Final Four 2025: Η «διαχειρίσιμη αποτυχία» του Παναθηναϊκού και το «katastrofa» του Ολυμπιακού!

Final Four 2025: Η «διαχειρίσιμη αποτυχία» του Παναθηναϊκού και το «katastrofa» του Ολυμπιακού!
Η αποτυχία των Ελληνικών ομάδων στο Αμπου Ντάμπι είναι δεδομένη και ο Μιχάλης Τσαμπάς γράφει στο Gazzetta για την διαφορά της διαχείρισής της σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.

«Τελικώς... μικρός» ήταν το Slogun του Gazzetta, το βράδυ της Παρασκευής λίγα λεπτά μετά το φινάλε και του δεύτερου ημιτελικού ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την Μονακό που βρήκε μεγάλο θριαμβευτή τον Βασίλη Σπανούλη.

Ο άλλοτε super star του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, ο νυν Ομοσπονδιακός τεχνικός, στο πρώτο του final four ως προπονητής Euroleague, πάει τελικό με τον Μονεγάσκους. Κι εμείς; Εμείς στον μικρό τελικό. Όλο το περασμένο διάστημα Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί είχαν το μυαλό τους στο τι θα γίνει αν νικήσουν ή αν χάσουν την Κυριακή από τον «αιώνιο» αντίπαλο. Όλες τις προηγούμενες μέρες νόμιζε κανείς πως το final four του Αμπου Ντάμπι, είναι διοργάνωση μιας ημέρας. Της Κυριακής.

Σαν να μην υπήρχε η Παρασκευή των ημιτελικών. Τελικά με χρονική σειρά, η Φενερμπαχτσέ πρώτα και η Μονακό εν συνεχεία είχαν άλλη... γνώμη. Αμφότερες παρουσιάστηκαν καλύτερες, πιο διαβασμένες, πιο έτοιμες και σωματικά και ψυχολογικά κι έφτασαν σε εύκολες νίκες για τα δεδομένα των ημιτελικών. Αλλωστε ήταν ελάχιστα τα χρονικά σημεία των ματς που δεν είχαν τα ηνία στο σκορ.

Οι δικοί μας «απεσταλμένοι» δεν πέρασαν τη βάση, κινήθηκαν σε ρηχά νερά, όταν έδειχναν να πλησιάζουν στο σκορ, ο αντίπαλος ξεμάκραινε αμέσως και κάπως έτσι το final four του Αμπου Ντάμπι περνάει στην ιστορία ως ένα αποτυχημένο τόσο για τον Παναθηναϊκό, όσο και για τον Ολυμπιακό. Ναι, πριν προλάβετε κάποιοι να εκφράσετε ενστάσεις σαφώς και υπάρχει αποτυχία και στον αθλητισμό.

 

Όπως υπάρχει επιτυχία, έτσι υπάρχει κι αποτυχία. Δεν υπάρχουν «τραγωδίες», δεν υπάρχουν «αυτοκτονίες» και άλλα τέτοια. Αποτυχίες υπάρχουν. Τέτοιες βίωσαν οι «αιώνιοι» την Παρασκευή. Απλά αποτυχία από αποτυχία σαφώς και διαφέρει, οπότε αυτό ισχύει και στην περίπτωση «πράσινων» και «κόκκινων».

Για τον Παναθηναϊκό τα πράγματα είναι πιο διαχειρίσιμα όσο αφορά την παρουσία στο Αμπου Ντάμπι. Προφανώς, όπως πρώτος όλων είπε ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ, Δημήτρης Γιαννακόπουλος η αποστολή ήταν αποτυχημένη καθώς δεν επιτεύχθηκε ο στόχος για το 8ο αστέρι, ούτε αρκείται στην συμμετοχή, αλλά η αλήθεια είναι πως το «τριφύλλι» είχε περισσότερο λίπος να κάψει.

Η περσινή σεζόν με την κατάκτηση του τροπαίου της Ευρωλίγκας και του πρωταθλήματος σαφώς και ήταν ένα... μαξιλαράκι ασφαλείας. Δεν γίνεται να κατακτάς... κάθε μέρα την Ευρωλίγκα, ειδικά μετά από μια σεζόν όπως η φετινή που ο Παναθηναϊκός σχεδόν από την αρχή έχασε τον Γκριγκόνις, ενώ στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν δεν υπολόγιζε τον κορυφαίο σέντερ της διοργάνωσης, τον Ματίας Λεσόρ. «Χτυπήματα» που μπορεί κανείς να τα διαχειριστεί στη σεζόν απέναντι στην Αλμπα, την Αρμάνι και τον Ερυθρό Αστέρα, αλλά δύσκολα να μην το πληρώσεις σε επίπεδο final four.


Για τον Ολυμπιακό η χτεσινή νύχτα ήταν εντελώς διαφορετική. Ήταν μια Μεγάλη Παρασκευή με την θρησκευτική έννοια. Σταύρωση, χωρίς όμως την επόμενη μέρα να ακολουθεί το θαύμα της Ανάστασης.

Οι Πειραιώτες πήγαν στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με ένα και μοναδικό στόχο. Να πάρουν την κούπα. Δεν τους φτάνει πια η αξία του ταξιδιού, η αξία της συμμετοχής. Ήθελαν να πιουν το νέκταρ του τροπαίου, αλλά τελικά θα περιπλανηθούν ξανά στην έρημο, για 4ο σερί final four. Σκληρό για μια τόσο βαριά φανέλα. Σκληρό ειδικά για την συγκεκριμένη version της ομάδας.

Ο Ολυμπιακός το περασμένο καλοκαίρι, όπως παραδέχτηκαν και οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες του προχώρησαν σε μια τεράστια οικονομική υπέρβαση. Τίναξαν τη μπάνκα στον αέρα για να ντύσουν με τα «ερυθρόλευκα» τον Εβάν Φουρνιέ και να ξαναντύσουν τον Σάσα Βεζένκοβ. Φέτος ο Ολυμπιακός είχε το μεγαλύτερο μπάτζετ στην ιστορία του. Κινήσεις που προκάλεσαν έκπληξη σε όλη τη μπασκετική Ευρώπη και πήγαν «κόντρα» στη λογική που είχαν στην ομάδα τα προηγούμενα χρόνια με παίκτες-εργαλεία και όχι σούπερ σταρ.

Οι κινήσεις αυτές οδήγησαν τον Ολυμπιακό δια περιπάτου στο Αμπου Ντάμπι, καθώς ήταν με διαφορά η καλύτερη ομάδα στην κανονική περίοδο (δεν έσπασε η κατάρα της πρώτης θέσης) κι έφτασε και στο εύκολο 3-1 επί της Ρεάλ Μαδρίτης στα playoffs! Aλλά ως εκεί.

Στο ματς που θα έστελνε τον Ολυμπιακό στον τελικό διεκδίκησης του 4ου αστεριού, άπαντες πλην του συγκλονιστικού Φουρνιέ, ήταν κατώτεροι των περιστάσεων, κάτι που ο ίδιος ο Bεζένκοβ παραδέχτηκε on camera. Ο κρότος της αποτυχίας ήταν εκκωφαντικός για τον Ολυμπιακό. Τώρα, αυτές οι πρώτες ώρες μετά από μια ήττα που πόνεσε είναι ακόμη πιο δύσκολες, όμως και η συνέχεια δεν μοιάζει εύκολο μονοπάτι. Επόμενη στάση για τους «αιωνίους» οι τελικοί του ελληνικού πρωταθλήματος. Εκεί όπου αμφότεροι θα προσπαθήσουν να μαζέψουν τα συντρίμμια τους και να ρίξουν βάλσαμο στις πληγές τους ώστε να διασκεδάσουν το αποτυχημένο πέρασμα από την... έρημο της Αραβίας.

ΥΓ. Ενα μεγάλο respect στον Βασίλη Σπανούλη και τον Σαρούνας Γιασκεβίτσιους. Όπως υπήρξαν τεράστιες μορφές του μπάσκετ μέσα στο παρκέ με φανέλα και σορτσάκι, έτσι φαίνεται πως εξελίσσονται και με τα κοστούμια τους έξω από τις γραμμές. Γεννημένοι νικητές.
ΥΓ1. Το κλάμα με λυγμούς του Εβάν Φουρνιέ ήταν με διαφορά η πιο συγκλονιστική στιγμή της Παρασκευής και δείχνει και την μαγεία του αθλητισμού.

Ανακάλυψε τώρα τις νέες AI συσκευές της Lenovo και ζήσε την εμπειρία της κορυφαίας απόδοσης, κάθε στιγμή.

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Μιχάλης Τσαμπάς
Μιχάλης Τσαμπάς

Η πρώτη επαφή με τον.. χώρο έγινε στις «Παιδικές Φωνές» της Τετάρτης Δημοτικού σε ένα σχολείου του Αγρινίου. Ενα αθλητικό μονόστηλο και... όλος ο κόσμος δικός του. Από τότε κύλησαν... τόνοι κυβικά νερού στο αυλάκι αλλά το μυαλό πάντα εδώ γύρω τριγύριζε.

Για μια δεκαετία και κάτι μια μαγευτική περιήγηση στον κόσμο του χαρτιού και της εφημερίδας. Εφημερίδων για την ακρίβεια. Και μια και δύο και τρεις. Με μια τζούρα κι από ραδιόφωνο. Όμως η άλλοτε κραταιά και πλέον μια γλυκιά ανάμνηση «Αθλητική Ηχώ» έχει την δική της ξεχωριστή θέση στην καρδιά.

Κι από τον Ιούνιο του 2008 (βάλε κι ένα μήνα πριν τα δοκιμαστικά) το Gazzetta κυριαρχεί. Τα κτήρια αλλάζουν. Πότε Κατεχάκη, πότε Νέο Ηράκλειο και τώρα Αγία Παρασκευή. Η αγαπημένη όμως συνήθεια 15 ετών δεν αλλάζει ποτέ. Θέματα, τίτλοι, ειδήσεις, μεταγραφές, αποκλειστικότητες, συνεντεύξεις, αφιερώματα, μεγάλες διοργανώσεις. Όλα περνάνε μπροστά από τα μάτια και μεταφέρονται με αγάπη στην οθόνη. Συνεχίζεται...