 βολές στο σύνολο, αυτομάτως φαίνεται και το ερυθρόλευκο προβάδισμα. Δύο παίκτες τους οποίους δεν περίμενε ο Παναθηναϊκός αλλά στα ντέρμπι όλο και κάποιοι… αφανείς ήρωες πρωταγωνιστούν. Και αμφότεροι κάλυψαν ιδανικά τους Γουόκαπ και Μορις.

Με υγιή Λεσόρ...

Το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό είναι να ΜΗΝ τον πάρει από κάτω και να εστιάσει στα must win παιχνίδια που έρχονται. Και με τον Λεσόρ υγιή μπορεί να γυρίσει τον διακόπτη. Άλλωστε είπαμε. Τα πάντα είναι ακόμα στο χέρι των πρασίνων όσον αφορά την είσοδο στην εξάδα. Το πλεονέκτημα, το ξεχνάνε!

Και όσον αφορά το λάβαρο του Ντέγιαν Μποντιρόγκα από το ευρωπαϊκό του 2000 στη Θεσσαλονίκη, το οποίο και κατέβηκε από την οροφή του Telekom Center Athens. Και μάλιστα είχατε την ευκαιρία να δείτε και το αποκλειστικό βίντεο του Gazzetta. Θα πω ένα πράγμα. Δεν θέλω να πιστεύω και ΔΕΝ πιστεύω ότι κατέβηκε επειδή δεν σέβονται στον Παναθηναϊκό τον Σέρβο. Φυσικά και τον σέβονται, φυσικά και αναγνωρίζουν τα όσα είχε προσφέρει ως παίκτης. Και σας το λέω με πάσα βεβαιότητα. Διαφορετικό πράγμα το ένα και διαφορετικό το άλλο.

Εικάζω ότι η συγκεκριμένη κίνηση ίσως και να ήταν ένας μοχλός πίεσης προς την Euroleague ενόψει της συνέχειας. Ίσως. Δεν το ξέρω. Το υποθέτω. Πάντως ήταν μια λανθασμένη και αχρείαστη κίνηση. Θα μπορούσε να είχε κατέβει όταν ο Μποντιρόγκα έγινε πρόεδρος της Euroleague ώστε να μην υπήρχαν μελλοντικά καταστάσεις όπως αυτή τώρα.

VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.