Άρης: Με παθητικό 90.6 πόντων είναι πιθανό να φταίει και η συνταγή

Οι «κίτρινοι» βρίσκονται στον δρόμο της επιστροφής από τη Μανρέσα έπειτα από την απογοητευτική εμφάνιση και την ήττα από την ισπανική ομάδα. Το νέο αρνητικό αποτέλεσμα τους έβαλε σε εξαιρετικά δυσμενή θέση σχετικά με την προσπάθεια πρόκρισης στην επόμενη φάση του Eurocup καθώς πέραν της ήττας από την 14η ομάδα του ισπανικού Πρωταθλήματος, έχουν και το μειονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας. Το ίδιο ισχύει και σε αντίστοιχο σενάριο με την Τσεντεβίτα Ολίμπια και προς το παρόν, το μοναδικό πλεονέκτημα που έχει εξασφαλιστεί είναι μόνο αυτό απέναντι στη Βενέτσια. Η πρόκριση δεν έχει χαθεί, το πρόγραμμα των αγώνων που απομένουν είναι δύσκολο καθότι προβλέπει τις εκτός έδρας αναμετρήσεις με Σλασκ Βρότσλαβ, Μπαχτσεσεχίρ, Κλουζ και αυτές στο Αλεξάνδρειο με Χαποέλ Ιερουσαλήμ και Νεπτούνας. Κυρίως όμως, είναι η εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα του Ιγκόρ Μίλιτσιτς η οποία δεν είναι συμπαγής στην άμυνα και στην επίθεση χαρακτηρίζεται από διαστήματα αναρχίας.

Το παθητικό των 63 πόντων στο πρώτο ημίχρονο της αναμέτρησης με τη Μανρέσα αποτελεί αρνητικό ρεκόρ στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία του συλλόγου. Αναδεικνύει επίσης το ξεκάθαρο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή η ομάδα στην άμυνα. Στους 90.6 πόντους κατά μέσο όρο ανέρχεται το παθητικό των «κίτρινων» στα τελευταία παιχνίδια οι οποίοι επιτρέπουν τους αντιπάλους τους να εκτελούν με 57.5% από κοντινή απόσταση καθώς η Μανρέσα, χθες, το έκανε με το εντυπωσιακό 79.4% αφού έβρισκε συνεχώς (απελπιστικά) άδεια τη ρακέτα της ελληνικής ομάδας.

Μετά το παιχνίδι, ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς είπε ότι το τεχνικό επιτελείο παρείχε το σύνολο των απαιτούμενων πληροφοριών στους παίκτες τους οποίους κάλεσε να αναλάβουν και τις προσωπικές ευθύνες τους. Προφανώς, αυτές, υπάρχουν και φυσικά είναι αρκετές. Αναφέρθηκε μάλιστα στα διαδοχικά meetings με τους παίκτες για τη βελτίωση της όλης κατάστασης και τα οποία – εκ του αποτελέσματος – δεν οδήγησαν σε ουσιαστικά αποτελέσματα. Είναι φανερό ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Ίσως και η συνταγή καθώς παίκτες οι οποίοι έχουν δεδομένες αμυντικές αδυναμίες είναι φανερό ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στην αμυντική λογική της ομάδας. Αυτή, ως ένα βαθμό, δείχνει να αναδεικνύει αυτές τις αδυναμίες και λιγότερο να τις αποκρύπτει. Επίσης, η ίδια αμυντική λογική δεν ταιριάζει απέναντι σε όλους τους αντιπάλους.

Για παράδειγμα, μάλλον δεν είναι συμπτωματικό το υψηλό ποσοστό εκτέλεσης της Μανρέσα στο χθεσινό παιχνίδι ή η ευκολία με την οποία δημιουργούν οι αντίπαλοι απέναντι στην αμυντική μεθοδολογία του Άρη. Εκεί που οι ψηλοί βγαίνουν για hedge out’s και η ρακέτα μένει αφύλακτη. Ίσως δηλαδή, πέραν της ανάληψης προσωπικών ευθυνών από τους παίκτες, είναι εξίσου αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός του τί μπορούν να κάνουν αυτοί οι παίκτες στην άμυνα και τί όχι.

Μέχρι στιγμής, η μεθοδολογία του Άρη, προς την κατεύθυνση επίλυσης των αγωνιστικών προβλημάτων και διόρθωσης των κακώς κειμένων, εστίασε στη σταδιακή ενίσχυση. Έγιναν επενδύσεις για τον ερχομό των Αμίν Νούα και Ντανίλο Άντζουσιτς. Δεν αμφισβητείται η βελτίωση, τούτη όμως δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει σε αγωνιστικό αποτέλεσμα αντάξιο των προσδοκιών. Είναι θέμα χρόνου να προστεθεί στο ρόστερ και ο Κώστας Αντετοκούνμπο στο πλαίσιο νέων επαναπροσδιορισμών. Πόσο σίγουρος όμως μπορεί να είναι κανείς ότι οι αλλαγές θα οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα με τη «συνταγή» που εκτελείται; Δηλαδή, ότι ο διεθνής Έλληνας σέντερ θα «κουμπώσει» σ’ αυτή τη λογική;

Επίσης, ίσως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αμυντική «έκθεση» του Άρη συνέπεσε με το διάστημα απουσίας ή αγωνιστικής κάμψης του Ρόνι Χαρέλ ο οποίος συνεχώς «κλείνει» τις αμυντικές τρύπες που δημιουργούνται από τη δράση των υπολοίπων ή μιας αμυντικής λογικής στην οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Ο Αμερικανός είναι από τους λίγους συνεπείς στην άμυνα μαζί με τους Στέλιο Πουλιανίτη, Λευτέρη Μποχωρίδη.