Κάγκελα, σώβρακα, φανέλες. Παντού! (vid)

• Στημένα, όχι στημένα, εντός έδρας, ποια έδρα;
• Πίσω από τα κάγκελα

Τώρα που η Stoiximan Super League έχει διακόψει τις υποχρεώσεις της λόγω υποχρεώσεων της Εθνικής Ελλάδας, ας βάλουμε το πλυντήριο, στο δυνατό πρόγραμμα, για να πλύνουμε τα σώβρακα και τις φανέλες. Ε, πώς θα τα βλέπει και θα τα προσκυνάει το αδάμαστο ελληνικό έθνος. Εξάλλου, τι μας έχει μείνει σε αυτή τη ζωή; Ένας «Φραπές», ή φρέντο εσπρέσσο, λίγη παγωμένη πίτσα και η μπάλα. Και επειδή ως άλλα παιδάκια χαιρόμαστε να βλέπουμε σωβρακοφανέλες να πηγαίνουν πάνω-κάτω, το σύνθημα που μας δονεί είναι το «πίτσα, μπάλα και τραμπάλα». Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, η πίτσα έχει ακριβύνει, η τραμπάλα μάλλον θα είναι σπασμένη… και η μπάλα; Εντάξει, το πέτσινο τόπι μας έχει μείνει και εμείς το βλέπουμε, μαζί με τα σώβρακα και τις φανέλες, πίσω από οθόνες και κάγκελα. Κάγκελα παντού! Τα μυαλά μας είναι στο μίξερ και εμείς στεκόμαστε όρθιοι πάνω στο πλαστικό κάθισμα και βγάζουμε άναρθρες κραυγές. Φοράμε τα καθαρά μας σώβρακα και τις μοσχομυρωδάτες φανέλες και αποθηκεύουμε στο ανεξόφλητο ακόμη «έξυπνο τηλέφωνο» μας στημένα, όχι στημένα ματς, ομάδες που παίζουν άλλου για άλλου, συνεντεύξεις «πλυντήρια» σοβαρών ποδοσφαιρικών παραγόντων, την πρώτη εντός έδρας νίκη που όμως δεν είναι εντός έδρας (!), γκρίνια για διαιτησία και πτώματα! Το πλυντήριο φτάνει στο τέλος του. Άρωμα δροσιάς για τα ρούχα που μαζί πλύθηκαν και έγιναν, πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, ασπρόμαυρα… Ο χάρος πλένει τα μαύρα ρούχα του μόνος του. Ρε Τζιμάκο, για δυνάμωσε το τραγούδι.

Στημένα, όχι στημένα, εντός έδρας, ποια έδρα;

Και ο Τζιμάκος δυναμώνει το «Κάγκελα Παντού». Και συ σκρολάρεις στο κινητό και διαβάζεις δηλώσεις του Ντάνιελ Σούντγκρεν για στημένα ματς του Βόλου! Σκέφτεσαι: να σοκαριστώ; Όχι βέβαια! Αυτό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο που αγαπάμε! Καθαρό σαν τα σώβρακά του! Σηκώνεσαι και λες στη μάνα σου, γιατί μαζί της μένεις, πού λεφτά για ενοίκιο, μάνα, πάω στο ΚΨΜ για καφέ. Θυμάσαι τη στρατιωτική θητεία και σβήνεις τις ατέλειωτες μέρες για να απολυθείς μια και καλή. Ας είναι… Δεν περνάνε λίγες μέρες και στο διαρκές σκρολάρισμα βρίσκεις τη συγγνώμη του Σούντγκρεν. Ξέρετε, έκανα λάθος, κάτι άλλο σκεφτόμουν κτλ. Σκέφτεσαι: να σοκαριστώ; Όχι βέβαια! Αυτό είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο που αγαπάμε! Καθαρό σαν τα σώβρακά του. Και η θητεία συνεχίζεται, όχι μόνο «33 χρονάκια» που λέει ο Τζιμάκος, αλλά… 333! Βρίσκεσαι ξανά στο ΚΨΜ, τον καφενέ της γειτονιάς. Οι αδικημένοι της σημερινής γενιάς, της χθεσινής, της αυριανής, συζητούν για την «εντός» έδρας (στην Τρίπολη) νίκη του ΟΦΗ επί του Άρη! Και μετά, αφού ρουφήξουν, καλά καλά τον βαρύ ελληνικό, τούρκικο, ρίχνουν τον παπά για να δουν πού θα παίζει η Κηφισιά. Ο Τζιμάκος δεν είναι πλέον εδώ, αλλά το κομμάτι του παίζει σε όλες τις γνωστές πλατφόρμες. Το δυναμώνεις και συνεχίζεις.

Πίσω από τα κάγκελα

Και ενώ το «Κάγκελα Παντού» παίζει σε λούπα, εντός και εκτός κεφαλιού σου, μπαίνεις και κλείνεις το εισιτήριο σου για το ντέρμπι με τους,... να δεις πώς το λέει ο Τζιμάκος… Α ναι Βούλγαροι, χανούμισσες, βαζέλες. Εσύ δεν υιοθετείς βέβαια... Τι σε νοιάζει εσένα με ποιον παίζει η ομάδα. Εσύ ξέρεις ότι πίσω από τα κάγκελα θα είσαι με τον Μπάμπη τον σουγιά, τον Πέτρο τον τσιμπίδα και τον Φώντα τον λουλά. Μαζί με τα σώβρακα και τις φανέλες έχει πλυθεί και το full face, το πτυσσόμενο και η λάμα είναι ακονισμένη. Η μαμά σου φτιάχνει τον φραπέ με ολίγη και σου δίνει δυο παγωμένα κομμάτια πίτσα που κέρασε χθες ο θείος επειδή πήρε την επιδότηση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Σκρολάρεις φυσικά και πέφτεις πάνω σε «συνέντευξη» πορτρέτο, λιβάνισμα, μεγαλοπαράγοντα που δεν είναι ρατσιστής επειδή έχει πάει με μαύρη. Σκέφτεσαι: πόσο Ελλάδα 2.0, 3.0 και 4.0 μαζί όλο αυτό. Χαμογελάς, γελάς και ακούς την ειδοποίηση στο κινητό. Φεύγεις ξαφνικά. Η φάση έχει «πέσιμο». Δεν πας ποτέ. Με το που βγαίνεις από το σπίτι σε χτυπά παππούς, 78 ετών, που οδηγεί χωρίς δίπλωμα. Ελλάδαρα! Ευτυχώς τη γλιτώνεις. Αναρρώνεις. Στα ακουστικά παίζει Τζιμάκος και όσο σκρολάρεις διαβάζεις για τη δολοφονία οπαδού της ΑΕΚ. Και κάπου εκεί κολλάει το ίντερνετ και εσύ ακούς συνέχεια τον στίχο: όλο έμενα σηκώνει/να πω μάθημα η δασκάλα/θα τη σφάξω σαν κουνέλι/και θα βγω να παίξω μπάλα.

Cover Photo: Χρήστος Ζωίδης