Άρης: Οι καθαρές κουβέντες οδήγησαν και στην αποκατάσταση μιας αδικίας

Σε περιβάλλον άκρατου ενθουσιασμού, η αυτοσυγκράτηση δεν είναι δα και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Το πλάτος των γραμμών μειώνεται επικινδύνως, οι αποστάσεις συρρικνώνονται, ε… δεν θέλει και πολύ – για τον οποιονδήποτε – να ξεφύγει από τον ρόλο του και να μπει στα χωράφια του άλλου. Υπό αυτό το πρίσμα, η προσαρμογή καθενός στη θεματολογία που τον αφορά, παράλληλα της θέσπισης ορίων, φανέρωσε μια σωστά δομημένη συνέντευξη Τύπου.

Οι λέξεις του Χάρη Παπαγεωργίου έχτισαν τις γέφυρες σύνδεσης μεταξύ δύο εντελώς διαφορετικών εποχών καθώς ο Αγαπητός Διακογιάννης ακούμπησε στο τραπέζι μερικά από τα χαρτιά του αναλύοντας το ζήτημα του γηπέδου και της εμπορικής ανάπτυξης, ενώ ο Βύρων Αντωνιάδης εστίασε στο ζήτημα της εταιρικής αναβάθμισης, των εισιτηρίων διαρκείας μαζί με θέματα λειτουργικότητας αλλά και της σχέσης ομάδας/κόσμου.

Η παρουσία του Ρίτσαρντ Σιάο στο πάνελ δεν πρέπει να ξεπέρασε τα πέντε λεπτά καθότι ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Άρης λειτούργησε με σεβασμό στον θεσμό του προπονητή και επέλεξε να μην «κλέψει» ούτε δευτερόλεπτο από τον χρόνο του. Επικοινωνιακά, η επιλογή του χαρακτηρίζεται έξυπνη έστω κι αν έκανε ζημιά. Βέβαια κι αυτό που είπε δίχως ενδοιασμούς και... γλυκόλογα φανέρωσε τον τρόπο σκέψης του και το σημείο στο οποίο έχει βάλει τον πήχη.

Θεωρητικά, κεντρικό πρόσωπο στο event ήταν ο Βασίλης Σπανούλης. Στα δικά μου μάτια, ήταν ο Νίκος Ζήσης ο οποίος (τελικά) δεν… κοιμόταν, όπως του καταλόγισαν οι καταστροφολόγοι στις δύσκολες νύχτες της περασμένης αγωνιστικής περιόδου, αλλά δούλευε νυχθημερόν διαλύοντας και το ρολόι ύπνου του όπως είπε αστειευόμενος ο Σπανούλης. Τελικά, ο General Manager δεν καθόταν άπραγος αλλά τους μήνες που προηγήθηκαν έφτιαχνε την επιχειρηματολογία του για να πείσει την αναγκαιότητα επιτάχυνσης των διαδικασιών και της αναπροσαρμογής του οικονομικού και αγωνιστικού πλάνου έχοντας πολύ συχνή επικοινωνία με τον Ρίτσαρντ Σιάο πέραν των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζεται σε καθημερινή βάση.

Τελικά ο Νίκος Ζήσης βρήκε το σωστό μονοπάτι προσέγγισης του Βασίλη Σπανούλη λειτουργώντας με σεβασμό απέναντι στην αδερφική σχέση που τους συνδέει αλλά και στην επαγγελματική σταδιοδρομία του 44χρονου τεχνικού. Κι αν οι πιθανότητες δεν υπερέβαιναν το ποσοστό του 0.01%, όπως συνήθιζε να λέει, τούτο δεν τον εμπόδισε να βάλει στο μυαλό του κουμπάρου του το «μικρόβιο» του Άρη φτάνοντας σε σημείο… «πριν συμφωνήσουμε να μιλάμε για παίκτες» όπως παραδέχθηκε ο Σπανούλης.

Τα παραπάνω είναι άξια αναφοράς προς αποκατάσταση μιας αδικίας. Προφανώς, βιαστικοί και μηδενιστές θα υπάρχουν παντού και πάντα, ας διαβάσουν όμως προσεκτικά τι ακριβώς είπαν οι ομιλητές στη σημερινή συνέντευξη Τύπου για να αντιληφθούν ότι θα πρέπει να δίνουν χρόνο στους ανθρώπους. Αναμφίβολα έγιναν και λάθη σαν αυτό που είχε παραδεχθεί ο ίδιος με την επιλογή του Κάραϊτσιτς αλλά κανένα μεγάλο κεφάλαιο δεν τελειώνει σε 2-3 σελίδες. Κι άλλα θα κάνει όπως κάθε άνθρωπος που δουλεύει. Βλέποντας όμως τη μεγάλη εικόνα, αναδύεται ένα ερώτημα. Πόσοι πίστευαν ότι μέσα σ’ έναν χρόνο θα αναλάμβανε ο Βασίλης Σπανούλης την τεχνική ηγεσία και ο δε αγωνιστικός προϋπολογισμός θα έφτανε σε τέτοιο επίπεδο που να επιτρέπει στο club να διεκδικήσει την επιστροφή του στο ανώτατο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ; Μάλλον κανείς.

Πηγαίνοντας στον Βασίλη Σπανούλη, ο δικός του λόγος δεν ήταν τίποτε λιγότερο από μαθήματα νοοτροπίας από έναν γεννημένο νικητή. Έχει γραφτεί στη συγκεκριμένη γωνιά και θα ξαναγραφτεί ότι ο Άρης δεν προσέλαβε έναν προπονητή αλλά έναν αυθεντικό ηγέτη που τόσο πολύ είχε ανάγκη. Στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα Τύπου του Αλεξανδρείου, απλά κατέθεσε την κουλτούρα του και τους αδιαπραγμάτευτους κανόνες στη δημιουργία ομάδας και επιλογής παικτών. Έχει παραδεχθεί ότι προσπαθεί να πραγματοποιήσει ακόμη και τα πιο τρελά όνειρά του αλλά έβαλε όρια στην ακατάσχετη ονοματολογία η οποία εμπεριέχει δύο κινδύνους. Καταρχήν να πιστέψουν κάποιοι ότι ο Άρης θα γίνει… κορόιδο της τράπουλας και θα πετάει λεφτά άνευ λόγω και αιτίας και δεύτερον, θέλησε να προλάβει τυχόν υποβάθμιση των παικτών που είναι στον δρόμο.

Αντί επιλόγου, μια κουβέντα για το ζήτημα του Παλέ. Ο Άρης δεν θα κάνει φθηνή επικοινωνιακή πολιτική του. Παραδέχθηκε ανοιχτά ότι η θέση του club είναι εκεί στην καρδιά του αστικού ιστού υπό την προϋπόθεση εκσυγχρονισμού του γηπέδου κι έχοντας καταθέσει το δικό του οικονομοτεχνικό πλάνο περιμένει από τους αρμόδιους φορείς και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να προχωρήσουν σε πράγματα τα οποία θα αφήσουν καθαρό κοινωνικό αποτύπωμα. Δηλαδή, υπάρχει κανείς που λατρεύει να βλέπει τα γκρεμισμένα στρατιωτικά κτήρια κάτω από την Εγνατία; Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβουν όλοι ότι είναι προς όφελος και της πόλης η συμφωνία και για τον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου; Δεκτό το επιχείρημα περί γραφειοκρατίας, είναι όμως αδιανόητο να εμφανίζεται ένας επενδυτής ο οποίος συμφωνεί και με το «πράσινο» στη ΔΕΘ και να μην κινητοποιούνται οι φορείς για την υλοποίηση σχεδίου το οποίο θα ομορφύνει την περιοχή.