Ολυμπιακός: Mια κρίσιμη απόφαση

«Η στελέχωση πλέον είναι πιο σημαντική και από το ίδιο το κοουτσάρισμα. Eάν κάνεις λάθη στη διαδικασία της στελέχωσης θα τα πληρώσεις ακριβά μέσα στη σεζόν». Τάδε έφη Έτορε Μεσίνα, αναφορικά με την αξία της βαθιάς αξιολόγησης και της λεπτομερειακής στελέχωσης ενός ρόστερ. Οι ομάδες οφείλουν να αφουγκράζονται την εξέλιξη, τις σταδιακές ζυμώσεις και διαφοροποιήσεις του αγωνιστικού περιβάλλοντος της λίγκας και φυσικά το δικό τους οικοσύστημα για να κατασκευάσουν το καλύτερο δυνατό γκρουπ.

Ο Ολυμπιακός έχει έναν από τους καλύτερους recruiters στο τιμόνι. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας παραδοσιακά δημιουργεί λειτουργικά ρόστερ, εξ ου και ο τίτλος του “Μεγάλου Αρχιτέκτονα” που του είχαμε δώσει σε ένα κείμενο στο Hoopfellas, όταν τότε έπαιρνε στα χέρια του το τιμόνι της Μπαρτσελόνα. Αδιαμφισβήτητη η ικανότητα του να αναγνωρίζει την καλή περίπτωση στην αγορά, όπως αδιαμφισβήτητο είναι και το ρίσκο που πάρθηκε φέτος ως προς την κατασκευή του ερυθρόλευκου ρόστερ.

Δύο μήνες μετά την έναρξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων, το παρκέ δείχνει ξεκάθαρα στον Ολυμπιακό τι χρειάζεται. Η χθεσινή ήττα στο Βελιγράδι δεν είναι σε καμία περίπτωση καταστροφική (Νοέμβριο έχουμε ακόμα) αλλά είναι σίγουρα και υπέρ το δέοντος, διδακτική. Πλέον όλοι βλέπουν. Οι Πειραιώτες πρέπει να βρουν αυτόν τον περιφερειακό ο οποίος θα έχει συγκεκριμένες αγωνιστικές και πνευματικές δεξιότητες και να οργανώσουν με λεπτομέρεια τη διαδικασία τοποθέτησης του στο παιχνίδι της ομάδας.

Δείτε Επίσης

Ομπράντοβιτς - Μεσίνα: Τώρα έχουν χρόνο να αποφασίσουν για το ποιος ήταν ο καλύτερος!

Τα άσχημα νέα είναι ότι δεν υπάρχει περιθώριο λάθους σε αυτήν την επιλογή. Το timing δε, είναι ιδιαίτερο στοιχειοθετώντας μια, αν μη τι άλλο, όχι εύκολη κατάσταση αναγνώρισης του καλύτερου δυνατού προσβάσιμου στόχου. Το ευρύ κοινό θα πρέπει να καταλάβει ότι η δεξαμενή παιχτών τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι ρηχή. Θα είναι μεγαλύτερη λίγο αργότερα, όμως οι ερυθρόλευκοι δεν έχουν μεγάλο περιθώριο χρόνου. Πρέπει να βρουν τον γκαρντ που σταδιακά θα αλλάξει τη δυναμική τους, φέρνοντας προσωπική φάση/1on1 παιχνίδι και υψηλό επίπεδο αποφάσεων, παίζοντας με τη μπάλα αλλά και χωρίς αυτήν ώστε να ταιριάζει με όλους τους υπόλοιπους περιφερειακούς, σε πιθανούς συνδυασμούς.

Σε αυτό το σημείο της σεζόν δεν μπορείς να βρεις το “τέλειο fit”. Έχει συμβεί αλλά δεν είναι ο κανόνας. Οφείλεις να είσαι ρεαλιστής, εξοπλίζοντας το σύνολο σου με όσο περισσότερες από τις δεξιότητες που σου λείπουν σήμερα, διευρύνοντας τη γκάμα των επιλογών σου ώστε να γίνεις πιο πληθωρικός και ως εκ τούτου, πιο έτοιμος να προσαρμοστείς σε μάχες διαφορετικής φύσεως.

Πέρα από τα δράματα και οποιαδήποτε υπερβολή μπορεί να γράφεται στους “θαλάμους αντήχησης” (echo chambers) των social media, η πραγματικότητα είναι η εξής: Ο Ολυμπιακός διαθέτει ένα (ζηλευτό από πολλούς) αγωνιστικό μοντέλο, το οποίο μπορεί να τον πάει μακριά στη διοργάνωση και φέτος. Τώρα όμως, δεν διαθέτει τα χαρακτηριστικά που αποδεδειγμένα του έλειψαν για να κάνει το επόμενο βήμα (κορυφή) όταν φτάσει σε αυτό το “μακριά”. Οι αγωνιστικές δομές του, η εμπειρία αυτού του γκρουπ και οι συνήθειες νίκης που έχει οικοδομήσει του δίνουν ένα πλεονέκτημα σε σχέση με ομάδες που τώρα πιθανόν να γνωρίζουν την αποθέωση (όπως ο Ερυθρός Αστέρας για παράδειγμα), πάντα σε βάθος χρόνου. Είναι όμως αυτές ακριβώς οι δομές και οι καλά ριζωμένοι μηχανισμοί στο αγωνιστικό προφίλ του, που κάνουν την τοποθέτηση ενός αθλητή με δυνητικά ζωτικής σημασίας ρόλο στο παιχνίδι της ομάδας, σαφώς πιο δύσκολη.

Η συγκεκριμένη επιλογή μπορεί εν πολλοίς να καθορίσει τη σεζόν των ερυθρολεύκων. Ο Ολυμπιακός έχει τη βάση για κάτι καλό φέτος. Όμως πρέπει να πάρει γρήγορα μια κρίσιμη απόφαση. Και δεν μπορεί να λαθέψει σε αυτήν.