Παναθηναϊκός: Ισχύς εν τη Ενώσει

• Τα παιχνίδια που κάνουν κακό και όχι... καλό
• Η υποδειγματική άμυνα και οι δηλώσεις που έφεραν τη συσπείρωση
• O Άταμαν που διόρθωσε τα λάθη του.

Δεν είναι κακό να κάνει κάποιος λάθη. Σε καμία περίπτωση.

Άλλωστε όποιος δουλεύει κάνει και λάθη. Και είναι και λογικό. Συμβαίνει παντού.

Το κακό είναι αφενός να μην παραδέχεται τα λάθη που κάνει και αφετέρου όχι μόνο να μην τα διορθώνει αλλά αντιθέτως να τα επαναλαμβάνει κιόλας.

Αυτό δεν υπάρχει στον Παναθηναϊκό. Τουλάχιστον αυτό είδαμε μετά τις δύο σερί εντός έδρας ήττες από τον Ολυμπιακό και την Αρμάνι Μιλάνο. Και αν η ήττα από τον «αιώνιο» αντίπαλο είχε μεγαλύτερο ψυχολογικό αντίκτυπο και ήταν περισσότερο για το πρεστίζ, η ήττα από την ιταλική ομάδα «πόνεσε» τους «πράσινους» βαθμολογικά «σβήνοντας» μεγάλες εκτός έδρας νίκες που είχαν προηγηθεί. Και πάλι όμως. Είναι ακόμα νωρίς, καθώς μόλις ξεκίνησε ο β’ γύρος.

Τα παιχνίδια που κάνουν κακό και όχι... καλό

Πάντα επιμένω και λέω κάτι. Όπως ΔΕΝ πρέπει να υπάρχει κύμα ενθουσιασμού ύστερα από μια μεγάλη νίκη, έτσι ακριβώς ΔΕΝ πρέπει να γίνεται ισοπέδωση ύστερα από κάποια ήττα ή ακόμα και από κάποιες συνεχόμενες ήττες. Κριτική, ναι. Να γίνεται. Όχι όμως και ισοπέδωση. Ούτε ο Παναθηναϊκός είχε κατακτήσει την 8η Euroleague μετά το Κάουνας, αλλά ούτε και… ετοιμάστηκε να παίξει στο Eurocup μετά τις δύο συνεχόμενες εντός έδρας ήττες που προηγήθηκαν.

Αν έγιναν λάθη σε αυτά τα ματς; Έγιναν. Αν εντοπίστηκαν και διορθώθηκαν; Εντοπίστηκαν και διορθώθηκαν. Και θα αναφερθώ σε λιγάκι τι ακριβώς εννοώ. Μήπως έγινε τίποτε το σπουδαίο και το σημαντικό μετά τη νίκη επί της Βίρτους; Επί τη ουσίας όχι. Τίποτε απολύτως, Ήταν ένα «must win» παιχνίδι το οποίο έπρεπε να κερδηθεί. Τίποτα το λιγότερο και τίποτε το περισσότερο.

Απλά ο Παναθηναϊκός κέρδισε πίσω την χαμένη του ηρεμία, άρχισε να διώχνει τα μαύρα σύννεφα που είχαν αρχίσει να σχηματίζονται ενώ μπόρεσε να διαχειριστεί την πίεση που ξεκινούσε να κάνει την εμφάνιση της. Στην τελική όταν μια ομάδα δεν βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και θεωρείται ευάλωτη ψυχολογικά και αγωνιστικά, παιχνίδια σαν και αυτά με αντίπαλο τη Βίρτους μπορούν να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη ζημιά σε μια ομάδα που διεκδικεί το Final Four και το τρόπαιο της Euroleague. Και κάλλιστα θα μπορούσαν να γίνουν έτσι τα πράγματα εάν και εφόσον λάβει κανείς υπόψιν του το πώς ήταν το «τριφύλλι» τις τελευταίες 5-6 ημέρες.

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, απέναντι στην Βίρτους Μπολόνια ούτε έθελξε με την απόδοση του ο Παναθηναϊκός, ούτε εντυπωσιακό μπάσκετ έπαιξε, ούτε τίποτε απολύτως. Απλά έκανε το καθήκον του παίζοντας απλά και μόνο εξαιρετική άμυνα. Και το κυριότερο; Έχοντας διάρκεια στο αμυντικό του παιχνίδι και με ελάχιστα κενά διαστήματα τα οποία οι αντίπαλοι έσπευδαν (συνήθως) να εκμεταλλευτούν πλήρως! Απέναντι στην Βίρτους δεν έγινε.

Η υποδειγματική άμυνα και οι δηλώσεις που έφεραν τη συσπείρωση

Και γι’ αυτό κέρδισε σχετικά εύκολα ο Παναθηναϊκός. Στηρίχθηκε στην άμυνα του. Επιθετικά ωστόσο φάνηκε να αντιμετωπίζει προβλήματα σε κάποια σημεία του αγώνα. Όχι σε πολλά (όπως με την Αρμάνι για παράδειγμα) αλλά σε κάποια από αυτά. Άλλωστε υπάρχει το ταλέντο ώστε και σε μια μέτρια επιθετική βραδιά να βρεθούν οι λύσεις και να μπορέσουν οι «πράσινοι» να πάνε την παραγωγή τους στους 80+ πόντους. Το μεγάλο ερωτηματικό, ήταν και είναι η άμυνα.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι τα πήγαν κάτι παραπάνω από εξαιρετικά. Σε τρία από τα τέσσερα δεκάλεπτα δεν άφησαν τους αντιπάλους τους να σκοράρουν περισσότερους από 18 πόντους, έβαζαν τα χέρια πάνω στην μπάλα, κυνηγούσαν τα deflections ενώ υπήρχε η νοοτροπία του hustle, η οποία απουσίασε και από τα δύο τελευταία παιχνίδια της ομάδας. Δεν ξέρω αν η ανάγκη της αντίδρασης ήταν εκείνη που έφερε αυτό το αμυντικό αποτέλεσμα αλλά η συνολική αμυντική παρουσία του Παναθηναϊκού ήταν υποδειγματική. Ίσως και η καλύτερη της σεζόν.

Και έρχομαι τώρα στο δια ταύτα. Δεν ξέρω αν οι δηλώσεις του Άταμαν ήταν εκείνες που «έδεσαν» την ομάδα, την συσπείρωσαν και έφεραν αυτό το αποτέλεσμα. Δεν ξέρω αν η ανάγκη να αποδείξουν οι παίκτες πράγματα (πρώτα απ’ όλα στους ίδιους τους, τους εαυτούς και μετά σε όλους τους άλλους) είχαν ως αποτέλεσμα αυτήν την ενότητα. Όμως οι «πράσινοι» παρουσιάστηκαν πολύ πιο έτοιμοι, πολύ πιο διαβασμένοι, πολύ καλύτερα προετοιμασμένοι σε σχέση με τα προηγούμενα ματς.

Απέναντι στην Βίρτους θα πει κάποιος; Ε, αυτή ήταν η αμέσως επόμενη αντίπαλος μετά τις δύο σερί εντός έδρας ήττες. Η ουσία είναι ότι ο Παναθηναϊκός μόνο να χάσει είχε από αυτό το παιχνίδι και όχι να κερδίσει κάτι. Και από τη στιγμή που η αποστολή επετεύχθη, είναι στο χέρι του να εκμεταλλευτεί το καλό πρόγραμμα που ακολουθεί. Αν και όπως είπε (πολύ σωστά) ο κόουτς Σερέλης στο Gazz Floor by Novibet, το «καλό πρόγραμμα» εκείνοι το φτιάχνουν και θα το φτιάξουν μέσα από τις νίκες. Ναι μεν ακολουθούν βατοί αντίπαλοι (Μπάγερν εκτός, Μπασκόνια εντός, Μακάμπι εκτός, Βιλερμπάν εκτός, μέχρι τη Ρεάλ στο Telekom Center Athens) αλλά μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ αν τα αποτελέσματα δεν είναι και τα επιθυμητά. Πάντως αποτελεί γεγονός και είναι δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός έχει την ευκαιρία να χτίσει ένα καλό μομέντουμ νικών στα επόμενα παιχνίδια.

O Άταμαν που διόρθωσε τα λάθη του.

Κλείνοντας θέλω να επιστρέψω στην αρχή του κειμένου μου. Για τα λάθη που είχαν και ο Άταμαν εμμέσως πλην σαφώς τα παραδέχθηκε σιωπηλά και τα διόρθωσε εμφατικά με τις κινήσεις του. Το ανεξήγητο DNP του Χολμς στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, μετατράπηκε σε 23:42 με την Αρμάνι και 25:54 με την Βίρτους.

Στα δύο αυτά ματς ο Αμερικανός σέντερ είχε κατά μέσο όρο 15 πόντους, 7.5 ριμπάουντ με 9/14 δίποντα και 12/13 βολές στο σύνολο. Αν ξαναβρίσκει τα πατήματα του, ο Χολμς είναι υπερπολύτιμος για τον Παναθηναϊκό. Για έναν και απλούστατο λόγο. Είναι καλός παίκτης ο οποίος όταν άρχισε να προσαρμόζεται έπρεπε να μείνει δύο μήνες εκτός δράσης και τώρα να κάνει το δικό του restart.

Δεύτερο λάθος: Ο Ρογκαβόπουλος. Δεν έπαιξε καθόλου με την Αρμάνι και απέναντι στη Βίρτους σημείωσε καθοριστικούς πόντους προκειμένου να πάρει μομέντουμ ο Παναθηναϊκός μ’ ένα τρίποντο και ένα κάρφωμα σε back to back φάσεις. Όπως ήταν ανεξήγητη η αλλαγή που τον έκανε στο α’ ημίχρονο ύστερα από ένα χαμένο σουτ και μια κακή άμυνα. Όμως αυτός είναι ο Άταμαν. Έχει την απαίτηση από τους παίκτες του να κάνουν αυτά που πρέπει και περιμένει να κάνουν, είτε παίξουν 1-2 λεπτά, είτε 22 και 23 λεπτά. Ειδικά όσον αφορά τους παίκτες οι οποίοι έρχονται από το δεύτερο rotation.

Τρίτο λάθος: Ο Τι Τζέι Σορτς «εξαφανίστηκε» από το ντέρμπι ύστερα από 2-3 κακές άμυνες στον Ντόρσεϊ με αποτέλεσμα να βρεθεί στο Glass Floor για 5:21 λεπτά, με την Αρμάνι έπαιξε μόλις 8:12 λεπτά ενώ απέναντι στην Βίρτους, αν και άστοχος (1/6 σουτ) πήρε 22:38 λεπτά συμμετοχής, κράτησε τη μπάλα, έπαιξε πολύ καλή on ball defence, μοίρασε (5 ασίστ) και έτρεξε πολύ καλά την ομάδα του. Μπορεί να μην το παραδεχθεί ποτέ, αλλά μέσα του γνωρίζει τα λάθη του και έσπευσε να τα διορθώσει. Και τα διόρθωσε… Και σίγουρα θα κάνει και άλλα λάθη. Όμως ξέρετε κάτι; Θα (προσπαθήσει να) τα διορθώσει και πάλι…

VISA

Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.