Η Noktyra στο Gazzetta: «Στον ηλεκτρονικό ήχο έχω βρει ένα σπίτι και νιώθω ότι με εκφράζει σε πολύ μεγάλο ποσοστό»
- «Πάντα έγραφα λίγο μελαγχολικά»
- «Αν κάποιος είναι κακοπροαίρετος δεν με αφορά η συγκεκριμένη επαφή»
- Η Noktyra ετοιμάζει τη μουσική ταινία «Strictly Bipolar»
Η νύχτα κρύβει όλα τα μυστικά του κόσμου (μας). Εκεί ζουν και δημιουργούν, ξεφεύγουν από την καθημερινότητα του ασθενικού φωτός, πλάσματα όπως η καλλιτέχνιδα με το όνομα Noktyra. Η μουσική, ο ηλεκτρονικός ήχος, είναι το σπίτι της μέσα στο σπίτι της και σε αυτόν τον κόσμο το βράδυ είναι ώρα για ανακάλυψη και εξερεύνηση νέων συναισθηματικών ηχοτοπίων.
Η Noktyra έχει την αυθεντικότητα του καλλιτέχνη που κρατά το αδιαμεσολάβητο παρόν και το ανεξάρτητο μέλλον. Το EP της «6am» μας κέρδισε γιατί μπήκε στον άγνωστο/γνωστό κόσμο της νύχτας. Αξιοπρόσεκτες και άξιες ακρόασης είναι και οι συνεργασίες της με την Jessica και τον tristixia. Παράλληλα, όμως, με τη μουσική ετοιμάζει και τη μουσική ταινία μικρού μήκους «Strictly Bipolar». Tα όσα μας είπε για τη δουλειά της και την τέχνη της, μας έκαναν να τη συμπαθήσουμε ακόμα περισσότερο.
Τι σημαίνει για σένα το πρώτο σου EP, το «6am»;
Η έμπνευση πίσω από το καλλιτεχνικό μου όνομα αλλά και τον τίτλο «6am» είναι ότι μου αρέσει να γράφω μουσική τη νύχτα, είναι οι ώρες που λειτουργώ καλύτερα. Το πρωί πηγαίνω στη δουλειά, ξέρεις, επικρατεί η καθημερινή ζωή με ό,τι περιέχει. Το βράδυ, όμως, είναι ώρα ησυχίας και δημιουργίας για μένα. Αυτό, λοιπόν, έχει περάσει κατά κάποιο τρόπο και στο «6am».
Είσαι νυκτόβια.
Ναι, πολύ.
Νυκτόβια εντός σπιτιού, δεν θα βγεις έξω για να βρεις έμπνευση, να διασκεδάσεις…
Θα γίνει και αυτό, αλλά κυρίως μένω σπίτι, είμαι σπιτόγατα τα τελευταία χρόνια. Μου αρέσει να κάθομαι σπίτι και να γράφω το βράδυ. Το «6am» είναι το ξημέρωμα, το τέλος της νύχτας, το τέλος της δημιουργίας και ό,τι έχει να κάνει με αυτήν.
Αυτή η δουλειά, λοιπόν, το «6am», είναι προέκταση του εαυτού σου;
Από ποια άποψη το λες;
Ότι είναι κομμάτια που μπορεί να αντικατοπτρίζουν την κατάσταση σου, το γεγονός ότι δημιουργείς το βράδυ.
Σίγουρα αυτό (σ.σ το «6am») έχει εμπνευστεί απ’ αυτή τη διαδικασία.
Αν δημιουργούσες το πρωί, θα ήταν τελείως διαφορετικό το μουσικό/καλλιτεχνικό ύφος;
Δεν νομίζω, αλλά θα ήταν πιο δύσκολη η δημιουργική διαδικασία. Αυτή τη στιγμή δουλεύω, να το πω έτσι, ενδιάμεσες ώρες, πιο κοντά στο βράδυ. Αυτό μου επιτρέπει να έχω ελεύθερη όλη τη νύχτα χωρίς να χρειαστεί να έχω άλλες υποχρεώσεις το πρωί. Αν έκανα δουλειά γραφείου, για παράδειγμα, θα ήταν πιο δύσκολο, καθώς θα έπρεπε να αναπροσαρμόσω όλη τη διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, δεν νομίζω να άλλαζε το ύφος μου.
«Πάντα έγραφα λίγο μελαγχολικά»
Το ύφος αυτό, ηλεκτρονικό σκοτεινό, μελαγχολικό, πώς προέκυψε; Το βρήκες στην πορεία ή πήγες στοχευμένα, είπες «θα δουλέψω πάνω σε αυτό!»;
Όχι, δεν έγινε επίτηδες, απλώς αυτό μου βγήκε. Γράφω από μικρή ηλικία και πάντα έγραφα λίγο μελαγχολικά. Μέσα από τη μουσική μπορώ να διοχετεύσω όλα μου τα συναισθήματα, κάπως να τα ξεφορτώνομαι… Αυτά μετά αποκτάνε δική τους οντότητα και είναι κάτι άλλο που υπάρχει. Αυτό τυχαίνει για μένα να είναι μελαγχολικό. Μελαγχολικό, αλλά και που μπορείς να το χορέψεις κιόλας.
Όταν τελείωσες το «6am», τι ένιωσες; Ποιο ήταν το συναίσθημα;
Τι ένιωσα… Μια ανακούφιση, με την καλή έννοια όμως. Όταν δουλεύεις κάτι για καιρό, όταν ολοκληρώνεται νιώθεις ότι ξαφνικά γίνεται αληθινό. Ε, αυτό για μένα φέρνει μια ανακούφιση.
Ένιωσες περήφανη, ότι «κάτι πέτυχα, ολοκλήρωσα»;
Σίγουρα ένιωσα όμορφα.
Η τύχη τι ρόλο παίζει στη δημιουργική διαδικασία; Είναι όλα προγραμματισμένα ή μπορεί κάτι να προκύψει και να τα αλλάξει;
Πολλά μπορεί να προκύψουνε και να αλλάξουν τη διαδικασία. Όταν ξεκινάω να γράψω ένα κομμάτι δεν έχω στο νου μου τη σκέψη τώρα θα κάτσω να γράψω αυτό! Ένα τραγούδι, ένα ep, ένας δίσκος, είναι κάτι ζωντανό, κάτι που μπορεί να περάσει από διάφορες καταστάσεις και να αλλάξει ανάλογα με τη συνθήκη. Εγώ ξεκινάω πάντα να εκφράσω το συναίσθημα μου και μετά αυτό με οδηγεί στο πού θα καταλήξει.
Στιχουργικά λειτουργείς με τον ίδιο τρόπο; Οι στίχοι σου είναι σε αυτό το ύφος;
Κοίτα, γράφω λίγο συνειρμικά… Δηλαδή, οι στίχοι μου είναι ένα κολάζ από πραγματικότητα και φαντασία. Αντλώ έμπνευση από την καθημερινή ζωή, σίγουρα, αλλά και από ένα σύμπαν που έχω φτιάξει για την «Noktyra».
Αυτό περνά μέσα και από άλλες τέχνες;
Σίγουρα εμπνέομαι και από άλλες τέχνες. Αγαπώ πολύ τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική… Πέρα από σερβιτόρα είμαι και γραφίστρια και τα εξώφυλλα μου τις περισσότερες φορές τα κάνω εγώ… Βλέπω, λοιπόν, το υπό διαμόρφωση καλλιτεχνικό προϊόν όλο μαζί. Δημιουργείται, λοιπόν, από μόνο του ένα σύμπαν λίγο μελαγχολικό, σκοτεινό, αλλά κρύβει και λίγο φως στο τέλος.
Υπάρχει ελπίδα ε;
Ναι! (γέλια).
Για τον ήχο, να το καταλάβω, προέκυψε μέσα από το συναισθηματικό υπόβαθρο ή ήρθε στην πορεία, στο ψάξιμο; Δεν ξέρω αν στην αρχή δοκίμασες κάτι τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που προέκυψε τώρα.
Από την πρώτη φορά που έκατσα να γράψω κομμάτι, στο Λύκειο, έχουν αλλάξει σίγουρα τα τεχνικά μέσα. Τότε θα έγραφα με ηλεκτρική κιθάρα και μπάσο. Τώρα γίνεται με synths, drum machines κ.α. Το μέσο, λοιπόν, σίγουρα μεταβάλλεται. Στον ηλεκτρονικό ήχο έχω βρει ένα σπίτι και νιώθω ότι με εκφράζει σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Μέσα από ένα παραμορφωτικό ηχητικό πρίσμα μπορεί να χωρέσει οτιδήποτε! Μπορεί, ας πούμε, να έχω βάλει ηλεκτρική κιθάρα σε ένα κομμάτι μου και να μην το καταλάβει κανείς. Μπορεί να έχω μια πειραγμένη φωνή και να ακούγεται σαν synth…
Δεν υπάρχει όριο.
Δεν υπάρχει και αυτό είναι που αγαπώ στην ηλεκτρονική μουσική.
Μπορεί να κάνεις και κάτι τελείως «τρελό»; Να βάλεις, ξέρω γω, κλαρίνα στη μουσική σου; Συνδυάζονται όλα;
Εννοείται ότι μπορεί να συνδυαστούν όλα! Εν τω μεταξύ το κλαρίνο μου αρέσει πολύ ως όργανο.
Μπαίνει οτιδήποτε μέσα στο ηλεκτρονικό.
Σίγουρα. Με την επεξεργασία που το κάθε άτομο θέλει να κάνει, μπορεί να παντρέψει οποιονδήποτε ήχο.
«Όταν ξεκίνησα την παραγωγή είχα ένα λάπτοπ, μια κάρτα ήχου και ένα μικρόφωνο»
Οι επιρροές σου ποιες είναι;
Έχω πολλές επιρροές, ακούω πάρα πολύ μουσική. Από κλασική μέχρι ραπ, ρεμπέτικά, μέταλ…
Όλα αυτά τα έχεις φιλτράρει και περνάνε μέσα στη δική σου δουλειά; Ασυνείδητα…
…και συνειδητά. Πιστεύω ότι αυτό που φτιάχνω είναι ένα κράμα από τα μουσικά είδη που έχω αγαπήσει στη ζωή μου.
Από την ηλεκτρονική μουσική, υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης, Έλληνας ή ξένος, τωρινός ή παλαιότερος, που να είναι επιρροή μεγάλη και να τον ακολουθείς, να τον παρακολουθείς τι κάνει, πώς το κάνει;
Πάρα πολλοί! Μου αρέσει πολύ ο John Frusciante, κιθαρίστας, αλλά κάνει και ηλεκτρονική μουσική. Ξέρεις, κάθε του άλμπουμ είναι διαφορετικό από το προηγούμενο. Σου δείχνει, δηλαδή, ότι είναι ένας καλλιτέχνης που δεν τον ενδιαφέρει τόσο να κρατήσει μια σταθερή φόρμα και εικόνα προς τον κόσμο.
Πειραματίζεται συνέχεια.
Ναι. Έχει κάνει από ακουστική κιθάρα και τραγούδι τύπου singer/song writer, μέχρι Jungle. Αυτή η μόνιμη κινητικότητά μου αρέσει πάρα πολύ στους καλλιτέχνες.
Αν μένεις προσηλωμένος σε ένα πράγμα βαλτώνεις;
Όχι, δεν το πιστεύω αυτό. Μπορεί κάποιος να βρει κάτι στο οποίο να είναι καλός και να θέλει να κάνει αυτό. Απλώς εμένα μου ταιριάζει περισσότερο η προηγούμενη κατάσταση που ανέφερα.
Τα κάνεις όλα μόνη σου, έτσι;
Έχω και συνεργάτες που έχουμε γράψει μουσική μαζί. Μου αρέσει πολύ η συνδιαμόρφωση στις καλλιτεχνικές διαδικασίες, αλλά γράφω και μόνη, ναι.
Το μεγαλύτερο μέρος, όμως, το κάνεις εσύ;
Ναι, η παραγωγή και οι στίχοι, η φωνή, τα όργανα, είναι δικά μου, στα κομμάτια που έχω βγάλει μόνη.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο σε αυτό; Είναι οι χρόνοι, να βρεις χρόνο να τα επεξεργαστείς όλα αυτά; Είναι άλλες πρακτικές δυσκολίες; Να βρεις, ας πούμε, χώρο να ηχογραφήσεις;
Κοίτα, πάω κόντρα σε όλα αυτά προβλήματα. Δηλαδή, ηχογραφώ κυρίως στο σπίτι αλλά πηγαίνω και στο στούντιο όταν βρίσκω τον χρόνο. Όταν ξεκίνησα την παραγωγή είχα ένα λάπτοπ, μια κάρτα ήχου και ένα μικρόφωνο. Προσπαθούσα από πάντα να μην αφήνω την καθημερινότητα να με εμποδίζει, ήμουν αποφασισμένη να κάνω αυτό το πράγμα και δεν…
…σε αποθάρρυνε κάτι.
Όχι. Εντάξει, υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι…
…αν αξίζει όλο αυτό.
Ναι, τύπου «τι κάνω;». Σε παίρνει λίγο από κάτω με την καθημερινότητα καμιά φορά, με τις υποχρεώσεις…
Αυτό, πιστεύω, το έχεις ξεπεράσει τώρα.
Σιγά σιγά, το ξεπερνώ.
«Αν κάποιος είναι κακοπροαίρετος δεν με αφορά η συγκεκριμένη επαφή»
Ποιο ήταν το κομβικό σημείο στην πορεία σου, τότε που είπες «αξίζει, είμαι καλή σε αυτό, μου αρέσει και ό,τι κι αν πουν για μένα δεν με νοιάζει»;
Από τότε που κατάλαβα ότι αυτό το πράγμα μου δίνει χαρά. Και δεν αναφέρομαι στην εξωτερική επιβεβαίωση… Ξέρεις, και να μην αλλάξει ποτέ τίποτα, να μην με ακούσουν ποτέ δέκα, εκατό, χίλια άτομα παραπάνω, εγώ θα συνεχίσω να το κάνω όλο αυτό γιατί πάνω απ’ όλα μου δίνει χαρά, μου δίνει ένα μέρος να κατοικήσει το συναίσθημά μου. Αν κάποιος με ακούσει και του αρέσει η μουσική μου θα χαρώ πολύ. Είναι ευχάριστη η εξωτερική επιβεβαίωση. Ωστόσο, δεν είναι αυτός ο βασικός λόγος που κάνω ό,τι κάνω.
Έχει τύχει να σου πει κάποιος κάτι αρνητικό;
Εννοείται! (γέλια).
Είναι καλοπροαίρετο τουλάχιστον;
Κάποιες φορές ναι και κάποιες άλλες όχι, αλλά δεν έχει σημασία.
Αν είναι κακοπροαίρετος κάποιος δεν σε ενοχλεί, δεν σε στεναχωρεί;
Μπα, όχι! Κοίτα, απ’ όλες τις μουσικές που φτιάχνονται δεν μπορείς να βρεις κάτι που θα αρέσει σε όλον τον κόσμο.
Σωστό αυτό που λες. Εγώ, όμως, αναφέρομαι σε κάποιον χυδαίο, κακό…
Αν κάποιος είναι κακοπροαίρετος δεν με αφορά η συγκεκριμένη επαφή, δεν θα με επηρεάσει. Μπορεί να μου σπάσει τα νεύρα, αλλά θα το ξεπεράσω.
Έχεις συνεργαστεί με την Jessica και τον tristixia. Ήσασταν φίλοι, τους ήξερες; Πώς έγινε η συνεργασία;
Κάπως όλο μαζί έγινε. Γνωριστήκαμε μέσω της μουσικής αλλά γίναμε και φίλοι ταυτόχρονα.
Δεν γνωριζόσασταν από παλιά.
Όχι, τους έχω γνωρίσει τα τελευταία χρόνια. Με την Jessica βγάλαμε το Sentimental Disorder, που έχει τρία κομμάτια και το single Πίνω, χύνω και αργοσβήνω. Με τον tristixia κάναμε το Κενοψία. Και οι δύο συνεργασίες έγιναν με άτομα που ταίριαξα πολύ, και μουσικά και σε ανθρώπινο επίπεδο. Γενικά οι άνθρωποι που έχω δίπλα μου, όχι μόνο στη μουσική, είναι για μένα το μεγαλύτερο στήριγμα. Για μένα είναι το πιο όμορφο πράγμα να συνάπτεις μουσικές συνεργασίες με άτομα όπως η Jessica και ο τristixia. Μαζί τους ένιωσα άνετα να εκφράσω το 100% ης αισθητικής μου.
Τι σου έδωσαν αυτοί και τι τους έδωσες εσύ;
Πιστεύω ότι ανταλλάξαμε πολλή όρεξη για δουλειά, έμπνευση και κατανόηση ο ένας για τις ιδέες του άλλου. Όλο αυτό λειτούργησε με τη λογική του σου λέει ένα άτομο μια ιδέα και εσύ του τη δίνεις πίσω με ένα συγκεκριμένο feed back και τελικά αυτή η ιδέα ανθίζει. Ως γνωστόν, δύο μυαλά σκέφτονται καλύτερα από ένα. Στις συνεργασίες, μάλιστα, γίνονται πράγματα που δεν τα περιμένεις κιόλας.
Θα μπορούσε αυτό να γίνει μπάντα, γκρουπ.
Δεν ξέρω, δεν έχουμε συζητήσει κάτι τέτοιο.
Συνεργάζεστε καλά.
Ναι.
Η Noktyra ετοιμάζει τη μουσική ταινία «Strictly Bipolar»
Ξέρω ότι ετοιμάζεις και μια ταινία μικρούς μήκους. Πες μου λίγα πράγματα γι’ αυτό. Κάνεις το ντεμπούτο σου ως σκηνοθέτρια;
Δεν είμαι ακριβώς σκηνοθέτρια, ως μουσικός την κάνω την ταινία.
Θα είναι μουσικό ντοκιμαντέρ;
Θα είναι μουσική ταινία με spoken word αφήγηση και θα έχει θέμα τη διπολική διαταραχή.
Θα υπάρχουν ηθοποιοί
Ναι θα υπάρχουν. Και γενικά υπάρχει ολόκληρη ομάδα πίσω από την ταινία.
Ξέρω ότι οι ταινίες, μικρές, μεγάλες, είναι κοστοβόρες.
Εμείς το κάναμε πιο πολύ diy. Είναι μια ομάδα από φιλαράκια μου τα οποία θέλησαν να με βοηθήσουν. Είμαι αρκετά τυχερή να έχω στον κύκλο μου ηθοποιούς, συγγραφείς…
Επαγγελματίες δηλαδή, όχι ερασιτέχνες.
Ναι, οι ηθοποιοί είναι η Δανάη Γλυκού, Αγγελική Λέκκα και Κυριακή Ναυπλιώτη. Επίσης, τα περισσότερα κείμενα για την ταινία τα έχει γράψει η Jessica, πέρα από την μουσική δηλαδή, έχουμε συνεργαστεί και στην ταινία. Στην ενδυματολογία και το μακιγιάζ η Ειρήνη Σαμπανάι, στην μίξη και το mastering του ήχου ο Vita Teh (Ιάσονας Βυτινιώτης), και στα φώτα η Φλωρεντίνα Γονιδάκη. Να πω επίσης πως τα άτομα που συμμετέχουν στην ταινία, ανεξαρτήτως του ρόλου τους σε αυτήν, έχουν συμβάλλει με τις ιδέες τους σε όλο το κόνσεπτ. Χωρίς αυτά τα άτομα, δηλαδή, δεν θα υπήρχε ταινία και τα ευχαριστώ άπειρα για αυτό.
Υπάρχει τίτλος;
Ναι, η ταινία θα λέγεται Strictly Bipolar.
Πότε θα κυκλοφορήσει;
Προς το τέλος του χρόνου.
Θα γίνει διανομή στους κινηματογράφους;
Θα κάνουμε μια προβολή δική μας, ανοιχτή και μετά θα στείλουμε την ταινία σε φεστιβάλ.
Σε ενδιαφέρει να «ντύνεις» μουσικά ταινίες;
Ναι, 100%!
Το έχεις ψάξεις ή τώρα το κάνεις στη δική σου ταινία;
Το ψάχνω επειδή το έχω ξανακάνει στο παρελθόν.
Εάν έπρεπε να βάλεις μουσική σε ένα ποίημα, ποιο θα ήταν αυτό;
Δεν θυμάμαι συγκεκριμένο ποίημα, αλλά αν μπορούσα να μελοποιήσω κάτι θα ήθελα σίγουρα κάτι από την Κατερίνα Γώγου.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ.
