Άρης: Μια αγκαλιά κι ένα μαστίγιο

Κανείς δεν πέταξε στη σκούφια του στο διάστημα της απόλυτης κυριαρχίας απέναντι στο νεανικό σύνολο της Σλασκ καθότι η διαφορά ποιότητας ήταν φανερή. Όλοι, ωστόσο, χαμογέλασαν ελπίζοντας στη χάραξη μιας νέας αρχής και με την αίσθηση ότι οι πρωταγωνιστές έχουν αντιληφθεί την ανάγκη αλλαγής πορείας. Αυτό το συναίσθημα αναδείχθηκε μέσα από τον τρόπο υποδοχής της απελπιστικής αστοχίας του Μπριν Φορμπς σε εντελώς ανενόχλητα σουτ. Η δυσφορία πνίγηκε μέσα από το θερμό χειροκρότημα και η φωνή υποστήριξης σχημάτισε μια μεγάλη αγκαλιά διότι έγινε αντιληπτό ότι η «καταδίκη» ενός αθλητή δεν στοιχειοθετεί έξυπνη επιλογή, εν αντιθέσει με τις αντιδράσεις στήριξης. Μέχρι που ο Αμερικανός βρήκε το πρώτο του εύστοχο σουτ έπειτα από επτά διαδοχικές άστοχες προσπάθειες. Σπανίως καταγράφεται αυτή η αντίδραση από ένα κοινό το οποίο – δικαιολογημένα – νιώθει απογοητευμένο. Κι όμως έγινε.

Κι ενώ η αντίδραση του κόσμου ήταν υποδειγματική, αυτή των πρωταγωνιστών εντάχθηκε στη διδακτική ύλη σεμιναρίου και στο section του τί δεν πρέπει να κάνει μια ομάδα στη διάρκεια ενός αγώνα. Η σοβαρότητα παράλληλα της αφοσίωσης στο πλάνο εξαφανίστηκαν εντός δευτερολέπτων και κάποιοι νόμισαν ότι αντί του Nick Galis Hall ήταν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, στα θρυλικά γήπεδα του Ποσειδωνίου, κάνοντας την πλάκα τους. Ουδεμία επαγγελματική νοοτροπία. Κι έτσι μια βραδιά η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ψυχολογική ανάταση έκλεισε με χλιαρές αποδοκιμασίες παρά τη νίκη (βάλσαμο). Ναι, και πάλι η αντίδραση του κοινού ήταν φυσιολογική γιατί έχει επενδύσει σ’ αυτή την ομάδα και διαπιστώνει παιδικές συμπεριφορές. Έχει αποδείξει εξάλλου ότι αναγνωρίζει την προσπάθεια, δεν δέχεται όμως την αγγαρεία.

Ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς ήταν εκνευρισμένος στη συνέντευξη Τύπου γιατί ο χαρακτήρας της ομάδας του στην τελευταία περίοδο υποβάθμισε και τη δική του δουλειά. Ό,τι είχε πει την παραμονή του αγώνα ως προς την τακτική της Σλασκ, επιβεβαιώθηκε στο παρκέ, δείγμα της σωστής ανάγνωσης του παιχνιδιού. Το +26 με το οποίο έφτασε να προηγηθεί ο Άρης δικαίωσε την τακτική προσέγγιση του παιχνιδιού αλλά όλ’ αυτά ακυρώθηκαν μέσα σε πέντε-έξι αγωνιστικά λεπτά.

Προφανώς δεν είναι θέμα προπονητή. Η ευθύνη ανήκει 100% στους παίκτες οι οποίοι άφησαν στην άκρη ό,τι είχαν κάνει για τρία δεκάλεπτα και νόμισαν ότι έπαιζαν στις γειτονιές τους. Βέβαια, τέτοιους είδους νοοτροπία είναι και βούτυρο στο ψωμί του 49χρονου τεχνικού για να επιμείνει περισσότερο, αρπάζοντας (ενδεχομένως) κι ένα μαστίγιο για την επιβολή της τάξης. Κυρίως όμως της σοβαρότητας που εκλείπει.

Η αμυντική επίδοση των 44 πόντων σε τρία δεκάλεπτα υποδηλώνει βελτίωση, κυρίως όμως το γεγονός ότι στο πρώτο ημίχρονο – και πλην δύο περιπτώσεων – η Σλασκ δεν βρήκε ελεύθερο σουτ. Υποψιάζομαι όμως ότι ο Μίλιτσιτς θα εστιάσει στους 34 της τελευταίας περιόδου. Επιθετικά, η παραγωγή των 85 πόντων είναι αρκετά μικρή σε σύγκριση με τον αριθμό των ελεύθερων σουτ που βγήκαν. Τα επτά από τα οκτώ τρίποντα του Φορμπς ήταν… πάρε βάλε, το ίδιο και τα τρία άστοχα του Πουλιανίτη. Γι’ αυτό η στατιστική έγραψε μόνο 15 ασίστ. Όταν δεν μπαίνει η μπάλα, τελικά πάσα δεν καταγράφεται.

Αντιθέτως, αυτό που δεν υπήρξε ήταν οι συνεργασίες με τους ψηλούς. Ο Ίνοκ έχανε τις μπάλες μέσα από τα χέρια του ενώ ο Τζέικ Φόρεστερ δεν κινείται στο ζωγραφιστό έτσι όπως πρέπει. Αντικειμενικά λοιπόν, ο Άρης νίκησε λόγω της άμυνας. Γιατί επίσης ο Κουλμπόκα σούταρε με ακρίβεια – ο ίδιος είχε 4/7 τρίποντα και οι υπόλοιποι 3/21 – γιατί επίσης οι Πολωνοί δεν μπορούσαν να ελέγξουν την ταχύτητα του Μπράις Τζόουνς ο οποίος έβαλε τις 17 από τις 18 βολές που εκτέλεσε από το σύνολο των 39. Ο Μήτρου Λονγκ έμεινε στο «μηδέν», ήταν φανερό όμως ότι ο Μίλιτσιτς προσπαθεί να του αλλάξει το παιχνίδι ενισχύοντας την ευθύνη του στη δημιουργία και στο διάβασμα του παιχνιδιού. Θέλει να του περιορίσει τη λογική του showman η οποία δεν έχει αποφέρει δα και θαυμαστά αποτελέσματα.

Φεύγοντας από το γήπεδο, το κοινό ρωτούσε για τις ενισχυτικές ενέργειες που έρχονται τσεκάροντας στο Gazzetta το προφίλ του Αμίν Νουά. Καθόλου τυχαία γιατί ο Γάλλος θα προσθέσει ενέργεια, δύναμη και τρόπο έκφρασης στις θέσεις «4» και «3». Είναι παίκτης παραστάσεων από το υψηλό επίπεδο ο οποίος έχει δοκιμαστεί τόσο στον ρόλο του χαμάλη, όσο και του πρωταγωνιστή. Στην Ινδονησία πήγε γιατί τα λεφτά ήταν πραγματικά πάρα πολλά. Εξαψήφιο νούμερο κάθε μήνα. Ένιωσε την ανάγκη εξαργύρωσης των διαδοχικών καλών σεζόν του. Μόνο όμως που τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, πολλώ δε μάλλον όταν απουσιάζει η οικογένεια. Κι έτσι πήρε την απόφαση επιστροφής στην Ευρώπη. Ο Γάλλος είναι παίκτης με προσωπικότητα και χαρακτήρα, στοιχεία που χρειάζεται ο Άρης κρίνοντας από τις ήδη καταγεγραμμένες αγωνιστικές συμπεριφορές.