Ψάρι που οι επιστήμονες θεωρούσαν εξαφανισμένο εδώ και 65 εκατ. χρόνια: Πιάστηκε στα δίχτυα ψαρά το 1938
- Ένα ψάρι που θεωρούνταν εξαφανισμένο και εξελίσσεται διαφορετικά
- Πιο αργή εξέλιξη στα βάθη του Ινδικού Ωκεανού
Ο Χέντρικ Γκούσεν, Νοτιοαφρικανός καπετάνιος του αλιευτικού σκάφους Nerine, βρήκε τον Δεκέμβριο του 1938 ένα παράξενο γαλάζιο ψάρι με σαρκώδη πτερύγια, μήκους περίπου 1,5 μέτρου. Ήταν ο κοιλάκανθος, ένα από τα πιο εντυπωσιακά ψάρια στον κόσμο. Για εκατομμύρια χρόνια θεωρούνταν εξαφανισμένος, καθώς ήταν γνωστός μόνο από απολιθώματα. Ωστόσο, όλα άλλαξαν όταν ο Γκούσεν εντόπισε ένα δείγμα.
Με την πάροδο του χρόνου, διαπιστώθηκε ότι αυτό το ζώο συνεχίζει να εξελίσσεται, αν και το κάνει πολύ πιο αργά σε σύγκριση με άλλα είδη. Το 2013, το περιοδικό Nature έφερε στο φως την πρώτη πλήρη μελέτη του γονιδιώματος του κοιλάκανθου, την οποία πραγματοποίησε διεθνής ομάδα ερευνητών.
Ένα ψάρι που θεωρούνταν εξαφανισμένο και εξελίσσεται διαφορετικά
Ο κοιλάκανθος που εμφανίστηκε στα δίχτυα αυτού του αλιευτικού σκάφους στη Νότια Αφρική εξέπληξε την επιστημονική κοινότητα, και αυτή η εργασία στο περιοδικό Nature κατέστησε δυνατή την ανάλυση 3 δισεκατομμυρίων ζευγών βάσεων DNA από αυτό το δείγμα, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητό πώς έχει εξελιχθεί με τα χρόνια.
Τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης έδειξαν πως τα γονίδιά του αλλάζουν με πολύ αργό ρυθμό. Για να το επιβεβαιώσουν, οι επιστήμονες συνέκριναν 251 γονίδια με εκείνα άλλων σπονδυλωτών. Ο ρυθμός γενετικών αλλαγών σε αυτό το ψάρι ήταν 0,89, αρκετά χαμηλότερος από εκείνον που διαπιστώθηκε στο κοτόπουλο (1,09) και στα θηλαστικά (1,21), δηλαδή ο κοιλάκανθος έχει υποστεί λιγότερες αλλαγές με την πάροδο του χρόνου.
What is a living fossil? A living fossil is a creature—an animal or a plant—that was thought to be extinct but is found living or growing today. The coelacanth (see-luh-canth) fish is probably the most popular living fossil. The coelacanth was named by Louis Agassiz in 1839 and was known from fossils in rock layers that evolutionists ultimately placed around 409 million years ago in the early Devonian sediments. From a biblical viewpoint, the Devonian rock layers are merely flood sediment in the earlier stages of the deluge that happened about 4,350 years ago. Evolutionists also made the pronouncement that the coelacanth fish (coelacanth granulatus) went extinct about 65–70 million years ago since its fossils were no longer seen in any sediment above the Cretaceous. Evolutionists assumed that if something wasn’t buried in a layer anymore, then it had gone extinct, and therefore, no longer existed. Even so, the coelacanth was hailed as a missing link that connected fish to amphibians in the evolutionary scenario. The evolutionary story is that fish evolved into amphibians by crawling out on land more and more. The coelacanth, which has some awkward-looking pectoral fins at the bottom of it, was seen as the prime candidate for stepping out on land in the early days of evolution; while some remained in the sea, others crawled out on land. Thus, evolutionists used this evidence as the next great step in evolution, and this fish was hailed as a missing link on the road to evolution. But then it happened. In 1938, this evolutionary story shattered when living coelacanths were found thriving off the coast of Madagascar. So the coelacanth fish passed from being a missing link to a “living fossil.” Living fossils demonstrate that there are problems with interpreting the fossil record as a completely ordered progression of organisms, over millions of years. They also have implications for actual or presumed extinct organisms in the fossil record. Contrary to evolutionary dogma, the “hero of the plot” for living fossils is the fact that there haven’t been hundreds of millions of years or Darwinian evolution, there have been only a little over 6,000 years since creation and approximately 4,350 years since the flood. Some of these creatures have only managed to dodge our discovery of them for the past few thousand years, but with increasing technology, including drones, submersibles, and robotic devices, we may find many more “living fossils” in the near future. —Troy Lacey
— Answers in Genesis (@AiG) November 9, 2026
Πιο αργή εξέλιξη στα βάθη του Ινδικού Ωκεανού
Ωστόσο, ο κοιλάκανθος δεν παρέμεινε ποτέ ο ίδιος στο πέρασμα του χρόνου, καθώς το γονιδίωμά του έχει υποστεί τροποποιήσεις και η εξέλιξή του δεν σταμάτησε ποτέ. Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί θεωρούν ότι είναι πιο εύστοχο να γίνεται λόγος για ένα είδος με αργή εξέλιξη παρά για ένα «ζωντανό απολίθωμα». Επισημαίνουν επίσης ότι το φυσικό του περιβάλλον στα βάθη του Ινδικού Ωκεανού θα μπορούσε να επηρεάζει αυτό το φαινόμενο.
Με αυτόν τον τρόπο, ο κοιλάκανθος παραμένει καθοριστικός για την κατανόηση του πώς εξελίχθηκαν τα σπονδυλωτά και πώς ορισμένα από αυτά έφτασαν να ευδοκιμήσουν στον πλανήτη μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:
- Πήγαν για συγκομιδή πατάτας και βρήκαν ένα... βλήμα 80 χρονών: Παραλίγο ατύχημα σε εργοστάσιο στην Ισπανία
- Εργαζόμενος ισχυρίστηκε ότι η δουλειά του τον οδήγησε στον εθισμό στον τζόγο: Διεκδίκησε δικαστικά αποζημίωση, αλλά απορρίφθηκε
- Ξεκοιλιάστηκε από έναν ιπποπόταμο σε «Σαφάρι του Μέλιτος»: Η σύζυγός του γρονθοκόπησε το ζώο για να τον σώσει