Έφτιαξε προσθετικό χέρι από LEGO στα 9 του και σήμερα βοηθά παιδιά που γεννήθηκαν χωρίς άκρα
- Το πρώτο προσθετικό χέρι από LEGO σε ηλικία 9 ετών
- Από τα τουβλάκια σε ένα μηχανοκίνητο προσθετικό μέλος
- Η πρόσκληση στη NASA και η βοήθεια σε ένα παιδί από το Καζακστάν
- Από τον σχολικό εκφοβισμό στη δημιουργία ενός παιχνιδιού
- Το βιβλίο που έγραψαν μαζί και το νέο τους εγχείρημα
Ο David Aguilar γεννήθηκε με σύνδρομο Poland και έμαθε από μικρός να μετατρέπει τα τουβλάκια LEGO σε εργαλεία που αλλάζουν ζωές. Σήμερα, στα 26 του, έχει κατασκευάσει λειτουργικά προσθετικά μέλη, έχει παρουσιάσει τη δουλειά του στη NASA και συνεργάζεται με τον πατέρα του σε μια εκστρατεία κατά του σχολικού εκφοβισμού.
Ο David Aguilar από την Ανδόρα απέδειξε ότι η δημιουργικότητα μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα πιο δύσκολα εμπόδια. Γεννήθηκε με σύνδρομο Poland, μια συγγενή πάθηση που στην περίπτωσή του εμπόδισε την πλήρη ανάπτυξη του δεξιού αντιβραχίου του. Αντί, όμως, να αφήσει τη διαφορά αυτή να καθορίσει τη ζωή του, αποφάσισε να αναζητήσει τη δική του λύση, χρησιμοποιώντας τα παιχνίδια που είχε στο δωμάτιό του. Σήμερα, γνωστός και ως «Hand Solo», έχει εξελίξει την ιδέα του σε μια σειρά λειτουργικών προσθετικών χεριών από LEGO, έχει βοηθήσει παιδιά με παρόμοιες δυσκολίες και έχει μετατρέψει την προσωπική του εμπειρία σε ένα ευρύτερο μήνυμα συμπερίληψης και αποδοχής.
Το πρώτο προσθετικό χέρι από LEGO σε ηλικία 9 ετών
Η ιδέα γεννήθηκε όταν ο David ήταν μόλις εννέα ετών. Όπως έχει εξηγήσει, ένα απόγευμα που βαριόταν στο κρεβάτι του, παρατήρησε ένα ελικόπτερο LEGO που βρισκόταν στο γραφείο του. Αποφάσισε να το αποσυναρμολογήσει και να αξιοποιήσει τα κομμάτια του για να κατασκευάσει το πρώτο του προσθετικό χέρι. Έτσι γεννήθηκε το MK I, με την ονομασία να αποτελεί αναφορά στις πρώτες εκδοχές της στολής του Iron Man. Η κατασκευή ήταν ένα σημαντικό πρώτο βήμα, αν και δεν ήταν ακόμη κατάλληλη για όλες τις καθημερινές δραστηριότητες. Ο David, ωστόσο, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Αντίθετα, συνέχισε να πειραματίζεται, να σχεδιάζει και να βελτιώνει την κατασκευή του, αναζητώντας τρόπους για να την κάνει πιο λειτουργική.
Μέχρι την ηλικία των 18 ετών, είχε καταφέρει να δημιουργήσει ένα λειτουργικό προσθετικό χέρι από LEGO, κατακτώντας το 2017 το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ. Η συγκεκριμένη κατασκευή λειτουργούσε μηχανικά και διέθετε κινητή άρθρωση στον αγκώνα, καθώς και μια λαβίδα που του επέτρεπε να πιάνει αντικείμενα. Η κίνηση του αγκώνα ενεργοποιούσε τον μηχανισμό, δίνοντάς του τη δυνατότητα να εκτελεί βασικές κινήσεις.
Από τα τουβλάκια σε ένα μηχανοκίνητο προσθετικό μέλος
Με τα χρόνια, τα σχέδιά του εξελίχθηκαν σημαντικά. Από τις πρώτες απλές μηχανικές κατασκευές, ο David έφτασε μέχρι το MK V, μια πολύ πιο εξελιγμένη εκδοχή του προσθετικού του χεριού. Η νέα κατασκευή είναι μηχανοκίνητη και διαθέτει πέντε δάχτυλα, τα οποία μπορεί να ελέγχει με μικρές κινήσεις του χεριού του. Για την ανάπτυξή της, μάλιστα, δεν βασίστηκε απλώς σε ένα έτοιμο σετ LEGO. Σχεδίασε αρχικά την κατασκευή στον υπολογιστή και στη συνέχεια παρήγγειλε τα κομμάτια που χρειαζόταν.
Η προσπάθειά του προσέλκυσε και το ενδιαφέρον της ίδιας της LEGO. Η εταιρεία τού προσέφερε τα απαραίτητα κομμάτια και τον προσκάλεσε για μία εβδομάδα στα κεντρικά της γραφεία, στο Μπίλουντ της Δανίας, προκειμένου να συμμετάσχει στην ανάπτυξη των σετ SPIKE Prime, που απευθύνονται στην εκπαιδευτική ρομποτική και τον προγραμματισμό. Αργότερα, ο David προσκλήθηκε στο Μεξικό για την παγκόσμια παρουσίαση των συγκεκριμένων σετ, ενώ συμμετείχε και στην καμπάνια της LEGO με τίτλο #rebuildtheworld, η οποία προωθεί τη δημιουργικότητα και τη δύναμη της φαντασίας.
Η πρόσκληση στη NASA και η βοήθεια σε ένα παιδί από το Καζακστάν
Η δουλειά του δεν περιορίστηκε στην προσωπική του εξέλιξη. Το 2019, ο David προσκλήθηκε στη NASA, όπου παρουσίασε το MK V σε εργαζομένους της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, στο πλαίσιο του Cross-Industry Innovation Summit. Το 2021, ενώ σπούδαζε βιομηχανική μηχανική, προχώρησε σε ένα ακόμη σημαντικό βήμα. Κατασκεύασε για τον οκτάχρονο Beknur Zhanibekuly από το Καζακστάν ένα λειτουργικό προσθετικό χέρι από LEGO, το οποίο ελεγχόταν με το πόδι.
Ο Beknur είχε γεννηθεί με υπανάπτυκτα άνω άκρα και η κατασκευή του David σχεδιάστηκε ώστε να του προσφέρει μεγαλύτερη αυτονομία. Το σύστημα διέθετε μια λαβίδα, η οποία ενεργοποιούνταν μέσω ενός κορδονιού συνδεδεμένου με το ένα πόδι του παιδιού. Η κατασκευή, με την ονομασία «eMK-Beknur», περιλάμβανε επίσης μια ειδική άκρη τύπου γραφίδας, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιεί ευκολότερα το τάμπλετ του. Ο David κατάφερε έτσι να μετατρέψει την εμπειρία που είχε αποκτήσει από τη δική του κατασκευή σε μια λύση προσαρμοσμένη στις ανάγκες ενός άλλου παιδιού. Παράλληλα, κατέγραψε νέα παγκόσμια ρεκόρ με τις συγκεκριμένες καινοτομίες.
Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του David είχε ο πατέρας του, Ferran Aguilar. Από την παιδική του ηλικία, οι γονείς του αναζητούσαν τρόπους να τον βοηθήσουν να συμμετέχει σε δραστηριότητες όπως η ποδηλασία, η κολύμβηση και η χρήση ηλεκτρικού σκούτερ, χωρίς να αισθάνεται ότι ξεχωρίζει αρνητικά από τους συνομηλίκους του. Ο Ferran κατασκεύαζε ειδικά βοηθήματα για τον γιο του, ενισχύοντας την αυτονομία του και την επιθυμία του να δοκιμάζει νέα πράγματα. Η σχέση τους εξελίχθηκε σε μια διαρκή συνεργασία, με κοινό σημείο αναφοράς τη δημιουργικότητα και την αναζήτηση πρακτικών λύσεων. Η υποστήριξη αυτή αποδείχθηκε σημαντική και στα επόμενα βήματα του David, από την κατασκευή των προσθετικών μελών μέχρι τα κοινά επιχειρηματικά και κοινωνικά τους εγχειρήματα.
Από τον σχολικό εκφοβισμό στη δημιουργία ενός παιχνιδιού
Παρά τις επιτυχίες του, η παιδική ηλικία του David δεν ήταν πάντα εύκολη. Όπως έχει δηλώσει, είχε δεχθεί σχολικό εκφοβισμό από ορισμένους συμμαθητές του. «Όταν ήμουν μικρός, υπέφερα από εκφοβισμό από κάποιους συμμαθητές μου και μπορώ να πω ότι ήταν πολύ δύσκολο να είσαι αυτός που είναι διαφορετικός», είχε αναφέρει, περιγράφοντας τις εμπειρίες του. Ο πατέρας του, Ferran, θυμάται πόσο δύσκολο ήταν για τον ίδιο και τη σύζυγό του, Nathalie, να βλέπουν τον γιο τους να αντιμετωπίζει κοροϊδίες και προσβολές στο σχολείο. Αυτή η εμπειρία τούς οδήγησε να αναζητήσουν έναν τρόπο να βοηθήσουν και άλλες οικογένειες που έρχονται αντιμέτωπες με αντίστοιχες καταστάσεις.
Έτσι, πατέρας και γιος συνεργάστηκαν με τον Daniel Sánchez Mateo από την Dojo System για τη δημιουργία του Bullying Pursuit, ενός παιχνιδιού που έχει ως στόχο να διδάξει σε παιδιά, εφήβους και οικογένειες πώς να αντιμετωπίζουν τον εκφοβισμό και να αναπτύσσουν ενσυναίσθηση. Η ιδέα βασίζεται στο παραδοσιακό επιτραπέζιο παιχνίδι Ludo, γνωστό και ως Pachisi σε ορισμένες χώρες. Στην αρχική του μορφή, οι παίκτες μπορούν να στείλουν τους αντιπάλους τους πίσω στην αφετηρία. Στη νέα εκδοχή, οι δημιουργοί άλλαξαν τους κανόνες, δίνοντας έμφαση στη συνεργασία.
Στο παιχνίδι προστίθεται ένας πέμπτος παίκτης, το «Τέρας του Εκφοβισμού», ενώ οι συμμετέχοντες καλούνται να συνεργαστούν για να νικήσουν τέσσερα τέρατα. Όταν τα καταφέρουν, ξεκινά η δεύτερη φάση, κατά την οποία προσπαθούν να φτάσουν στο κέντρο του ταμπλό, χωρίς να χρειάζεται να εξοντώσουν ο ένας τον άλλον. «Αντικαταστήσαμε τον αρνητικό ανταγωνισμό με θετική συνεργασία και κανόνες που κάνουν τη νίκη απέναντι στα τέρατα διασκεδαστική», έχει εξηγήσει ο Ferran, περιγράφοντας τη φιλοσοφία του παιχνιδιού.
Στόχος τους είναι να οργανώσουν έναν σχολικό διαγωνισμό, ώστε το μήνυμα κατά του εκφοβισμού να φτάσει σε ακόμη περισσότερα παιδιά. Σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2026, το παιχνίδι επρόκειτο να κυκλοφορήσει για κινητά και υπολογιστές τον Νοέμβριο, με εκδόσεις για PlayStation και άλλες κονσόλες να ακολουθούν την επόμενη χρονιά.
Το βιβλίο που έγραψαν μαζί και το νέο τους εγχείρημα
Η κοινή πορεία του David και του πατέρα του αποτυπώθηκε και στο βιβλίο Piece by Piece: How I Built My Life (No Instructions Required), ένα αυτοβιογραφικό έργο που αφηγείται την ιστορία του νεαρού εφευρέτη, την εξέλιξη των προσθετικών μελών από LEGO και τις εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε επτά γλώσσες και έχει προκαλέσει ενδιαφέρον ακόμη και για πιθανή κινηματογραφική μεταφορά. Παράλληλα, πατέρας και γιος δραστηριοποιούνται στον χώρο της ψυχαγωγίας, έχοντας δημιουργήσει στην Ανδόρα την επιχείρηση PEW-PEW μαζί με τον Ferran Jerez, στενό φίλο της οικογένειας, τον οποίο ο David θεωρεί σαν θείο του.
Η επιχείρηση διοργανώνει πάρτι γενεθλίων, εταιρικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες για παρέες και οικογένειες. Ανάμεσά τους βρίσκεται ένα ειδικά σχεδιασμένο παιχνίδι laser tag, με σκηνικό μια μετα-αποκαλυπτική Ανδόρα, στην οποία οι παίκτες καλούνται να υπερασπιστούν την περιοχή τους από μια εξωγήινη εισβολή. Το παρατσούκλι του, «Hand Solo», αποτελεί λογοπαίγνιο που συνδυάζει τον Han Solo, τον γνωστό χαρακτήρα του Star Wars, με την ιδιαίτερη σχέση του ίδιου με την πατρίδα του, την Ανδόρα. Από ένα ελικόπτερο LEGO που αποσυναρμολόγησε στο παιδικό του δωμάτιο μέχρι τα λειτουργικά προσθετικά μέλη, τη NASA και τις δράσεις κατά του σχολικού εκφοβισμού, ο David Aguilar συνεχίζει να αποδεικνύει ότι μια προσωπική δυσκολία μπορεί να γίνει αφετηρία για κάτι που ξεπερνά τα όρια της ατομικής προσπάθειας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΗ:
- Μέσα σε πέντε χρόνια, δύτης τοποθέτησε 25.800 τσουβάλια τσιμέντου και έσωσε καθεδρικό ναό στην Αγγλία (vid)
- Μεσαίωνας: Η γυναίκα που κατήγγειλε σεξουαλική επίθεση το 1472 και διεκδίκησε δικαιοσύνη – Η ιστορία που ανατρέπει τα στερεότυπα
- Ζευγάρι στη Βρετανία έχτισε μόνο του σπίτι 140 τ.μ. με «τούβλα Lego» και υπολογίζει ότι γλίτωσε 100.000 ευρώ
