Ολυμπιακός: Flashback... από το μέλλον

• Ο Γουόκαπ παίζει για δύο
• Όσο άντεξε ο Μιλουτίνοφ
• Ο Ντόρσεϊ καμουφλάρει τις αδυναμίες
• Είχε και θετικά ο Ολυμπιακός στη Μαδρίτη

Η τέταρτη περίοδος έχει μόλις ξεκινήσει. Ο Κώστας Παπανικολάου βρίσκει μία ευκαιρία για σουτ, από το σημείο που πριν κάτι μήνες έκρινε μία πρόκριση στο Final Four. Το heat check αυτήν τη φορά έδειξε... παγετό.

Η μπάλα βρήκε στο σίδερο, τόσο στη δική του προσπάθεια, όσο και σε άλλες 18, μετά το αρχικό 7/7. Ο Ολυμπιακός δε θα μπορούσε να «κλέψει» ένα ματς στη Μαδρίτη με 29.6% στο τρίποντο και μόλις 16 ασίστ για 12 λάθη.

Η τελευταία αναλογία δεν είναι... μπάσκετ Ολυμπιακού. Κάτι που τόνισε και ο ίδιος ο Γιώργος Μπαρτζώκας, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισε το ματς η ομάδα του, ειδικότερα στο τέλος.

Σαφώς και δεν κρίνεται τίποτα από τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου. Σαφώς και ο απολογισμός μίας νίκης στη διπλή εξόρμηση της Ισπανίας για τις πρώτες δύο αγωνιστικές βγάζει θετικό ισοζύγιο.

Ο Ολυμπιακός δεν έχασε κάτι; Έχασε μία μοναδική ευκαιρία να φύγει νικητής από την έδρα της Ρεάλ, όσο ακόμα αυτή δεν έχει εντάξει τους NBAers απόλυτα, ενώ ο Τεό Μαλεντόν δε φορά αθλητική περιβολή ένεκα τραυματισμού. Σύμφωνοι, καμία ομάδα δεν είναι έτοιμη ακόμα και μια ήττα στη Μαδρίτη ούτε εκτός προγράμματος μπορεί να θεωρηθεί, πόσο μάλλον καταστροφική. Όμως έχασε και παραέχασε, αφού στο φινάλε είδε τη βελόνα της διαφοράς να κάθεται σε ένα μεγαλοπρεπέστατο +12 για τη «βασίλισσα» και εύχεται να μην το βρει μπροστά του, στη σούμα της σεζόν!

Ο Γουόκαπ παίζει για δύο

Δυστυχώς για τον Ολυμπιακό, ο μικροτραυματισμός και το πισωγύρισμα του Κίναν Έβανς, άφησε την ομάδα χωρίς έξτρα πόλο δημιουργίας. Προφανώς και ο Αμερικανός συνοδεύει τη φετινή σεζόν με πολλά ερωτηματικά γύρω από το όνομά του, αλλά οι «ερυθρόλευκοι» τον πιστεύουν και εμείς δεν έχουμε λόγο να μην τους πιστεύουμε.

Ωστόσο, η απουσία του, άφησε τον Ολυμπιακό στη Μαδρίτη με έναν γκαρντ, μιας και ο Σέιμπεν Λι κάνει ό,τι μπορεί, αλλά δεν είναι οργανωτής. Η πτώση της απόδοσης στα λεπτά που ο Τόμας Γουόκαπ καθόταν στον πάγκο ήταν ολοφάνερη.

Ο Ολυμπιακός θύμισε πολύ τον δικό του, περσινό χειμωνιάτικο εαυτό. Με ένα γρήγορο flashback, τότε που ο Νάιτζελ Γουίλιαμς Γκος έπαιζε μόνος του τη θέση, έχοντας παροπλισμένους δίπλα του, τους Τόμας Γουόκαπ και Λούκα Βιλντόζα.

Τέτοια εποχή δεν υπάρχει λόγος για 35άρια συμμετοχής στον Γουόκαπ, που έτσι και αλλιώς δεν πρέπει να υπερφορτωθεί. Ο Φρανκ Νιλικίνα δεν έχει προλάβει καλά καλά να έρθει, αλλά η παρουσία του κρίνεται απαραίτητη για να δώσει τα απολύτως απαραίτητα. Πίεση στην μπάλα και ασφάλεια στη 2nd unit.

Όσο άντεξε ο Μιλουτίνοφ

Τα σουτ μιας ομάδας δεν είναι απλώς ένα ψυχρό ποσοστό. Πολλώ δε μάλλον αυτά του Ολυμπιακού, που προκύπτουν μέσα από ένα μπάσκετ το οποίο βασίζεται στην κυκλοφορία της μπάλας και κίνηση μακριά από αυτήν.

Ντόρσεϊ και Φουρνιέ έχουν τη μοναδική ικανότητα να φτιάχνουν τα δικά τους, έξω από το σύστημα. Τι γίνεται, όμως, όταν και αυτοί βρίσκουν σίδερο; Ο Κράμερ έπαιξε μερικές καταπληκτικές άμυνες στον Γάλλο, τόσο μένοντας σα σκιά πάνω του μετά τα σκριν, όσο και πριν καν υποδεχτεί την μπάλα.

Η επίθεση του Ολυμπιακού ξεχαρβαλώθηκε, όταν πια δεν ο Νίκολα Μιλουτίνοφ δεν άντεξε τη διπλοβάρδια. Κομβικός στη Βιτόρια, πολύ καλός επιθετικά όσο το κορμί του άντεχε στη Μαδρίτη. Όταν ο Ολυμπιακός έχασε αυτό το σημείο αναφοράς στην επίθεση, πήγε να κερδίσει με ένα μπάσκετ μονοδιάστατο, που δεν είναι δικό του. Τα paint touches χάθηκαν και το παιχνίδι παραέγινε μονοδιάστατο για τους «ερυθρολεύκους». Οι κακές επιλογές και το hero ball είναι μακριά από το DNA του Ολυμπιακού και έτσι τα σουτ που προέκυψαν, πλην από ένα καθαρό του Γουόκαπ, είχαν όλα λιγοστές πιθανότητες να βρουν διχτάκι.

Σαφώς και το παραπάνω δεν αποτελεί μομφή για τον Μιλουτίνοφ. Το σημάδι στην πλάτη του στο pick n' roll, δεν αποτελεί μονάχα δική του ευθύνη, αλλά και του εκάστοτε γκαρντ που πιέζει την μπάλα. Τουναντίον, ο Σέρβος έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του, δίχως όχι απλώς άξιο συμπαραστάτη, αλλά κάποιον να μοιραστεί τα λεπτά.

Ο Ντόντα Χολ για δεύτερο διαδοχικό ματς κατέθεσε στο παρκέ τα ελαττώματα που τον συνοδεύουν στην καριέρα του. Την αφελή άμυνα στο pick n' roll και την αδυναμία του να κοντράρει αντίπαλα κορμιά στο ποστ, περιορίζοντας τον εαυτό του σε ρόλο πενταλέπτου. Η διπλή εξόρμηση στην Ισπανία, ίσως να φανέρωσε στον Ολυμπιακό πως ένας σέντερ αποτελεί πολύ μεγαλύτερη ανάγκη, από ό,τι και οι ίδιοι πίστευαν μέσα στον οργανισμό.

Ο Ντόρσεϊ καμουφλάρει τις αδυναμίες

Θα μπορούσε να είχε χάσει στη Βιτόρια ο Ολυμπιακός και να βρίσκεται αυτός στη θέση της χθεσινής Ρεάλ. Η οποία κουβαλούσε δύο ήττες στην πλάτη (Βαλένθια στο Super Cup και Βίρτους), παίζοντας σχεδόν για... τη ζωή της, Οκτώβρη μήνα. Αναγκασμένη να πάει σε ένα παιχνίδι επαφών και «μπασκετικού» ξύλου, για να αγοράσει λίγη ηρεμία.

Θα μπορούσε να ηττηθεί ο Ολυμπιακός βλέποντας στη Βιτόρια τους δύο σούπερ σταρ του να έχουν 2/13 τρίποντα. Ο Φουρνιέ μπήκε και πήρε όλες τις σωστές αποφάσεις στο φινάλε, ενώ ο Βεζένκοβ, από ασίστ του Γάλλου, πέτυχε το σουτ που... έκοψε τα πόδια. Στη Μαδρίτη ο Γάλλος έμοιαζε να ασφυκτιά απέναντι στον Κράμερ, που μοιάζει ό,τι κοντινότερο σε Τζέισι Κάρολ μπορούσε να βρει η Ρεάλ. Ρίξτε απλώς μια ματιά στον τρόπο που βγαίνει απ' τα σκριν.

Επιστρέφοντας στον Ολυμπιακό. Ο Φουρνιέ τα έκανε όλα λάθος στο φινάλε, ενώ ο Βεζένκοβ είδε τα τελευταία λεπτά από τον πάγκο, ένεκα της αστοχίας. Μοιάζει εικόνα εντελώς ξένη, ένας παίκτης τέτοιας επαφής με το αντίθετο καλάθι, να χάνει εύκολες (για εκείνον) εκτελέσεις. Είναι δεδομένο ότι θα το βρει και μόλις πιάσει φουλ ρυθμούς θα γράφει... σβηστές 20άρες. Ο Μπαρτζώκας έψαχνε απεγνωσμένα ένα σουτ και έριξε τον Πίτερς, αλλά εκείνος έβγαλε το ματς δίχως προσπάθεια εντός παιδιάς.

Τα σουτ του Ντόρσεϊ και οι... φωτιές που πετούσε σε τρία από τα τέσσερα ημίχρονα, έκρυψαν μερικές αδυναμίες. Αυτές που φανερώθηκαν στο παρκέ της Movistar Arena, αλλά ας μην ξεφύγουμε. Ο Ολυμπιακός έχει κερδίσει το δικαίωμα να κριθεί όταν παρουσιαστεί πλήρης. Αρχής γενομένης από την ένταξη του Νιλικίνα και την επιστροφή του Έβανς. Από το flashback της περσινής πορείας με έναν γκαρντ, έως τις εικόνες από το μέλλον και τα προσεχώς υπάρχει μία καθημερινότητα, που η ομάδα με τη δουλειά της οφείλει να διανύσει. Χρειάζεται χρόνος, υπομονή. Τα κουμπιά του πανικού δεν πατιούνται Οκτώβρη μήνα και ο Ολυμπιακός ως οργανισμός γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πώς να συνεχίσει τη σεζόν του.

Πάντως ο Οκτώβριος κρύβει πολλές παγίδες και ο Νιλικίνα μπαίνει με ένα «πρέπει», ώστε να γίνει άμεσα κομμάτι της ομάδας και να προσφέρει ερχόμενος ως συμπλήρωμα του Γουόκαπ,

Είχε και θετικά ο Ολυμπιακός στη Μαδρίτη

Όταν ξεκινάς ένα δεκάλεπτο με 7/7 τρίποντα, πολλά μπορεί να αποδοθούν στη ρέντα της μιας βραδιάς. Ο Ολυμπιακός ήταν κακός στο δεύτερο ημίχρονο και δικαίως έχασε. Συνεχίζει, όμως, να δείχνει μερικά στοιχεία που μπορεί να τον βοηθήσουν μέσα στη σεζόν, όταν καταφέρει να παρουσιαστεί πλήρης. Το πρώτο είναι η διάθεσή του να τρέξει στο τρανζίσιον, με μπροστάρηδες σε αυτό το κομμάτι τους Ντόρσεϊ και Γουόρντ. Ο Ολυμπιακός ήταν πάντα μια ομάδα με χαμηλό pace στην εποχή του Μπαρτζώκα, αλλά σε αυτούς τους εύκολους πόντους που μπορεί να προκύψουν δε λέει κανείς όχι.

Ενώ για δεύτερη διαδοχική βραδιά έχει ισχυρή παρουσία στο επιθετικό ριμπάουντ. Τομέα για τον οποίο συζητάμε πριν ακόμα αρχίσουν τα φιλικά προετοιμασίας. Για την ακρίβεια από τη στιγμή που ήρθε ο Χολ. Ο οποίος δεν έχει μπει ακόμα στην εξίσωση, αλλά ο Ολυμπιακός ανανεώνει κατοχές και μπορεί να βάζει έτσι ακόμα μεγαλύτερη πίεση.

Έχει μπροστά του μία εβδομάδα στην οποία πρέπει να κάνει... ταχύρρυθμα και να αφήσει πίσω του το βράδυ της Μαδρίτης. Μετά το Μαρούσι, ακολουθούν Ντουμπάι, Παναθηναϊκός (πρωτάθλημα), Εφές στο ΣΕΦ και Μακάμπι εκτός. Παιχνίδια τα οποία θα βρει μπροστά του στην τελική σούμα για τα πλασαρίσματα. Ευχόμενος στο flashback της σεζόν να μην... πάτησε την μπανανόφλουδα, χαρίζοντας με αφέλεια αυτό το +12 στη Μαδρίτη.