Μπάτλερ στο Gazzetta: «Γι' αυτό απέρριψα τον Ολυμπιακό»

• «Στο draft έκλαιγα με λυγμούς»
• «Στον Ολυμπιακό δεν θα είχα χώρο και χρόνο»
• «Η ατμόσφαιρα στο ΝΒΑ είναι σαν να τρως στα McDonalds και στην Euroleague σε... πεντάστερο»

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ: Γιώργος Κούβαρης

Το όνομά του απασχόλησε αρκετά την μπασκετική επικαιρότητα στην Ελλάδα. Ήταν οι μέρες όπου ο Ολυμπιακός έψαχνε παίκτη στα γκαρντ και είχε εστιάσει αρκετά πάνω στον Τζάρεντ Μπάτλερ, ο οποίος προερχόταν από την καλύτερη σεζόν του στο NBA.

Γεννημένος στη Λουϊζιάνα και έχοντας στα γαλόνια του το πρωτάθλημα του NCAA με το Μπάτλερ το 2021 έχοντας αναδειχθεί, μάλιστα, και σε πολυτιμότερο παίκτη του Final Four, προσπαθούσε να βρει τον ρόλο του στο καλύτερο πρωτάθλημα του NBA.

Είχε επιλεγεί στο νούμερο 40 του draft το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς από τους Πέλικανς ωστόσο μετακόμισε αμέσως μέσω trade στη Γιούτα. Δεν μπόρεσε να βρει χώρο και ρόλο στο NBA και ουσιαστικά ήταν μεταξύ της G-League και των λίγων αγώνων στο NBA. Όμως η σεζόν 2024-25 έμελε να ήταν η καλύτερη για τον Τζάρεντ Μπάτλερ.

Αρχικά με τους Γουίζαρντς όπου ήταν συμπαίκτης και με τον Ρισόν Χολμς και στη συνέχεια (και κυρίως) με τους Σίξερς πραγματοποίησε τα καλύτερα ματς της καριέρας του στο NBA. Στη Φιλαντέλφεια είχε κατά μέσο όρο 11.5 πόντους, 4.9 ασίστ, 2.5 ριμπάουντ και 35% στα τρίποντα. Παρόλα αυτά δεν ήταν και αρκετά για να του εξασφαλίσουν ένα συμβόλαιο στο NBA.

Αποτέλεσμα; Να στραφεί στην Euroleague αλλάζοντας πλεύση στην καριέρα του. Ο Ολυμπιακός ήταν η ομάδα που του χτύπησε την πόρτα, η ομάδα που του έκανε πρόταση, η ομάδα που τον ήθελε αλλά εκείνος θεώρησε ότι δεν θα ήταν η καλύτερη απόφαση για τα «θέλω» του και γι' αυτά που αναζητούσε εκείνη τη στιγμή στην καριέρα του.

Τον συναντήσαμε στο Βελιγράδι. Στο περιθώριο μίας προπόνησης στην Beogradska Arena. Και μας άνοιξε τα χαρτιά του. Μας μίλησε για την απόφαση του να αρνηθεί την πρόταση του Ολυμπιακού εξηγώντας τον λόγο για τον οποίο το έκανε επιλέγοντας να συνεχίσει την καριέρα του στο Βελιγράδι και δη στον Ερυθρό Αστέρα. Και όχι μόνο...

«Στο draft έκλαιγα με λυγμούς»

- Μεγάλωσες στη Λουιζιάνα. Πότε συνειδητοποίησες για πρώτη φορά ότι το μπάσκετ δεν ήταν απλώς ένα παιχνίδι, αλλά μια πιθανή επαγγελματική καριέρα;

«Πιθανότατα στο δεύτερο έτος του κολεγίου. Ακόμη και το γεγονός ότι πήρα υποτροφία για να παίξω σε πανεπιστήμιο ήταν κάτι σημαντικό οικονομικά. Εκείνη τη χρονιά ένιωσα πως μπορούσα να παίξω επαγγελματικά.»

- Αποφάσιες να μετακομίσεις στα κολλεγιακά σου χρόνια από την Αλαμπάμα στο Μπέιλορ και ουσιαστικά άλλαξε την πορεία σου. Τι σε οδήγησε σε αυτή την απόφαση τότε;

«Για να είμαι ειλικρινής, ήταν μια ιατρική απόφαση. Το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα με έκρινε ιατρικά ακατάλληλο και το Μπέιλορ με στήριξε αμέσως. Ήταν καθαρά θέμα υγείας. Η Αλαμπάμα ήταν εξαιρετική απλώς πήρε μια απόφαση σχετικά με την ιατρική μου κατάσταση.»

- Και τα έφερε έτσι η ζώη ώστε το 2001 να κατακτήσεις το NCAA και μάλιστα να αναδειχθείς MVP του Final Four. Πώς άλλαξε αυτό τη ζωή και την καριέρα σου;

«Δεν υπάρχει μεγαλύτερη διάκριση στο NCAA. Ήταν σπουδαίο. Μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω επαγγελματικά και ανέβασε την αξία μου. Όμως το σημαντικότερο ήταν οι αναμνήσεις με τους συμπαίκτες μου. Παραμένουμε δεμένοι. Το Μπέιλορ είναι σαν το σπίτι μου όταν επιστρέφω εκεί.»

- Η βραδιά του draft μπορεί να είναι αγχωτική. Τι συναισθήματα ένιωσες όταν επιλέχθηκες;

«Έκλαιγα, έκλαιγα με λυγμούς. Είχα πολύ άγχος για το τι θα συμβεί εκείνο το βράδυ. Ποιος θα με επιλέξει; Πού θα πάω; Και μετά, όταν τελικά επιλέγεσαι, είναι σαν όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Αλλά ναι, έκλαιγα με λυγμούς. Ήταν ωραίο.»

- Περίμενες να επιλεγείς ψηλότερα από την τέταρτη θέση;

«Σίγουρα. Αλλά είχα κάποια ιατρικά θέματα που επηρέασαν τη θέση μου στο draft. Στο τέλος της ημέρας όμως, επιλέχθηκα. Πήρα την ευκαιρία να παίξω και να χτίσω την πορεία μου από εκεί και πέρα.»

- Ποια ήταν η πιο δύσκολη προσαρμογή στη μετάβαση από το NCAA στο NBA;

«Πολύ καλή ερώτηση. Νομίζω ότι ως rookie επιστρέφεις στον πάτο της ιεραρχίας. Είναι δύσκολο να προσαρμοστείς όταν πας από MVP στο να είσαι 14ος ή 15ος στον πάγκο. Ήμουν σε μια πολύ καλή ομάδα, οπότε ο χρόνος συμμετοχής δεν ήταν πολύς. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη προσαρμογή.»

- Έκανες μερικές από τις καλύτερες εμφανίσεις σου στο NBA με τους Sixers. Τι ξεκλείδωσε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού σου;

«Νομίζω απλώς βρήκα τον ρυθμό μου. Κατάλαβα τι χρειαζόταν από μένα και πώς μπορούσα να βρω τα σημεία μου. Ήταν μια καλή στιγμή. Με άφησαν να παίξω, οι προπονητές με πίστεψαν. Ήταν καλή περίοδος.»

- Πώς ήταν να είσαι συμπαίκτης με τον Joel Embiid;

«Είναι μια προσωπικότητα. Είναι απλώς μια δύναμη, μια παρουσία. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το εξηγήσω. Μια παρουσία στο παρκέ. Μπορείς να νιώσεις το βάρος του. Είναι εξαιρετικός παίκτης. Είναι πολύ κουλ. Νομίζω ότι είναι αστείος τύπος. Μερικές φορές είναι λίγο ήσυχος, αλλά όταν λέει κάτι, είναι αστείο.»

«Στον Ολυμπιακό δεν θα είχα χώρο και χρόνο»

- Τι σε έκανε να φύγεις από το NBA στα 25 σου και να πας στην Ευρώπη και την EuroLeague;

«Νομίζω ότι ήταν το καλύτερο για την καριέρα μου. Το πόσο πολύ με ήθελαν εδώ, η ευκαιρία να παίξω, η ατμόσφαιρα, η ασφάλεια… Ήταν δύσκολο να το αρνηθώ.»

- Είναι γνωστό ότι είχες πρόταση από τον Ολυμπιακό. Υπήρχαν καθαρά μπασκετικοί ή επαγγελματικοί λόγοι που την απέρριψες;

«Απλώς δεν πίστευα ότι ο Ολυμπιακός ήταν ο ιδανικός πρώτος προορισμός για έναν παίκτη σαν εμένα. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το πω. Είναι μεγάλος σύλλογος, αλλά ως γκαρντ σαν εμένα, χρειαζόμουν ένα μέρος όπου θα είχα περισσότερο χώρο κινήσεων, περισσότερο χρόνο, μεγαλύτερο ρόλο, ελευθερία να παίξω το παιχνίδι μου. Νομίζω ότι εκεί δεν θα είχα τόσο χώρο».

- Μίλησες με τον προπονητή του Ολυμπιακού;

«Όχι, δεν μίλησα.»

- Τι ξεχώρισες περισσότερο στον Ερυθρό Αστέρα και αποδέχθηκες την πρόταση τους;

«Ειλικρινά, τους GM. Έκαναν εξαιρετική δουλειά στο να διασφαλίσουν ότι όλα θα είναι εντάξει, ότι θα είμαι φροντισμένος. Ποτέ δεν ξέρεις σε τι μπαίνεις σε αυτόν τον κόσμο. Έκαναν καλή δουλειά.»

- Μίλησες και με τον κόουτς Ομπράντοβιτς;

«Ναι μίλησα. Είχε μια αυτοπεποίθηση. Μου είπε ότι θα είμαι καλός, ότι θα με φροντίσει. Είχε εμπειρία με παίκτες όπως ο Μάιο Τζέιμς, και αυτό με έκανε να νιώσω λίγο πιο άνετα.»

«Η ατμόσφαιρα στο ΝΒΑ είναι σαν να τρως στα McDonalds και στην Euroleague σε... πεντάστερο»

- Η ατμόσφαιρα που έχεις ζήσει στην EuroLeague είναι πολύ διαφορετική από τα γήπεδα του NBA. Μπορείς να κάνεις μια σύγκριση;

«Θα έλεγα ότι η ατμόσφαιρα των φιλάθλων στο ΝΒΑ είναι σαν τα McDonald’s και εδώ είναι σαν ένα εστιατόριο πέντε αστέρων. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το περιγράψω.»

- Μπορείς να περιγράψεις τη στιγμή που κατάλαβες ότι η Ευρώπη ήταν το σωστό επόμενο βήμα για εσένα;

«Ειλικρινά, όταν ήρθα εδώ σκέφτηκα ότι έκανα τη σωστή επιλογή. Πήρα μια καλή απόφαση. Η αγάπη και η ενέργεια με την οποία με υποδέχθηκαν, οι προσδοκίες που υπήρχαν για μένα, μου άρεσαν πολύ.»

- Ο ρόλος του ηγέτη που έχεις εδώ ήταν αυτό που χρειαζόσουν σε αυτό το σημείο της καριέρας σου;

«Ναι. Το να έχω περισσότερο την μπάλα στα χέρια μου με γύρισε λίγο πίσω στην εποχή που ήμουν στο Μπέιλορ. Παρόμοιος ρόλος, στον οποίο είχα πετύχει και είχα αποδώσει καλά. Ένιωσα άνετα.»

- Τι ελπίζεις να πετύχεις στην EuroLeague που ίσως δεν είχες την ευκαιρία να πετύχεις στο NBA;

«Περισσότερη σταθερότητα με μια ομάδα. Να μείνω κάπου για περισσότερο από έναν χρόνο. Να μπορέσω να χτίσω κάτι.»

- Ποια ήταν ή ίσως παραμένει η μεγαλύτερη δυσκολία στη μετάβαση από το NBA στην EuroLeague;

«Νομίζω το να βρω φίλους και μια κοινότητα έξω από την ομάδα. Παρότι περνάω πολύ χρόνο με τα παιδιά, χρειάζεται να βρεις ανθρώπους για να βγαίνεις, να απολαμβάνεις το Βελιγράδι και να προσαρμοστείς καλύτερα στην πόλη.»

- Από αγωνιστικής πλευράς, έκανες προσαρμογές στο παιχνίδι σου;

«Νομίζω στην άμυνα. Η άμυνά μου σίγουρα θα βελτιωθεί και αυτό θα βοηθήσει την ομάδα αλλά και την αυτοπεποίθησή μου στο παρκέ. Η EuroLeague είναι λίγο σαν το NCAA. Η άμυνα είναι πολύ σημαντική.»

- Πώς βλέπεις το επίπεδο του μπάσκετ στην Ευρώπη;

«Νομίζω ότι είναι εξαιρετικό το μπάσκετ. Δεν είναι μόνο ποιος είναι ο πιο αθλητικός ή ποιος τρέχει πιο γρήγορα. Είναι ποιος έχει το καλύτερο μπασκετικό μυαλό, ποιος έχει δεξιότητες. Μου αρέσει αυτό το κομμάτι. Είναι πιο τακτικό, σίγουρα.»

- Ποια ομάδα σου έχει κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση μέχρι τώρα στη μάχη για το Final Four;

«Δεν έχω παίξει ακόμα με τη Φενέρμπαχτσε, αλλά έχω ακούσει ότι έχουν εξαιρετική ομάδα και προπονητή. Και θα έλεγα και την Μπαρτσελόνα. Όταν ήρθαν εδώ και μας κέρδισαν, φάνηκε πόσο δεμένη ομάδα είναι. Αυτές οι δύο ξεχώρισαν.»

- Ήσουν συμπαίκτης με δύο νυν παίκτες του Παναθηναϊκού, τον Χολμς και τον Χουάντσο. Μιλάτε;

«Ναι, κυρίως μέσω social media. Ο Ρισόν είναι από τους αγαπημένους μου συμπαίκτες. Εξαιρετικός τύπος, κάνει όλη τη «βρώμικη» δουλειά.»

- Πώς ήταν να μοιράζεστε το παρκέ;

«Με τον Ρισόν ήταν υπέροχα. Δεν πέρασα πολύ χρόνο με τον Χουάντσο. Με τον Ρισόν είχαμε πολύ καλή σύνδεση σε alley-oop και pick and roll. Θα τον ήθελα στην ομάδα μας.»

- Τι είναι αυτό που σε έχει εντυπωσιάσει περισσότερο μέχρι τώρα στην EuroLeague;

«Η ένταση σε κάθε παιχνίδι. Δεν έχω ξαναζήσει κάτι όπου κάθε ματς είναι το πιο σημαντικό. Όλοι μου λένε “αυτό είναι το πιο σημαντικό παιχνίδι, αν δεν το κερδίσουμε είμαστε σε δύσκολη θέση”. Αυτό με εντυπωσίασε περισσότερο.»

- Πιστεύεις ότι μια σπουδαία σεζόν στην EuroLeague θα μπορούσε να σε φέρει πίσω στο NBA; Είναι στο πίσω μέρος του μυαλού σου;

«Ναι, προφανώς είναι μια πιθανότητα, αλλά δεν εστιάζω σε αυτό. Απολαμβάνω να παίζω μπάσκετ σε υψηλό επίπεδο και σε αυτό είμαι συγκεντρωμένος.»

- Έχεις παίξει σε Final Four του NCAA. Βλέπεις τον Ερυθρό Αστέρα να πηγαίνει στο Final Four;

«Φυσικά. Πιστεύω ότι έχουμε την ομάδα και τους παίκτες για να το πετύχουμε. Σίγουρα.»