Άρης-Σπανούλης: Το story του μεγάλου deal

• Ο Ζήσης «κλείδωσε» τα χείλη του
• Ξεκινώντας από το 0.01% και από την απόφαση που άλλαξε τα πάντα
• Dubai, Ερυθρός Αστέρας, Εφές και το ρίσκο του Ζήση
• Τα χαρτιά που ακούμπησε ο Άρης στο τραπέζι

Οι κοσμογονικές αλλαγές είναι προϊόν οράματος, διορατικότητας και επιμονής των ανθρώπων που μπορούν να τις προκαλέσουν. Κι αν στο μυαλό των πολλών, μια τέτοια αλλαγή μοιάζει ανέφικτη και χαρακτηρίζεται «όνειρο θερινής νυκτός», αυτοί δεν εγκαταλείπουν το σχέδιό τους. Τρίτη μέρα του καλοκαιριού λοιπόν – και δεν είναι… όνειρο θερινής νυκτός – ο Άρης επέλεξε να επισημοποιήσει το mega deal του καλοκαιριού. Τη συμφωνία με τον Βασίλη Σπανούλη η οποία έχει επαναστατική χροιά ήδη εξάλλου προκάλεσε έντονες αναταράξεις. Μια συμφωνία την οποία κυνήγησε ο Άρης όσο τίποτε άλλο και στην πραγματικότητα την επιδίωξε σα να μην υπήρχε αύριο. Ο βαθμός της αφοσίωσής του στο «σχέδιο Σπανούλης» ήταν εκκωφαντικά υψηλός σε σημείο λήψης ενός μεγάλου ρίσκο στην πιθανότητα άρνησης του ομοσπονδιακού τεχνικού. Μόνο που αυτό το σχέδιο είχε αρχή, μέση και τέλος. Εμπεριείχε μεθοδικότητα, τις κατάλληλες λέξεις, τη σωστή προσέγγιση και κυρίως την απόλυτη προσαρμογή στα πραγματικά δεδομένα της αγοράς αλλά και τις προϋποθέσεις συνεργασίας με έναν προπονητή αλλά και μια προσωπικότητα της εμβέλειας του V-SPAN.

Ο Ζήσης «κλείδωσε» τα χείλη του

Άνθρωπος χαμηλών τόνων και μετρημένων λέξεων, πιθανότατα, ο Νίκος Ζήσης δεν θα ξεδιπλώσει ποτέ – σε ολοκληρωτικό βαθμό – την καθημερινότητα των τελευταίων τριών μηνών. Είναι βέβαιο, ήδη διαπιστώθηκε εξάλλου ότι πολλοί θα διεκδικήσουν τον ρόλο του «κουμπάρου» σ’ αυτόν τον γάμο, όλοι ξέρουν όμως ποιος είναι ο πραγματικός. Και στη θεωρία, και στην πράξη. Το εγχείρημα, όχι απλά, έδειχνε δύσκολο αλλά έμοιαζε ακατόρθωτο. Ουσιαστικά δεν υπήρχε πριν από τρεις μήνες όταν ο Βασίλης Σπανούλης ξόδευε τις τελευταίες σταγόνες υπομονής του βρισκόμενος στη Μονακό έχοντας να διαχειριστεί τη δύσκολη καθημερινότητα και την ανασφάλεια. Γι’ αυτό η απόφαση αποχώρησής του στις 11 του περασμένου Μάρτη δεν ήχησε ξενικά για κανέναν απ’ όλους όσοι γνώριζαν ότι είχε φτάσει στα όριά του. Και πάλι όμως ήταν ο φιναλίστ της Euroleague (2025), ένας από τους πλέον περιζήτητους προπονητές στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.

Ξεκινώντας από το 0.01% και από την απόφαση που άλλαξε τα πάντα

Στο ίδιο διάστημα, το σχέδιο της ΚΑΕ Άρης για την ερχόμενη σεζόν είχε προαποφασιστεί. Διπλασιασμός του μπάτζετ (μεν) αλλά αυτό δεν θα υπερβαίνει τα 4 – 4.5 εκατομμύρια ευρώ. Η οδηγία ήταν σαφής αλλά και εντελώς αντίθετη με την πορεία που ήδη έχει πάρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ με τις αυξήσεις των προϋπολογισμών σε όλα τα Πρωταθλήματα. Πιθανόν δεν θα το παραδεχθεί ποτέ αλλά στο μυαλό του Νίκου Ζήση κυριαρχούσε το όνομα του κουμπάρου του και αδερφικού φίλου του, Βασίλη Σπανούλη. Στην πραγματικότητα, δεν χρειαζόταν την παραίνεση κανενός αλλά τις σωστές προϋποθέσεις για να ανοίξει το θέμα.

Η αποτύπωση της πραγματικότητας προς όφελος αύξησης του προϋπολογισμού στοιχειοθέτησε τον πρώτο στόχο του. Και πάλι όμως ο στόχος «Σπανούλης» έμοιαζε ακατόρθωτος. Ο εναρμονισμός της οικονομικής επένδυσης του Άρη με τις προϋποθέσεις συνεργασίας με προπονητή της εμβέλειας του Βασίλη Σπανούλη, ήταν αναγκαία συνθήκη. Επί τούτου, έγιναν πολλές κουβέντες με μάρτυρες… τέσσερις τοίχους. Οι πιθανότητες παρέμεναν βασανιστικά στο 0.01% καθώς στο ίδιο διάστημα το όνομα του ομοσπονδιακού τεχνικού «λάνσαρε» στα ρεπορτάζ τεσσάρων ομάδων της Euroleague. Όχι στη θεωρία, αλλά στην πράξη.

Ως οργανισμός, ο Άρης άρχισε να λειτουργεί συνολικά πάνω στην κατεύθυνση της προσέγγισης του Βασίλη Σπανούλη από τα μέσα του Απρίλη. Δεν θα επιβεβαιωθεί ποτέ επίσης αν εκείνο το ξαφνικό ταξίδι του Ρίτσαρντ Σιάο στην Αθήνα, εκείνο το διάστημα, έγινε με σκοπό τη δια ζώσης συνάντηση του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Άρης με τον 44χρονο τεχνικό, όπως φημολογείται. Εκεί το πράγμα άρχισε να μπαίνει σε συγκεκριμένη πορεία. Η κατάθεση του πλάνου τριετίας παράλληλα των επενδύσεων αλλά και των φιλοδοξιών άρχισαν να συνδέουν τις δύο πλευρές.

Dubai, Ερυθρός Αστέρας, Εφές και το ρίσκο του Ζήση

Η κοινωνία της Euroleague χαρακτηρίζεται και είναι «κλειστή». Το 79.4% των παικτών που αγωνίστηκαν φέτος στη διοργάνωση προϋπήρχαν σε αυτή. Οι δε rookies προπονητές δεν συνηθίζονται τόσο, και ο Βασίλης Σπανούλης ήξερε για το ενδιαφέρον ομάδων γι’ αυτόν. Δύο προτάσεις απορρίφθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και ο Νίκος Ζήσης αναθάρρησε μεν, αλλά είχε δύο επιλογές μπροστά του με εχθρό τον χρόνο. Την επιμονή στο «σχέδιο Σπανούλης» με κίνδυνο την απώλεια εναλλακτικών επιλογών (… όπως κι έγινε) και την εγκατάλειψή του.

Επέλεξε το πρώτο μέσα από τις ατέλειωτες συζητήσεις του με τον 44χρονο τεχνικό. Σε αυτές τις υποθέσεις, προφητείες και αβάσιμες εκτιμήσεις δεν έχουν θέση. Έως και τα μέσα του Μάη και καθώς ο Βασίλης Σπανούλης είχε τοποθετήσει την οικογένεια στην κορυφή της πυραμίδας των κριτηρίων του, οι πιθανότητες του Άρη δεν υπερέβαιναν το 10%. Σίγουρα όμως, το ανέφικτο άρχισε να γίνεται εφικτό. Επικρατεί η αίσθηση ότι η οικογένεια Αντετοκούνμπο και κυρίως τα λόγια του Γιάννη και του Θανάση έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη σταδιακή αύξηση των πιθανοτήτων. Επί τούτου μπορεί να απαντήσει μόνο ο Βασίλης Σπανούλης. Προφανώς είχαν αξία. Μεγαλύτερη ήταν όμως η προοπτική που είδε παράλληλα με την ανθεκτικότητα του Άρη στην προσαρμογή της επένδυσης πάνω στις προϋποθέσεις μιας τέτοιας συνεργασίας.

Τα χαρτιά που ακούμπησε ο Άρης στο τραπέζι

Το όραμα, η φιλοδοξία αλλά και η μεθοδολογία στην υλοποίηση των μακροπρόθεσμων στόχων ήταν τα τρία βασικά χαρτιά. Η αύξηση του αγωνιστικού προϋπολογισμού σε επίπεδο 9-10 εκατομμυρίων ευρώ ήταν απαραίτητη. Αλλαγές που σχετίζονται με το οργανωτικό κομμάτι του club και αφορούν το αγωνιστικό τμήμα, επίσης ήταν αναγκαίες. Η αντιμετώπιση του Βασίλη Σπανούλη ως άνθρωπο και όχι μόνο ως προπονητή, ήταν κάτι εξίσου απαράβατο.

Μπαίνοντας στο τελευταίο δεκαπενθήμερο του Μάη, η ταύτιση απόψεων ήταν φανερή. Κάθε μέρα που περνούσε, ο Άρης αύξανε και τις πιθανότητές του. Προφανώς ο Βασίλης Σπανούλης αντιλήφθηκε το transforming του Άρη με σκοπό να συνεργαστεί μαζί του. Η συμφωνία επί των βασικών του συνολικού πλάνου ήταν δεδομένη, έπρεπε όμως να διευθετηθούν οι «λεπτομέρειες» που πολλές φορές καθορίζουν την πορεία και την καθημερινότητα μιας ομάδας με υψηλούς στόχους. Κρίνουν επίσης και μια συμφωνία.

Η οριοθέτηση του μπάτζετ στα προαναφερθέντα επίπεδα παράλληλα των αλλαγών που θα υπάρξουν στην καθημερινότητα της ομάδας, ήταν οι λεπτομέρειες που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Για παράδειγμα, την ερχόμενη σεζόν και προς την κατεύθυνση διευκόλυνσης της ομάδας, μερικά ταξίδια στο Eurocup θα γίνουν με πτήσεις τσάρτερ. Τέτοιου είδους ζητήματα απασχόλησαν εντονότερα τον Βασίλη Σπανούλη. Περισσότερο και από το οικονομικό σκέλος του τριετούς συμβολαίου του. Δηλαδή, η μεθοδολογία της ομάδας ούτως ώστε να νομιμοποιείται να οριοθετήσει υψηλούς στόχους. Για παράδειγμα, κανείς δεν χρειάζεται να εξηγήσει στον Βασίλη Σπανούλη «τι εστί Άρης», το brand, το legacy του club αλλά και την απροσδιόριστη προοπτική που υπάρχει. Ο 44χρονος τεχνικός ξέρει τα πάντα και μάλιστα πολύ καλά. Γνωρίζει ότι μαζί με τους συνοδοιπόρους του θα πρέπει να «κουβαλήσει» το βάρος μιας μεγάλης επιστροφής την οποία χρόνια τώρα προσμένει η μάζα των φίλων του Άρη. Είναι εξίσου φανερό ότι ο ίδιος αντιμετώπισε ως προσωπική πρόκληση το στοίχημα της ουσιαστικής επιστροφής του Άρη και αποφάσισε να αναλάβει αφού διαπίστωσε ότι η ιδιοκτησία έχει την πρόθεση ανταπόκρισης στις σχετικές προϋποθέσεις.