Eurobasket 2025, Εθνική Ομάδα: Όσο θα κόβει η άμυνα, η επίθεση θα μπορεί να ράβει

• Οι αριθμοί στην άμυνα που «δείχνουν» τον δρόμο
• Τα τρίποντα, οι βολές και ο Τολιόπουλος

Ανέκαθεν η Εθνική ομάδα στεκόταν στην άμυνά της. Ειδικά όταν έφτανε σε μια διάκριση σε μεγάλη διοργάνωση. Το αμυντικό φίλτρο θα βρίσκεται πάντα στο DNA του Έλληνα παίκτη, αν και πλέον το μπάσκετ έχει αλλάξει, έχει γίνει πιο γρήγορο, οι κατοχές είναι περισσότερες και λίγο-πολύ όλοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Απλά θα σας πω το εξής. Πότε ήταν οι δύο μεγαλύτερες διακρίσεις του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος στην (πιο) σύγχρονη εποχή; Το 2005 όταν και κατέκτησε το τρόπαιο στο Eurobasket του Βελιγραδίου, όπως επίσης και το 2006 όταν και βρέθηκε στον τελικό του Μουντομπάσκετ έχοντας κερδίσει στα ημιτελικά την ισχυρή ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κοινός παρονομαστής των δύο διοργανώσεων; Η άμυνα!

Οι αριθμοί στην άμυνα που «δείχνουν» τον δρόμο

Το 2005 η Ελλάδα είχε παθητικό μόλις 59.7 πόντους σε σύνολο επτά αγώνων ενώ το 2006 παθητικό 66.4 πόντους σε σύνολο 10 αγώνων. Τα εν λόγω νούμερα είναι εξωφρενικά όσον αφορά τις αμυντικές επιδόσεις. Ξαναλέω όμως. Άλλες οι εποχές τότε, άλλες οι εποχές σήμερα. Ομως ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος ήταν και μέλος των δύο αυτών ομάδων, γνωρίζει πολύ καλά ότι αν η άμυνα είναι όπως... πρέπει να είναι, θα αποτελέσει και μια πολύ καλή βάση ώστε να υπάρξει και ο ανάλογος (ή σχεδόν ανάλογος) αντίκτυπος και στην επίθεση.

Πάμε τώρα στα φετινά φιλικά προετοιμασίας. Η Εθνική μας αντιμετώπισε μέχρι σήμερα το Βέλγιο, τη Σερβία, το Ισραήλ, το Μαυροβούνιο, τη Λετονία και την Ιταλία. Σε αυτά τα έξι παιχνίδια το παθητικό ανέρχεται στους 70.3 πόντους κατά μέσο όρο. Άκρως ικανοποιητικός αριθμός βάζοντας στην εξίσωση το πόσο διαφορετικό είναι το μπάσκετ. Θα μου πείτε ότι είναι απλά και μόνο φιλικά παιχνίδια. Συμφωνώ. Όμως δείχνει τρόπον τινά και το «mentality» της ομάδας ως προς την προσέγγιση των αγώνων. Και αν θέλετε την άποψή μου, έτσι πρέπει να γίνεται. Να ξεκινάει από την άμυνα και στην επίθεση θα το... βρίσκει.

Μην ξεχνάτε κάτι. Δεν έπαιζαν τρεις βασικότατοι παίκτες οι οποίοι θα αποτελούν τα 3/5 της πεντάδας που θα περνάει την περισσότερη ώρα στο παρκέ κατά τη διάρκεια του Eurobasket. Επίσης στο ματς με το Ισραήλ όπου η Εθνική πέτυχε μόλις 58 πόντους έλειπαν τα 4/5. Γι' αυτό και δεν πρέπει να βγαίνουν βιαστικά συμπεράσματα. Είτε αυτά είναι θετικά, είτε είναι αρνητικά. Κρατάμε μόνο την μεγάλη εικόνα της Εθνικής ομάδας.

Εξάλλου όλοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Ελλάδα θα παίζει τελείως διαφορετικά (σε άμυνα και επίθεση, αλλά κυρίως στην επίθεση) με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στο παρκέ και τελείως διαφορετικά χωρίς εκείνον. Απόδειξη; Στο ένα και μοναδικό έως τώρα ματς που αγωνίστηκε ο Greek Freak η Ελλάδα σκόραρε 104 πόντους. Στα υπόλοιπα πέντε που έμεινε εκτός, ο επιθετικός μέσος όρος έφτασε μετά βίας τους 68.6 πόντους κατά μέσο όρο.

Οπότε ας περιμένουμε τα επίσημα για να πούμε και περισσότερα. Βέβαια σε μια τόσο μικρή σε διάρκεια διοργάνωση όπου το ένα ματς εναλλάσσεται με το άλλο, η Εθνική μας ομάδα (και κάθε ομάδα που παίρνει μέρος) θα βρίσκει ρυθμό, θα δοκιμάζει πράγματα και θα βελτιώνεται μέσα από τα παιχνίδια. Για την Ελλάδα ας περιμένουμε και το τελευταίο φιλικό με την Γαλλία στο «Telekom Center Athens» (όπως πρέπει να λέγεται από εδώ και στο εξής το ΟΑΚΑ) που θα αποτελέσει την «πρόβα τζενεράλε», θα ανακοινωθεί η τελική 12άδα και μετά θα μπορέσουμε να πούμε περισσότερα.

Τα τρίποντα, οι βολές και ο Τολιόπουλος

Όσον αφορά την αναμέτρηση με την Ιταλία ομολογώ ότι η Εθνική τα πήγε πολύ καλύτερα απ' όσο περίμενα να τα πάει. Τηρουμένων των αναλογιών και των απουσιών που είχε Ελλάδα με τους Γιάννη, Σλούκα και Μήτογλου εκτός, πήρε εξαιρετικό βαθμό στο δεύτερο ημίχρονο. Στο πρώτο μισό αλλού πάταγε και αλλού βρισκόταν με πολλά ομαδικά λάθη σε άμυνα και επίθεση αλλά στο δεύτερο ημίχρονο ήταν... άλλη ομάδα.

Ενεργοποιώντας το αμυντικό φίλτρο, βάζοντας χέρια στην μπάλα, πιέζοντας κάθε κατοχή των Ιταλών και κυνηγώντας όλα τα hustle plays, κατάφερε να βρει ρυθμό και στην επίθεση. Απόδειξη; Στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν 40-30 υπέρ της «σκουάντρα ατζούρα», με την Ελλάδα να είχε 9/18 δίποντα και 3/8 τρίποντα. Το δεύτερο ημίχρονο και έως το τελικό 76-74 έληξε με 46-34 υπέρ της γαλανόλευκης η οποία σε αυτό το διάστημα μέτρησε 7/17 δίποντα και 8/11 τρίποντα.

Σίγουρα θα παίξει τεράστιο ρόλο στην επίθεση μας το ποσοστό στα τρίποντα. Αν και πριν από το «Ακρόπολις» το ποσοστό έξω από τα 6.75 μέτρα δεν ξεπερνούσε το 28%, στα δύο τελευταία ματς η Εθνική έχει 25/42 τρίποντα! Δηλαδή 59%! Το νούμερο είναι εξωπραγματικό αλλά όπως έγραψα και μετά την αναμέτρηση με την Λετονία θα μας αρκεί ένα 38% στο Eurobasket.

Επίσης, μεγάλη προσοχή στις βολές. Οι 11/21 που είχε η Ελλάδα κόντρα στην Ιταλία είναι απαγορευτικές ενόψει του Eurobasket.

Και κάτι τελευταίο. Ο Βασίλης Τολιόπουλος έδειξε πόσο σημαντικός θα είναι στο Eurobasket για την Εθνική μας ομάδα. Πρώτο του φιλικό, χωρίς να έχει καθόλου αγωνιστικό ρυθμό και προερχόμενος από τραυματισμό, φρόντισε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Ξεκίνησε στην πεντάδα, πήρε προσπάθειες (10π., 3/7 σουτ), οργάνωσε (3 ασίστ) και «κουβάλησε» την μπάλα.

Αν διατηρήσει και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ένα ικανοποιητικό ποσοστό έξω από τα 6.75 μέτρα και με δεδομένη και τη παρουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο ο οποίος θα «σπάει» την μπάλα στην περιφέρεια όταν θα δέχεται double και... triple team, τότε η Εθνική θα ανέβει περισσότερα, ακόμα, επίπεδα στην επίθεσή της.

ΥΓ: Προσωπικά και παίρνοντας την πλευρά του απλού φιλάθλου, δεν μου έκανε καλή εντύπωση το γεγονός ότι έμεινε εκτός ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, κάτι το οποίο γνώριζαν και οι Ιταλοί μία ημέρα πριν από το ματς. Υπήρχαν άνθρωποι (και μάλιστα και γνωστοί μου που είχαν έρθει από την επαρχία) οι οποίοι ήθελαν να εκμεταλλευτούν μια σπάνια ευκαιρία στην ζωή τους ώστε να έβλεπαν από κοντά έναν από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο.

Έπρεπε εκ των πραγμάτων να μην αγωνιστεί για λόγους ξεκούρασης, διαχείρισης ή ακόμα και τακτικής επειδή θα αντιμετωπίσουμε την Ιταλία στην πρεμιέρα του Eurobasket; Σεβαστό 100%! Τότε, όμως, ας μην διεξαγόταν καθόλου το «Ακρόπολις» και ας έδινε η Εθνική μας τα φιλικά κεκλεισμένων των θυρών τα οποία να είχαν προπονητικό και τακτικό χαρακτήρα. Όμως το εν λόγω τουρνουά ήταν ΚΑΙ για τον κόσμο.