Ολυμπιακός: Τον Ιανουάριο δεν θα χάνει τέτοια παιχνίδια

Αν έλεγε κανείς πως ο Ολυμπιακός θα επέστρεφε απογοητευμένος μετά από μια νίκη και μια ήττα στην Ισπανία, πιθανότατα θα τον έλεγε κανείς τρελό. Από την άλλη όμως, έτσι όπως πήγε το παιχνίδι με την Ρεάλ, δεν γίνεται να μην σε πιάνει ένα «γαμώτο» για το τι θα μπορούσε να πετύχει στη Μαδρίτη η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα.

• Tαλαιπωρία στην επιστροφή του Ολυμπιακού από Μαδρίτη
• Το πρώτο καμπανάκι της χρονιάς

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε μαγικά το παιχνίδι και πήρε αρκετές φορές το προβάδισμα με διψήφιες τιμές. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ πετούσε φωτιές, ο Εβάν Φουρνιέ έβαζε μεγάλα σουτ και ο Τόμας Γουόκαπ με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ έκαναν όλα αυτά τα μικρά πράγματα (άμυνα, πίεση, ριμπάουντ, έλεγχος του ρυθμού) προκειμένου ο Ολυμπιακός να έχει το πάνω χέρι. Παράλληλα βέβαια η Ρεάλ δεν έβρισκε και τρόπο να σταματήσει τους Πειραιώτες. Όταν τον βρήκε όμως, τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά για την ομάδα του Πειραιά.

Η ασφυκτική πίεση στο «1» και «2» έκανε τον Ολυμπιακό στατικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Πειραιώτες να παίρνουν βεβιασμένα σουτ, ή να κάνουν λάθη, κάτι που μεταφράστηκε στο 10-0 με το οποίο η Ρεάλ πήρε τον έλεγχο. Για περίπου 7 λεπτά έμεινε χωρίς σκορ ο Ολυμπιακός, ενώ εάν ψάξουμε και το πότε σκόραρε εντός παιδιάς, το νούμερο αγγίζει τα 8-9 λεπτά. Όταν έγιναν όλα αυτά, η Ρεάλ πήρε ψυχολογία, ο κόσμος της έγινε ο 6ος παίκτης της και το πανέμορφο κλειστό της Μαδρίτης στην τέταρτη περίοδο έμοιαζε… κατηφορικό.

Πάμε όμως στο δια ταύτα. Αυτή η ήττα πονάει, καθώς, όπως είπαμε, ο Ολυμπιακός μπορούσε να κάνει το κάτι παραπάνω στην Μαδρίτη, όμως δεν είναι και καταστροφική για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Είναι μια ήττα σε μια έδρα που ελάχιστοι θα περάσουν και μια ήττα στο ξεκίνημα της σεζόν, όπου οι ομάδες ακόμη δεν είναι έτοιμες.

Σίγουρα μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός θέλει πάντα να κερδίζει, όμως πρέπει να βλέπουμε και την μεγάλη εικόνα, η οποία λέει πως είμαστε στην πρώτη εβδομάδα δράσης στην EuroLeague, με πολλούς παίκτες να παλεύουν ακόμη να βρούνε τα πατήματα τους στις νέες ομάδες τους.

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το παιχνίδι ο Ολυμπιακός δεν θα το είχε χάσει εάν ήμασταν στον Ιανουάριο πχ. Είμαστε όμως στις πρώτες μόλις ημέρες του Οκτωβρίου και τα κενά διαστήματα μέσα σε έναν αγώνα δεν μπορείς να τα γλιτώσεις. Αυτό που πρέπει όμως είναι να μάθεις από αυτά και να γίνεσαι καλύτερος στην συνέχεια.

Παράλληλα βέβαια, πρέπει να αναγνωρίσουμε πως στον Ολυμπιακό υπάρχουν και θεματάκια, ειδικά στις θέσεις «1» και «5».

Ο Τόκας Γουόκαπ στην οργάνωση μοιάζει απελπιστικά μόνος. Ο Σέιμπεν Λι είναι μεν φιλότιμος, όμως δεν είναι πλέι μέικερ, κάτι που φάνηκε ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Από την άλλη, σε ό,τι έχει να κάνει με τους ψηλούς, ο Χολ μοιάζει αγνώριστος στα παιχνίδια της Ισπανίας, ειδικά στην άμυνα, ενώ ο Αντετοκούνμπο έχει παίξει ελάχιστα οπότε θα ήταν άδικο να κριθεί.

Και οκ, στο «1» έχει αποκτηθεί ο Νιλικίνα που θα δώσει πράγματα. Στο «5» όμως υπάρχουν ερωτηματικά, τα οποία όμως δεν είναι η ώρα να απαντηθούν. Εξάλλου ο Ολυμπιακός έχει πάντα τα ραντάρ του ανοιχτά στην αγορά, οπότε εάν βρεθεί κάτι καλό, ποτέ δεν ξέρεις ποια θα είναι η αντίδραση του οργανισμού και των Αδελφών Αγγελόπουλων. Προσωπικά περιμένω πάντως έναν καλύτερο Ντόντα Χολ στην συνέχεια, διότι σε αυτή την διπλή αγωνιστική ο Αμερικανός ήταν πραγματικά μια σκιά του εαυτού του.

Αυτά για την ώρα. Έτσι κι αλλιώς είναι νωρίς ακόμη στη σεζόν. Και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Διότι στην Ελλάδα έχουμε μια τάση για μηδενισμό μετά την πρώτη στραβή και αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να σταματήσει…

ΥΓ. Νίκολα Μιλουτίνοφ, ό,τι καλύτερο μπορούσε να έχει ο Ολυμπιακός στο «5». Μακάρι να μπορούσε να παίξει και τα 40’, αλλά… Το ίδιο ισχύει και για τον Τόμας Γουόκαπ, ο οποίος φέτος είναι στην καλύτερή του κατάσταση!

ΥΓ2. Το ότι ο Σάσα Βεζένκοβ ήταν άστοχος δεν σημαίνει πως δεν είναι ακόμη ένας από τους καλύτερους (αν όχι Ο καλύτερος) παίκτες στην Euroleague. Είπαμε, καλή ή εποικοδομητική κριτική, κακός ο μηδενισμός.

ΥΓ3. Επιμένω πως αν ένα παιχνίδι πάει έτσι τον Ιανουάριο, ο Ολυμπιαός δεν θα πάθει τέτοιο «μπλακ άουτ» και θα το πάρει.

ΥΓ4. Έχοντας ακολουθησει την αποστολή σε Βιτόρια και Μαδρίτη, αυτό που μπορώ να πω είναι πως πρόκειται για μια δεμένη παρέα που στα δύσκολα, αυτό το δέσιμο που έχει, θα την κρατήσει ενωμένη και συγκεντρωμένη στον στόχο.