Stoiximan GBL: Ο «προηγούμενος» ΠΑΟΚ θα κέρδιζε τον ελλιπή Παναθηναϊκό!

• Ολυμπιακός: 11η εφετινή «κατοστάρα» με 35 ασίστ και 79% στα δίποντα!
• ΑΕΚ: Έχει μάθει να κερδίζει μέσα από την άμυνα!
• Άρης: Όταν παίζει άμυνα είναι άλλη ομάδα!
• Κολοσσός: Μέσα σε 22 μέρες άλλαξαν όλα!
• Πανιώνιος: «Άλλα κόλπα» με Μάρκοβιτς και ενίσχυση!

Αν σε κάτι γίναμε σοφότεροι μετά τα 5/6 της 15ης αγωνιστικής, αυτό είναι στο ότι ο «δικέφαλος του Βορρά» έχει μπει για τα καλά στην φάση της αγωνιστικής φθοράς από το ξαφνικό κύμα προσθηκών (Ταϊρί, Άλεν, Μπέβερλι και Χουγκάζ), οι οποίες – κατά την ταπεινή μου άποψη – ήταν αχρείαστες και πλέον έχουν προκαλέσει την απώλεια του ρυθμού και της «χημείας», σε μία ομάδα που ήταν η ευχάριστη έκπληξη στους 2,5 πρώτους μήνες της αγωνιστικής περιόδου.

Και αυτό όχι γιατί κάποιος από τους τέσσερις νεοαποκτηθέντες δεν είναι καλός παίκτης (ειδικότερα οι δύο πρώτοι είναι πολύ ενδιαφέρουσες περιπτώσεις και προέρχονταν από εξαιρετική σεζόν σε Αδριατική Λίγκα και Ιταλία), αλλά γιατί ο Γιούρι Ζντοβτς είχε φτιάξει ένα σύνολο που έχει βρει αυτοματισμούς σε άμυνα και επίθεση αλλά και σωστούς ρόλους, με αποτέλεσμα να έχει καταγράψει τον εντυπωσιακό απολογισμό των 16 νικών σε 18 αγώνες, από την ήττα της πρεμιέρας στο “Telecom Center Athens” (05/10) κι εντεύθεν (μέχρι τις 3 Γενάρη, οπότε και έχασε στην Μύκονο)...

Βλέποντας την ρεβάνς της Πυλαίας κι έχοντας παρακολουθήσει τον ΠΑΟΚ και στην ήττα με κάτω τα χέρια στο Μπιλμπάο (για την 2η φάση του FIBA Europe Cup), οφείλω να ομολογήσω οτι δεν εξεπλάγην καθόλου από την κάκιστη εικόνα των γηπεδούχων στο 1ο μέρος.

Όταν μία ομάδα έχει σχεδιαστεί γύρω από ένα point-guard (Στίβεν Μπράουν τζούνιορ), που μέχρι και τις αρχές Δεκέμβρη έκανε την διαφορά στην δημιουργία και το σκοράρισμα και έκανε όλους τους διπλανούς του καλύτερους, είναι σχεδόν αδύνατον να εξακολουθήσει να παίζει το ίδιο μπάσκετ και να λειτουργήσει το ίδιο αποτελεσματικα χωρίς αυτούς.

Ειδικότερα όταν από την μία μέρα στην άλλη ο coach συναινεί να αποχαιρετήσει δύο πολύτιμους παίκτες (αρκετά σημαντικός είχε αποδειχθεί και ο Κέι Tζέι Τζάκσον), για να δώσει τα κλειδιά της ομάδας σε έναν αθλητικό «δυαροάσο» που έχει ως πρώτο του μέλημα το σκορ (Μπριν Ταϊρί) και στον 37χρονο Πάτρικ Μπεβερλι, που ήταν στα αζήτητα και ήρθε στην Θεσσαλονίκη για να κάνει πρώτα (ακριβοπληρωμένη) ζωάρα και ταυτόχρονα να παίξει και μπασκετάκι. Άσχετα αν απέναντι στον Παναθηναϊκό έκανε το καλύτερό του ματς (14π., 9ρ., 4ασ. & 2κλ.) με την φανέλα της νέας του ομάδας...

Κάπως έτσι, λοιπόν, έστω και χωρίς τους Ναν, Μήτογλου και Ρογκαβόπουλο, ήμουν σίγουρος ότι ο Παναθηναϊκός θα βγάλει αντίδραση και δεν θα δυσκολευτεί, να κάμψει την αντίσταση των «μελανόλευκων», παρά την καυτή ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι οπαδοί των «μελανόλευκων».

Και γιατί πίστευα ότι ο ΠΑΟΚ δεν θα αντέξει, αλλά και γιατί πόνταρα και στον εγωισμό των παικτών του «τριφυλλιού» σε μία κρίσιμη καμπή της σεζόν και παραμονές μίας πολύ απαιτητικής «διαβολοβδομάδας» στην Euroleague.

Από αυτή την άποψη, λοιπόν, με δικαίωσε απόλυτα η εικόνα του 1ου μέρους, στην διάρκεια του οποίου οι φιλοξενούμενοι έφτασαν ακόμη και στο +21 (22-43 λίγο πριν την ανάπαυλα). Η έναρξη της ολικής επαναφοράς του «δικεφάλου του Βορρά», όμως, που κάλυψε συνολικά μία διαφορά 26 πόντων και προσπέρασε με +5 (62-57 στο 32’), συνέπεσε με την πολύ καθυστερημένη είσοδο του Σορτς στο ματς (μπήκε στο 16ο λεπτό), που είναι ξεκάθαρα πολύ μακριά από τον παίκτη που θυμόμαστε πέρυσι στην Παρί.

Και πλέον, ειδικά στα δύο τελευταία παιχνίδια σε “SAP Garden” και “PAOK Sports Arena”, φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ότι δεν έχει ψυχολογία. Προσωπικά, ξέροντας τι είδους μπάσκετ παίζει και υπό ποιες συνθήκες μπορεί να παίξει στο peak του, αλλά και βλέποντας πως χρησιμοποιείται από την αρχή της σεζόν, μπορώ να τον καταλάβω.

Αυτός που δεν μπορώ να καταλάβω είναι ο Εργκίν Άταμαν, ως προς την αδιαφορία που επιδεικνύει για τον ανθρώπινο παράγοντα πίσω από τον εκάστοτε παίκτη. Πολλώ δε μάλλον για κάποιον τον οποίο ήθελε διακαώς την περασμένη άνοιξη, αλλά έως τώρα δεν έχει μπει στην διαδικασία να τον διευκολύνει έστω λίγο για να παίξει το παιχνίδι του.

Σύμφωνοι, όσοι ξέρουν τον Τούρκο τεχνικό θα μου πει ότι δεν θα ασχοληθεί ποτέ με τα ψυχολογικά κανενός παίκτη, επειδή νοιάζεται παρά μόνο για την εικόνα που μέχρι στιγμής (δεν) παρουσιάζει στο παρκέ...

Ωστόσο, επειδή ο 60χρονος προπονητής των τριών ευρωπαϊκών τίτλων είναι μαθημένος σε αυτά τα mind games και συνήθως δικαιώνεται από την εφαρμογή τους, θα κρατήσω μικρό καλάθι και απλά θα προσθέσω ότι όλοι οι παίκτες δεν είναι ίδιοι για να αντιδρούν θετικά όταν το «αφεντικό» τους βγάζει στην σέντρα (αυτόν και τον Γιούρτσεβεν «φωτογράφισε» στις δηλώσεις του ο Άταμαν)!

Από ‘κει πέρα, ο Παναθηναϊκός αξίζει credit για τον αμυντικό χαρακτήρα που έβγαλε στην 4η περίοδο, προκαλώντας ένα εντυπωσιακό “shut down” στον ΠΑΟΚ (είχε 9 λάθη στα 8,5 τελευταία λεπτά), ο οποίος προερχόταν από ένα εκπληκτικό 3ο δεκάλεπτο (8/10 σουτ & 5 ασίστ).

Το ότι επικράτησε του «δικεφάλου του Βορρά» με επιμέρους 7-17 στο τελευταία 7’39”, χωρίς να έχει κάποιον παίκτη σε σπουδαίο απόγευμα (καλός ο Όσμαν στο πρώτο μέρος, αποφασιστικός ο Σλούκας στο τέλος αν και με 2/9 σουτ και συγκριτικά πολυτιμότερος όλων, ο Χολμς με 11 πόντους, 8 ριμπάουντ & 3 κλεψίματα με 2/3 σουτ & 7/8 βολές), δείχνει ότι έχει «μέταλλο», αλλά ταυτόχρονα «εκθέτει» και την κατάσταση που βρίσκεται την δεδομένη στιγμή αγωνιστικά η ομάδα.

Συμπερασματικά, πιστεύω ότι η αρχική ομάδα που σχεδίασε ο Σλοβένος τεχνικός, τον χθεσινό ελλιπή Παναθηναϊκό, θα τον κέρδιζε και θα είχε πλέον ουσιαστικά βάλει τέλος στην υπόθεση της πρωτιάς στην κανονική περίοδο.

Η νίκη (74-69) του «επτάστερου», όμως, διατήρησε ζωντανές τις «πράσινες» ελπίδες και τα πάντα πλέον θα κριθούν στην ρεβάνς του ΟΑΚΑ (30/03) κι ενώ θα έχει προηγηθεί και η δοκιμασία του Κυπέλλου (το εφετινό Final 8 θα διεξαχθεί για 5η συνεχή χρονιά στην Κρήτη από τις 17 έως τις 21 Φλεβάρη).

Ολυμπιακός: 11η εφετινή «κατοστάρα» με 35 ασίστ και 79% στα δίποντα!

Στα υπόλοιπα παιχνίδια για το πρωτάθλημα, οι «ερυθρόλευκοι» πέτυχαν την 3η διαδοχική τους «κατοστάρα» σε Ελλάδα και Ευρώπη και την 8η σε 14 παιχνίδια της Stoiximan GBL, δείχνοντας πόσο πολύ έχει αρχίσει να «κλικάρει» η επίθεσή τους.

Οι 61 πόντοι στο ημίχρονο με 20 ασίστ έναντι 3 λαθών και με 15/19 δίποντα, αποτελούν εντυπωσιακά νούμερα και απορρέουν από την υποδειγματική κυκλοφορία της μπάλας, «έβαλαν» πλάτη για το τελικό 104-89 επί του Αμαρουσίου, που σηματοδότησε την 17η συνεχόμενη νίκη του Ολυμπιακού στους εγχώριους αγώνες (από τους περυσινούς τελικούς) και τον διατήρησε στην κορυφή της βαθμολογίας.

Στα “takeaways” του Γιώργου Μπαρτζώκα, οι 35 ασίστ με 79,3% στα δίποντα (23/29), το instant scoring του Βεζένκοβ (22π., 5ρ., 3ας. & 3κλ. με 7/9 σουτ σε 18’) και φυσικά ο αλάνθαστος Ταϊρίκ Τζόουνς (15π., 9ρ., 1κλ. & 1κοψ. με 7/9 σουτ σε 25’) στην 2η εμφάνισή του με τα χρώματα της νέας του ομάδας.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι στην 2η και την 3η περίοδο, η διαφορά έπεσε σε ελάχιστα σημεία κάτω από το -20 (έφτασε και το -25), ο Ηλίας Παπαθεοδώρου κρατάει την αγωνιστική νοοτροπία των παικτών που δεν σταμάτησαν να «παλεύουν» για το καλύτερο δυνατό (είχαν 29 ασίστ και 55,% εντός πεδιάς και πλησίασαν μέχρι το -14), καθώς επίσης και τις υποσχόμενες εμφανίσεις του Περάντες (16π., 4ασ. & 3λ. με 6/6 σουτ σε 19’) και του Κουζέλογλου (14π., 2ρ. & 2ασ. με 6/10 διπ. σε 25’).

ΑΕΚ: Έχει μάθει να κερδίζει μέσα από την άμυνα!

Στο «Γιάννης Μπουρούσης», η «Ένωση» άνοιξε νικηφόρα (79-71) το ζευγάρι των συνεχόμενων αναμετρήσεων με την Καρδίτσα σε πρωτάθλημα και BCL και απέδειξε για μία ακόμη φορά ότι προσαρμόζεται εξαιρετικά στα χαρακτηριστικά του εκάστοτε αντιπάλου, έχοντας ως βασική σταθερά την αμυντική της συνέπεια.

Αυτή ακριβώς η ικανότητά της, που στο συγκεκριμένο ματς μεταφράστηκε στον έλεγχο των ριμπάουντ και στην αξιοποίηση με εννέα περισσότερους πόντους των δεύτερων επιθέσεων, των λαθών και του παιχνιδιού στο ανοιχτό γήπεδο, ήταν το στοιχείο που έκανε την διαφορά σε ένα φαινομενικά «πονηρό» παιχνίδι.

Με δέκα διαθέσιμους παίκτες (ο Νάναλι άραγε ήταν τόσο ανέτοιμος, ώστε να μην μπορεί να είναι στην 12άδα, 10 μέρες μετά την άφιξή του;) και συνολικά 4 απόντες (Κατσίβελης, Μπράουν, Νάναλι και ο άρτι αφιχθείς Φίζελ) κι έχοντας σε χαμηλή πτήση του Ράϊκουαν Γκρέι (5π. & 5ρ. με 2/5 σουτ), το ότι η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα έχει φτάσει στις 5 σερί νίκες και στην ισοβαθμία της 3ης θέσης με τον ΠΑΟΚ, το λες και «μικρό θαύμα»!

Ας μην ξεχνάμε πόσα πολλά έπαιρνε από τον Σίλβα που είναι πλέον στην Τουρκία, αλλά και πόσο μεγάλη πλάτη έχει βάλει ο Φρανκ Μπάρτλεϊ (30π. με 4/9 τριπ.), ο οποίος είναι πρώτος σε αξιολόγηση και 3ος σκόρερ στην πάλαι ποτέ Α1 Κατηγορία.

Αν και δεν είχε αγώνα μεσοβδόμαδα, η ομάδα του Νίκου Παπανικολόπουλου φάνηκε ενεργειακά επηρεασμένη από τον πρωτόγνωρο φόρτο των τεσσάρων αγώνων μέσα οκτώ ημέρες της προηγούμενης εβδομάδας και ήταν άστοχη (9/28 τρίποντα και 42% εντός πεδιάς), χάνοντας την ευκαιρία που της έδωσαν τα πολλά προβλήματα της ΑΕΚ.

Τα «διπλά» του Πανιωνίου και του Κολοσσού, της βάζουν πλέον πολύ μεγαλύτερη πίεση, τηρουμένου του δύσκολου προγράμματος που έχει μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου και των έξι έξτρα υποχρεώσεων που έχει μέχρι τις 18 Μαρτίου στην Ευρώπη κι ενώ στο ενδιάμεσο θα παίξει δύο παιχνίδια (με Μαρούσι έξω στις 14/02 και με Μύκονο μέσα στις 07/03) που θα κρίνουν εν πολλοίς την μοίρα της.

Άρης: Όταν παίζει άμυνα είναι άλλη ομάδα!

Δεν ξέρω πόσο συμπτωματικό είναι, αλλά από τις 13 Δεκεμβρίου μετά και αν εξαιρέσουμε το αγχωτικό «διπλό» στο Αμβούργο, που είναι η χειρότερη ομάδα στο Eurocup, ο «αυτοκράτορας» έχει κερδίσει από δύο φορές το Περιστέρι και τον Ηρακλή!

Και αν η 2η εφετινή νίκη (93-75) των «κιτρινόμαυρων» επί της ομάδας των δυτικών προαστίων δεν μετράει στο πρωτάθλημα, αλλά εξασφάλισε την συμμετοχή τους στο Final 8 του Κυπέλλου, η χρησιμότητά της δεν μπορεί να θεωρηθεί διόλου ευκαταφρόνητη για αρκετούς ακόμη λόγους:

Πρώτος και σημαντικότερος η άμυνα που «χάλασε» αρκετά το αξιόλογο επιθετικό παιχνίδι των φιλοξενούμενων και τους κατέβασε στο 41,2% με 15 λάθη.

Δεύτερος η θετική ισορροπία ανάμεσα σε δημιουργία και χαμένες μπάλες, αλλά και το πολλα μακρινά σουτ υπό καλές προϋποθέσεις, που έφεραν το εντυπωσιακό 47,7% πίσω από τα 6,75 (14/29 τρίποντα), με τον Άρνολντας Κουλμπόκα (19π. με 5/5) να είναι άχαστος!

Τρίτος, η επικράτηση στα αμυντικά ριμπαουντ (39-31) με ομαδική δουλειά και σημαντική συνεισφορά του επανακάμψαντα Χαρέλ (8) και του νεοαποκτηθέντα Κώστα Αντετοκούνμπο (6).

Το αν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα θα αποτελέσει μία καινούργια αρχή για την ομάδα του Ιγκόρ Μίλιτσιτς, θα φανεί μέσα περισσότερο από την εικόνα που θα παρουσιάσει και λιγότερο από τα αποτελέσματα στα εκτός έδρας δύο παιχνίδια που ακολουθούν με Σλασκ (20/01) και Προμηθέα (24/01).

Η ομάδα του Βασίλη Ξανθόπουλου έφτασε τις επτά συνεχόμενες ήττες σε όλες τις διοργανώσεις και είναι φανερό ότι διανύει μία φυσιολογική αγωνιστική κοιλιά, μετά το απρόσμενα εξαιρετικό ξεκίνημα.

Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει απομακρυνθεί καθόλου από τις αρχές της και απλά πληρώνει την κούραση αλλά και το βάρος των υψηλών προσδοκιών που δημιούργησαν οι εντυπωσιακές εμφανίσεις των πρώτων δύο μηνών, με ένα εντελώς καινούριο ρόστερ και πρωτοεμφανιζόμενο προπονητή.

Ο αποκλεισμός από το Κύπελλο, ίσως να αποδειχθεί ευεργετικός από την άποψη ότι αν πάρει τα δύο επόμενα “must win” εντός έδρας παιχνίδια στο πρωτάθλημα (με Καρδίτσα και Ηρακλή), στα μέσα Φλεβάρη θα έχει την ευκαιρία να κατεβάσει λίγο τους ρυθμούς, ώστε να παρουσιαστεί πιο φρέσκια στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος. Και το λέω αυτό γιατί δεν θα πρέπει να υπάρχει η παραμικρή πίεση για πρόκριση στα προημιτελικά του FIBA Europe Cup.

Κολοσσός: Μέσα σε 22 μέρες άλλαξαν όλα!

Η εντός έδρας ήττα με κάτω τα χέρια από την Μύκονο στο ματς του 1ου γύρου, μετά το οποίο έκλεισε ο κύκλος του Χαβιέ Καράσκο στον πάγκο της ομάδας και εκείνη της προηγούμενης εβδομάδας στην Γλυφάδα από τον Πανιώνιο (χάθηκε και η διαφορά), με βάση και το δύσκολο πρόγραμμα της μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου, προέβαλαν τους Ροδίτες ως το πρώτο φαβορί για τον υποβιβασμό.

Ένα σαραντάλεπτο, όμως, όπως αυτό στο κλειστό της Άνω Μεράς, έφτανε και περίσσεψε ώστε να αλλάξουν τελείως τα δεδομένα και ο Κολοσσός να ξαναπάρει την κατάσταση για τα καλά στα χέρια του και να ορίζει πλέον την μοίρα του.

Η ολική επαναφορά, όμως, δεν προκύπτει αποκλειστικά και μόνο από την επιβλητική νίκη (79-61), με την οποία οι «θαλασσί» υπερκάλυψαν και την διαφορά του πρώτου αγώνα (άλλωστε για να είναι χρήσιμη η ισοβαθμία και να κινδυνέψει η ομάδα του Βαγγέλη Ζιάγκου, θα πρέπει να συμβούν πράγματα και θαύματα), αλλά από την εικόνα που παρουσίασε ο Άρης Λυκογιάννης στο τρίτο μόλις παιχνίδι στον πάγκο της νέας του ομάδας και από την αξιοποίηση των νέων προσθηκών (έρχεται και μία ακόμη, πάλι στην περιφέρεια).

O 56χρονος έμπειρος τεχνικός χρησιμοποίησε σχήματα με μεγαλύτερο μέγεθος και μετέφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό το παιχνίδι της ομάδας του μέσα στην ρακέτα (Μακ 22π. & 5ρ., Άκιν 12π. & 10ρ.) κι έχοντας σχεδόν μόνιμα δύο ποιοτικούς Αμερικανούς guard στο παρκέ, με (ο Ραντλ έδωσε σπουδαία ώθηση και απελευθέρωσε αρκετά τον Νίκολς των 22 πόντων και των 8 ασίστ), αύξησε το ποσοστό των σωστών αποφάσεων.

Όλα αυτά συνδυάστηκαν με μία πλήρως μεταμορφωμένη γλώσσα του σώματος στην άμυνα, με χέρια και παντού και συνεχή αλληλοκάλυψη, που είχε σαν αποτέλεσμα να κατεβάσει την επίθεση τους γηπεδούχων πολύ χαμηλά και να πετύχει μία τεράστια νίκη.

Ο Κολοσσός των 85 πόντων μέσου παθητικού επί Καράσκο, στα τρία τελευταία ματς δέχεται 72 ανά αγώνα και πλέον ατενίζει με μεγαλύτερη αισιοδοξία την συνέχεια, έχοντας κυκλώσει τα ματς με τον ΠΑΟΚ, τον Ηρακλή και τον Άρη, για μία ακόμη μεγάλη νίκη στην έδρα του αυτή την φορά, πριν την κάθοδο της Καρδίτσας στην Ρόδο στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής (25/04).

Οι νεοφώτιστοι φάνηκε από την προηγούμενη εβδομάδα στα Άνω Λιόσια ότι δεν ήταν σε καθόλου καλό «φεγγάρι» και αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην απουσία του Μάιλς Χέσον, ο οποίος κάνει αρκετές δουλειές (φάνηκε στο step up που έκανε όταν πήρε ρόλο βασικού), αλλά και στο ντεφορμάρισμα του Κέντρικ Ρέι (4/20 σουτ και 8 λάθη στα 2 τελευταία ματς).

Αν και ο Μπριγκς (14π., 6ρ. & 4κοψ. με 6/8 σουτ σε 29’) αποτελεί καλή προσθήκη, το ότι είναι ετερόφωτος σέντερ και χρειάζεται βοήθεια και σωστή τροφοδοσία, ίσως να έχει χαλάσει λίγο την «χημεία» της περυσινής πρωταθλήτριας της Elite League και αν αυτό ισχύει, θα χρειαστούν προσαρμογές και σίγουρα ένα πιο ώριμο παιχνίδι από τον Έϊπλπι (13π., 12ασ. & 5λ., που όσο καλός δημιουργός είναι, άλλη τόση ροπή έχει στην επιπολαιότητα των αποφάσεων.

Πανιώνιος: «Άλλα κόλπα» με Μάρκοβιτς και ενίσχυση!

Όσο κακό αποδείχτηκε ότι έκανε στους «κυανέρυθρους» (με το ρόστερ που έφτιαξαν το καλοκαίρι) η συμμετοχή στο Eurocup, άλλο τόσο καλό από πλευράς ρυθμού και απόκτησης αυτοματισμών (υπό τις οδηγίες του νέου προπονητή, Νέναντ Μάρκοβιτς), τους έκαναν οι δύο τελευταίοι αγώνες με την Μπουντούτσνοστ και την Τρέντο!

Ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων (μία νίκη και μία ήττα στην εκπνοή), ειδικότερα το ματς στην Ιταλία βοήθησε τον Πανιώνιο να αντιμετωπίσει σωστά την αναμέτρηση στην Πάτρα και να μην λυγίσει στην πίεση του φαβορί που δημιουργήθηκε από τις χτυπητές απουσίες των γηπεδούχων (Χάμοντς και ΜακΚάλουμ).

Κάπως έτσι και με έξτρα αυτοπεποίθηση από τη νίκη επί του Κολοσσού και έξτρα ποιότητα από την προσθήκη ενός ακόμη παίκτη επιπέδου Euroleague, οι Νεοσμυρνιώτες δεν πανικοβλήθηκαν όταν ο Προμηθέας ανέτρεψε μία διαφορά 13 πόντων και προσπέρασε με +4 (55-51 στο 23’).

Έχοντας επιτέλους ουσιαστική δημιουργία (ο Μπράντον Τέιλορ τους έδωσε το playmaking που τους λείπει με 7 από τις συνολικά 24 ασίστ της ομάδας σε μόλις 18 λεπτά), ακούμπησαν την μπάλα μέσα στο «ζωγραφιστό» και κατάφεραν να εδραιώσουν την κυριαρχία τους.

Το τελικό 91-87 είχε την υπογραφή των δύο ψηλών του (Γουότσον 26π., 13ρ. & 2κοψ. με 12/14 σουτ σε 32’ & Κρούζερ 21π., 5ρ. & 2ασ. με 3/9 τριπ. σε 30’), που συνεισέφεραν τα μέγιστα ώστε ο Πανιώνιος να πάρει 20 περισσότερους πόντους μέσα από την ρακέτα και να βλέπει με μεγαλύτερη αισιοδοξία την συνέχεια.

Ο Προμηθέας διανύει δύσκολη περίοδο με τραυματισμούς, ασθένειες και συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα (αποκλεισμός στο BCL και συνολικά 5 σερί ήττες) και η σχεδόν μηδενική ασχολία με το ανασταλτικό κομμάτι (δέχεται κατά μέσο όρο 91 πόντους από τότε ανέλαβε ο Κούρο Σεγκούρα) σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ασφαλή τρόπο για να ξαναβρει τον δρόμο του.