Η Σοβιετική Ένωση αποξήρανε λίμνη για να ποτίσει καλλιέργειες βαμβακιού: Το σχέδιο που στέρεψε 60.000 τ.χλμ
Στη δεκαετία του 1960, οι ανθρώπινες επεμβάσεις στο περιβάλλον επικράτησαν εκ νέου της φύσης, όταν η Σοβιετική Ένωση αποφάσισε να εκτρέψει τα νερά δύο κύριων ποταμών που τροφοδοτούσαν τη λίμνη Αράλη.
Στόχος του εγχειρήματος ήταν η ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής και η άρδευση των καλλιεργειών βαμβακιού στην περιοχή. Πριν από αυτή την παρέμβαση, η Αράλη αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες εσωτερικές λίμνες του πλανήτη, καλύπτοντας έκταση 68.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και συντηρώντας χιλιάδες ντόπιους αλιείς.
Η δημιουργία ερήμου στη θέση της λίμνης
Η αδιάκοπη χρήση των υδάτων των ποταμών Αμού Ντάρια και Σύρ Ντάρια είχε ως αποτέλεσμα η ποσότητα του νερού που εξατμιζόταν να ξεπερνά κατά πολύ εκείνη που εισέρρεε στη λίμνη.
Σταδιακά, περισσότερο από το 90% της επιφάνειας της λίμνης χάθηκε οριστικά, αφήνοντας εκτεθειμένο έναν γυμνό πυθμένα έκτασης 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Η τεράστια αυτή έκταση μετατράπηκε με την πάροδο των δεκαετιών στη λεγόμενη έρημο Αραλκούμ, δημιουργώντας παράλληλα σοβαρά προβλήματα υγείας και περιβαλλοντικής ρύπανσης.
Η τοποθέτηση του saxaul
Τα άλατα και τα χημικά υπολείμματα των γεωργικών δραστηριοτήτων που είχαν κατακάσει στον πυθμένα άρχισαν να παρασύρονται από ισχυρές αμμοθύελλες, επιβαρύνοντας την ποιότητα του αέρα, το έδαφος και τις γύρω καλλιέργειες.
Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, οι αρχές του Ουζμπεκιστάν ξεκίνησαν τη συστηματική φύτευση του saxaul, ενός ανθεκτικού θάμνου της ερήμου που συγκρατεί το έδαφος και εμποδίζει τη διασπορά των επικίνδυνων σωματιδίων. Μέχρι σήμερα, έχουν φυτευτεί περισσότερα από 1,7 εκατομμύρια εκτάρια, προσφέροντας μια φυσική ασπίδα προστασίας στην περιοχή.
